es
Feedback
DEEP MEDIA

DEEP MEDIA

Ir al canal en Telegram

به دیپ مدیا خوش آمدید @Deepmediameme

Mostrar más
1 112
Suscriptores
+124 horas
Sin datos7 días
-2630 días
Atraer Suscriptores
junio '26
junio '26
+11
en 0 canales
mayo '26
+7
en 0 canales
Get PRO
abril '26
+3
en 0 canales
Get PRO
marzo '26
+3
en 1 canales
Get PRO
febrero '26
+25
en 2 canales
Get PRO
enero '26
+23
en 5 canales
Get PRO
diciembre '25
+15
en 2 canales
Get PRO
noviembre '25
+12
en 1 canales
Get PRO
octubre '25
+22
en 1 canales
Get PRO
septiembre '25
+15
en 0 canales
Get PRO
agosto '25
+26
en 1 canales
Get PRO
julio '25
+32
en 0 canales
Get PRO
junio '25
+330
en 2 canales
Get PRO
mayo '25
+331
en 2 canales
Get PRO
abril '25
+28
en 2 canales
Get PRO
marzo '25
+46
en 4 canales
Get PRO
febrero '25
+19
en 3 canales
Get PRO
enero '25
+32
en 3 canales
Get PRO
diciembre '24
+40
en 3 canales
Get PRO
noviembre '24
+31
en 0 canales
Get PRO
octubre '24
+37
en 1 canales
Get PRO
septiembre '24
+40
en 1 canales
Get PRO
agosto '24
+139
en 3 canales
Get PRO
julio '24
+40
en 4 canales
Get PRO
junio '24
+152
en 4 canales
Get PRO
mayo '24
+38
en 5 canales
Get PRO
abril '24
+223
en 4 canales
Get PRO
marzo '24
+97
en 2 canales
Get PRO
febrero '24
+34
en 0 canales
Get PRO
enero '24
+45
en 2 canales
Get PRO
diciembre '23
+221
en 6 canales
Get PRO
noviembre '23
+136
en 4 canales
Get PRO
octubre '23
+387
en 3 canales
Fecha
Crecimiento de Suscriptores
Menciones
Canales
26 junio+1
25 junio+1
24 junio0
23 junio+1
22 junio0
21 junio0
20 junio+2
19 junio0
18 junio0
17 junio0
16 junio+1
15 junio+1
14 junio0
13 junio0
12 junio0
11 junio+1
10 junio0
09 junio0
08 junio0
07 junio+1
06 junio+1
05 junio0
04 junio0
03 junio0
02 junio0
01 junio+1
Publicaciones del Canal

2
ده شب، ده شعر، یک شاعر: احمد شاملو، شب نهم. در فراسویِ مرزهای تنت تو را دوست می‌دارم. آینه‌ها و شب‌پره‌های مشتاق را به من بده روشنی و شراب را آسمانِ بلند و کمانِ گشاده‌ی پُل پرنده‌ها و قوس و قزح را به من بده و راهِ آخرین را در پرده‌یی که می‌زنی مکرر کن. در فراسوی مرزهای تنم تو را دوست می‌دارم. در آن دوردستِ بعید که رسالتِ اندام‌ها پایان می‌پذیرد و شعله و شورِ تپش‌ها و خواهش‌ها به‌تمامی فرومی‌نشیند و هر معنا قالبِ لفظ را وامی‌گذارد چنان چون روحی که جسد را در پایانِ سفر، تا به هجومِ کرکس‌هایِ پایان‌اش وانهد... در فراسوهای عشق تو را دوست می‌دارم، در فراسوهای پرده و رنگ. در فراسوهای پیکرهایِمان با من وعده‌ی دیداری بده. اشعار احمد شاملو، آیدا در آینه، میعاد. #poetry @DeepMediia
