ᴹᵉᵗᵃˡ ¹²⁰ ᴰᵃʸˢ ⁱⁿ ᵀᵃᵇʳⁱᶻ

"کاش" میتونه یکی از غمگین ترین کلمه های بشریت باشه.

و در آخر ؛ همين كه تو راضى به رنج و اندوه من شدى جواب تمام سوال‌هايم را گرفتم.

حالا اینارو ولش اصلا دوس دارم وقتی خوابشو میبینم نشم بیدار.

اصلا دوست دارم یه گردنبند از روحش داشته باشم.

قلبیم صاباح گه ، گَلمیسن من گَلیم اردبیله ؟

علی داداش هاچان گلیم‌تبریزده بی چای ایشینه باخاخ؟

مادرم بهم گفته آدما بعضی وقتا باید گریه کنن و اشکاشونو خالی کنن تا یه اتاق برای یک قلب پر از لبخند بسازن.

می‌خواستم فریاد بزنم و از او بخواهم ک نرود. اما چه حقی داشتم ک او را از رفتن باز دارم، وقتی خوشبختی‌اش در آغوش دیگری بود. شب های روشن - داستایوفسکی

دیدی فرق دارن درد زخمامون که هیچ جاده ای نیست بین شهر حرفامون.

مث دَم مرگ و دعاهای آخر یه آدم بی خدا چه طنزی، بهشت تو نیست واسه من کافر بی دعا.

چشام برق میزد هر بار میدیدت هنوز دوسش دارم خندت شیرینه.