| DokiSoheil | 🧣

یه نکته مفصلی راجع به این می‌خوام بگم ترجیحتون متنه یا ویس؟ متن 👌 ویس⚡️

بیشتر از اینکه از تعداد ری‌اکت و موافقتتون خوشحال باشم، از این خوشحالم که با مخاطبم راجع به این چیزها باید حرف بزنم. خوشحالم که سطحی نیستیم. خوشحالم که جمعی که با هم در ارتباطیم تو کلاس بالاییه. دارمتون. ❤️

این چند وقت خیلی در مورد اهمیت فکر کردن، چگونگیش و پردازش احساسات گفتم. یه چند تا نکته دیگه گوشه ذهنم دارم، بازم همین روالو ادامه بدیم؟

در باب درد و دل با دیگران!

آلبر کامو کتاب افسانه سیزیف رو اینطوری شروع می‌کنه:

"تنها یک مساله فلسفی وجود دارد و آن هم خودکشی است. آیا زندگی به زحمت زیستنش می‌ارزد یا خیر"

ما تا زمانی که این مساله رو حل نکرده باشیم و تکلیفمون باهاش روشن نشده باشه، در تک به تک ناملایماتی که باهاش مواجه می‌شیم پوچی جهان یکبار به صورتمون می‌خوره...

حالا زبانم خوندیم آزمونم دادیم پول رفتن ندارم واسه موندم ندارم سرچ کنم روش‌های نوین خودکشی یا چی

ببینید از کی دارم می‌گم زبان بخونید...

رضا خیلی فرزی رضا...

من واقعا تحمل برخط شدن ندارم شمارو نمی‌دونم

وقتی اخبارو دیدم:

به گراک تسک دادم هرروز ساعت ۶ صبح تمام یافته‌های ۲۴ ساعت اخیر نوروساینس و تمام یافته‌های ۲۴ ساعت اخیر حوزه پیری رو برام لیست کنه. حتی پژوهشگرهایی که برام مهمن اگر پادکست یا مصاحبه‌ای کردن تایتلش رو همراه با لینک بیاره. هر روز صبح تو راه بیمارستان جفتش رو مطالعه می‌کنم. خلاصه گربه تو این فیلدها غلت بزنه من ازش خبر دارم! کف دستمه.

چون دیروز بداخلاق بودم باهاتون، اول هفته رو بالا شروع کنیم😘

یه حقیقت تلخ اینه که صرف اینکه می‌تونی دهنت رو باز کنی و آواهای مختلف رو تولید کنی مساوی این نیست که چیزایی که می‌گی جالب و شنیدنیه. مثل همون داستان ادراک اضطراب یه مساله و فکر کردن در مورد اون مساله است. ولی چون از ۲ سالگی به حرف زدن عادت داری، چون مدت زیادی داشتیش فکر می‌کنی بهش مسلطی. در حالیکه ۹۰ درصد چیزایی که واسه گفتن داری فقط وقت آدم‌هارو می‌گیره. هر جمله‌ای که به یه نفر بگید و در جوابش بتونه بگه "خب چیکار کنم؟" شامل اون ۹۰ درصد می‌شه.

یه جمله از اسکار وایلد تو چنل هوش‌هیجانی گذاشتم که می‌گفت

چیزی تحت عنوان آدم خوب و بد نداریم، آدم‌ها یا جذابن یا حوصله‌سربر.

به جز "چه خبر؟"، "چیکارا کردی" و اینکه حال بدشونو روت بالا بیارن چیزی واسه گفتن ندارن، با این‌حال متعجبن که چرا سین نمی‌کنی و زنگ نمی‌زنی و... جالب‌ناک نیستی. زالو و مصرف‌کننده مکالمه‌ای.

حالا همین قضیه در مورد فن یه کسی یا چیزی بودن هم صادقه. خیلی از اوقات افراد چون توی شغل یا مهارتشون جدی نیستن، به جاش میان توی طرفداری از یه چیزی با دیگران رقابت می‌کنن. انگاری اونو با این می‌خوان جبران کنن. وقتی شما تصمیم می‌گیری فن یه چیزی باشی انگار اینو گروگان گرفتن! نه تو انیمه‌باز نیستی، تو فوتبالی نیستی، تو گیمر و فیفاباز حرفه‌ای نیستی، تو فرمول‌وان‌باز نیستی، تو سریال ترکی‌، اشرف اوقلو‌باز نیستی و... خب نیستم. مال خودت قابش کن بزن به دیوار 😁 به نظرم به جای اینکه بگیم فن یه چیزی هستیم جالب‌تر اینه که بگیم از فلان چیز لذت می‌بریم. من فن فرمول‌وان نیستم، ولی از تماشاش لذت می‌برم. از تنیس لذت می‌برم. از شطرنج لذت می‌برم. از خوندن کتابای فلانی لذت می‌برم. جدای از اینکه بقیه نمی‌تونن اونچه بهش علاقه‌دارید رو گروکشی کنن، خودتون هم در عین لذت‌بردن از اون موضوع شان خودتون رو حفظ می‌کنید.