79
3
از بهترین ترک‌های گروه Evanescence آهنگ Understanding است پیش از پرداختن به آن باید به کاور این ترک اشاره کرد تصویری از فرشته‌ای ناراحت که بر روی سنگ قبری نشسته این تصویر نمادین است و معمولاً برای افرادی استفاده می‌شود که دست به خودکشی زده‌اند فرشته از این ناراحت است که نتوانسته از آن شخص مراقبت کند این آهنگ در سال ۱۹۹۸ ضبط شد و در اولین EP رسمی گروه با نام Evanescence EP منتشر گردید زمانی که گروه هنوز شهرت چندانی نداشت محوریت آهنگ درباره‌ی خاطرات درد ها و حقیقت هایی است که انسان سعی میکند ان هارا فراموش کند آهنگ Understanding درباره‌ی احساس تنهایی نادیده گرفته شدن و نیاز انسان به همدلی و آرامش روحی است
90
4
"ژاک قضا و قدری و اربابش" #book #quote @DeepMediia
"ژاک قضا و قدری و اربابش" #book #quote @DeepMediia
108
5
Paris street in Rainy weather - Gustave caillebotte -1877 در پیش‌زمینه، زوجی جوان و شیک‌پوش را می‌بینیم که در حال قدم زدن در
Paris street in Rainy weather - Gustave caillebotte -1877 در پیش‌زمینه، زوجی جوان و شیک‌پوش را می‌بینیم که در حال قدم زدن در بلوارهای تازه‌ساخته پایتخت فرانسه هستند. در آن زمان، پاریس در حال دگرگونی بود؛ بارون ژرژ-اوژن اوسمان با اجرای طرح‌های گسترده نوسازی، بازسازی و به‌ویژه تعریض خیابان‌های اصلی شهر، چهره پاریس را تغییر داده بود. همان‌گونه که اوسمان ساختاری منطقی برای شهر پدید آورد، گوستاو کایبوت نیز در این اثر ترکیبی سنجیده و منطقی خلق کرده است. تیر چراغ‌برق، فضای نقاشی را به دو بخش تقسیم می‌کند: یک بخش، بلوار را نشان می‌دهد که نگاه بیننده در عمق آن گم می‌شود؛ بخش دیگر، این زوج جوان را به تصویر می‌کشد. وضوح و تمرکز فوق‌العاده‌ای که در ترسیم آن‌ها به کار رفته است ــ که بازتاب علاقه کایبوت به جلوه‌های عکاسی است ــ این احساس عجیب را ایجاد می‌کند که گویی آن‌ها هر لحظه از قاب نقاشی بیرون خواهند آمد. در این اثر، کایبوت توانسته است ویژگی امپرسیونیست‌ها در «ثبت لحظه گذرا» را با یک ساختار منطقی و دقیق در ترکیب‌بندی اثر پیوند بزند. #art @DeepMediia
122
6
ده شب، ده شعر، یک شاعر: احمد شاملو، شب هشتم. لبانت به ظرافتِ شعر شهوانی‌ترینِ بوسه‌ها را به شرمی چنان مبدل می‌کند که جاندارِ غارنشین از آن سود می‌جوید تا به صورتِ انسان درآید. و گونه‌هایت با دو شیارِ مورّب، که غرورِ تو را هدایت می‌کنند و سرنوشتِ مرا که شب را تحمل کرده‌ام بی‌آنکه به انتظارِ صبح مسلح بوده باشم، و بکارتی سربلند را از روسبی‌خانه‌های دادوستد سربه‌مُهر