𝐡𝐨𝐰 𝐮 𝐝𝐨𝐢𝐧'?

بدترین اتفاقات همیشه یهویی میفتن. استرس اینکه چی بشه داره برام بی معنا میشه.

دیگه فکر نمیکنم واقعنی میریم.

فقط قهوه ای شد یکم، کاش چیز دیگه ای میخواستم.

چی بود چی شد

زندگی و حاجی

فکر کنم یکمی بریم توی غار.

کاش یه سری چیزا، رنگ و بوی تازه ای بگیرن

جوری که این اتوبوس داره میره،فکر کنم زنده نمی‌رسم که جنگ و ببینم.

ایراد کار همین‌جاست؛ آدم از تنهایی می‌ترسه، در حالی‌که همه‌ی احساسات رو به تنهایی تجربه می‌کنه.

هوا این شکلی شده که دوست داری بری یه گوشه کز کنی فقط آهنگ گوش کنی.

الان یادم اومد پولم ندارم،ای بابا. برنامه فقط خواب

جوگیری کلا چیز خوبی نیست، جوگیر نباشیم.

هر چند وقت یبار به این نتیجه میرسم کاش یه نفر بود من بهش پول میدادم اون تصمیماتمو می‌گرفت.🙏🏻

یه سری اورتینک‌ها هم هستن هیچوقت مطرح نمی‌شن. چون به صورت دیفالت جزو شرایط عادی زندگی تو باید باشن اما نیستن و تو قصد نداری براشون گدایی کنی.

به عنوان آخرین روز تابستون، واقعاً روز دلگیریه.

نمیدونم چی میشه ولی گاهی وجود،فقط وجود آدما می‌تونه روی مخت بره و هیچ کاری از دستت بر نیاد.