.pastel dream.

آدم نمیفهمه صبور شده، خنثی شده، محکم شده، عادت کرده؛ کدومه.

قلبم همیشه تو سریال هایی که یک تیم یا جمعی تو اون سریال وجود داره جا می مونه*

-Typhoon Family .

جایی که علی مصفا میگه: ‏وقتی مریض شدم توقع داشتم همه حواسشون فقط به من باشه! ولی بعد فهمیدم آدما باید زندگی خودشون رو بکنن و اگه شد و دوست داشتن گاهی کنارم باشن؛ کنارم باشن و بی حوصله باشن، کنارم باشن و دعوا کنن، کنارم باشن و شاد باشن، کنارم باشن و زندگی معمولیشون رو بکنن. کنارم باشن‌... همین‌که گاهی باشن بسه. فیلم جهان با من برقص

تو فیلم جهان با من برقص یه دیالوگی هست که من خیلی دوستش دارم و خیلی وقت ها تو ذهنم تکرار میشه انگار ثبت ضبط اش کرده باشم، کلا فیلم اش برای من خیلی دوست داشتنیِ و این دیالوگ دوست داشتنی ترش میکنه

منی که دارم کار میکنم یهو چشمم میفته به استیکر جدید🙂‍↔️🪷 .

از این جمعه های کسل کننده.

مرحله ایده پردازی مرحله موردعلاقمه، یه ایده جرقه اش شکل گرفته حالا تو اونقدر ذهنت رو درگیرش میکنی و رفرنس میبینی و سرچ میزنی و در باره اش شاید مطالعه به خصوص مطالعه بصری زیادی انجام بدی و کم کم اون ایده رو رشد اش بدی، اون جایی شیرینی اش انکار میاد زیر دندون ات که بالاخره تبدیل میشه به اون چیزی که میخوای یه وقت ها هم نمیشه و باید بندازیش دور حتی، ولی این پروسه موردعلاقمه.