es
Feedback
Hiking Diary

Hiking Diary

Ir al canal en Telegram
1 286
Suscriptores
Sin datos24 horas
-17 días
-330 días

Carga de datos en curso...

Canales Similares
Sin datos
¿Algún problema? Por favor, actualice la página o contacte a nuestro gerente de soporte.
Menciones Entrantes y Salientes
---
---
---
---
---
---
Atraer Suscriptores
mayo '26
mayo '260
en 0 canales
abril '26
+2
en 0 canales
Get PRO
marzo '260
en 0 canales
Get PRO
febrero '26
+10
en 0 canales
Get PRO
enero '26
+8
en 0 canales
Get PRO
diciembre '25
+20
en 1 canales
Get PRO
noviembre '25
+44
en 3 canales
Get PRO
octubre '25
+38
en 2 canales
Get PRO
septiembre '25
+25
en 2 canales
Get PRO
agosto '25
+131
en 8 canales
Get PRO
julio '25
+25
en 0 canales
Get PRO
junio '25
+46
en 2 canales
Get PRO
mayo '25
+125
en 13 canales
Get PRO
abril '25
+48
en 0 canales
Get PRO
marzo '25
+340
en 47 canales
Get PRO
febrero '25
+50
en 6 canales
Get PRO
enero '25
+130
en 12 canales
Get PRO
diciembre '24
+559
en 25 canales
Get PRO
noviembre '24
+731
en 24 canales
Get PRO
octubre '24
+193
en 3 canales
Get PRO
septiembre '240
en 6 canales
Get PRO
agosto '24
+68
en 6 canales
Fecha
Crecimiento de Suscriptores
Menciones
Canales
06 mayo0
05 mayo0
04 mayo0
03 mayo0
02 mayo0
01 mayo0
Publicaciones del Canal
جنگ پايان خواهد يافت ‏و رهبران با هم گرم خواهند گرفت ‏و باقى مي‌ماند آن مادر پيرى كه چشم به راه فرزند شهيدش است ‏و آن دختر جوانى كه منتظر معشوق خويش است ‏و فرزندانى كه به انتظار پدر قهرمانشان نشسته‌اند ‏نمی‌دانم چه كسى وطن را فروخت ‏اما ديدم چه كسى ‏بهاى آن را پرداخت. ‏‌ محمود درویش⁩

