Saved Messages

‏دیدی امام حسین علیه‌السلام یک بیا به زُهیر گفت چه شد! و او را چگونه ساخت؟ امیدوارم به همه ما یک بیا بفرماید.. میرزا اسماعیل دولابی @ir_tavabin

دهه‌ی محرم، گلدن تایم ِ رفتن تو غار تنهاییه.

فقط اشک کافی نیست. روضه‌ها رو اشک شو، فکر شو، دغدغه شو. حرکت شو.

ای خریدارِ دست و دل بازِ همه اهل ضرر؛ سلامٌ علیک ..

پذیرفتن این‌که دوست ‌داشتن هم می‌تواند رنج‌آور باشد برایم عذاب‌آور بود. من هرگز این بُعد از دوست ‌داشتن را ندیده بودم. فکر می‌کردم نقطه‌ی امن و آخرین پناهگاه آدم‌ها همین دوست ‌داشتن است.‌ اما حالا می‌بینم چقدر آدم احساس غربت می‌کند وقتی کسی را دوست دارد، و این میل و علاقه چقدر انسان را آسیب‌پذیر و بی‌پناه می‌کند. دیگر نمی‌خواهمش؛ و ترجیح می‌دهم در همین انزوا به دور از آدم‌ها زندگی‌ام را پایان بدهم.

پذیرفتن این‌که دوست‌داشتن هم می‌تواند رنج‌آور باشد برایم عذاب‌آور بود. من هرگز این بُعد از دوست‌داشتن را ندیده بودم. فکر می‌کردم نقطه‌ی امن و آخرین پناهگاه آدم‌ها همین دوست‌داشتن است.‌ اما حالا می‌بینم چقدر آدم احساس غربت می‌کند وقتی کسی را دوست دارد، و این میل و علاقه چقدر انسان را آسیب‌پذیر و بی‌پناه می‌کند. دیگر نمی‌خواهمش؛ و ترجیح می‌دهم در همین انزوا به دور از آدم‌ها زندگی‌ام را پایان بدهم.

کسانی که فراموش می‌شوند و با این فراموشی خو می‌گیرند را ستایش می‌کنم. آن‌‌ها انسان‌هایی هستند که روح بزرگ و قلب‌هایی پر از اندوه دارند.

که روضت درمون دردامه که روضت درمون دردامه که روضت درمون دردامه که روضت درمون دردامه

شنیده ام که دلت هر کجا گرفت و شکست به پشت بام برو زیر آفتاب بایست سلام کن به حسین و شبیه ابر ببار بر آن کسی که خدا در غمش نخست گریست...

دیدی خنده‌ای که وسط گریه میاد چه حس خوبیه؟ امام حسین برای من مثل همون خنده‌ست بین همه‌ی گریه‌های زندگیم.

این نقطه‌ی زود رنجی من به حدی این روز‌ها اومده پایین که از عالم و آدم دلم گرفته و ناراحتم ازشون. ولی خب خداروشکر که جمعه شب اولِ محرمه و گریه‌هام حروم نمیشن!

‏یکی از فانتزیام اینه که مثلا اهل یه کشور دیگه بودم و نهایت یه اینستاگرام داشتم که حتی وقت نداشتم از خوشی هام عکس بذارم : رادیو قرمز

من از دست این زمان‌بندی پیر می‌شم آخرسر.

که روضت درمون دردامه که روضت درمون دردامه که روضت درمون دردامه که روضت درمون دردامه

می‌خواستم دونفره‌ترین جمله‌ی ممکن رو بنویسم که یادم اومد یک شب قراره سرت رو بذاری روی پای من و بخوابی.

بارون میاد.

یه شور و حال عجیب دارم از شروع این محرم دارم. احساس می‌کنم این همون محرمیه که قراره سال‌های آینده بگم همه چیز از همون محرم شروع شد.

این‌جا قراره بایگانی و محلی برای ثبت خاطرات و افکار من باشه. چیزهایی که دوست دارم بعدها هم به خاطر بیارم و هر متن یا عکس یا موسیقی که به اشتراک گذاشته شده و خواهد شد، برای من یک معنی خاص داره که گاها صد و هشتاد درجه با چیزی که در ذهن شماست، متفاوته. و خب؛ من ابایی از نمایش تناقضات درونی و کشاکش‌های ذهنی خودم ندارم. از توجهتون ممنونم.🤍