بازآورده‌ام. هرگز کسی اینگونه فجیع به کشتنِ خود برنخاست که من به زندگی نشستم! و چشمانت رازِ آتش است. و عشقت پیروزیِ آدمی‌ست هنگامی که به جنگِ تقدیر می‌شتابد. و آغوشت اندک جایی برای زیستن اندک جایی برای مردن و گریزِ از شهر که با هزار انگشت به وقاحت پاکیِ آسمان را متهم می‌کند. کوه با نخستین سنگ‌ها آغاز می‌شود و انسان با نخستین درد. در من زندانیِ ستمگری بود که به آوازِ زنجیرش خو نمی‌کرد ــ من با نخستین نگاهِ تو آغاز شدم. توفان‌ها در رقصِ عظیمِ تو به شکوهمندی نی‌لبکی می‌نوازند، و ترانه‌ی رگ‌هایت آفتابِ همیشه را طالع می‌کند. بگذار چنان از خواب برآیم که کوچه‌های شهر حضورِ مرا دریابند. دستانت آشتی است و دوستانی که یاری می‌دهند تا دشمنی از یاد برده شود. پیشانی‌ات آینه‌یی بلند است تابناک و بلند، که «خواهرانِ هفتگانه» در آن می‌نگرند تا به زیباییِ خویش دست یابند. دو پرنده‌ی بی‌طاقت در سینه‌ات آواز می‌خوانند. تابستان از کدامین راه فرا خواهد رسید تا عطش آب‌ها را گواراتر کند؟ تا در آیینه پدیدار آیی عمری دراز در آن نگریستم من برکه‌ها و دریاها را گریستم ای پری‌وارِ در قالبِ آدمی که پیکرت جز در خُلواره‌ی ناراستی نمی‌سوزد! ــ حضورت بهشتی‌ست که گریزِ از جهنم را توجیه می‌کند، دریایی که مرا در خود غرق می‌کند تا از همه گناهان و دروغ شسته شوم. و سپیده‌دم با دست‌هایت بیدار می‌شود. اشعار احمد شاملو، آیدا در آینه، آیدا در آینه. #poetry @DeepMediia
128
7
In The Wheel -Henri de Toulouse-Lautrec -1893 در تابلوی «In The Wheel»، تولوز-لوترک اجرای یک کاباره را به شکلی غیرمعمول به تص
In The Wheel -Henri de Toulouse-Lautrec -1893 در تابلوی «In The Wheel»، تولوز-لوترک اجرای یک کاباره را به شکلی غیرمعمول به تصویر می‌کشد؛ از زاویه‌ پشت‌صحنه‌ که نوعی صمیمیت و همدستی میان نقاش و دنیای کاباره را آشکار می‌کند. جالب است که این نقاشی حالتی شبیه یک بازی را القا می‌کند، گویی تماشاگر منتظر نوبت خود است تا وارد صحنه شود. هویت زنی که در تصویر دیده می‌شود مشخص نیست، اما تولوز-لوترک این اثر را به رقصنده‌ای بسیار مشهور در آن زمان Loïe Fuller، تقدیم کرده است. #art @DeepMediia
125
8
ده شب، ده شعر، یک شاعر: احمد شاملو، شب هفتم. هرگز از مرگ نهراسیده‌ام اگرچه دستانش از ابتذال شکننده‌تر بود. هراسِ من ــ باری ــ همه از مردن در سرزمینی‌ست که مزدِ گورکن از بهای آزادیِ آدمی افزون باشد. جُستن یافتن و آنگاه به اختیار برگزیدن و از خویشتنِ خویش بارویی پی‌افکندن ــ اگر مرگ را از این همه ارزشی بیش‌تر باشد حاشا حاشا که هرگز از مرگ هراسیده باشم. اشعار احمد شاملو، آیدا در آینه، از مرگ ... . #poetry @DeepMediia
142
9
