𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺
Ir al canal en Telegram
در جستجوی خویش Playlist Daily : @calffee Movies Daily : @FAINALYSISS https://t.me/BiChatBot?start=sc-ac573e501f
Mostrar más1 350
Suscriptores
Sin datos24 horas
-47 días
-1730 días
Archivo de publicaciones
1 350
مامان دلش شکسته بود.
خیلی خوب میتونستم اینو حس کنم.
دائما عصبی میشد، رفتارش تند میشد
بعد چند ساعت که به خودش میومد
میرفت یه غذایی که ما دوست داشتیم رو بارمیذاشت و با لحن خیلی معمولی میگفت غذا حاضره بیاید.
من از غذا گذاشتنش، از این که سعی میکرد باهامون ارتباط برقرار کنه از همه رفتاراش میفهمیدم خیلی پشیمونه.
از رفتاری که نمیدونه چرا انجام میدتش و بقیه رو ناراحت میکنه خیلی پشیمونه.
قبلنا میگفتم اون حق نداره باهام اینطوری تند برخورد کنه.
امشب که رفتم پیشش نشستم و باهاش حرف زدم فهمیدم خیلی دلش شکسته، بدجوری دلش شکسته، کسایی که عزیزترین کساش بودن و روشون حساب باز میکرد و برای خوشحالی و آرامششون از جون و دل مایه میذاشت.
همه دلش رو شکسته بودن و بهش پشت کرده بودن. حس و حالش رو کاملا میفهمیدم. میدونستم اینکه به بقیه اهمیت بدی و هواشون رو داشته باشی ولی بعد اونا به خاطر منافع خودشون جوری بهت پشت کنن که انگار هرگز وجود نداشتی چه حالی داره، انگار هیچکس دیگه دوست نداره، به چشم خودت یه آدم حقیر و بی ارزش میشی که هیچکس حتی کوچیکترین اهمیتی به احساسات تو نداده.
حتی چشمات دیگه آدمایی که دوست دارن رو نمیبینه یا بهتر بگم دوست داشتن معناش رو از دست میده.
امشب که رفتم پیش مامان دستشو گرفتم و سرمو گذاشتم رو بازوش که صورتم رو نبینه، گفتم مامان چرا انقدر خودت رو با فکر کردن بهشون اذیت میکنی؟! چرا خودت رو ناراحت میکنی؟!
گفت نه ناراحت نیستم.
دستشو ناز کردم و گفتم چرا هستی من خوب میفهمم. یه سکوت طولانی کرد انگار که به زور بغضش رو نگه داشته باشه. بغلش کردم و گفتم خودت رو ناراحت نکن اونا ارزشش رو ندارن.
همیشه از دست مامان ناراحت بودم.
ولی امشب که بهش فکر کردم دیدم
چقدر شبیه من شده.
شبیه وقتایی که میخوام جلو بقیه خودم رو قوی جلوه بدم و سرد رفتار میکنم.
یا وقتایی که نمیخوام کسی نقطه ضعفی ازم بگیره، انگار که آسیب پذیر ترین آدمِ کره خاکی من بودم.
مامان هم همینطوری بود و من حس میکردم داره از درون متلاشی میشه.
اینارو گفتم که آخرش بگم
با آدما مثل یه تیکه آشغال برخورد نکنین.
طوری برخورد نکنین که اشتباه شما باعث بشه اونا فکر کنن تقصیر اوناست، که فکر کنن اونا بی ارزشن و ارزش دوست داشته شدن رو ندارن.
انسانیت داشته باشیم و انسان بودن رو یاد بگیریم، اینجوریه که میتونیم اسم خودمون رو بزاریم "انسان".
@IDsingularity
30 sep 2021, 16:32
1 350
باید بهت بگم
اتفاقای زیادی برای این نسل افتاده
بالا و پایین های زیادی رو تجربه کردن
این قرنطینه، این تنهایی،دوری ها، بی کاری ها،بی پولی ها، غم ها، ترس ها، حبس شدن ها، مطابق خواست جامعه رفتار کردن ها، دور شدن از کسی که واقعا هستیم.
اینها سنگین بودن و سخت.
اینکه هرروز به یک ریسمان پوسیده و نازک چنگ بزنی و بخوای خودت رو بالاتر بکشی و یهو ریسمان پاره میشه و تو دوباره درون چاه عمیق و تاریک زندگی میوفتی، و امیدی که به آینده داری و میخوای به خواسته هات برسی.
باید بهت یه خسته نباشید بگم، تو تلاشت رو کردی و تا اینجارو خوب پیش رفتی، من میگم بیا ادامه بدیم این کره خاکی اولین بارش نیست اینهمه رنج و سختی رو روی چهره اهالیش میبینه
آخرین بارم نیست، ولی بیا ادامه بدیم.
نصف و نیمه ولش نکنیم.
بسازیمش.
