Scātteręd čloûds

00:01

و حال دیگر حتی از همدهم های درون تلفن هم دورتریم .. حال دیگر چه چیزی باقی مانده است؟ یک مشت خاطرات.

مهاجرت اون یدونه نفر هیچ جوره نمیره تو کتت<<<<<<<<<

گاه اهمیت چندانی ندارد که در راه چه اتفاقی می‌افتد گاه باید سبز شویم،صدای موسیقی را به آخر برسانیم و در آینه خودمان را ببینیم

دستانم را بر چهره آسمانی اش گذاشتم ‌‌ دیگر حس و حال زنده بودن را نمیداد،دیگر صمیمیت قبل را نداشت،دیگر نمی‌توانستم حسش کنم .. نمیدانم،شاید دلخور بود نمیدانم،شاید میل به صحبت کردن نداشت نمیدانم،شاید خدا آدم های خوب را جمع می‌کند،شاید خدا نمیخواست خوشحال باشیم !.

دنیا در آن سوی میله هاست من در این سو .. نمیدانم او زندانی شده ، یامن؟!

«نگاهشان می‌کنم و غم را در چشمانشان می‌خوانم؛ و برای لحظه‌ای می‌ترسم...آیا آن‌ها می‌توانند غم مرا بخوانند؟»

جمع کرده میگه عصر پاشید بریم بیرون🙏🏻

هیچکس به اندازه بابابزرگ من نمیتونه خوشحال باشه

حرف هایتان را بنویسید کتاب ها،حرف هایتان را لو نخواهد داد آنها به شما خیانت نمی‌کنند !.