ماهـــی

نیما بمیر و از روی زمین محو شو.

من یک عدد زردآلو خوشحالم بدون سانسور و ادیت و افکت زندگی یه دختر نیمچه پزشک و در مسیر انکولوژیست شدن رو بهتون نشون میدم :) این پست رو فوروارد کنید داخل چنل هاتون تا منم پست ازتون فوروارد کنم اینجا و با آدم های جدید آشنا بشیم چنل هر کسی آیینه ای از واقعیت های درونی اونه و ما میتونیم کلی دوست پیدا کنیم اینجوری ، که شبیه خودمون فکر‌میکنن ❤️🌱 #جمعه_های_آشنایی پ.ن از صیوری تمام اعضا تشکر میکنم ! تا ساعت ۶ عصر چالش آشنایی ادامه داره !

روز دختر مبارک.

تو چیزی جز عشق نبودی! من نمی دانم مرگ از تو به چه چیز توانست دست یابد؟ چرا که مرگ هرگز نمی‌تواند عشق را به سرقت ببرد. و تو همیشه اعتقاد داشتی که عشق هم مانند مرگ سهمگین است.

نمی‌دونم، خیلی چیزهارو نمی‌دونم تشنه‌ی یادگیری‌ام، تشنه‌ی خوندن و فهمیدن و شنیدن. خدای من!

کاش بودم تهران کنارت.

دوستت دارم. این کلام زنده می‌‌ماند و تمام طول زندگی‌ام مدت زمانی ست که برای بیان آن لازم است نه کمتر و نه بیشتر. فراتر از بودن_کریستین بوبن

آخرین روز و ثانیه‌ای که لبخند زدم؛

تو می‌تونی وقتی چشم هات این‌قدر خیسه که هیچ جایی رو نمیبینه؛ وقتی این‌قدر بغض راه گلوت رو بسته؛ وقتی تمام دست‌هات می‌لرزه؛ وقتی این‌قدر غمگینی که در خودت می‌پیچی؛ بلند شی و زندگیت رو پس بگیری؛ چون هيچ‌کسِ هیچ‌کس، براش مهم نیست کجای این داستان وایستادی ...

مرا ترک کن مرا ترک کن زیرا روزهایم نفسی است مرا ترک کن پیش از آنکه به جایی روم که از آن برگشتن نیست به سرزمین تاریکی غلیظ

از تلخی روح خود سخن می‌رانم از تلخی روح خود سخن می‌رانم

دنيا به بطالت آبستن شده و ظلم را زاييده است از روح تو به کجا بگریزم و از حضور تو کجا بروم؟ اگر بال‌های باد سحر را بگیرم و در اقصای دریا ساکن شوم در آنجا نیز سنگینی دست تو بر من است مرا باده‌ی سرگردانی نوشانده‌ای چه مهیب است کارهای تو چه مهیب است کارهای تو

می‌شتافتم به پناهگاهی از باد تند و طوفان شديد زيرا كه در زمين مشقت و شرارت ديده‌ام

گفتم كاش مرا بال‌ها مثل كبوتر می‌بود تا پرواز كرده راحتی می‌يافتم هر آيينه به جايی دور می‌رفتم و در صحرا مأوا مي‌گزيدم

فروغ عزیزم پناه جمعه‌ی دلگیر و غمگینم؛