Disciples of Jesus

ላለመጸለይ ከምናበዛቸው ምክንያቶች ይልቅ የእግዚአብሔር አስፈላጊነት ከበለጠብን በእግሮቹ ስር መገኘት ቀላል ይሆንልናል።

ከእልፍኝ ይልቅ ደጅ ደጁን ማብዛታችን የመጠውለግ፣ የመድረቅ፣ ፍሬ የማጣታችን ዋና ምክንያቱ ነው። በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ካልጠነከረ የውስጥ ሰውነት የሚፈስ የአደባባይ ሕይወት፣ አገልግሎት ፍሬአልባ ነውና በእልፍኝ በመቆየት፣ ከእግዚአብሔር ጋር በመሰንበት፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል በውስጥ ሰውነታችን በመጠንከር የአደባባይ ሕይወታችንን፣ አገልግሎታችንን የፍሬ እናድርግ። ለእግዚአብሔር አብዝቶ መገኘት መቼም ቢሆን አያከስርም። እረፍት፣ ብርታት፣ ትርፍ፣ ፍሬ ያለው፦ ሳይታክቱ፣ ገና እንዳልያዙት በመቁጠር ወደ እግዚአብሔር በመገስገስ፣ ወደ እርሱ በመዘርጋት ውስጥ ነው።

በክርስትና ሕይወታችን ውስጥ ትልቁ ድልና፣ ዕለት ዕለት ሕያው ሆኖ የመሰንበት ምስጢር ያለው ይሄ ሕይወት በማን እና በምን እንደሚኖር በማወቅ እንዲሁም በእርሱ በመኖር ውስጥ ነው። የክርስትና ምልልስ ሕያውነት ያለው በኢየሱስ በመኖር፣ ዘወትር በመንፈሱ ውስጥ በመገኘት ነው። ይሄ እውነት ሲገባን በሕይወት ወደሚያኖረው፣ ሁለንተናን አለምልሞ ወደሚያቆየው ወደ እርሱ ለመገስገስ ስፍስፍ እንላለን። እርሱ የሕይወት፣ በሕይወት የመሰንበት ክልላችን ነውና በእርሱ መገኘት ውስጥ ለመስጠም አለ የተባለ አቅማችንን ሁሉ አሟጠን እንጠቀማለን፤ ያለንን ጊዜና ዕድል ሁሉ ከእርሱ ጋር ለመቆየት እንበጅታለን። አሣ የሕያውነት ክልሉ ከሆነው ከውሃ ለመውጣት በቀረበ ልክ ወደሞት እየገሰገሰ ነው፤ በሕይወት ለመቆየት የሕያውነት ክልሉ በሆነው በውሃ ውስጥ መሰንበቱ የግድ አስፈላጊ ነው። ለእኛም ኢየሱስ የሕያውነት ክልላችን፣ የሕይወት ወሰናችን መሆኑ ሲገባን በሕይወት ለመኖር፣ ሕያው ሆኖ ለመቆየት በእርሱ መሸሸግን፣ መሸፈንን፣ መሰንበትን እንዴት እናበዛ ይሆን?!

ልባችን የእግዚአብሔር ወዳጅ ከሆነልን፣ አብሮት ከሰነበተ እግዚአብሔር የእርሱ የሆነውን የሚያፈስበት፣ የሚዘራበት፣ የሚገልጥበት ምቹ ስፍራ ይሆናል።

"ኃጢአትን ባትሰራ መልካም ነው ፤ ኃጢአት ከሠራህ ሳትቆይ ንስሐ ብትገባ መልካም ነው። ንስሐ ከገባህ ዳግመኛ ወደ ኃጢአት ባትመለስ መልካም ነው። ወደ ኃጢአት ካልተመለስክ ይህ በእግዚአብሔር ዕርዳታና ቸርነት መሆኑን ብታውቅ መልካም ነው። ይህንን ካወቅህ ስለአለህበት ሁኔታ እግዚአብሔርን ብታመሰግን መልካም ነው። " #ቅዱሱ ሰብ ባስልዮስ

