Blue daily

لامصببب اصن از مغز نمیره بیرونن از دیشب تا الان هی داره لوپ میشه تو مغزم😂😂😂😂😂

خدا لنتت کنه افتاد توی دهنم😭

بسهه از ذهنم برو بیرون😭😂

یه لحظه حواسم نبود تو کافه تریام فکر کردم تو خونم اینو نزدیک ۱۰ دقیقه رو لوپ گذاشته بودم میخندیدم یهو به خودم اومدم دیدم صداش زیاده و همه دارن به من نگاه میکنن😇🙂

چجور بعضیا از حیوونا بدشون میاد

از من پرسید: «بزرگ‌ترین چیزی که در درونت دیده‌ای، چه بوده است؟» و من پاسخ دادم: «امید.» شاید در نگاه دیگران، موجود کوچکی به نظر برسم؛ آنقدر کوچک که گاهی حتی به چشم نیایم. اما درون من نوری روشن است. نوری که از آن شعله‌ای ساخته‌ام؛ شعله‌ای آنقدر گرم و زنده که حتی در سردترین روزها، به من آرامش می‌بخشد. شاید گاهی کافی نباشم. شاید گاهی آنقدر کوچک به نظر برسم که هیچ‌کس شعله‌ی امیدم را نبیند. اما این شعله، بی‌ آنکه کسی متوجه شود، درون من بزرگ و بزرگ‌تر می‌شود. امید من همیشه به یک شکل نیست. گاهی رنگ غم می‌گیرد، گاهی به عشق تبدیل می‌شود و گاهی خودش را در خنده‌ای کوچک نشان می‌دهد. امید من از تمام احساساتی که تجربه کرده‌ام، جان گرفته است؛ از اشک‌هایی که ریخته‌ام، از لبخندهایی که زده‌ام، از عشق‌هایی که در قلبم نگه داشته‌ام و از رویاهایی که هنوز به آن‌ها نرسیده‌ام. و با هر رویا، شعله‌ام کمی بلندتر می‌شود. من باور دارم روزی همین شعله، راه رسیدن به آرزوهایم را روشن خواهد کرد. شاید مسیر طولانی باشد، شاید باد های زیادی بوزند و شاید گاهی از ترس خاموش شدنش، دستانم را دور آن حلقه کنم. اما می‌دانم که در این راه تنها نیستم. هیچ‌وقت نبوده‌ام. همیشه کسی هست که مراقب شعله‌ی کوچک من باشد؛ کسی که شاید نبینمش، شاید حتی ندانم که آنجاست، اما در لحظه‌هایی که دستانم خسته می‌شوند، نمی‌گذارد نورم خاموش شود. و شاید زیباترین چیز درباره‌ی امید همین باشد: اینکه حتی کوچک‌ترین موجودات هم می‌توانند درون خود، نوری به بزرگی تمام آرزوهایشان داشته باشند.

امشب خیلی خوشحالم نمیدونم چرا مودم هی عوض میشه😂😂😂😂🤣

واقعا نودل کیمچی یکی از بهترین نودلای دنیاس