𝁞 ‌𝖭꤀𝗂𝗋 𝖲𝖺𝗂꤄𝗍 ‌‌𝁞

.

.

.

This و متن زیرش

‍ مـن، هـنوز هـم گـوشه‌ای از قـلبم را در خـانه‌ای جـا گـذاشته‌ام کـه دیـوارهایش بـا کـلمات بـنا شـده بـود و سـقفش را خـیال آدمـی نـاممکن، نـگـه داشـته بـود.

عـجیب اسـت؛ چـطور مـی‌شود از دنـیایی خـارج شـد، امـا هـرگز نـتوانی از تـأثیرش رهـا شـوی؟ مـن آنـجا تـنها مـخاطب یـک داسـتان نـبودم؛ قـسمتی از وجـودم را در مـیان صـفحه‌هایش پـیدا کـردم و بـه آدمـ‌هایی دل بـستم کـه شـاید هـرگز از نـزدیک نـشناختمشان، امـا حـضورشان بـرایم از بـسیاری آدمـهای واقـعی، واقـعی‌تر بـود. نـیوشا، بـعضی خـانه‌ها را نـمی‌شود تـرک کـرد؛ حـتی اگـر سـال‌ها از آخـرین بـاری کـه در آنـها را بـاز کـرده‌ای بـگذرد. خـانه‌ی تـو بـرای مـن از هـمان جـنس اسـت. جـایی کـه خـنده‌ها، دلتـنگی‌ها، شـخصیت‌ها و تـمام آن لـحظه‌های بـه‌ظاهر سـاده، حـالا تـبدیل بـه تـکه‌هایی از تـاریخ شـخصی‌ام شـده‌اند. مـن هـنوز هـم بـا یـادآوری آن دنیـا، حـسی مـیان لبـخند و انـدوه را تـجربه مـی‌کنم؛ انـگار قـلبم هـنوز نـمی‌داند بـاید بـرای داشـتن چـنین خـاطراتی شـکرگزار بـاشد یـا بـرای تـکرار نـشدنشان عـزاداری کـند. سـرخی، بـرای مـن تـنها نـام یـک داسـتان نـیست؛ رنـگی‌ست کـه بـه بـخشی از خـاطراتم نـشسته و هـرچقدر زمـان بـگذرد، از مـیان نـمی‌رود. و تـو، نـویسنده‌ی ایـن هـمه دنـیا، شـاید هـیچ‌وقت نـدانی چـند نـفر را بـا کـلماتت از تـنهایی خـودشان بـیرون کـشیدی، چـند قـلب را بـه تـپیدن و چـند چـشم را بـه انـتظار صـفحه‌ی بـعدی نـشاندی. بـعضی آثـار تـمام مـی‌شوند، امـا از آدم جـدا نـمی‌شوند؛ درسـت مـثل عـطری کـه از پـیراهنی قـدیمی رفـته، امـا هـنوز در خـاطره‌ی آدم زنـده اسـت. اگـر روزی از مـن بـپرسند از مـیان تـمام دنـیاهایی کـه در آنـها زنـدگی کـرده‌ام، کـدام را بـیشتر دوسـت داشـتم، بـی‌شک بـه هـمان خـانه‌ی سـرخ اشـاره مـی‌کنم؛ بـه آدمـهایش، بـه تـو و بـه تـمام چـیزهایی کـه شـاید آن روزهـا قـدرشان را نـمی‌دانـستم. مـمنونم کـه روزگـاری چـنین جـهانی را بـرای مـا سـاختی؛ جـهانی کـه حـتی پـس از پـایانش، هـنوز هـم در قـلبمان نـفس مـی‌کشد. بـه امـید روزی کـه بـاز هـم در خـانه‌ای از جـنس کـلمات، دور هـم جـمع شـویم؛ چـون بـعضی دلتـنگی‌ها را نـباید درمـان کـرد، بـاید بـه یـادگاری نـگه داشـت.

مشخصات گیرنده: آیدی پستی ۳۲۸۸۰۰۷۷

دیوارها؛

ممکن است یک نفر حتی فقط به خاطر وزش باد، اشک بریزد. وقتی به این فکر می‌کنی که کودکانی که به تازگی به این دنیا آمده‌اند، چه دردها و رنج‌هایی را متحمل خواهند شد، ممکن است حتی یک سیگار روشن کنی! وقتی بهانه‌های زیادی برای درد وجود دارد، چرا شادی هیچ دلیلی، حتی یک دلیل کوچک ندارد؟ اگر کسی بخواهد غمگین باشد، می‌تواند به تجربیات گذشته‌اش فکر کند و از ته دلش گریه کند. اما وقتی می‌خواهد لبخند بزند، به یک دیوار خالی خیره می‌شود و احساس غم می‌کند. یا بهتر است بگویم، من احساس غم می‌کنم... من اینگونه‌ام، زیرا فکر می‌کردم همه مثل من هستند... برخی از دیوارها عکس‌هایی دارند که شادی را برای تو به ارمغان می آورند؛ در آن تصاویر، افرادی هستند که تو را زنده نگه می‌دارند و باعث می‌شوند بخندی... اما روی برخی دیگر از دیوارها، ترک‌هایی وجود دارد و نشانه‌های درد باقی مانده‌اند، و بی‌عدالتی خشم و احساسات بی‌محابه و غیرقابل کنترلی بر روی آن دیوارها منعکس شده است... دیوار من خالی است و هیچ گلی رویش جوانه نمی‌زند. چشمانم به زمین خیره شده‌اند؛ انگار به دنبال چیزی می‌گردم. اما من هیچ چیز پیدا نمی‌کنم؛ حتی صدای قدم‌هایی را نمی‌شنوم و نمی‌توانم رد پاهای کودکانی را ببینم که با بزرگ شدن، قدم‌هایشان بزرگتر می‌شود. مکان‌هایی که قدم گذاشته‌ام، خانه‌ای که زندگی کرده‌ام، همه چیز از خاطره‌ام پاک شده است؛ شاید اصلاً هرگز آنجا زندگی نکرده‌ام، و با یک دوران کودکی خالی، فقط چمدانم را برداشتم و این مکان را ترک کردم...

#ایزایا

خیلی قشنگه شکلات خسته نباشی

.È una storia di seduzione, libertà e fascino senza tempo. - 🥂 #Sılver

I wɑɲt tᦢ tɑstꫀ ᥙᩛᦢu ɑgɑꪱŋ ♾ 🪙 . lꪱkꫀ ɑ sꫀcrꫀt 𝄓 ᦢr ɑ sꪱɲ

بلوبریا برید این باته رو استارت کنید چیز جمع کنید گیفت رایگان بگیرید https://t.me/StarrsirBot?start=8626677169

خسته نباشی

خیلی قشنگه شبدر کوچولو