مخرب

از اشیانت بوی خون می آورد باد

اگر پست جدید گذاشتید این پیامو فوروارد کنید تا بیام ببینمشون و بذارمشون اینجا و درموردشون نظر بدم🧊

میل دارم یه مدت پرایوتش کنم

چنل و

البته من رو نه

میتونید یه دستی برسونید و از این آمار خارجم کنید؟

و دلمرده.

می هراسم که حتی پوست تن هم مرا ترک کند، و در این دو متر جا که تن از سکوت به سخن می آید، و به پای حسابرسی و به تمام بریدگی های که بی صاحب به نزدشان رفتم گلویم را بگیرد. و من جز وهم سکوت، و خاموشی تلاطم میان مواج های پوستم، چیزی در چنته نداشته باشم. و هیچوقت نمی‌دانستم این بریدگی ها، زخم ها ، دل مردگی ام،حساب آنچه که به سرشان آورده ام را از من بگیرند، و اکنون که در میان نیستی و عذر پشیمانی ایستاده ام، دلم میخواهد دیگر نباشم و تنی که برای من نیست و زیر گلویم را می‌گیرد دور بیاندازم‌ و دیگر هراسی نداشته باشم.

امروز که داشتم کتابخونه رو مرتب میکردم ، با آثار ونگوگ مواجه شدم چمباتمه زدم و دیگه از جام تکون نخوردم، البته نتونستم تکون بخورم بخاطر دیدن چنین شاهکارهایی

نمی‌فهمم چرا هربار برمی‌گردم به این عدد 216

چند روزی کسی لفت نداده بود تعجب کردم تا اینکه یکی‌طلسم رو شکست

من فکر میکنم، مردم اینجا بیشتر به دیدن علاقه دارن تا خوندن

ندیدن یک چیز نبودن اون نیست، شما وقتی یک چیزی و نمی بینید، سعی در انکار و نبودنش نکنید.

من فکر میکنم شما باید برید ، یا لااقل من باید برم ، به هرحال یک رفتنی باید باشه، نه به خاطر خسته شدن ، بلکه رهایی، باید رفت ، رفت و پل های پشت سر و خراب کرد و دیگه نباید برگشت، دیگه نباید به مبدا اولی برگشت اما من هرچی برم، هرجا برم ، باز برمی گردم سر جای اول، شمارو نمیدونم، شماهم باید برید، اما نه از خودتون بلکه از جایی که«باید» باید رفت، و خیلی چیز هارو جا گذاشت و رها کرد اما نه خودتون رو، باید از حصار تن رفت ، باید رها بشیم. ـ بی سبب

من فکر میکنم شما باید برید ، یا لااقل من باید برم ، به هرحال یک رفتنی باید باشه، نه به خاطر خسته شدن ، بلکه رهایی، باید رفت ، رفت و پل های پشت سر و خراب کرد و دیگه نباید برگشت، دیگه نباید به مبدا اولی برگشت اما من هرچی برم، هرجا برم ، باز برمی گردم سر جای اول، شمارو نمیدونم، شماهم باید برید، اما نه از خودتون بلکه از جایی که«باید» باید رفت، و خیلی چیز هارو جا گذاشت و رها کرد اما نه خودتون رو، باید از حصار تن رفت ، باید رها بشیم.

اما همیشه ته همه چیزم، به خصوص ته سیگار

کاش فانوس بودم