The beheading of saint john the Baptist -1608 -caravaggio این اثر در سال ۱۶۰۸ و در دوران اقامت کاراواجو در مالت خلق شد. تابلو
The beheading of saint john the Baptist -1608 -caravaggio این اثر در سال ۱۶۰۸ و در دوران اقامت کاراواجو در مالت خلق شد. تابلوی «سر بریدنِ یحییِ تعمیددهنده» به سفارش شوالیه‌های مالت برای نصب به‌عنوان محراب کلیسا ساخته شد. این نقاشی ابعاد بسیار بزرگی دارد و همچنان بزرگ‌ترین اثری است که کاراواجو در تمام عمرش کشیده است. این اثر هنوز هم در St. John's Co-Cathedral، همان کلیسایی که برای آن سفارش داده شده بود، نگهداری می‌شود. در آن زمان، کاراواجو به عضویت شوالیه‌های مالت درآمده و خود نیز یک شوالیه محسوب می‌شد. اما ارتباط او با این فرقه چندان دوام نیاورد. اندکی پس از پایان این نقاشی، به‌دلیل جرمی نامشخص زندانی شد و موفق به فرار گردید؛ در نتیجه بار دیگر به یک فراری تبدیل شد. تنها حدود شش ماه پس از پذیرش در این فرقه، شوالیه‌های مالت او را رسماً اخراج کردند و در بیانیه‌ای از او با عنوان «عضوی فاسد و ننگین» یاد کردند. گفته می‌شود مراسم خلع و رسوایی او در همان تالار عبادت و درست در برابر همین نقاشی برگزار شده بود. #art @DeepMediia
150
10
ده شب، ده شعر، یک شاعر: احمد شاملو، شب ششم. هستی بر سطح می‌گذشت غریبانه موج‌وار دادش در جیب و بی‌دادش بر کف که ناموس و قانون است این. زندگی خاموشی و نشخوار بود و گورزادِ ظلمت‌ها بودن (اگر سرِ آن نداشتی که به آتشِ قرابینه روشن شوی!) که درک در آن کتابتِ تصویری دو چشم بود به کهنه‌پاره‌یی بربسته (که محکومان را از دیرباز چنین بر دار کرده‌اند). چشمانِ پدرم اشک را نشناختند چرا که جهان را هرگز با تصورِ آفتاب تصویر نکرده بود. می‌گفت «عاری» و خود نمی‌دانست. فرزندان گفتند «نع!» دیری به انتظار نشستند از آسمان سرودی برنیامد ــ قلاده‌هاشان بی‌گفتار ترانه‌یی آغاز کرد و تاریخ توالی فاجعه شد. اشعار احمد شاملو، شکفتن در مه، پدران و فرزندان. #poetry @DeepMediia
174
11
‍ چرا انسان‌ها گاهی به غم‌های خود وفادار می‌مانند؟ چرا بعضی زخم‌ها، حتی زمانی که امکان ترمیمشان وجود دارد، همچنان در گوشه‌ای از وجود ما حفظ می‌شوند؟ شاید چون رنج، برخلاف آنچه معمولاً تصور می‌کنیم، همیشه چیزی بیرونی و ناخواسته نیست. گاهی اندوه، به بخشی از هویت ما تبدیل می‌شود؛ آن‌چنان که رهاکردنش، شبیه ازدست‌دادن بخشی از خودمان به نظر می‌رسد. زیگموند فروید (Sigmund Freud) در مقاله‌ی مشهور Mourning and Melancholia میان سوگواری و مالیخولیا تمایز می‌گذارد. در سوگواری، انسان به‌آرامی با فقدان کنار می‌آید و زندگی را از نو می‌سازد، اما در مالیخولیا، فقدان درونی می‌شود و فرد، بی‌آن‌که خود بداند، اندوه