The Vampire Lestat

در مورد ستاره‌های زنِ راک، نظرت درباره‌ی این جمله‌ی لستات چیه که گفت «گاهی آرزو می‌کنم من هم یک زن بودم»؟ نمی‌دانم آیا منظورش چیزی فراتر از همین جمله بوده یا نه. به نظرم لستات اصلاً دچار بحران هویت جنسیتی نیست و اشتباهه اگه بگیم ما داریم اون رو این‌طور به تصویر می‌کشیم. اما احساس می‌کنم این جمله می‌تونه اشاره‌ای باشه به مسیری که شاید در آینده طی کنه؛ یعنی این‌که به این آگاهی برسه که نوعی جنبه‌ی سمی در وجودش هست که شاید بیش از هر چیز، به مردانگی‌اش و شیوه‌ای که اون رو تجربه و بروز می‌ده، مرتبط باشه.

فرقی نمی‌کنه اون چیزی که لستات می‌بینه واقعاً روحِ پاول باشه یا فقط توهمی که ذهنش توی لحظه‌های آخر عمرش ساخته. چیزی که مهمه اینه که می‌شنوه لویی دوستش داره و همون موقع می‌فهمه دیگه لازم نیست لویی این عشق رو با زبون بگه. احتمالاً برای اولین بار، لویی رو توی سطحی می‌فهمه که هیچ‌وقت قبل از اون نتونسته بود. چون همیشه اون‌قدر غرق خودش، نیازش به دوست داشته شدن و ترسش از تنها موندن و رها شدن بود که نمی‌توانست واقعاً لویی رو درک کنه. آخر داستان، هر کدوم جداگانه عشقشون به همدیگه رو می‌پذیرن و قبول می‌کنن که هنوز هم واقعاً همزاد روح هم هستن. و همین‌طور هم باقی می‌مونن. به نظرم اگر داستان ادامه پیدا کنه، این اتفاق رابطه‌شون رو وارد یه مسیر کاملاً جدید می‌کنه؛ انگار از این به بعد قراره توی مرحله‌ی تازه‌ای از رابطه‌شون زندگی کنن.