Why am I so crazy

دستم نمی‌رسد که در آغوش گيرمت. ای‌ ماه با که دست در آغوش می‌کنی؟ |هوشنگ ابتهاج|

‏چه گویم ای که می‌پرسی ز حال روزگار من؟ که ماضی رفت و حال این است و مستقبل نمی‌دانم |سلمان ساوجی|

ای اشک، آهسته بریز که غم زیاد است ای شمع، آهسته بسوز که شب دراز است امروز کسی محرم اسرار کسی نیست ما تجربه کردیم، کسی یار کسی نیست |مولانا|

می‌روم بخوابم، خرد و خسته‌ام؛ تو را بیش‌تر در آغوش می‌گیرم دوست عزیز تو هم بیش از پیش دوستم بدار، چون غمگین‌ام. |نامه‌ای از ژرژ ساند به گوستاو فلوبر|

📸Hosein Fayton

خوردیم زخم‌ها که نه خون آمد و نه آه وه این چه نیش بود که تا استخوان برفت |سعدی|

شده از درد بخندي كه نبارد چشمت؟ من در این خنده‌ي پر غصه مهارت دارم.

هنوز غصه خود را به خنده پنهان کن! بخند! گر چه تو با خنده هم غم انگیزی. |فاضل نظری|

دلم می‌خواهد چشم‌هایم را روی هم بگذارم و وقتی بازشان می‌کنم پهلوی تو باشم. دلم می‌خواهد ببوسمت، آن‌قدر ببوسمت که تشنگیم تمام شود. |از میان نامه‌های فروغ فرخزاد به ابراهیم گلستان|

گفت چگونه‌ای؟ گفتمش: گویی بر قایقی نشسته‌ام میانه‌ی دریای بی‌ساحل در آرامشی عمیق که نوید توفانی سهمگین می‌دهد، نه سکانی‌ در دست، نه بادبانی بر باد نه پارویی بر آب و نه حتی پرنده‌ای در آسمان که امید را زنده کند. حال زندگی‌ام این‌گونه است... تن سپرده‌ایم به عمری که می‌گذرد چه بخواهیم، چه نخواهیم. ‌ |علی‌سید‌صالحی|