را به بخشی از هویت خویش تبدیل می‌کند. از این لحظه به بعد، رنج دیگر فقط چیزی نیست که برای ما اتفاق افتاده باشد؛ چیزی است که با آن خود را تعریف می‌کنیم. رولان بارت (Roland Barthes)، پس از مرگ مادرش، در Mourning Diary می‌نویسد که ترسناک‌ترین بخش فقدان، درد آن نیست، بلکه این احتمال است که روزی درد کمتر شود. گویی کم‌رنگ‌شدن اندوه، نوعی خیانت به کسی است که دوستش داشته‌ایم. شاید به همین دلیل است که بعضی انسان‌ها ناخودآگاه به غم‌های خود وفادار می‌مانند؛ نه به این دلیل که از رنج لذت می‌برند، بلکه چون می‌ترسند رهاکردن آن، به معنای فراموش‌کردن باشد. اندوه، در این معنا، به آخرین پیوند با گذشته تبدیل می‌شود. اما خطر از جایی آغاز می‌شود که انسان، خود را با زخم‌هایش یکی بگیرد. وقتی رنج، تنها زبانِ توصیفِ خویشتن شود، زندگی به اتاقی تبدیل می‌شود که پنجره‌هایش بسته‌اند. فیلسوف دانمارکی سورن کی‌یرکگور (Søren Kierkegaard) معتقد بود ناامیدی، صرفاً نداشتن امید نیست؛ نخواستنِ رهاشدن از وضعیتی است که به آن خو گرفته‌ایم. انسان گاهی به غم‌هایش وفادار می‌ماند، زیرا اندوه، هرچند دردناک، آشناست و ناشناخته‌های شادی، ترسناک‌تر از تاریکی‌های قدیمی به نظر می‌رسند. شاید شفای واقعی، فراموش‌کردن نباشد. شاید معنای التیام، این نباشد که دیگر غمگین نشویم، بلکه این باشد که یاد بگیریم بدون خیانت به خاطره‌ها، اجازه دهیم زندگی دوباره جریان پیدا کند. زیرا دوست‌داشتنِ کسانی که از دست داده‌ایم، لزوماً به معنای محکوم‌کردن خود به اندوهی ابدی نیست. بعضی از وفاداری‌ها، نه در چنگ‌زدن به درد، بلکه در ادامه‌دادن زندگی معنا پیدا می‌کنند. و شاید بلوغِ انسان، در همین نقطه نهفته باشد؛ در این‌که روزی بتواند با اندوه‌هایش بر سر یک میز بنشیند، بی‌آن‌که اجازه دهد آن‌ها تمام داستان زندگی‌اش را بنویسند. ® Manchester by the Sea, 2016, Kenneth Lonergan
196
12
1.Shabaneh.mp3
202
13
ده شب، ده شعر، یک شاعر: احمد شاملو، شب پنجم. به گوهرِ مراد کوچه‌ها باریکن دُکّونا بسته‌س، خونه‌ها تاریکن تاقا شیکسته‌س، از صدا افتاده تار و کمونچه مُرده می‌برن کوچه به کوچه. نگا کن! مُرده‌ها به مُرده نمی‌رن، حتا به شمعِ جون‌سپرده نمی‌رن، شکلِ فانوسی‌ین که اگه خاموشه واسه نَف‌نیس هَنو یه عالم نف توشه. جماعت! من دیگه حوصله ندارم به «خوب» امید و از «بد» گله ندارم. گرچه از دیگرون فاصله ندارم، کاری با کارِ این قافله ندارم! کوچه‌ها باریکن دُکّونا بسته‌س، خونه‌ها تاریکن تاقا شیکسته‌س، از صدا افتاده تار و کمونچه مُرده می‌برن کوچه به کوچه... اشعار احمد شاملو، لحظه‌ها و همیشه، شبانه. #poetry @DeepMediia
231
14
#music @DeepMediia
1
15
"ژاک قضا و قدری و اربابش" #book @Deepmediia