+++ "ስንሞት ያመናል እንዴ?" +++ ሕፃናት መጠየቅ ይወዳሉ። አንዴ መጠየቅ ከጀመሩ በኋላ ደግሞ ከእነርሱ የሚወጣው "ለምን ሆነ?" የሚለው የጥያቄ ዝናብ እንዲህ በቀላሉ ቶሎ የሚያባራ አይደለም። እኛም በእነዚህ ጥያቄዎቻቸው ቶሎ ተሰላችተን ወይም ተበሳጭተን ይሆናል። ይሁን እንጂ ጉዳዩ ግን የሕፃናቱ አዲስ አእምሮ ራሱን የሚያሳድግበትና የነገ ማንነታቸውን የሚቀርጽበት ወሳኝ ሂደት ነው። የነገ ወጣቶችን ማንነት የሚቀርጹት ዛሬ "ለምን?" እያሉ ለሚጠይቁ ሕፃናት የምንመልሳቸው መልሶች ናቸው። ስለዚህ ጥንቃቄ ልናደርግ ይገባናል። በጠና የታመመ ሕፃን ልጅ ያላት አንዲት እናት ነበረች። ይህች እናት በምትችለው ሁሉ ልጇን አሳክማና ተንከባክባ ለማዳን ብትጥርም፣ ይህ ልፋቷ ግን ሊሳካላት አልቻለም። ልጇን የያዘው በሽታ መድኃኒት ስላልነበረው ወደ ሞት አፋፍ አቅርቦታል። ታዲያ አንድ ቀን ሕፃኑ ልጅ እናቱን እንዲህ ሲል ጠየቃት :- "እናቴ፣ መሞት ምን ይመስላል? ስንሞት ያመናል እንዴ?" በእናትየው ዓይኖች እንባዎች ሞሉ። ፊቷም በኃዘን ደፈረሰ። የረሳችው ነገር ያለ ይመስል "ቆይ መጣኹ" ብላ ሮጣ ከክፍሉ ወጣች። ብቻዋን ስቅስቅ ብላ አለቀሰች። ልጇ የጠየቃትን ጥያቄ መመለስ እንዳለባት ብታውቅም ለዚህ ለጋ አእምሮ እንዴት አድርጋ መልስ እንደምትሰጥ ግራ ገብቷታል። እንደ ምንም ራሷን አረጋግታና ጥበቡን እንዲሰጣት ወደ ፈጣሪዋ ተማጽና ተመልሳ ወደ ልጇ ክፍል ገባች። ሕፃኑ መልሱን በጉጉት ይጠብቃል። እናትየውም የውስጧን ኃዘን ለመሰወር ለይምሰል ፈገግ ብላ እንዲህ አለችው "ልጄ፣ ታስታውሳለህ አንድ ጊዜ ጎረቤት ያለ ጓደኛህ ቤት ሄደህ ስትጫወት አምሽተህ ስለደከመህ በዚያው እንቅልፍ ወስዶህ ነበር። ከዚያም በማግስቱ ግን ስትነቃ ራስህ ያገኘኸው በመኖሪያ ቤታችን ውስጥ ስለሆነ 'እንዴት እዚህ መጣኹ?' እያልክ ስትጠይቀኝ ነበር። እኔም አባት ወደዚያ መጥቶ በጥንካራ ክንዶቹ ተሸክሞህ የአንተ ወደ ሆነው ቤትህ እንዳመጣህ ነግሬሃለኹ። አስታወስክ?" ልጅየው :- "አዎን እናቴ" እናትየው ቀጠለች :- "የኔ ልጅ፣ ሞትም እንደዚሁ ነው። እኛ መኖሪያችን ባልሆነች በዚህ ዓለም ሆነን እናንቀላፋለን። የሰማይ አባታችን እግዚአብሔር ደግሞ ብርቱ በሆኑ እጆቹ አቅፎ ወደ ሰማይ ይወስደናል። ከዚያም ነግቶ እንደ ገና ስንነቃ ራሳችንን በገዛ አባታችን ቤት ውስጥ እናገኘዋለን" አለችው። እውነት ነው! ሞት ለክርስቲያኖች ሁሉ የሚኖረው ትርጉም ይህ ነው። ከእግዚአብሔር ተልከን ወደዚህ ዓለም እንደ መጣን ወደ እርሱ መመለሳችን ደግሞ የማይቀር ነው። ሞት ማለት ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ "ድንኳን" ብሎ ከገለጸው ከጊዜያዊው መቆያችን ወደ እውነተኛው መኖሪያ አገራችን መሸጋገር ነው። በ2ኛው ክፍለ ዘመን የነበረው ግሪካዊው ፈላስፋ አርስጣደስ በጊዜው አዲስ ሃይማኖት ስለሆነበት ስለ ክርስትና እና ይህ የክርስትና እምነት በሞት ላይ ስላለው እሳቤ ለአንድ ወዳጁ በጻፈለት ደብዳቤ ላይ እንዲህ የሚል ንግግር አስፍሮ ነበር። "ከክርስቲያኖቹ ውስጥ አንድ ጻድቅ የሆነ ሰው ከዚህ ዓለም በሞት ቢለይ ምእመናኑ ደስ ይሰኛሉ። ለፈጣሪያቸውም ምስጋናን ያቀርባሉ። ያም ሰው ከአንድ ስፍራ ወደ ሌላ ቅርብ ሥፍራ የተሸጋገረ ይመስል ሰውነቱን በመዝሙራትና በምስጋና አጅበው ይሸኙታል" ይላል። ክርስትና እንዲህ ነዋ! ቅዱስ ዮሐንስ አፈወርቅም ክርስቲያኖች በሞት ላይ ሊኖራቸው ስለሚገባ እይታ ሲናገር "ከእኛ መካከል አንድ ሰው በሞተ ጊዜ፣ የማያምነው ሬሳ ሲያይ ክርስቲያኑ ግን ያንቀላፋ ሰውነት ይመለከታል። ያላመነው "የሞተው ሰው ሄደ" ይላል። በርግጥ በዚህ እኛም እንስማማለን። ነገር ግን ወደ የት እንደሚሄድም እናውቃለን። የሚሄደው ሐዋርያው ጳውሎስ፣ ጴጥሮስ እንዲሁም ሌሎች የቅዱሳን ማኅበር ወደ አሉበት ነው። በኋላም ተስፋ መቁረጥ ባለበት እንባ ሳይሆን፣ በክብርና በማንጸባረቅ እንደሚነሣ እናስባለን!" +++ "ለባሪያዎችህ ሞት የለባቸውም ፍልሰት እንጂ" +++ ዲያቆን አቤል ካሳሁን

👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆Part 3 እና 4 ተከታተሉ

👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆Quiet Time part one እና 2 ይቀጥላል