Gitme...💚

آدم بعضی وقتا مجبور میشه کسی رو رها کنه که از صد تا صدو یکی دوستش داره…

تازگی‌ها با این فکر کنار اومدم که لازم نیست خودم رو به همه توضیح بدم، عیبی نداره اگه یه عده فکر کنن من آدم بدی‌ام، وقتی خودم مطمعنم کار بدی نکردم، دیگه نیازی به توجیه و توضیح نیست.

خوشبخت الان اونيه كه با آدم مورد علاقش داره روزاى سخت زندگيشون رو ميگذرونه…

اعتماد وقتی به وجود میاد که من بدونم شریک عاطفیم حتی تو موضوعی که ازش باخبر نیستم هم حواسش به ترجیحات من هست.

تجربه نشون داده تو هر طور باشی، مردم طور دیگه ای فکر می‌کنند.

تبریک 😅🤦🏻‍♂️

مبارکه😅

به ما که کسی تبریک نگفت ولی از طرف من به پسرای چنل…❤️

امروز رو به پسرایی که مثل یه مرد برای زندگیشون تلاش میکنن تبریک میگم…

قرار نيست اگه دريا رو دوست داريم خودمونو توش غرق كنيم!

آدم يهو يادش ميوفته براى دوست داشته شدن چه كارايى كرده حالش بهم ميخوره…

بنظر من وحشتناک ترین اتفاق دنیا بی‌حس بودنه، اینکه نه کسیو دوست داشته باشی نه عاشق باشی نه متنفر باشی؛ بی‌حسی آخرین مرحله شکستنه.

خيلى وقتا دوست داشتم بگم مشکل از منه ولى من واقعا خيلى فوق العاده‌ام…

کدام یک از احساسات من واقعی هستند؟ کدام یک از من ها من هستند؟ آن وحشی، تکانشی، آشفته، پرانرژی‌‌ و دیوانه؟ یا آن خجالتی، گوشه‌گیر، نا‌امید، متمایل به خودکشی، محکوم به فنا و خسته؟

ته گالری و ته لیست چت‌ چقدر ترسناکه، پر از آدماییه که دیگه نیستن…

واقعا از يه سنی به بعد دیگه هیچی رو مثل سابق جدى نمیگیری حرفا، آدما، غصه ها، اومدنا، رفتنا...

نوشته بود: حسرت به دلم مونده یه آدم نرمال وارد زندگیم بشه بمونه، بسازه، بگذره، حواسش باشه، امن باشه و تغییر رفتار نده.

آدم‌ها واقعا ناامید کننده‌ان، طوری که اصلا در مخیله نمی‌گنجه.