@IDsingularity
30 sep 2021, 07:06
1 350
ما قلب هایمان را از انسان های داخلَش تهی کردیم و درونش برای خودمان کلبه ای چوبی و کوچک ساختیم.
کلبه ای که تنها و تنها متعلق به ما بود و بس، درهایش را قفل کردیم دیگر از این رفت و آمد ها خسته شده بودیم.
از آن همه ردپایی که درون قلبمان به جا مانده بود.
درهای قلبمان راقفل کردیم و در سکوت گوشه ای نشستیم و برای خود شمعی روشن کردیم.
آری بگذار اینجا فقط خانهي خودمان باشد، اینگونه بهتر است.
#پـژواک_وصـف
@IDsingularity
30 sep 2021, 07:05
1 350
حزن زیباست.
همیشه به چشم من آدم های محزون زیباییِ خاصی دارند.
آدم های محزون با چشمانی محزون.
@IDsingularity
29 sep 2021, 09:58
1 350
ما همانند سنگ های کنار دریا بودیم
همواره ضربات موج را تحمل میکردیم
و با خود میگفتیم طبیعت همین است
ترک های روی تنمان هم یادگاری از گرما و سرمای آن روزگار بود، گرما و سرمای روزگار را چشیدیم، اندازه مان کوچک تر از قبل میشد اما همچنان سخت و سفت بودیم و به ریسمانی برای زندگانی چنگ میزدیم.
@IDsingularity
29 sep 2021, 09:57
1 350
کاش انسانها به طبیعت تعلق داشتند
هر از چندگاهی کوله بار خودرا جمع میکردند و به جایی که با آغوش بازش همیشه پذیرای آنهاست میرفتند.
@IDsingularity
29 sep 2021, 09:56
1 350
اما به راستی چه کسی میتواند آنقدر به تو نزدیک شود که حرف های نزده ی تو را از سکوتت بفهمد؟!
@IDsingularity
27 sep 2021, 16:47
1 350
موج های خروشان بی محابا به صخره ها کوبیده می شدند و او در چند قدمیِ آنها ایستاده بود دیگر میدانست که زمان زمان عقب نشستن و فرار نیست.
حال باید دل به دریا میزد و می ایستاد
حال میدانست که در زندگی یکبار برای همیشه باید خودش را به دست طوفان ها سپارد و ترس ها را رها کند.
@IDsingularity
27 sep 2021, 16:45
1 350
اما زندگی برایت ساده تر میشد اگر میدانستی که حرف ها همه وعده های سر خرمن اند و قول ها و قرار ها وعده های پوچ و تو خالی که هیچ واقعیتی درون آنها جای ندارد چرا که چه کسی از آینده خبر دارد از اتفاقات و جدایی ها؟!
باید یادآور شوم که دنیا سراسر پرشده از دروغ است و بوی کثات این عهد و پیمان های دروغین را برداشته، اما باید تمام حواست را جمع کنی نه به وعده و وعید ها گوش دهی و نه به قول ها دل خوش بمانی، باید جای پایت را در دنیا محکم کنی تا طوفان حقیقت ریشهی خشک باور پوچ را از جای درنیاورد.
@IDsingularity
27 sep 2021, 16:45
1 350
قراره هشتگ جدیدی اضافه کنم که امیدوارم خوشتون بیاد خیلی وقته تو فکرشم و چون حس میکنم عکس ها معنایی رو به آدم القا میکنند.
عنوان هشتگ.
#پـژواک_وصـف
27 sep 2021, 16:45
1 350
آستین هایش را بالا زد
مدادَش را برداشت
چند دقیقه تبسمی کرد و سپس مشغول کشیدن شد.
میخواست ابری بکشد
مدتها از زمانی که باران آمده بود میگذشت، زمین ها خشک و بی آب و علف شده بودند، آب رودها خشک شده بود.
فهمیده بود که خودش باید دست به کار شود.
داشت اَبری میکشید به وسعت خیال که بر این زمین تشنه ببارد.
اَبر را کشید، باران زد.
در این میان به یقین رسیده بود که تنها یک چیز همیشه کم بوده و آن چیز آب نبود، آن چیز باور بود،
کسی باید باور میکرد و تمام ایمانش را جمع میکرد و دست به کار میشد.
اَبر را کشید، باران آمد.
#پـژواک_وصـف
@IDsingularity
27 sep 2021, 16:44
1 350
امروز در نقطه ای از زندگی ایستاده ام که میدانم تمام سفر های ما در زندگی
از یک "جدایی" شروع میشود.
جدایی از یک دوستی، جدایی از یک عشق، جدایی از یک آرامش و حس امنیت، جدایی از حس تعلق به جایی.
این جدا شدن ها آغاز سفری طولانیست برای درک و فهم زندگی.
همیشه اتفاقات زیبا و بزرگ از یک جداییِ آسیب زننده و دردناک سرچشمه میگیرند.
@IDsingularity
25 sep 2021, 01:28
