کد ۳۸

اعتماد زیاد مشکلات جبران ناپذیری برای شما ایجاد میکنه دوستان

آدما به دلایل خیلی مختلفی از هم دور میشن اولین بار که یه نفر رو از دست دادم خیلی اذیت شدم، یادم میاد غم کل وجودمو میخورد و مدام حس کمبود میکردم بار دوم که از دست دادم، بدون اینکه حتی بدونم و دست خودم باشه قطعه ای از وجود و خونم منو تنها گذاشت سومین بار اما فرق داشت، خودم اون ادمو کنار گذاشته بودم. دلم نمیخواست دوباره مثل نفر اول ارتباط دوستیم درگیر دروغ و ظاهرسازی و سیاست بشه از اون به بعد همیشه من کسی بودم که کنار میزاشت هیچوقت کنار گذاشته نشدم و هرجا احساس خطر کردم گفتم خودشه! بهترین دفاع حملست! و قطع ارتباط کردم. اما زندگی همینه، ضرباتش هربار محکم تر میشن! چهارمین نفری که از دست دادم اونقدر برام سنگین بود که چندین بار قصد داشتم جونمو بگیرم بچه بودم، خیلی زیاد بچه بودم فکر میکردم دنیا به آخر رسیده و مقصر همه چیز منم گذشت، همونطور که همیشه میگذره مشت آخرو تابستون ۱۴۰۱ خوردم و تموم شدم، هیچی نداشتم. هیچکسو احساس نمیکردم و اونجا بود که قصد به عمل تبدیل شد. میدونین بعضی چیزا هیچوقت عوض نمیشن، مثلا من هنوز همون احمق سابقم، اطرافیانمم همچنان هرجا به نفعشون باشه کنارم میزارن منم با وجود اینکه میدونم هربار بیشتر تعجب میکنم و توش گیر میکنم خنده داره نه؟ میگن وقتی از دردسرت درس نگیری تکرار میشه، منم بیست ساله تو دردسرم گیر کردم مسخره تر اینه که تو بخاطر یه اتفاق بمیری و زنده بشی و هنوزم درستو نفهمی و یاد نگیری الانم نمیدونم این جملات بی سر و تهم رو چجوری تموم کنم. حالا بیاین تصور کنیم این یه پایان جالب برای متنی نه چندان زیباست

Music is a weapon in the war against unhappiness.

ننوشتن ژورنالم باعث میشه دچار مشکلات روحی روانی بشم👍🏼

Rule number one; If you don’t respect, you can’t be anyone’s friend

بعضی وقتا باید رها کرد، کاش انقدر سخت نبود

و اگه بگم کنارم بمون چی؟ از پیشم نرو

من عاشق اینم که بین دستای تو جا بگیرم

به نظر من احمقانه ترین حالت دیدگاه اینه که شخص انقدر درگیر دیگران باشه که فراموش کنه خودش هم به نوعی نسخه مشابهی از اونهاست

سانسور