Random shi- tutorials

نکته هایی در مورد فایل های استاتیک جنگو – بخش سوم - آخر توی دو بخش قبل گفتبم جنگو چطور فایل های استاتیک رو مدیریت میکنه. حالا میخواهیم ببینیم توی development و production چه فرقی هست؟ وقتی debug=true باشه (یعنی حالت development) جنگو خودش فایل های استاتیک رو سرو میکنه. این برای تست کافیه، ولی روی سرور واقعی (production) اصلاً توصیه نمیشه. چون هم کند ع هم امن نیست. (توضیح اینو توی کامنت همین پست میزارم) توی production باید (بهتره) وب سرور (مثل nginx یا apache) فایل های استاتیک رو سرو کنن. برای همین دستور collectstatic رو اجرا میکنیم تا همه فایل ها توی یه پوشه (همون STATIC_ROOT) جمع بشن و بعد اون مسیر رو برای وب سرور مشخص می کنیم. فرض کن STATIC_ROOT ما اینه:

/home/youruser/myproject/staticfiles/

توی nginx معمولا اینجوری می نویسیم:

location /static/ {
    alias /home/youruser/myproject/staticfiles/;
}

اینجا alias ینی: هر وقت کاربر آدرس /static/... خواست، nginx برو سراغ پوشه staticfiles/ و ادامه مسیر رو اونجا پیدا کن. مثلا:

/static/css/style.css

تبدیل میشه به:

/home/youruser/myproject/staticfiles/css/style.css

یه دستور دیگه هم هست به اسم root:

location /static/ {
    root /home/youruser/myproject/;
}

اینجا مسیر /static/ از URL حذف نمیشه و میچسبه به آخر root. مثلا همون آدرس ع بالا:

/static/css/style.css

میشه:

/home/youruser/myproject/static/css/style.css

فرق شون چی شد؟ اون alias - بخش location (یعنی /static/) رو کنار می ذاره. اون root - بخش location رو نگه میداره و به مسیر اضافه می کنه. کلمه اون رو گذاشتم اولشون که راست چین بشن این دو تا خط بالایی 😁 برای همین ما معمولا برای static files از alias استفاده میکنیم. اینارو می دونستی 🥱 بزار وگرنه هر چی دوس داری بزار ❤️

این هفته یه چالش واقعی با تیم بک‌اند داشتیم: چطور API پایدار بسازیم بدون اینکه کار سرویس‌های دیگه یا کاربران خراب بشه؟ 😅 چند نکته که وسط بحث پیش اومد: Versioning (نسخه‌بندی) بعضی‌ها می‌خواستن تغییرات جدید رو همون نسخه موجود اعمال کنن، اما من اصرار داشتم: هر تغییر بزرگ = نسخه جدید (v1, v2). دلیل؟ سرویس‌های قدیمی باید بدون دردسر کار کنن و مشتری‌ها کم‌کم به نسخه جدید مهاجرت کنن. Backward Compatibility (سازگاری به عقب) وقتی یه فیلد جدید اضافه می‌شد یا رفتار endpoint تغییر می‌کرد، باید نسخه قبلی هنوز کار می‌کرد. این یکی از بحث‌های داغمون بود؛ چون تیم می‌خواست راحت تغییر بده، من می‌گفتم: «نه، نباید چیزی رو بشکنیم!» Change Management (مدیریت تغییرات) مستندسازی و changelog، تست‌های اتوماتیک و قوانین سخت برای حذف فیلدها یا تغییر رفتارها. اول هشدار، بعد تغییر. این مرحله باعث شد همه تیم‌ها روی یک خط باشن و کسی غافلگیر نشه.

امروز توی دورهمی code & coffee حین کانکشن سازی صحبت خوبی شنیدم برای پیدا کردن پوزیشن های کارآموزی:

باتوجه به تخصص و علاقتون بگردید دنبال پوزیشن های شغلی، فارغ از سطحی که نیاز دارن باهاشون ارتباط برقرار کنید(cold mail) و درخواست کارآموزی و یاد گیری در شرکت اونها رو (با دلایل معقول و قانع کننده مثل کسب تجربه و ارتقا دانش) داشته باشید شانس موفقیت و پیدا کردن پوزیشن های بهتری دارید توی این موضوع بجای اینکه درگیر شرکت هایی بشید که فارغ از هرگونه خروجی مناسب، صرفا وقتتون رو اتلاف میکنن و یا بیگاری میکشن صرفا به اسم پذیرش های کارآموزیی که میذارن

@Rs_tutorial #arj

برای کسایی که بیشتر از 8 ساعت پشت سیستم کد میزنن یه تجربه ای از اشک مصنوعی بگم؛ توی ایران چندین نوع اشک مصنوعی داریم چیز هایی که من توی بازار زیاد دیدم اشک های تک دوز آرتلاک و ارتیپیک و سینالونه، و یا ژل لیپوزیک و هیچ کدوم نسخه پزشک لازم ندارن. از همشون استفاده کردم، آرتلاک مال شرکت بوش اند لمبه و خیلی خیلی معتبره، وقتی توی چشم ریخته می‌شه چشم راحتی بیشتری نسبت به آرتپیک و سینالون که ایرانیه داره ولی نتیجه زیاد تفاوتی نداره. هر ویالشون تا 24 ساعت قابل استفاده مجدده و هر 2 ساعت می‌تونید بریزید چشمتون. اما لیپیوزیک که ژل هست ماندگاری بیشتری داره و حداکثر روزی 3 بار استفاده می‌شه و بیشتر برای خشکی شدید استفاده می‌شه اما اون تک ویال ها بیشتر برای خشکی خفیف تا متوسط استفاده می‌شه. قیمت هاشون هم امروز چند تا گرفتم به این صورت بود : آرتلاک دونه ای 7 تومن؛ آرتلاک ادونس دونه ای 30 تومن؛ آرتپیک 6 تومن؛ ژل لیپوزیک 330 تومن که برای 28 روز یا کمتر استفاده میشه. همچنین نسخه ادونس آرتلاک حتی میتونه خشکی های شدید هم جوابگو باشه و مواد نگهدارنده نداره و بی ضرر، اگه خشکی معمولی دارید بقیشون هم جوابه. @Linuxor