"ژاک قضا و قدری و اربابش" #book @Deepmediia
205
16
ده شب، ده شعر، یک شاعر: احمد شاملو، شب چهارم. به اِولین و ثمین باغچه‌بان چه بگویم؟ سخنی نیست. می‌وزد از سرِ امید، نسیمی، لیک، تا زمزمه‌یی ساز کند در همه خلوتِ صحرا به ره‌اش نارونی نیست. چه بگویم؟ سخنی نیست. پُشتِ درهای فروبسته شب از دشنه و دشمن پُر به کج‌اندیشی خاموش نشسته‌ست. بام‌ها زیرِ فشارِ شب کج، کوچه از آمدورفتِ شبِ بدچشمِ سمج خسته‌ست. چه بگویم؟ ــ سخنی نیست. در همه خلوتِ این شهر، آوا جز ز موشی که دَرانَد کفنی، نیست. وندر این ظلمت‌جا جز سیانوحه‌ی شومُرده زنی، نیست. ور نسیمی جُنبد به ره‌اش نجوا را نارونی نیست. چه بگویم؟ سخنی نیست... اشعار احمد شاملو، لحظه‌ها و همیشه، سخنی نیست... . #poetry @DeepMediia
243
17
ده شب، ده شعر، یک شاعر: احمد شاملو، شب چهارم. به اِولین و ثمین باغچه‌بان چه بگویم؟ سخنی نیست. می‌وزد از سرِ امید، نسیمی، لیک، تا زمزمه‌یی ساز کند در همه خلوتِ صحرا به ره‌اش نارونی نیست. چه بگویم؟ سخنی نیست. پُشتِ درهای فروبسته شب از دشنه و دشمن پُر به کج‌اندیشی خاموش نشسته‌ست. بام‌ها زیرِ فشارِ شب کج، کوچه از آمدورفتِ شبِ بدچشمِ سمج خسته‌ست. چه بگویم؟ ــ سخنی نیست. در همه خلوتِ این شهر، آوا جز ز موشی که دَرانَد کفنی، نیست. وندر این ظلمت‌جا جز سیانوحه‌ی شومُرده زنی، نیست. ور نسیمی جُنبد به ره‌اش نجوا را نارونی نیست. چه بگویم؟ سخنی نیست... اشعار احمد شاملو، لحظه‌ها و همیشه، سخنی نیست... . #poetry @DeepMediia
5
18
معرفی رمان «بادبادک‌باز» رمانی تأثیرگذار، خوش‌خوان و در عین حال عمیق که در حجمی نه‌چندان زیاد، حرف‌های بسیاری برای گفتن دارد.
معرفی رمان «بادبادک‌باز» رمانی تأثیرگذار، خوش‌خوان و در عین حال عمیق که در حجمی نه‌چندان زیاد، حرف‌های بسیاری برای گفتن دارد. خالد حسینی در نخستین رمان خود داستان امیر و حسن، دو دوست دوران کودکی در افغانستان، را روایت می‌کند؛ دو پسربچه که با وجود پیوندی عمیق، در دو جایگاه متفاوت اجتماعی و قومی قرار گرفته‌اند. اما «بادبادک‌باز» تنها داستان دوستی نیست؛ داستان احساس گناه، خیانت، وفاداری و تلاش برای جبران گذشته است. در کنار سرگذشت امیر و حسن، حسینی تصویری دردناک از دگرگونی‌های افغانستان نیز ارائه می‌دهد؛ کشوری که سال‌های آرامش خود را پشت سر گذاشت و درگیر کودتای جمهوری خواهان، نفوذ شوروی، جنگ و قدرت‌گیری طالبان شد. #book @Deepmediia
223
19
