ندای جمهوری ایران

🔴 اعدام، خودکشی و روانِ رنجور جامعه؛ هزینه‌های حکمرانی امنیتی #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 نسبت مبادله؛ ارزیابی یرواند آبراهامیان درباره جنگ، تنگه هرمز، فشار اقتصادی و آینده جمهوری اسلامی در گفت‌وگو با نیولفت ریویو – ترجمه‌ی: علی مختاری ⚠️ تا حدودی، جنگ در واقع به تحکیم رژیم کمک کرده است. تا پایان سال گذشته، زمانی که ناآرامی‌ها آغاز شد، رژیم بخش زیادی از مشروعیت خود را از دست داده بود، زیرا پایه اجتماعی خودش… https://akhbar-rooz.com/2026/09/08/64172/?utm_source=telegram&utm_medium=social&utm_campaign=akhbarrooz_channel&utm_content=post_64172 #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 همه آنچه خوب است درباره علی‌الطاهر بدانیم ⚠️ علی‌الطاهر نام مجموعه‌ای از تپه‌ها و ارتفاعات راهبردی در جنوب لبنان است. این ارتفاعات در استان نبطیه، میان شهرک‌های کَفَرتِبْنیت و نبطیه‌الفوقا و حدود ۱۵ کیلومتر دورتر از مرز اسرائیل قرار دارد و بر بخش بزرگی از نبطیه، مسیرهای ارتباطی جنوب لبنان و راه‌های منتهی به منطقه کوهستانی «اقلیم‌التفاح» اشراف دارد. موقعیت مرتفع علی‌الطاهر امکان دیده‌بانی و کنترل آتش بر مناطق اطراف را فراهم می‌کند. این منطقه حلقه ارتباطی مواضع حزب‌الله در جنوب رود لیتانی با پایگاه‌های آن در اقلیم‌التفاح محسوب می‌شود. براساس گزارش‌ها، حزب‌الله در دل ارتفاعات شبکه‌ای از تونل‌ها، مراکز فرماندهی، انبارهای تسلیحاتی و محل‌های پرتاب موشک و پهپاد ایجاد کرده بود. ارتش اسرائیل نیز پس از تهاجم سال ۱۹۸۲ در این منطقه موضع نظامی داشت؛ بنابراین اهمیت نظامی آن پدیده تازه‌ای نیست. در جنگ اخیر، علی‌الطاهر به یکی از اصلی‌ترین کانون‌های نبرد زمینی اسرائیل و حزب‌الله تبدیل شد. اسرائیل در اوایل سپتامبر ۲۰۲۶ اعلام کرد کنترل عملیاتی ارتفاعات و تونل‌های آن را به دست گرفته است. حزب‌الله اهمیت این تحول را کمتر از روایت اسرائیل توصیف کرده و جزئیات میزان کنترل اسرائیل نیز به‌طور مستقل کاملاً تأیید نشده است. طبق گزارش ۱۰ سپتامبر رویترز، اسرائیل اعلام کرد مجموعه زیرزمینی بیش از دو کیلومتری منتسب به «یگان بدر» حزب‌الله را با حجم بزرگی از مواد منفجره منهدم کرده و قصد دارد برای جلوگیری از بازگشت حزب‌الله در منطقه باقی بماند. رویترز نوشته انفجار به‌اندازه‌ای شدید بوده که لرزش آن در نبطیه و مناطق اطراف احساس شده است. نبرد علی‌الطاهر فقط بر سر یک تپه نیست؛ بر سر کنترل شبکه ارتباطی و نظامی حزب‌الله در جنوب لبنان، عمق منطقه حائل موردنظر اسرائیل و چگونگی بازگشت ارتش لبنان به این ناحیه است. به همین دلیل، سرنوشت آن مستقیماً با مذاکرات خلع سلاح حزب‌الله و خروج نیروهای اسرائیلی از خاک لبنان پیوند خورده است./کانال جریان چیه؟ #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 ایران پس از جنگ؛ سناریوی تجزیه و جنگ داخلی از نگاه عبدالله خالد الغانم ⚠️ عبدالله خالد الغانم، پژوهشگر ژئواستراتژیک و تحلیلگر امنیتی کویتی، در تحلیل‌هایی که طی ماه‌های اخیر منتشر کرده، پایان جنگ علیه ایران را نه لزوماً پایان بحران، بلکه ممکن است آغاز مرحله‌ای به‌مراتب خطرناک‌تر بداند. او در سناریویی که مطرح می‌کند، از دو احتمال سخن می‌گوید: تغییر رژیم یا تجزیه جغرافیایی ایران. در روایت منتشرشده از سخنان او آمده است که حتی اگر جنگ نظامی پس از حدود یک سال پایان یابد، ایران ممکن است وارد یک جنگ داخلی طولانی شود؛ جنگی که در آن نیروهای سیاسی، قومی و نظامی مختلف برای کنترل بخش‌هایی از کشور با یکدیگر درگیر شوند. در همین روایت، از آذری‌ها، کردها، بلوچ‌ها، سازمان مجاهدین خلق و نیروهای وفادار به ساختار جمهوری اسلامی نام برده می‌شود؛ اما این سخن را باید به‌عنوان سناریوسازی و پیش‌بینی شخصی الغانم خواند، نه گزارشی از تصمیم یا برنامه قطعی این گروه‌ها. آنچه اهمیت بیشتری دارد، خط فکری گسترده‌تر اوست. الغانم در مطالب دیگری نیز آشکارا از «سناریوی تقسیم» ایران سخن گفته و حتی احتمال یک جنگ داخلی چندساله پس از پایان جنگ را مطرح کرده است. این نگاه، فارغ از میزان واقع‌بینی آن، یک پرسش مهم را پیش می‌کشد: وقتی تحلیلگران منطقه‌ای از پایان جنگ نه با «صلح»، بلکه با واژه‌هایی چون فروپاشی، تجزیه و جنگ داخلی سخن می‌گویند، هزینه ادامه جنگ برای تمامیت ارضی و آینده جامعه ایران تا کجا می‌تواند پیش برود؟ پیش‌بینی الغانم ممکن است محقق نشود؛ اما خودِ رواج چنین سناریوهایی در فضای منطقه، هشداری است درباره اینکه جنگ می‌تواند از مرحله نبرد میان دولت‌ها عبور کند و به بحران در ساختار اجتماعی و جغرافیایی یک کشور تبدیل شود./فرهیختگان منبع: صفحه عبدالله خالد الغانم #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

https://link.ls/2GrpAu #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 طرح پنج کشور اروپایی برای فرستادن پناه‌جویان به تبعید ⚠️ پنج کشور اروپایی برای تأسیس بازداشتگاه‌های برون‌مرزی پناهجویان تا سال ۲۰۲۷ توافق کردند. دسته‌ای از پناه‌جویان را می‌خواهند به تبعید بفرستند https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/899923/&rhash=0ceb6994783a68 #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 ترامپ آخرین «ترامپ» است، اما آخرین «ترامپیسم» نیست 🖌️حمید آصفی ⚠️ ترامپ احتمالاً آخرین «ترامپ» است، اما به احتمال زیاد آخرین «ترامپیسم» نیست. جمهوری‌خواهی که بعد از او وارد کاخ سفید شود، لزوماً همان رفتارها، همان ادبیات و همان تغییر موضع‌های روزانه را تکرار نخواهد کرد؛ اما انتظار بازگشت آمریکا به وضعیت پیش از ترامپ نیز چندان واقع‌بینانه نیست. ترامپ یک فرد است، اما ترامپیسم فقط یک فرد نیست. بخش مهمی از جمهوری‌خواهان و رأی‌دهندگان این حزب همچنان خواهان ادامه بخشی از مسیر او هستند. در حزب جمهوری‌خواه بر سر میزان فاصله گرفتن از ترامپ و میراث او نیز اختلاف جدی در حال شکل‌گیری است. ترامپ یک ویژگی دارد که تقلید کامل از آن دشوار است: سیاست خارجی شخصی‌شده. امروز چیزی می‌گوید، فردا خلافش را می‌گوید، پس‌فردا تهدید می‌کند و چند ساعت بعد پیشنهاد مذاکره می‌دهد. این تغییر موضع‌های مکرر بخشی از ابزار مذاکره و نمایش قدرت اوست، اما بعید است رئیس‌جمهوری بعدی بتواند همین میزان از بی‌ثباتی شخصی را بدون هزینه سیاسی تکرار کند. چرا؟ چون ترامپ برای این کار یک سرمایه سیاسی شخصی دارد که هر رئیس‌جمهور دیگری ندارد. جمهوری‌خواه بعدی ناچار است ترامپیسم را از شخصیت ترامپ جدا کند. احتمالاً سه چیز باقی خواهد ماند: «آمریکا اول»، فشار بیشتر بر متحدان، و نگاه معامله‌محور به روابط خارجی. اما سه چیز ممکن است تعدیل شود: تهدیدهای روزمره، تغییرات شدید موضعی، و این تصور که آمریکا می‌تواند هر بحران جهانی را شخصاً و با فشار لحظه‌ای مدیریت کند. حتی در میان نام‌های احتمالی آینده نیز چنین شکافی دیده می‌شود. جی‌دی ونس به‌عنوان یکی از وارثان اصلی جنبش ترامپ مطرح است، اما چهره‌هایی مانند مارکو روبیو به سنت محافظه‌کاری کلاسیک نزدیک‌ترند و درباره میزان انزواگرایی و نحوه اعمال قدرت آمریکا اختلاف وجود دارد. اما یک تحول بزرگ‌تر هم در حال رخ دادن است. ساختار سیاسی آمریکا از «هژمونی باثبات» به «هژمونی معامله‌گر» در حال حرکت است. بعد از جنگ جهانی دوم، منطق آمریکا این بود که قدرت خود را از طریق ائتلاف، نهاد، پیمان، بازار و قواعد بین‌المللی تثبیت کند. ترامپ این فرمول را به‌شدت تحت فشار گذاشته و بیشتر بر تعرفه، فشار، تهدید، چانه‌زنی و معامله مستقیم تکیه کرده است. اما آمریکا الزاماً در حال عقب‌نشینی از جهان نیست؛ در حال تغییر روش حضور در جهان است. این دو با هم فرق دارند. آمریکای پس از ترامپ ممکن است کمتر بگوید «من مسئول نظم جهانی هستم» و بیشتر بگوید «اگر امنیت، بازار، منابع، فناوری یا موقعیت راهبردی می‌خواهید، هزینه‌اش را بدهید.» این یعنی گذار از هژمونیِ تعهدی به هژمونیِ معامله‌ای. به همین دلیل، حتی اگر یک جمهوری‌خواه نسبتاً متعارف در آینده وارد کاخ سفید شود، بعید است تعرفه‌ها، فشار بر متحدان، رقابت سخت با چین، حساسیت نسبت به منابع راهبردی و نگاه امنیتی به قطب شمال را همه کنار بگذارد. اما احتمالاً زبانش منظم‌تر، دستگاه تصمیم‌گیری‌اش قابل پیش‌بینی‌تر و سیاستش نهادمندتر خواهد بود. و اینجاست که سؤال اصلی برای جهان شکل می‌گیرد: آیا آمریکا بعد از ترامپ به ثبات برمی‌گردد، یا ترامپ فقط مرحله اولِ تولد یک آمریکای جدید است؟ احتمال دوم را باید جدی‌تر گرفت. ممکن است رئیس‌جمهوری بعدی دیگر هر روز نقشه جدید نکشد و نام جغرافیا را تغییر ندهد؛ اما شاید همان رئیس‌جمهور، با زبان مرتب‌تر و رفتار حساب‌شده‌تر، همان سؤال را دنبال کند: «آمریکا در برابر قدرتی که در اختیار دارد، چرا باید هزینه نظم جهانی را به تنهایی بپردازد؟» اگر این سؤال به اصل مشترک جمهوری‌خواهان آینده تبدیل شود، آن‌وقت ترامپ دیگر یک استثنا نیست؛ او آغاز یک چرخش در تعریف قدرت آمریکا خواهد بود./کانال نویسنده #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 وضعیت حجاب و شرایط جنگی ⚠️ دشمن کار خودش را کرده و کار حالا خیلی سخت‌تر از سال ۱۳۶۰ است که ما کار رو شروع کردیم/ادامه👇 https://t.me/MyAsriran/793103 #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

