معمای عشق

❌❌❌

حافظم گفت که «خاک در میخانه مبوی» گو «مکن عیب که من مشک ختن می‌بویم» #حافظ

گر چه با دلق ملمع، مِیِ گلگون عیب است مکنم عیب کَزو رنگِ ریا می‌شویم خنده و گریه عشاق ز جایی دگر است می‌سرایم به شب و وقت سحر می‌مویم #حافظ

من اگر خارم و گر گل چمن‌آرایی هست که از آن دست که او می‌کِشدم، می‌رویم دوستان! عیب من بی‌دل حیران مکنید گوهری دارم و صاحب نظری می‌جویم #حافظ

هر روز یک غزل با حافظ ---------------------- بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم که من دل‌شده این ره، نه به خود می‌پویم در پس آینه طوطی‌صفتم داشته‌اند آن چه استاد ازل گفت بگو، می‌گویم من اگر خارم و گر گل چمن‌آرایی هست که از آن دست که او می‌کِشدم، می‌رویم دوستان! عیب من بی‌دل حیران مکنید گوهری دارم و صاحب نظری می‌جویم گر چه با دلق ملمع، مِیِ گلگون عیب است مکنم عیب کَزو رنگِ ریا می‌شویم خنده و گریه عشاق ز جایی دگر است می‌سرایم به شب و وقت سحر می‌مویم حافظم گفت که «خاک در میخانه مبوی» گو «مکن عیب که من مشک ختن می‌بویم» 🍏🍎🍃

🖋📕 سلام بر قلم! سلام بر جاری زلال کلامی که عشق ‌می زاید و رگ هایِ آبی یِ حیات را؛ رویشی جاودانه؛ می بخشد سلام بر قلم هایی که؛ در طوفانِ غربت و قهرِ این زمانه یِ ناترکیب و نا موزون نسیمِ روح هایِ تشنه و زخمی اند وعطرِ رازقی ها؛ در کوچه باغ هایِ کاهگلی یِ مستِ از باران... سلام بر قلم هایی که جاری رودند و نبضِ کلام شان؛ دریا سلام بر پرِِ پروازِ قلم هایی که که تو را؛ بر بالِ خیال؛ تا کهکشان هایِ لامکان؛ تا آنسویِ جغرافیایِ زمان... تو را تا بهت و حیرتِ آفرینش تو را؛ تا جای جایِ رگه هایِ پنهانِ خاک؛ تا رویش،،، تا عشق تا کلام... تا سبزینه یِ سبزِ خرد و آگاهی؛ تا دردِ و اشتیاقِ فهمیدن؛ آگاه شدن، روییدن... پیدا شدن و گاه گم شدن در هزار تویِ فهم؛ می کشاند!! سلام بر تو؛ که شعله یِ خاکسترِ جانم را؛ افروختی و به من آموختی؛ که زندگی با تمامِ خس و خاشاک اش با خدنگِ تیرِهایِ تیزِ مژگان اش می تواند؛ با اکسیرِ و کیمیایِ عشق؛ بهشتِ جاودان شود! حتا؛ اگر از چشمانِ بی خوابِ قلم ات؛ عاشقانه خون، ببارد!!... #فرح_فریماااا📕معمای_عشق 🍏🍎🍃