𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺

SOFT MORNING PLAYLIST : FASIC4

به نظرت سرنوشت وجود داره؟ مطمئناً چیزی هست که برای ما مقدر شده باشه، چیزی که قبل از اینکه خودمون بدونیم برامون رقم خورده. ولی دوست دارم اینجوری بهش فکر کنم که ماها خودمون با دستای خودمون، با کارهایی که انجام میدیم آینده خودمون رو می‌سازیم، میدونی وقتی اینجوری بهش نگاه میکنم که از قبل برام اتفاقی رقم خورده، حس منفعل بودن بهم دست میده، اینکه ما نمیتونیم توش دخیل باشیم، ولی نه اینطور نیست سرنوشتمون دقیقا با کوچیک ترین تا بزرگ ترین کارایی که انجام میدیم رقم میخوره، سرنوشت چیزی جز انتخاب ها و کنش های خودمون نمیتونه باشه، این ماییم که به مسیر جهت میدیم، اینو یادت باشه.

- روزانـه نویسی امروز با بی‌حالی و دل درد شروع شد. اما همه سعیمو کردم بهش اهمیت ندم. شروع کردم و دونه به دونه کارایی که امروز باید انجام می‌دادم رو انجام دادم. ادامه سریال "سی و نه" رو دیدم اصلا انتظارش رو نداشتم انقدر توی قلبم جا بازکنه، بعد از گابلین اولین سریالی که انقدر باهاش گریه کردم سی و نه بود اما نه به خاطر "غم" این حس دیگه ای بود،درک لحظات ارزشمند هرسکانس قسمت آخر باعث می‌شد ناخودآگاه قطره اشکی از چشمم پایین بریزه.حس قشنگی بود و حس میکنم بعد از مدت زمان طولانی ای بالاخره احساس سبکی میکنم. به درسایی که از این سریال گرفتم فکر کردم، اینکه مهم نیست ما یه روزی بمیریم و آدمایی که دوستشون داریم رو ترک کنیم بلکه مهم اینه که نشونه هایی کنار آدمایی که دوسشون داریم جا بذاریم که تا ابد براشون بمونه، در آخر یه لیوان چای برای خودم ریختم و آهنگ های آروم و غمگین پلی کردم نه به این خاطر که من غمگینم بلکه به این خاطر که امروز یه اثر ارزشمند رو دیدم که حسی ارزشمند رو در اعماق قلبم به وجود آورده بود که نمیخواستم اثرش از بین بره.

- THIRTY NINE

And I walk in my imagination and look at the galaxy of dreams in my head, it shines, very beautiful.

And I walk in my imagination and look at the galaxy of dreams in my head, it shines, very beautiful.

یه حقارت خاصی رو توی وجودشون حس میکنم که ناراحتم میکنه، عمیقا دلم براشون میسوزه، فقط یه نادون میتونه انقدر حس دانایی کنه.

از این که یک عده حس میکنن چقدر می‌فهمـن ، چقدر آگاهن.

از آدما خستم.

درنهایت هیچکسی وجود نداشت. و هرکه هرچه در حق دیگری کرد به خود روا داشته بود. روزها را گذراندم، آموختم.آرامش را در لحظه ای یافتم که خویش را پذیرفتم به علایقم پی بردم در هر آدم تکه ای گم شده از خودرا یافتم و شروع به چسباندن آن تکه ها به هم کردم. آنگاه غم و شادی را به شکل دیگری یافتم. با تاریکی کنار آمدم. دیگر آمدن ها و رفتن ها غمی بر دلم جای نمی‌گذاشتند، حال به دلیل وجود آدم ها در زندگیمان پی برده بودم. تاریکی می‌توانست مرحم و دارویی باشد همانقدر که روشنایی. زمان را بُکش، خودت را نجات ده. نگذار تا آن تورا گمراه کند. زندگی کن و از لحظات روزَت استفاده کن. امروز را تماشا کن و کنار کسانی که دوستشان داری نگاه کن به تمام ویژگی های خوبشان فکر کن، درنهایت تو تمام آنهایی، خودت را در آغوش بگیر. آنگاه دیگر نه میرنجی و نه میرنجانی.

فعلا شب همتـون بخیـر🌱

Thanks🌱💚

من واقعا قلبم ذوب شد :'''') ممنون،کلی. 🫂

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ کاش می‌توانستیم دلتنگی ها و تمام دوست داشتنمان را برای عزیزانی که هیچگاه ندیده ایم اما با آنها زندگی کرده ایم را درون بقچه ای بریزیم و برایشان بفرستیم که بدانند به اندازه تک تک حفره های قلبمان و سلول هامان آنها را دوست میداریم. +برای تو نوشتم فای فای غریبهٔ آشنای من.🤍

گویی ما حبس شده ایم در چرخشی بی‌پایان از پوچی و پوچی و پوچی.

با آخرین توانی که برام مونده هولشون میدم و سریع از پله ها بالا میرم و محکم در رو روشون میبندم و قفل میکنم، هنوز نفس نفس میزنم، حالا نمیدونم دقیقا خودمو اینجا حبس کردم یا اونارو پشت این در. هنوز دارن با مشتاشون محکم به در میکوبن، از ترسم میرم و زیر پتو قائم میشم، فقط نگاه میکنم به لرزش دستام و لرزش در که ازشدت مشتاشون به وجود میاد، مشتایی متعلق به همون دستایی که همه آرزوهام، شادیم، لبخندم، ذوق جوونیم رو ازم گرفتن و انداختنش تو ناکجا آباد. عین یه بچه که وسط شلوغیه جمعیت عظیمی در مرکز شهر گم شده مظلومانه بغض میکنم، میچرخم و دستی روی شونم میشینه، برمیگردم به سمتش خودشه بالبخندی شیرین اومده که منو به شهری که برام ساخته ببره، خیالِ دوست داشتنیِ من هیچوقت من رو فراموش نمیکنه،دستاش رو میگیرم و این دنیای خاکستری رو آروم و بدون هیچ صدایی ترک میکنم.

Korean Oldies Song's1 PLAYLIST : FASIC3