Swan song

نمیدانم که خمارم، یا عاشقم یا که معترض. زیر تیغ ندامت خود، نیمه جانم و تنها، پژواک قهقهه ی عقل است در جمجمه ی تهی از همه چیزم.

صداهایِ کنجِ ذهنم٫فریاد ِحقیقت؛ ۱۲شب به بعد.

"کی‌ گلِ آرزوتو پر‌پر کرده؟!"

'یعنی میگی ما الان، گیر کردیم بین ماه و خورشیدش؟'

اون گفت؛ من واقعا امیدوارم هیچکسی در کس‌دیگه ای گیر نکنه اگه قراره وصالی اتفاق نیوفته.

همه حواسم پیِ تو بود که نکنه یه موقع یه کلمه‌ت‌ رو خوب نفهمم. نکنه یه موقع از دم و بازدم‌ های نفست عقب بمونم. شرمنده که عین مار پیچیدی دورم و من احمقانه تصور میکردم یه پیچک پرِ گل هایِ کوچیکِ آبی پیچیده دورم و منو قشنگ تر از قبل کرده.