سونای vip 🌙

سونای 1531 🌙 #سارال‌مختاری قلبم محکم توی سینه کوبید. صدای چند روز قبلش توی گوشم زنده شد. اون حرف‌هایی که یواشکی شنیده بودم.... اون مکالمه‌ی مرموزِ نصفه و نیمه‌ای که قرار نبود بشنوم. اون جمله‌ای که از ذهنم بیرون نمیرفت. "نگران نباش... حواسم بهشون هست." حالا هرچی بیشتر فکر میکردم، بیشتر احساس میکردم همه‌چیز بهم وصل میشه. گیسیا... شده بود پررنگ ترین نقطه‌ی ابهام این روزام میترسیدم آخرش از این همه فکر و خیال سر از تيمارستان در بیارم گیسیا بی‌خبر از طوفانی که توی سرم برپا شده بود گفت: -خدا رو شکر که خطر از سر بچه گذشته... تو چرا زبونت بند اومده؟ آراز که از قولت حرفاتو رسوند فقط پیش اون بلبل زبونی میکردی؟ یا از ترس تکون برداشتی و زبونت نمیچرخه به حرف زدن؟ به سختی لب زدم: -آره... با تردید نگاهم کرد و گفت : -چیو آره؟ خوبی شادی؟ -آره.... خوبم.... نگران رستا بودم. از فکر بلایی که ممکن بود سرش بیاد تنم یخ می‌کنه -تنت یخ میکنه چون توی این هوا نشستی اینجا! حالا که خدا رو شکر رستا خوبه. تو کلا دوست داری عزای اتفاقای نیفتاده رو بگیری؟ به روبه‌رو خیره شدم. ای کاش نگرانی من فقط رستا بود..‌.