Youniverse (EhsanArzhang)

یک سوال از عشقایی که هی از فرشته‌ میکائیل،تمثیل و پیام ارائه میدن، خودش ناتوانه که میده پیامش رو شما نازنین براش ارائه بدی؟ یا ما مشکل🌵 داریم که به خودمون نمیگه؟☺ @lightside1

از همان كودكي به ما مي آموزند كه دردنيا براي خود اسم و رسمي به هم بزنيم. معروف و مشهور شويم. به موفقيت دست يابيم. وزير يا نخست وزير شويم. برنده جايزه نوبل و شخص استثنايي شويم، خلاصه اينكه براي خود كسي شويم. همه كودكان با پندار كسي شدن مسموم مي شوند، در حاليكه در واقعيت،‌ ما هيچكس هستيم. و اين واقعيت بينهايت زيباست! يك هيچكس بودن چنان نشاط آور و چنان سرمست كننده است كه نمي تواني حتي تصورش را بكني! شهرت هيچ چيزي به بار نمي آورد. بازيچه اي احمقانه، كودكانه و خام است. موفقيت چيزي است كه حتي مرگ نيز نتواند آنرا زايل كند. هرچيزي كه مرگ بتواند آنرا از تو بگيرد، نه موفقيت واقعي، بلكه يك بازيچه است. از اين لحظه يك هيچكس شو و از هيچكس بودن و احساس رهايي اي كه به بار مي آورد لذت ببر. بي نام و نشان شو تا نشاط را ببيني! هيچ نگراني و دلواپسي وجود ندارد چون هيچ «‌خود »‌ي وجود ندارد. تو آسيب پذير نيستي. هيچ چيزي نمي تواند به تو آسيب برساند. اگر كسي به تو توهين كند مي تواني به تماشا بايستي و خوش باشي، زيرا هيچكس در درون تو نيست كه احساس آسيب بكند يا به او بربخورد. مي تواني خوش باشي و بخندي. روزي كه انسان بتواند به توهين هايي كه به او مي شود بخندد و لذت ببرد، روزي است كه او به موفقيت دست يافته. جزيي از ابديت شده و به دنياي جاودانگي وارد شده است. اشو @lightside1