"فوق دکترای اسلام‌شناسی" از زمان پیروزی انتخاباتی حزب آلترناتیو برای آلمان در ایالت زاکسن-آنهالت، اولریش زیگموند، نامزد اصلی این حزب، حتی بیشتر از گذشته موقعیتی شبیه به یک ستاره پاپ پیدا کرده است. منتهی در پشت صحنه فرد دیگری  رشته امور را در دست دارد که نظریه‌پرداز است و تولید محتوا می‌کند. او هانس-توماس تیلاشنیدر نام دارد و مغز متفکر پشت برنامه رادیکال حکومتی AfD است. در این برنامه از جمله آمده است: «این روح انحرافی-چپ، رادیکال-فمینیستی و فردگرایانه نه تنها الگوهای سنتی خانواده و نقش‌های جنسیتی را فرو می‌پاشد، بلکه حتی حقایق زیست‌شناختی را انکار و جرم‌انگاری می‌کند.» خودِ تیلاشنیدر  البته برنامه را «میانه‌رو» می‌داند. او این موضوع را که AfD اصلاً تا این حد افراطی نیست و برای مثال در باره سیاست‌های مهاجرتی آن مدام دچار سوءبرداشت می‌شوند، با استناد به شخص خودش توجیه می‌کند. او خودش هم  متولد آلمان نیست و با این حال در حزب AfD ارتقا یافته است. «قارچ روی درخت» تیلاشنیدر اهل شهر تیمیشوارا در رومانی است. در دهه هشتاد میلادی، خانواده او به آلمان فرار کردند. آن‌ها در ابتدا در ایالت بادن-وورتمبرگ زندگی می‌کردند و او که حالا ۴۸ ساله است همانجا دیپلم گرفت.. سوابق بعدی او موقعیت یک فرد استثنایی و متفاوت را در داخل حزب AfD برایش به ارمغان آورد: تیلاشنیدر دارای مدرک دکترا و فوق‌دکترا در رشته اسلام‌شناسی است. با این حال، او اسلام را به عنوان «قارچ روی درخت» بر روی «درخت بلوط آلمانی» توصیف می‌کند. از نظر سیاسی، تیلاشنیدر فعالیت خود را ابتدا در حزب لیبرال "دموکرات‌های آزاد (FDP)" آغاز کرد ولی از زمان تأسیس حزب AfD در سال ۲۰۱۳ در آن حضور داشته است. از سال ۲۰۱۶ او در پارلمان ایالتی زاکسن-آنهالت حضور دارد و از سال ۲۰۲۱ نایب‌رئیس این حزب در ایالت است. سازمان حمایت از قانون اساسی زاکسن-آنهالت از سال ۲۰۲۰ او را تحت نظر دارد و او را در منتهی‌الیه طیف راست افراطی AfD می‌بیند. تیلاشنیدر به جناح قوم‌گرا-ملی‌گرای «فلوگل» (Flügel) به رهبری بیورن هوکه تعلق داشت که اکنون به طور رسمی منحل شده است؛ او با «جنبش هویت‌خواه» (IB) که راست‌گرای افراطی است و همچنین با روسیه ارتباط دارد. از نظر او، ولادیمیر پوتین «یک مرد واقعی با چارچوب ارزشی سالم» است. تیلاشنیدر مفهوم «آلمانی» را این‌گونه تعریف می‌کند: «هر آنچه که ما با چشمان آلمانی خود می‌بینیم.» او در یک شعر طنزآمیز در مراسم کارناوال درباره آفریقایی‌ها، «مردم خاورمیانه» و افغان‌ها گفته است: «آن‌ها دسته‌دسته به اینجا سرازیر می‌شوند و می‌خواهند پول ما را حیف‌ومیل کنند.» صحبت از این است که  تیلاشنیدر در دولت ایالتی زاکسن آنهالت به عنوان وزیر آموزش، فرهنگ و علوم منصوب شود. #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 هنوز هم در روایت شبکه‌های اجتماعی با روایت مسئولان تفاوت وجود دارد. آیا تعرضی به یک دانشجوی دکتر از سوی دانشجویان عراقی باعث حمله تخریبی به خوابگاه این دانشجویان شده به گونه‌ای که رئیس دانشگاه از دانشجویان عراقی عذر خواسته و از جبران خسارت آنها سخن گفته؟ آیا بدبینی و اعتراض به سیاست‌های منطقه‌ای جمهوری اسلامی یا امتیازات خاص برای این دانشجویان حملات به آنها را به دنبال داشته است؟ آیا رد پای شوونیسم ایرانی در کار بوده؟ آیا ... دو گزارش زیر شمایی از ماجرا به دست می‌دهند، ولی همچنان جزئیات محوری مبهم‌اند. https://www.rouydad24.ir/fa/news/469458 https://www.rouydad24.ir/fa/news/469630 #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 افشا شد: نتانیاهو چند روز قبل از ۷ اکتبر هشدار صریحی در این مورد دریافت کرده بود. اما رئیسان امنیتی اسرائیل را در جریان قرار نداد. ⚠️ در سپتامبر ۲۰۲۳، بن زاید، رئیس امارات متحده عربی، با نتانیاهو تماس گرفت تا هشدار سختی دهد. نتانیاهو هیچ کاری نکرد. تحقیقات گسترده‌ای که برای انتشار یک کتاب جدید انجام شده، شکست‌های نخست‌وزیر را در مورد ۷ اکتبر برملا می‌کند. نتانیاهو: «این یک دروغ محض است». 👈🏿 متن کامل👇: https://ir.mondediplo.com/2026/09/article5814 #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 اگر حقوق ترمیم نشود، از مهر سر کلاس نمی‌رویم 🖌️کانون صنفی استادان دانشگاه ⚠️ استادان و اعضای هیأت علمی گران‌قدر و جامعه ی دانشگاهی کشور پس از طی دو سال فرایندهای کارشناسی و تقنینی و پشت‌سر نهادن مراحل قانونی، انتظار می‌رفت با اجرای قانون ترمیم حقوق، بخشی از نارسایی‌های معیشتی جامعه علمی مرتفع گردد. اما با گذشت شش ماه از سال ۱۴۰۵، بدنه دانشگاهی کشور همچنان شاهدِ مانع‌تراشی‌های سلیقه‌ای و خارج از عرفِ سازمان برنامه و بودجه و به‌ویژه ریاست آن سازمان است. کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران، با درک شرایط خطیر کشور و در راستای حفظ ثبات نظام آموزشی، تمامی مسیرهای گفتمانی از جمله مکاتبات سربسته و سرگشاده، مذاکرات مستقیم و تعامل با جمهور اعضای هیئت علمی و مسئولان ذیربط را پیمود تا این چالش بدون تقابل و در چارچوب قانون حل‌وفصل شود. اکنون بر  عموم اعضای هیأت علمی آشکار است که سازمان مذکور، نه‌تنها متولیِ اجرای قانون نیست، بلکه خود به سدی نفوذناپذیر در برابر قانون تبدیل شده است. از این روی، حجت بر دولت محترم تمام است. کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران نسبت به تداومِ این مانع‌تراشی‌هایِ آشکار که موجبِ خروجِ نخبگان، کاهش بهره‌وری علمی و ایرادِ ضربات جبران‌ناپذیر به سرمایه ملی کشور می‌شود، هشدار جدی می‌دهد.  بی‌تفاوتی نسبت به جایگاه و معیشتِ اعضا هیأت علمی، نه قابل‌برتابیدن است و نه از دیدگاه توسعه‌ی کشور، بدون پاسخ باقی خواهد ماند. بنابراین، اعلام می‌ شود: در صورت عدم تحققِ کامل و قطعیِ ترمیم حقوق تا پایان شهریورماه ۱۴۰۵ ، کانون صنفی به پشتوانه درخواست و مطالبات قاطبه اعضای هیأت علمی دانشگاه‌ها، از ابتدای مهرماه، از عموم استادان و اعضای هیأت علمی درخواست تعلیق کلیه‌ی فعالیتهای دانشگاهی اعم از آموزشی، پژوهشی، اجرایی و مشاوره‌ای را خواهد داشت. بدیهی است تا اعمال نهایی و بی قید و شرط قانون ترمیم حقوق اعضا هیات علمی، این رویه باقی خواهد ماند./خبر آن‌لاین #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔰 ایبنا بررسی کرد؛ ۴۶ میلیارد تومان خسارت؛ سهم چاپخانه‌های تهران از جنگ! 🔴 جنگ ۴۰ روزه، علاوه‌بر خسارت‌های جانی، آسیب‌های چندده میلیاردی به واحدهای تجاری کشور وارد کرد؛ ازجمله چاپخانه‌ها که براساس اعلام دبیر ستاد جنگ اتحادیه چاپخانه‌داران، حدود ۴۵۹ میلیارد ریال محاسبه شده است 🔸شناسایی خسارت‌های واردشده به واحدهای چاپ و صحافی، نخستین گام اتحادیه برای پیگیری وضعیت این واحدها بود؛ اقدامی که با بازدیدهای میدانی و تهیه گزارش از میزان آسیب‌ها دنبال شد.  در جریان جنگ ۴۰ روزه نیز بازدیدهایی از برخی واحدهای آسیب‌دیده انجام شده بود و به‌عنوان «ستاد جنگ» پیگیری‌هایی انجام شد، اما این اقدامات در آن مقطع به نتیجه مشخصی نرسید. 🔸بازدیدهای میدانی، از واحدهای آسیب‌دیده در شرایطی انجام شد که حملات ادامه داشت و برخی اعضای ستاد در همان روزهای جنگ برای بررسی وضعیت چاپخانه‌ها به مناطق مختلف تهران رفتند. 🔸یکی از مهم‌ترین پیامدهای خسارت به واحدهای چاپ و صحافی، از بین رفتن اشتغال نیروهایی است که به‌طور مستقیم و غیرمستقیم به این واحدها وابسته‌اند، افرادی که سال‌ها تجربه و مهارت اندوخته بودند و حالا چند ماهی است که بیکار شده‌اند. یکی از این واحدها، یکی از تمیزترین صحافی‌های ایران بود و ماشین‌آلات‌شان همواره نو و مرتب بود و اغلب با دستگاه‌های سطح بالا کار می‌کرد که متأسفانه این واحد به‌طور کامل از بین رفت. 🔸آسیب به صنعت چاپ تنها به تخریب ساختمان یا ماشین‌آلات یک واحد ختم نمی‌شود و به دلیل ارتباط این صنعت با بخش‌های مختلف تولید و صنایع مرتبط، می‌تواند اشتغال و فعالیت مجموعه‌ای از مشاغل مرتبط را نیز تحت تأثیر قرار دهد.  وقتی یک چاپخانه یا صحافی آسیب می‌بیند، یک زنجیره انسانی و اقتصادی پشت آن آسیب می‌بیند؛ از راننده و فروشنده گرفته تا گرافیست، کارگر، تأمین‌کننده زینک و دیگر فعالان این حوزه./ادامه👇 ibna.ir/x6JXq #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

🔴 کنوانسیون خزر سهم ایران را تعیین نکرده است 🎙️ کوروش احمدی، کارشناس مسائل بین‌الملل، در برنامه «باشگاه سیاستمداران» بر نکته‌ای مهم در بحث‌های مربوط به رژیم حقوقی دریای خزر تأکید می‌کند: کنوانسیون وضعیت حقوقی دریای خزر، سهم مشخص و درصدی برای ایران یا هیچ‌یک از دیگر کشورهای ساحلی تعیین نکرده است. به گفته احمدی، بخش عمده این کنوانسیون به قواعد عمومی مورد توافق پنج کشور اختصاص دارد؛ از محیط زیست و حفاظت از زیست‌بوم خزر گرفته تا کشتیرانی، مسائل امنیتی و حاکمیت کشورهای ساحلی. اما درباره یکی از مناقشه‌برانگیزترین مسائل، یعنی تحدید حدود و سهم کشورها از بستر و زیربستر خزر، کنوانسیون صرفاً چارچوب حقوقی را تعیین کرده و ترسیم مرزهای دقیق را به توافق‌های بعدی میان کشورهای مربوط سپرده است. متن خود کنوانسیون نیز این نکته را تأیید می‌کند. ماده ۸ مقرر می‌کند که تعیین حدود بستر و زیربستر خزر باید از طریق توافق میان کشورهای دارای سواحل مجاور یا مقابل و با رعایت اصول شناخته‌شده حقوق بین‌الملل انجام شود. بنابراین، در داوری درباره «سهم ایران از خزر» باید میان دو موضوع تفکیک کرد: تعیین رژیم و قواعد کلی حقوقی خزر یک چیز است و تعیین مرز دقیق بستر و زیربستر و سهم نهایی کشورها چیز دیگر. 🎥 مشاهده برنامه در آپارات #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork