مجلهٔ شعر و سینمای شاعرانه

خونم در مجرای قلب مأیوس تو بود تو؛ تمام آن توبه‌هایی که شکستم تمام درهایی که کوبیدم و باز نشدند تمام کوچه‌های شلوغی که در آن‌ها گم شدم... بارانی بودی که چون پنجرهٔ آهن مرا جوید و خورد اوهامی خاکستری که در سرم پیچید و به موها نفوذ کرد از عشق تو به آوارگی پناه بردم؛ چون بیماری که از شدت درد به مرگ پناه می‌برد. #جواد_گنجعلی از کتاب بی‌تفاوتی در نور زرد نشر نگاه ۱۴۰۰ @javadganjali1