Lyrics Notes

«از تو شکفتن» ترانه‌سرا: حمید ناصحی کدوم واژه؟ کدوم تعبیر شیرین؟ چه آوازی؟ چه شعر دل‌نوازی؟ کدوم نغمه؟ کدوم تحریر زیبا؟ چه آهنگی؟ چه مضرابی؟ چه سازی؟ بگو زمزمه‌ی کدوم ترانه تو پیچاپیچ قلب تو می‌شینه؟ برای گم شدن از دوری تو کدوم واژه کلام آخرینه؟ بگو از عمق تاریک کدوم خواب به رؤیای نگاهت می‌رسم من؟ بگو! تا بشکفم از گفتن تو بخواه از من! که لب‌ریز توام من کدوم واژه؟ کدوم تعبیر شیرین؟ چه آوازی؟ چه شعر دل‌نوازی؟ کدوم نغمه؟ کدوم تحریر زیبا؟ چه آهنگی؟ چه مضرابی؟ چه سازی؟ کدوم موسیقیِ از تو شکفتن واسه دنیای سرسبزت قشنگه؟ چه تقدیری، امیدی، آرزویی برای فتح لبخندت بجنگه؟ من از کوهِ کدوم تردید رد شم که پشتش منظره، رو به تو باشه؟ تو این زندون بگو از اون دریچه که سمت خنده‌ی خوبِ تو واشه ... @lyricsnotes

@vigendavoodi @lyricsnotes Photo: @kambiz_photography

ویدئوی «از تو شکفتن» منتشر شد. خواننده: آساره آهنگ: تورج شعبانخانی ترانه‌سرا: حمید ناصحی تنظیم: آرمن آساطوریان میکس و مسترینگ: ویگن داوودی ویدئو: فرید حامدی عکس: کامبیز باقری @vigendavoodi @lyricsnotes https://www.radiojavan.com/videos/video/asareh-az-to-shekoftan

گاهی نام‌ها و محبوبیت‌ها انتظاراتی پدید می‌آورند که به سرخوردگی می‌انجامد. انتظار بسیاری از هواداران «همایون شجریان» و «علیرضا قربانی» از آلبوم «افسانه‌ی چشم‌هایت» برآورده نشده است. آهنگسازی «مهیار علیزاده» تکرار ملال‌آور ساخته‌های پیشین اوست. خوانندگی‌ها هم مسابقه‌ی فریاد زدن است. اما اتفاق عجیب، این‌ها نیست. فارغ از فاجعه‌ی مکرر مثله‌شدن اشعار، فاجعه‌ی بزرگ‌تر، استفاده از شعری است که به نام «هوشنگ ابتهاج» منتشر شده و سروده‌ی او نیست! یکی از خصوصیات «محمدرضا شجریان» در اجرای اشعار، بسامد پایین اشعار منسوب، غلط، و ناقص در آثار او به نسبت دیگر خوانندگان هم‌تراز است. کاش همایون این خصلت را هم از پدر می‌آموخت. نکته‌ی عجیب دیگر این که مگر استفاده از اشعار با اجازه‌ی صاحب آثار نباید باشد؟ جز این است که با این اوصاف در تولید این آلبوم، روال ابتدایی حرفه‌ای هم رعایت نشده است؟ وقتی در چنین سطحی از موسیقی، چنین اشتباه مهلکی رخ می‌دهد باید باور کنیم که حرفه‌ای‌گری در موسیقی امروز مملکت، یک شوخی تلخ است. @lyricsnotes https://twitter.com/ebtehajyalda/status/1193504627184078848?s=12

من با نوع موسیقی نامجو مشکلی ندارم. اما اگر خالق هر نوع موسیقی، به نوعی از خودبرتربینی که نافی آزادی‌های معقول و حقایق جاری است رسیده باشد نمی‌توانم باورش کنم. می‌خواهد «محسن نامجو» باشد یا «شهیار قنبری» یا هر کس دیگر. @lyricsnotes

