...سودایِ اقلیمِ نیلوفر 🪷

آرزوها را چه شکلی باید کشید؟

یک تخته‌بوم خام، کشیده بر چهارچوب، چهارچوب چوبیِ کهنه، تحت کشش بی‌رحمانهٔ پارچه‌ای سپید سطحی دست‌نخورده و متراکم، که سنگینی تمام پرتره‌های کشیده‌نشده را در سکوتی فلج‌کننده حبس کرده. ​سنگین از تمام تصویرهایی که می‌توانست باشند و تمام شعرهایی که پیش از آنکه بر کاغذ فرود آیند، در گلوگاه قلم لخته شده‌اند. ​سینه‌ای که در آن تپشی جاری نیست، اما حجم تمام تپیدن‌های زیسته و نزیسته، تراکم تمام رنگ‌های نخورده بر پارچه، و ثقل تمام ابیات نگفته را در لایه‌های عمیق سفید خود به طرحی تبدیل کرده است. ​مطلقاً تهی از نقش، ​تهی از همه‌چیز، لبریز از آنچه هرگز گفته نشد.

#لیمه_ناصری

@leemanaseri

درون دهکده ویران صدای دهکده تنها نه عوعوِ سگ "خالد" نه بانگِ مرغِ "ثریا" در آن دیار که از دودِ دیگدانِ کسی پیامِ کشت و کلام دِرَو نمی‌آید چسان خیال کنم در چه شعر دود کنم

جام جهان نماست ضمیر منیر دوست اظهار احتیاج خود آن جا چه حاجت است

#حافظ

سودای اقلیم نیلوفر وقتی یک نقاش به دنیا نگاه می‌کند، فقط شکل‌ها را نمی‌بیند. او نوری را می‌بیند که بقیه نادیده می‌گیرند و دردی را حس می‌کند که در هیچ کلامی نمی‌گنجد. بومِ نقاشی تنها جایی است که می‌شود در آن بی‌صدا و بدون ترس، غرق شد. 🎬At eternity’s gate

انسان فانی است؛ جسمش فانی است و هر چیزی که ساخته می‌شود، روزی دوباره از میان می‌رود. هر چیزی که ساخته می‌شود، از همان ابتدا محکوم به خراب‌شدن است. اما هنر...هنر می‌ماند. شعر می‌ماند، ادبیات می‌ماند، نقاشی می‌ماند و هر چیزی که از جان آدمی آفریده شده باشد، می‌تواند سال‌ها و سال‌ها بعد از آفریننده‌اش هنوز زنده باشد. شاید وجه مشترک همه‌ی هنرها همین باشد؛ میل به ماندن، به جاودانه‌شدن. قبلاً نوشته بودم که هنر شراب است و هنرمند ساقی؛ هرچه از قدامتش بیشتر بگذرد، ارزشش بیشتر می‌شود. هنر هم با گذشت سال‌ها چیزی از ارزشش کم نمی‌کند؛ بلکه هر بار که دیده یا خوانده می‌شود، به آن زندگی تازه‌ای اضافه می‌شود؛ دیدگاه‌های تازه، برداشت‌های تازه و آدم‌های تازه‌ای که بخشی از خودشان را در آن پیدا می‌کنند. شاید هنر یعنی ماندگاری همین که چیزی را با دست‌های خودت خلق کنی و سال‌ها بعد، وقتی دیگر خودت نیستی، کسی آن را ببیند؛ شعری را که نوشته‌ای بخواند، به نقاشی‌ای که کشیده‌ای خیره شود و برای چند لحظه تو را، بی‌آنکه بشناسدت، درک کند. شاید انسان نتواند جسم خودش را از مرگ نجات بدهد، اما می‌تواند بخشی از وجودش را در چیزی که می‌آفریند باقی بگذارد. شاید جاودانگی واقعی همین باشد؛ اینکه وقتی خودت دیگر نیستی، چیزی از تو هنوز در جهان نفس بکشد؛ دیده شود، خوانده شود و در ذهن انسان دیگری ادامه پیدا کند. چیزی که تو خلقش کردی و بعد از تو، هنوز زنده‌ات نگه می‌دارد.

#لیمه_ناصری

تنهاییِ هر قلم، صدایی دارد که تنها در ژرفای تاریکی شنیده می‌شود. کانالِ تو، اصالتِ کدام روایت است؟ و روحِ نوشته‌هایت در کلامِ کدام کاراکترِ سینما حل شده؟ این پیام را به کانالت فوروارد کن ما دیالوگی ماندگار از شاهکارهای سینمای جهان را که با عیارِ قلم و وایبِ تاریک و عمیقِ کانالت هم‌سنگ است به تو هدیه خواهیم داد. دیالوگی که شاید آیینهٔ امروزِ تو باشد.

دلم می‌خواهد تمام غم‌هایت را نقاشی کنم و بعد آن تابلو را بسوزانم، چون هیچ تصویری از درد تو زیبا نیست، مگر آنکه به لبخند ختم شود...✨ #ونگوگ

همین لحظه به این نتیجه رسیدم که نقاشی جادوست...✨✨

همان‌قدر که از خود پروسه‌ی طراحی و نقاشی خوشم می‌آید، دو برابر آن از عکاسی کردن‌شان لذت می‌برم؛ و بعد، دیدن چندباره‌ی عکس‌هایشان...

✨

قشنگ‌ترین چنل‌ها رو اینجا جمع کردم برات.💙 اد کن، حالش رو ببر.🥲🫶🏻 Add Folder. این چنل‌ها هم داخل فولدر بودن اما اد نشدن، حواستون به این بچه ها هم باشه.

https://t.me/bunny_hima https://t.me/janjaleman https://t.me/Xm_Arvin0 https://t.me/surrealismshoka https://t.me/sayeh_marz https://t.me/A10AA10A8991

در مورد خودم می‌توانم بگویم؛ که این روزها به‌طور غیرقابل‌توقفی طراحی می‌کنم...