𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺

وقتی ما نمی‌دونیم ورود چیه خروج چیه هدف چیه مفهوم برندگی و بازندگی می‌ره زیر سوال،آدما تو زندگی کردنشون،تو روابطشون، فقط میخوان این برگه رو سیاه کنن، اصلا نمیفهمن چیکار میکنن و خب زندگی همینه.

من صرفا روحی قدیمی در کالبدی امروزی هستم.

میدونی، وقتی از خیلی قبل‌تر به رهاکردن چیزی فکر میکنی، یعنی داری به مرور خودت رو براش آماده میکنی، در نهایت یک‌روز بدون هیچ پیش‌بینی جوری که خودت هم انتظارش رو نداری می‌گذری، رها می‌کنی و میری.

مود بودن حرفاش

«من احساس می‌کنم کوچیک هستم اما ستاره‌ها از راه دور هم همینطور.»

چنل تی‌تی مثل شهر پریاس ، همون قدر خیال‌انگیز و زیبا

پیاده روی تو برف و صدای آیزاک و گوستلی>>>

قلم آیدا واقعا صادقانه احساسات رو به تصویر می‌کشه

کارهای شکیبا خیلی مسحورکننده‌س، انگار که دریه به سمت جهان خیال،همونقدر رویایی.

کارهای شکیبا خیلی مسحورکننده‌س، انگار که دریه به سمت جهان خیال،همونقدر رویایی.

And btw, here’s another whale swimming right on my wall.

چنل آیدا مثل یه کلبه چوبیه که با کلماتش به قلبت گرما می‌بخشه

اونجاییم که هاول از فرط ناراحتی موهاش رو چنگ میزد و وجودش پر از درد و عذاب شده بود اما برای من ، نه قلعه ی متحرکی وجود داره که بهش پناه ببرم نه سوفی ای و نه حتی یه ذره جادو.

هرچند وقت یک‌بار از خودت بپرس "که چی؟" یه وقتایی یه جاهایی تو زندگی یه کارایی رو میکنی یه اتفاقاتی میوفته که دلایلش برات معلوم نیست که چرا دارم این کارو میکنم!!چون جواب ها قالبا نسبیه ولی سوال درست پرسیدن تکلیفت رو‌ معلوم می‌کنه.

اگه بدونی که چی ؛ چجوری‌ش رو پیدا می‌کنی.

فکر کردن هم بلدی می‌خواد.