ده شب، ده شعر، یک شاعر: احمد شاملو، شب سوم. و عشقِ سُرخِ یک زهر در بلورِ قلبِ یک جام و کش‌وقوسِ یک انتظار در خمیازه‌ی یک اقدام و نازِ گلوگاهِ رقصِ تو بر دلدادگیِ خنجرِ من... و تو خاموشی کرده‌ای پیشه من سماجت، تو یک‌چند من همیشه. و لاکِ خونِ یک امضا که به نامه‌ی هر نیازِ من زنگار می‌بندد، و قطره‌قطره‌های خونِ من که در گلوی مسلولِ یک عشق می‌خندد، و خدای یک عشق خدای یک سماجت که سحرگاهِ آفرینشِ شبِ یک کامکاری می‌میرد، ــ [از زمینِ عشقِ سُرخ‌اش با دهانِ خونینِ یک زخم بوسه‌یی گرم می‌گیرد: «ــ اوه، مخلوقِ من! باز هم، مخلوقِ من باز هم!» و می‌میرد!] و تلاشِ عشقِ او در لبانِ شیرینِ کودکِ من می‌خندد فردا، و از قلبِ زلالِ یک جام که زهرِ سُرخِ یک عشق را در آن نوشیده‌ام و از خمیازه‌ی یک اقدام که در کش‌وقوسِ انتظارِ آن مرده‌ام و از دلدادگیِ خنجرِ خود که بر نازگاهِ گلوی رقصَت نهاده‌ام واز سماجتِ یک الماس که بر سکوتِ بلورینِ تو می‌کشم، به گوشِ کودکم گوشوار می‌آویزم! و به‌سانِ تصویرِ سرگردانِ یک قطره باران که در آیینه‌ی گریزانِ شط می‌گریزد، عشقم را بلعِ قلبِ تو می‌کنم: عشقِ سرخی را که نوشیده‌ام در جامِ یک قلب که در آن دیده‌ام گردشِ مغرورِ ماهیِ مرگِ تنم را که بوسه‌ی گرم خواهد گرفت با دهانِ خون‌آلودِ زخمش از زمینِ عشقِ سُرخَش و چون سماجتِ یک خداوند خواهد مُرد سرانجام در بازپسین دَمِ شبِ آفرینشِ یک کام، و عشقِ مرا که تمامیِ روحِ اوست چون سایه‌ی سرگردانِ هیکلی ناشناس خواهد بلعید گرسنگیِ آینه‌یِ قلبِ تو! و اگر نشنوی به تو خواهم شنواند حماسه‌ی سماجتِ عاشقت را زیرِ پنجره‌ی مشبکِ تاریکِ بلند که در غریوِ قلبش زمزمه می‌کند: «ــ شوکرانِ عشقِ تو که در جامِ قلبِ خود نوشیده‌ام خواهدم کُشت. و آتشِ این همه حرف در گلویم که برایِ برافروختنِ ستارگانِ هزار عشق فزون است در ناشنواییِ گوشِ تو خفه‌ام خواهد کرد!» - اشعار احمد شاملو، هوای تازه، با سماجت یک الماس... . #poetry @DeepMediia
233
20
معرفی فیلم "a woman under the influence" فیلم بیش از آنکه درباره بیماری روانی باشد، درباره رنجِ فهمیده نشدن است. جان کاساوتیس
معرفی فیلم "a woman under the influence" فیلم بیش از آنکه درباره بیماری روانی باشد، درباره رنجِ فهمیده نشدن است. جان کاساوتیس در این شاهکار تلخ و انسانی، زنی را به تصویر می‌کشد که نمی‌تواند احساسات، اضطراب‌ها و نیازهایش را آن‌گونه که دیگران انتظار دارند بیان کند؛ و همین ناتوانی او را روزبه‌روز از اطرافیانش دورتر می‌کند. میبل در میان خانواده‌ای که دوستش دارند اما او را درک نمی‌کنند، گرفتار شده است. هرچه بیشتر تلاش می‌کند خود را به دیگران نزدیک کند، سوءتفاهم‌ها عمیق‌تر می‌شوند. انگار تراژدی اصلی او نه تنهایی، بلکه زندگی کردن در میان کسانی است که زبان روحش را نمی‌فهمند. روایتی دردناک از نیاز انسان به دیده شدن و فهمیده شدن؛ نیازی که وقتی بی‌پاسخ می‌ماند، می‌تواند ویرانگرتر از هر بیماری‌ای باشد. #movie @Deepmediia
262