Ati

https://t.me/HarfinoBot?start=6bc58197097920c عصر امتحان زبان دارم باید بخونم ی پروپرانول خوردم تا اثر می‌کنه بیاین حرف بزنیم ❤️

به بچه هاتون یاد بدید اشکالاتتون رو بگن ضعف هاتون برتون بیارن جنبه داشته باشید بچهاتون نسبت به اخلاق رفتار شما واکنش نشون بدن و تحلیلتون کنن اونجوری مثل نسل ما که کسی جرات نداشت بگه فلانید کاری می‌کنه والدین احساس کنن خیلی پرفکت و عالین و بدون کم و کاستی بچه بزرگ کردن نزارید تو دلتون بمونه گاهی لازم نیست شرایط خانواده رو درک کرد چون درک کردن باعث میشه ازت سو استفاده کنن الان بهتر متوجه میشم چرا بعضی ها خیلی رک و بدون ذره ای خجالت وایمیستن میگن فلان چیو می‌خوام اگر براش تهیه نکنن میگن وظیفه شماست کاملا حق با این افراد الان منو می‌بینید جنبه مالی اره مستقلم تا حدودی دیک الان شده وظیفم و پلن بعدی اینکه منو از خونه بیرون کنن تااااازههه تاکید دارن دولتییییی فقط میاری ن آزاد ن پردیس من همیشه اونی بودم تو هر شرایطی تو فکر جیب خانواده بودم تو فکر بودم درک کنم شرایط جامعه و خیلی چیزا رو اما تهش چی شد ؟؟ تحقیر تحقیر پس همون بچه خودخواه دوست نداشتی باشید

اگ روزی بچه دار شدید با اینکه همه چیو براش فراهم میکنید و هیچ کمبودی نداره ولی سعی کنید بهش یاد بدید از ۱۶ سالگی بتونه کار کنه درآمد داشته باشه تا وقتی تو سن ۲۶ . ۲۵ سالگی رسید احساس ناکافی بودن نکنه پدر مادر هر قدر عالی باشن ی جایی از بچه هاشون خسته میشن ببین میگم خسته اونکه میگن ما نگران شماییم الکیه چون نگران بودن خیلی کارا میکردن من این روزا اضافه بودنم رو کامل دارم حس میکنم اینکه بودنم تو خونه براشون عذاب اینکه دیدنم خستشون کرده چون من این دیدگاه رو داشتم خونه ی مکان امن تا هر وقت من بخوام اما ن اینطوری نیست شاید الان بهتر بتونم دوستام درک کنم ک چرا تن به ازدواج دادن تو روزایی که بخاطر ی سری اتفاق من باید گله مند باشم برعکس شده منو تحت فشار گذاشتن آدمیزاد خیلی سریع فراموش می‌کنه و همین باعث میشه از اتفاقات بد درس نگیریم و دوباره تکرارشون کنیم این جمله خیلی دردناک امیدوارم هیچ وقت کسی نشنوه`` تو دیگه باید از این خونه بری `` حمایت پشتیبانی ی سری خانواده رو میبینم از عمق وجود دلم برا خودم میسوزه درسته من اهمیت نمیدم بهشون چون برام چیزای دیگه مهمه ولی خب آدم شکسته میشه از این حجم تحقیر 🙂

۲۴ ساعت گذشت اما تمام تن و بدنم سرد و گرم نشدم میگذره ... میگذره ..

من از وقتی متولد شدم آغاز قشنگی نداشتم چون دست خودم نبوده اما میتونم پایان قشنگی داشته باشم چون دست خودمه

امیدوارم حداقل در آینده جایی باشیم با آدمایی باشیم حالمون خوب باشه که این سختی هارو کمرنگ کنه وگرنه مگ قلب آدم چقدر تحمل داره !!

صبح شد اما کی می‌دونه چقدر جون دادم تا اینکه صبح شد :)

من وقتی به خواسته‌هام فکر می‌کنم وحشت می‌کنم. چقدر راه نرفته و کار نکرده دارم. چقدر باید برای رسیدن‌ها بدوام و چقدر قراره سر زانوم از نابلدی‌ها زخمی بشه. احساس سردرگمی می‌کنم و ابتدای کلاف رفتن رو پیدا نمی‌کنم. من همیشه خدا می‌ترسم از انجام دادن و انجام ندادن. اما مگه ترس می‌تونه جلوی آدم رو بگیره؟ گاهی خودم رو انقدر کوچک می‌بینم که رسیدن‌ها برام غیر ممکنه. مثل اندازه کره زمین در برابر کهکشان‌ها. انگار اصلا تلاش‌های من دیده نمیشن و اهمیتی ندارند. اما خیلی سخت می‌تونم خودم رو بخیه کنم به ادامه دادن. به اینکه اگر کوچکم در برابر این حجم عظیم، اما همین اجزای کوچکند که کهکشان‌ها رو تشکیل میدن. با زانوی لرزان و ترسی بزرگ اولین قدم رو برمی‌دارم تا شاید برسم به همه اون اتفاقات بزرگی که آرزوش رو ساربون تو دلم انداخته.

سردی دستام سفید شدن دستام از شدت سردی لرزش دستام ، بغض تو صدام ،شیشه ای شدن چشام از اشک تنگی نفسام ، معده دردهای امروز رو تا ابد یادم میمونه فقط توقع ام از این میشه وقتی ی نگاه میندازم میبینم برااااا درس خوندن با آدم این کارو میکنن وای به روزی بخوام مثل بقیه هم سن و سالام بگردم

برسه به دست خانواده های ایرانی من از تک تک شما عذر می‌خوام که ما بچها مایه سرافکنی و آبروی شما شدیم آخه ن اینکه شماها وقتی هم سن بچه هاتون بودید فارغ التحصیل چندین رشته تاپ شده بودین ، بیزینس و مسافرت های لوکس و جایگاه های خفن جامع واسه شماها بوده ما بچها با تصمیمات اشتباهمون اون همه جایگاه و منزلت شمارو ویران کردیم لطفااااا نگید زمان ما اماکانت و خیلی چیزا نبوده چون هم سن و سالهای شماها با همون جایگاه شماها خیلیییی خفن و پیشرفت کردن

کاش به خانواده های فقط کلمه دلسوزی رو یاد نداده بودن معنی دلسوزی رو هم یاد داده بودن یاد داده بودن دلسوزی اینحوری نیست که به بچه ات بگی حق نداری پشت کنکور بمونی عمرتو هدر دادی ی لیسانس نگرفتی این همه کتاب خرج آخرش هنوز ی دیپلم داری این دلسوزی نیست خانواده به محترم ایرانی دلسوزی اینکه بشینی با بچت حرف بزنی هم فکری کنی چرا نشده کجا اشتباه کرده کجا مسیر اشتباه رفته ببینی آیا راه حلی پیدا می‌کنی یا ن ن اینکه خودتو بزرگ حسابی کنی و عقل کل بدونی این دلسوزی نیست این یعنی از فرصت استفاده کردن برا زدن تو سر بچه ات

کاش خانواده کارو به جایی نرسونن بی حرمتی پیش بیاد 🙂

۵۰۰ باااار تکرار کرده دیگه نمیزارم اشتباه کنی دلم میخواد بگم ببخشید بیخود می‌کنی مگ زیر دستتم

قانع؟هر روز حرفایی از قبیل اینکه برو دانشگاه مغزت خراب شد تا کی میخوای بخونی دیگ نمیشه برو هر رشته ای شد میشنوم و خورد میشم

حرف زدن یادشون دادم ازم دارن میرن بالا :)

عمرم ؟ بهم میگه عمرتو تباه کردی اخه یکی نیست بهش بگه تو گند نزدی به عمرم ی قدم برا عمر من برداشتی

دلم میخواد ب دوستم پیام بدم بهش بگم کمکم کن اما میترسم اونم مثل بقیه ی روزی بزنه تو سرم

لحظه هایی که حالم بده نیستی وقتی میای چ فایده ؟

خانواده ایرانی به خودش اجازه میده وایسه جلوت تحقیرت کنه بعد تو اجازه نداری حتی بگی فلان جا شما هم کم گذاشتین

نمی‌خوام زنده باشم