2
بعد از وصل شدن اینترنت، دو کانال شکل گرفت: نام‌ها را بخاطر بسپار و نامشان را صدا بزن. امروز کانال اول بیش از هفتاد و پنچ هزار عضو دارد، اما کانال دوم هنوز به چهارده هزار نفر هم نرسیده. این اختلاف، یک واقعیت تلخ و تکان‌دهنده را نشان می‌دهد. جاویدنام‌های ما بی‌نهایت عزیزند، ارزشمندند و یادشان همیشه با ماست. ما داغدارشان هستیم و خشم و اندوهمان از ظلمی که به آن‌ها شد، خاموش نمی‌شود. اما در کنار این سوگ، یک مسئولیت فوری و حیاتی داریم: زندگان. کسانی که ربوده شده‌اند، کسانی که زیر شکنجه‌اند، کسانی که هر لحظه در خطر اعدام‌اند. اگر امروز صدای آن‌ها نباشیم، فردا فقط به جمع جاویدنام‌ها اضافه می‌شوند. در این مقطع، پرداختن مداوم به زنده‌ها اهمیت حیاتی دارد. این‌که هر روز، هر بار، چندبار نامشان تکرار شود، دیده شوند، فراموش نشوند. این تفاوت توجه میان کشته‌شدگان و ربوده‌شدگان واقعاً آزاردهنده است. من هر دو کانال را اینجا به اشتراک گذاشتم، اما نمی‌شود از اهمیت کانال «نامشان را صدا بزن» گذشت. این کانال صدای زنده‌هاست؛ صدای کسانی که هنوز می‌شود نجاتشان داد.
756
3
یک روز از خواب برخاستم آه بدرود ای زیبا، بدرود ای زیبا! بدرود! بدرود! یک روز از خواب برخاستم دشمن همه جارا گرفته بود ای پارتیزان مرا با خود ببر آه بدرود ای زیبا، بدرود ای زیبا! بدرود! بدرود! ای پارتیزان مرا با خود ببر زیرا شهادت را نزدیک می‌بینم اگر به عنوان یک پارتیزان کشته شدم و اگر بر فراز کوهی کشته شدم تو باید مرا به خاک بسپاری مرا در کوهستان به خاک بسپار تو باید مرا به خاک بسپاری آه بدرود ای زیبا، بدرود ای زیبا! بدرود! بدرود! مرا در کوهستان به خاک بسپار تو باید مرا به خاک بسپاری زیر گلی زیبا و آنان که از کنار گور من گذر می‌کنند به من خواهند گفت چه گل زیبایی! این گل از پارتیزانی روییده‌ است آه بدرود ای زیبا، بدرود ای زیبا! بدرود! بدرود! این گل از پارتیزانی روییده‌ است که برای آزادی جان باخت.
870
4
جمعه‌ها خون جای بارون میچکه
1 133
5
نازنینم کاش سرنوشتمان به چنین مصیبتی کثافت‌وار گرفتار نمی‌شد. کاش تا زمانی که اندک مجال گفت‌وگویی داشتیم، وقتمان را به تنهایی در سلول انفرادیِ ذهن‌مان تلف نمی‌کردیم. ما با یکدیگر صحبت می‌کردیم؛ نه با زبان، بلکه با چشم‌های نفرت‌انگیز‌مان که دیگر رنگِ عشق را از یاد برده بودند. دیگری را زیر نظر داشتیم و چه خوش‌خیال بودیم که فکر می‌کردیم تنها راهِ بینِ ما، همین تنفر است. ما در سکوت عاشق شدیم و در سکوت هم از هم جدا. می‌دانی نازنین، گاه فکر می‌کنم تو و من هر دو یک‌باره محکوم بوده‌ایم؛ محکوم به سکوت و در نهایت تنهایی. ما خیال می‌کردیم رنج نشانه‌ی پاکی‌ست. خیال کردیم که لیاقتمان در این عشق، همان بوسه‌های کثیفِ شب‌هنگامِ از روی اجبار است. و حالا می‌فهمم نازنینم که اشتباه می‌کردیم. انسان، این مخلوقِ خوار و ذلیل، همیشه دیر می‌فهمد. دیر می‌فهمد که عشق، پیش از آنکه مقدس باشد، محتاجِ آرامش است. و ما هرگز آرام نگرفته‌ایم. نه در آغوشِ هم، نه در یادِ هم. نازنین، حالا می‌فهمم که عشق‌مان مقدس نبود، تنها بی‌پناه بود. می‌دانم اگر دوباره فرصتِ دیداری باشد، سکوتِ میان‌مان سنگین‌تر از هر واژه‌ای خواهد بود. نه از بی‌کلامی، بلکه از دانستن. اینکه انسان هرچه بیشتر بداند، ساکت‌تر است. اینکه هر دو فهمیده‌ایم عشق زیباست، اما برای ما نبود. که ما فرزندانِ رنج بوده‌ایم، نه نجات.
744
6
Sin texto...
593
7
پرتره‌‌های پروانه، ورای صورت است. صورت، پوست است و تن! اما درون تَن چیزی پنهان. اون نقاش پنهان است. چیزی که نیست و چشم نمی‌بی
پرتره‌‌های پروانه، ورای صورت است. صورت، پوست است و تن! اما درون تَن چیزی پنهان. اون نقاش پنهان است. چیزی که نیست و چشم نمی‌بیند به کاغذ می‌پاشد. میدان گفت‌و‌گوی درونی میان نقاش و سوژه، و میان اثر مخاطب است. پروانه اعتمادی انگار تن‌ها را عریان کرده، بخشی از روان انسان را آشکار می‌سازد؛ گاه آرام و شاعرانه‌، گاه تند و دردناک. در چنین پرتره‌هایی، رنگ و فرم دیگر ابزار توصیف نیستند، بلکه زبان احساس‌اند. حقیقت درونی انسان نشان اصلی پروانه بر صورت‌هاست، یاد بیشتر از صورت می‌کند، چشم‌های پروانه اعتمادی «یاد‌ ها» را نقاشی کرده، «صورت‌ها» بیانه یادِ آن‌هاست! از تو در من چه می‌ماند؟ /صابر ابر
757
8
Dariush Rafiee - Be Sooye To.mp3
671
9
از تو در من چه‌ می‌ماند؟+5
از تو در من چه‌ می‌ماند؟
1 577
10
مرسی که همراهی کردید خیلی خوش‌گذشت⭐️ پیام‌هارو هم تا صبح میذارم بمونه.
178
11
Sin texto...
186
12
باز نکرد پاکت هدیه‌رو
188
13
https://t.me/shadisdaily/461 خوشش اومد؟:))) چی گفت😭
185
14
هنوز اونقدری کتاب نخوندم تو زندگیم که مورد علاقه ترین‌هام رو بگم
173
15
بله بله
171
16
یه رومیزی سفید که قدیم‌ها زیاد استفاده میکردن حیف عکسشو ندارم
168
17
مورد علاقه ترین کتاب‌ هات رو میشه بگی
160
18
چی برای صابر ابر بافتی😭😭 بعد تئاتر دیدیش؟
160
19
بافتنی زیاد میبافم و هدیه میدم ولی اونایی که بیشتر ذوقشون رو داشتم یه بافتنی بود چند شب پیش بافتم و هدیه دادم به صابر ابر یکی هم یه دسته گل بود برای تولد دوستم
170
20
تا به حال برای کدوم آدم مورد علاقت بافتنی بافتی و اونی که بیشتر از همه به دلت نشست چی بوده
165