انعکاس ذهن مه‍تاب

بخوان که شهر، سرود زن شود که این وطن، وطن شود پی‌نوشت: سومین سالگرد ژینا- ۱۴۰۴/۶/۲۵

اجرا خوانی «سه گانه گورکن» کاری از گروه «لاکومه» کارگردان: آرمان پروزین °سرانجام یک کارگاه تجربی قسمت اول: «گورکن» نویسنده: آرمان پروزین اجراگرها: رضا جمالی آزاده پروزین نریمان صالحی امین داسنورد مهرآنا خشت‌مال دانیال خدایاری علیرضا عبداللهی قسمت دوم: «از رنگ افتادن» نویسنده: علیرضا عبداللهی اجراگرها: نریمان صالحی آزاده پروزین مهتاب علم‌خواه کاکو کاوه دانیال خدایاری قسمت سوم: «اسمشو نبر» نویسنده: پروا پوراسمعیلی اجراگرها: نریمان صالحی مهتاب علم‌خواه امین داس‌نورد آرمان پروزین مهرآنا خشت‌مال گریم: هدیه هیراد طراح پوستر: علیرضا فرهی طراح کاورها: مهدی رسولی موسیقی: سپنتا بزرگ زاده زمان اجرا: ۲۸ شهریور ۱۴۰۴ ۴ مهر ۱۴۰۴ ۹ مهر ۱۴۰۴ برای رزرو صندلی : @lakumehtheater

انصافا اگه بعضی از زبان‌آموزام می‌دونستن که توی چه روزای سختی، از چه شرایط روحی داغونی نجاتم می‌دن، به خودشون مدالی چیزی کادو می‌دادن

توی saved messages می‌چرخیدم، رسیدم به سال 2019؛ ببین چی پیدا کردم.

حالا این لزوما به معنی خوب بودنش نیستا، ولی من جوری باهاش حال کردم که می‌تونم صد بار دیگه ببینمش و همچنان از ابزورد بودن یه سری شاتاش لذت ببرم.

هر سکانسش شبیه به یه استیج تئاتره

🎥: The Wonderful Story of Henry Sugar directed by Wes Anderson

🎥: Django Unchained directed by Quentin Tarantino

Zodiac directed by David Fincher

1:21 It's the devil's way now There is no way out You can scream and you can shout It is too late now

ببین بنظرم radiohead دقیقا اون رفیق عاقلیه که هر چی red flag ببینه بهت می‌گه و تو فقط باید بهش گوش بدی.

کلمه به کلمه‌ی متن آهنگ تلنگره که به خودت بیای و حواست باشه که چطور یه سری فکر و ایده رو به خوردت دادن و تو با هر روز زندگی کردنشون باورشون کردی و یادت رفت از خودت بپرسی که "اصلا چرا قبولش دارم؟"

گلرخ کمالی یکی از بهترین نمونه‌های شخصیت پردازی قویه برام

بهرام بیضایی توی این فیلم، فارغ از تمام نقصای کوچیک و بزرگش، شخصیت زنی رو توی سال ۱۳۷۸ خلق کرد که هنوزم بعد از این همه سال دلت می‌خواد بپرستیش.