ریــژنـه؛

روح ما زیبا بود، شماها روی اون زخم کاشتید.

من خودم باید برم بخونم ببینم آخرین بار چی نوشتم 😌👀

بسیار «🫯» شدم

https://t.me/vkdiary/62068 بیشتر از اون چیزی که فکرش رو کنی منتظر فعالیت دوباره اینجا بودم..

اما اگر هنوز آمادگیش رو ندارید، بدونید که مخاطب من شما هستید و شما تصمیم می‌گیرید کی شروع کنیم.

پس لطفاً بنویسید که اگر دوست دارید، ادامه بدیم

نظر شماها بی‌اندازه برای من مهمه، بچه‌هام

https://t.me/vkdiary/62064 معلومه..

اوکی هستید که کارهای درحال آپلود، دوباره شروع بشه؟

آیا بعد از مدت‌ها، آماده‌ی از سر گرفتن کارها هستید؟

بچه‌هام…

توی چشم‌های آدم‌های از دست‌رفته‌ی این ماه‌ها، زندگی موج می‌زد؛ شور بود، شوق بود، آینده بود.

حال آفتابگردون‌های من چطوره؟ می‌دونید چقدر دلتنگتون بودم؟

[my boys won “Artist of the Year” at the AMAs 2026] proud*

که ما همچنان می‌نویسیم. که ما همچنان در اینجا مانده‌ایم؛ مثل درخت که مانده است، مثل گرسنگی که اینجا مانده است، مثل سنگ‌ها که مانده‌اند، مثل درد که مانده است، مثل زخم، مثل شعر، مثل دوست داشتن، مثل پرنده، مثل فکر، مثل آرزوی آزادی… و مثل هر چیز که از ما نشانه‌ای دارد.