308
订阅者
无数据24 小时
-17 天
-530 天
帖子存档
تصور کنید یه نفر وقتی اینو استوری کردم عضو کانال شده که با فلسفه علم بیشتره آشنا شه.
من چون از نوجوونی درگیر نواختن گیتار و بعدتر پیانو بودم سلیقه موسیقیم طیف گستردهای رو در برمیگرفت همیشه.
از موسیقیهای کلاسیک گرفته تا راک آلترناتیو و پروگرسیو.
حالا الان که تنبک یاد میگیرم چی گوش بدم خوبه؟
پشت سرم یه حرفی زدن که درست نیست.
ولی بنظرم جالب اومده. همچین بدم نیومد. =)))
ممکنه از این به بعد همونجوری که گفتن ادامه بدم. =))))
همین ویسی که شنیدید بابتش ۱۱ جلد کتاب مطالعه کردم.
و راستشو بخواید بینهایت لذت میبرم از اینکه میدونم این سطح از حرفارو به این سادگیا جایی نمیتونید پیدا کنید.
اینجور اوقات که کلاس کر بالاست واقعا مشتاقم که زودتر آنلاین شید و بیاید بحث جدیدی که داریم رو بشنوید.
یه صخرهنورد به نام Alex Honnold، به مدت یکسال یک حرکت کششی خاص رو انجام میداده تا بتونه با پاش حرکتی که نهایتا ۳ ثانیه طول میکشه رو انجام بده.
مستقل از اینکه چقدر تمام و کمال خودش رو وقف اون ورزش کرده، نکتهای که میدرخشه اعتماد بنفسه!
یعنی در تمام اون یک سال از نظر ذهنی این اعتماد بنفس رو داشته که من در انتهای این همه تمرین قراره در روز مسابقه این حرکت رو انجام بدم. حتی با وجود اینکه الان این توانایی رو ندارم و باید طی این یک سال اون رو کسب کنم.
اگه یه جایی تو اون یکسال به خودش شک میکرد که میتونه برنده مسابقه باشه، این همه تمرین برای حرکت ۳ ثانیهای کار بیهودهای میشد و انگیزهای برای انجامش باقی نمیموند.
به هیچ وجه دلم نمیخواد برگردم به ۱۸ سالگی یا ۲۰ سالگی.
هنوزم این جمله صادقه که از ۱۸ سالگی خودم جوونترم! چه جسمی، و اینطور که اخیرا متوجه شدم حتی ذهنی!
این چند وقت که مطالعه جدی دارم قدرت تمرکز و بازدهیای دارم که تو ۱۸ سالگی فکرشم نمیکردم.
اصلا نمیدونستم میشه انقدر متمرکز بود! خودم به وجد اومدم.
به قول فرانک آندروود:
