یه‌دانه

این فیلم آبسشن هم خیلی کسشر بود راستی.

هر وقت من شروع می‌کنم به درس خوندن اینا تنگه رو می‌بندن

باز من یه قلپ قهوه می‌خورم تا سی ساعت حالم خراب می‌شه...

شما میدونید مشکل من چیه

هیئتی‌ها یه جوری نگاهم می‌کنن انگار شمرم

well lucky enough to find someone who loved neither the idea of me nor the idea of love itself, but the version of me I'd lost somewhere along the way and who has been patiently holding a light for her ever since, helping me find my way back. so never give up on love ig

like i do have a lot of problems that im struggling with but on top of everything, losing my sense of self and identity was the worst possible thing that could've happened. it only made everything worse and accelerated the downward spiral.

its crazy how one fucked up relationship can leave you spending months in therapy just learning how to see yourself as a human being again.

احتمالاً بعدش باز هم ناراحت خواهم بود ولی خب.

خیلی ناراحتم. هر وقت پوشیدمش بهم بگید excellent choice of color

پیراهن سفید جدیدی که خریده بودم در ماشین لباسشویی تبدیل به پیراهن صورتی جدیدی که خریدم شد.

الان که پستش کردم بیشتر گریه کردم چون هر بار چنل رو باز می‌کنم می‌بینمش....

گریه کردم

تحصیلات ناتکمیل چش بود که حتماً باید تکمیلش می‌کردم آخه

نمیخوام درس بخونم

خیلی استرس دارم تو مای لایف....

با مربای توت‌فرنگی آیس تی درست کردم عشق

اینا آیکانیک بودن این یه دونه که الان دارم لیمه

rip to these

i kinda don't fuck with my eyebrow piercing anymore...