Coconut diaries

یهو با یه وجه جدیدی از زندگی رو به رو می‌شی که فقط با خودت فکر می‌کنی این دغدغه‌هایی که تا الان داشتم چی بود؟ چرا انقدر بی‌راهه می‌رفتم؟

دنیای ما اندازه هم نیست.

واقعا غمم گینه.

مادرم یه فلش قدیمی از وقتی که من شونزده هفده ساله بودم پیدا کرده و با اصرار تو ماشین آهنگاشو می‌ذاره، نمی‌دونم چجوری بهش توضیح بدم که اصلا دلم نمی‌خواد به اون دوره فکر کنم که بیخیال این فلش بشه.

آندوسکوپی انجام دادم، از بیهوشی که تازه داشتم برمی‌گشتم، توی گیجی و هذیون داشتم به مادرم می‌گفتم کمرمو نیشگون بگیر:))))) اون طفلکم فکر می‌کرد کمردرد دارم، حالا من چون وقتی گربه‌ها رو می‌خوایم از بیهوشی برگردونیم باهاشون اون کارو می‌کنیم گفته بودم:))))))

یک تصادف ناموفق هم داشتم. ناموفق= بدون آسیب و خسارت. آقاعه هم دید زود از در معذرت‌خواهی وارد شدم ولم کرد.

امروز خیلی گناهی و طفلک بودم.

🍛

شاید فردا قشنگ‌تر بود.

چقدر روز بد و مسخره‌ای بود. برای اختتامیه تابستون هیچ‌کاری نکردم.

دکتر داشت امروز می‌گفت که: «انسان آزاد آفریده شده، اینکه یک‌سری رسوم و تابو و فرهنگ ساخته شده نباید باعث می‌شد که انسان‌ها محدود بشن. یک‌بار زندگی می‌کنیم دیگه! باید توی همین یک‌بار بتونیم آزادانه بریم دنبال سبک زندگی‌ای که دلمون می‌خواد، فارغ از سن، فارغ از تابوها و حرف‌ها!» خیلی قشنگ می‌گفت.

“گُزیدم از میان مرگ‌ها، این‌گونه مردن را تو را چون جان فشردن در بر، آن گه جان سپردن را”

چقدر عجیب با مورچه همیشه حرف برای گفتن داریم! به اندازه شیش ساعت چت پشت هم! تا جایی که بیهوش شیم و خوابمون ببره! میگم مورچه چون یه مدت با همین اسم صداش می‌کردم:))))

بچه‌هاجون خیلی صحبت خوبی بود و از هم‌صحبتیتون خوشحال شدم🥹🤍 شبتون بخیر بازم حرف میزنیم🤍

بعد برای چیزای این‌شکلی جواب نمیده اصلا، چون ماهی چندجلسه باید تراپی بری و تا جلسه قبل رو بخوای حساب کنی کلی جلسه دیگه هم روش اومده، لذا نگران نباش😂

اسنپ پی خیلی شمشیر دو لبه‌ایه من سعی میکنم بیشتر ازش فرار کنم:)))))

‌ https://t.me/coconutdiaries/5463 الان متوجه شدم حتی توی اسنپ پی هم اعتبار ندارم🤣🤣🤣😭

واقعااا تراپی اونم توی ایران نیازه یه پوشش بیمه داشته باشه حداقل😂