Gitme...💚

Gülmek bir seçim olsaydı eğer oybirliği ile ağlar mıydı gözlerimiz? Ne diyordu Ozan Ahmet, az biraz tebessüm ettik yüreğim belki yüzümüze bahar gelir diye yoksa ne haddimize gülmek o bizim hüznümüze ağır gelir.

يكى از باگهام اينه كه شوخ طبعم در حاليكه ذاتا انسان غمگینی ام…

بعضی از تغییرها از یه تصمیم نمیان از خستگی عمیق میان.

پاییز هم شبیه آدمیزاد شده انگار حرفی ته دلش مونده که نمیتونه بگه.

بینظیر👌🏻 از دست ندین از من گفتن

از محبت های کوچیک خوشم میاد، نوازش کردن پوست دست، گرفتن بازو تو شلوغی، نگاه های اطمینان بخش، مرتب کردن لباس های تو تن، بازی با انگشتا، ارتباط های چشمی، دلایل کوچیک برای زنده موندن.

نکبت بار ترین پاییزیه که تاحالا دیدم؛ بی‌سرما، بی‌بارون، خاکستری، خفه، غم بار، غم‌ بار...

وقتی با مشكلاتى بزرگتر از سِنت دست و پنجه نرم کنی زندگی به مرور ازت آدم ساكت ترى ميسازه…

سکوت آدما رو جدی بگیرید... دوستی که دیگه ازتون ناراحت نمیشه؛ آدمی که دیگه نگرانتون نمیشه؛ فرزندی که دیگه با خانواده حرف نمیزنه اونا دارن شما رو ترک میکنن.

بعضی وقتا دو به علاوه دو چهار نميشه ميشه هر چى خدا بخواد...

Çok eskiden rastlaşacaktık

“keşke başka bir zamanda, başka bir yerde karşılaşsaydık.”

هيچوقت از اينكه از پيشرفتت استوری بزارى خجالت نكش يسرى از آدما هستن كه هنوز با مست كردن پز میدن…

آدما بعضی وقتا فكر ميكنن فقط ركن ولى در واقع بيشعورن…

شرایط و قسمت دروغ‌اند. اگر انسانی، انسان دیگر را دوست بدارد برایش جنگ به پا می‌کند.

شب که ميشه متوجه میشی سروصداى واقعى از درونته نه اطرافت…