Coconut diaries

جلسه قبلی تراپیم درمورد عدم توانایی مرز گذاریم بود، جلسه بعدی درمورد این خواهد بود که وقتی همه تمام توانشون رو بکار می‌گیرن که مرزهامو جر بدن چه کاری از دستم ساخته‌است؟

لعنت به کانسپت تعارف و اصرار.

ماری از مادرش نوشته و قلبم مچاله مچاله است…

بین غم‌هامون یه لحظه‌هایی رو هم زندگی می‌کنیم.

شما ببینید اوضاع چقدر خرابه که دانشگاه رفتن تفریح من شده.

من چجوری به آدما بفهمونم که لباسم بوی کمد گرفته؟

از دانشگاه برگشتم و بقیه امروزو بیکارم پس بیاین چایی بخوریم و فیلم ببینیم.

اینستاگرام پست لباسای زیبای روسی و خارجی رو میاره تو اکسپلورم که بهم یاداوری کنه یه بیچاره‌ از دنیا دور افتاده‌ام که تو ایران گیر کرده.

وارد اون مرحله از بزرگسالی شدم که هیچکس کاری نداره کجا هستم و میرم ولی جای خاصی هم برای رفتن ندارم!

کانال خوندن مثل خوندن داستان آدم‌هاست، وقتی که درس می‌خونن، وقتی زندگی براشون سخته، وقتی از روزای خوبشون می‌نویسن، وقتی سر کار می‌رن، وقتی ازدواج می‌کنن… و طی همه این مدت تو از دور نشستی و فرار و نشیب این داستان رو نگاه می‌کنی و می‌خونی… دوست داشتنیه.

چه سری در “خونه” نهفته است که دور بودن ازش انقدر سخت و برگشتن بهش انقدر لذت‌بخشه؟

درحالی که کل هفته رو ماسک زدم که سرما نخورم، خود بدنم از درون کودتا کرد و داره از پا میندازتم.

چمیدونم مثلا بیا دو روز بریم رشت و برگردیم، اینجا که از ابر و بارون خبری نیست!

از لحاظ روحی نیاز دارم خودم رو تو شکلات بپلکونم.

امروز تصمیم گرفتیم بریم خودمونو به هم بچسبونیم و مثل دوقلوهای به هم چسبیده زندگی کنیم. فهمیدیم انقدری با هم اشتراک داریم که مشکلی ایجاد نمیشه! شاید برای همینا انقدر برام عزیزه این بچه.

یافته پنجم! همیشه تو جعبه شیرینی، شیرینی تر بذار، هیشکی با دیدن اون جعبه دوست نداره توش زبان و دانمارکی ببینه!

پنجمی رو هم بگم؟

یافته چهارم: بعضی وقتا ناراحت می‌شی ولی تقصیر هیچکس نیست، خونسردیتو حفظ کن.

یافته سوم ۲۶ سالگی: بیسکوییت با طعم هل و تاپینگ کنجد خیلی با چای خوشمزه میشه:)))

یافته دوم ۲۶ سالگی: من عاشق آدم‌ها و معاشرتم؛ معاشرت زنده‌ام می‌کنه!