در مبتذل بودن تلویزیون‌هایی مثل «من‌وتو» که شکی نیست اما چرا باید با خودش فکر کند کاری که آن‌ها با ساخته‌اش کرده‌اند سخیف است و کاری که خودش با شعر و موسیقی دیگران کرده و می‌کند «هنر» است؟ چرا تصور می‌کند که خودش در هجو شعر و موسیقی دیگران آزاد است و دیگران نه؟ چرا تصور می‌کند که خودش می‌تواند آثار دیگران را اجرا کند و دیگران نمی‌توانند؟ عدم درک طبیعی از مفهوم آزادی و جهان پیرامون کافی نیست تا امثال نامجو و برساخته‌هایشان را نپسندیم؟ @lyricsnotes https://t.me/MohsenNamjooFan/909

یک بار سرِ دستور پخت «لوبیاپلو» با اقوام اختلاف نظر داشتم و یکی از اقوام در رد نظر من لینکی از «ویکی‌پدیا» فرستاد. من هم همان جا رفتم و نظر خودم را در ویکی‌پدیا جایگزین کردم و لینکش را برای ایشان فرستادم. احتمالاً الآن هم برای لوبیاپلو دستور پخت مرا در ویکی‌پدیا خواهید یافت😉 حکایت خیل عظیمی از پژوهش‌گران مجازی و برخی کانال‌های تلگرامی هم همین است. عمده‌ی منابعشان در همین ویکی‌پدیایی است که حرمت لوبیاپلو را هم نگه نمی‌دارد! منبع کانال کتاب‌های ممنوعه برای داستان ترانه‌ی «حقه» هم ویکی‌پدیاست! نکته‌ی جالب این که ویکی‌ادیتور عزیز در پژوهشش ماست‌ها را در قیمه‌ها ریخته و «فرهنگ قاسمی» ترانه‌سرای زاده‌ی نهاوند را با «فرهنگ قاسمی» فعال سیاسیِ زاده‌ی درگز ترکیب فرموده است. @lyricsnotes

كار به جا‌یی رسیده که برای واژه به واژه‌ی ترانه‌ها هم داستان می‌ریسند و فلسفه می‌بافند و تاریخ می‌سازند. ولی انصافاً این ذهن‌های خلاق و کوشا کارشان در جعل تاریخ و جذب مخاطب حرف ندارد. گاهی غبطه می‌خورم به این همه خلاقیت و انرژی. هر چند که در جعلیات و اراجیف غوطه می‌خورند. ترانه‌ی «حقه» سروده‌ی «فرهنگ قاسمی» با صدای «فریدون فروغی» هیچ ربطی به خزعبلاتی که در این کانال منتشر شده ندارد. داستان دیگری دارد که فعلاً نمی‌شود گفت. @lyricsnotes https://t.me/ketab_mamnouee/8422

«از تو شکفتن» خواننده: آساره آهنگ: تورج شعبانخانی ترانه‌سرا: حمیدناصحی تنظیم: آرمن آساطوریان میکس و مسترینگ: ویگن داوودی عکس: کامبیز باقری ویدئو: فرید حامدی اجرا: اركستر بزرگ جَز سمفونيك راديو ارمنستان رهبر ارکستر: مايسترو يرواند يرزنكيان لیبل: ترانه‌رکوردز، آبان ۹۸ به زودی... @lyricsnotes

ترانه‌ی «درد من» یک گوگوش خسته دارد با یک بابک سعیدی درخشان و کورسویی از دوران اوج مونا برزویی. همین. @lyricsnotes

گاهی از یک اتفاق تاریخی بزرگ و تأثیرگذار به دلایل مختلف هیچ اثری در حافظه‌ی تاریخی مردم باقی نمی‌ماند. گاهی ترانه‌ها مهم‌ترین عوامل حفظ خاطره‌ای تاریخی‌اند. هر چند بسیاری ترانه‌ها هم از روایت واقعی خود خالی شده‌اند. کتاب «دختران قوچان» نوشته‌ی «افسانه نجم‌آبادی» روایت هول‌ناک و پرآب‌چشمِ فروش ده‌ها دختر قوچانی به ترکمانان و ارامنه‌ی عشق آباد برای تأمین مالیات حاکم فاسد خراسان در قحطی ۱۲۸۳ خورشیدی است که از مهم‌ترین جریانات مشروطه بوده و یکی از معدود مستندات بحث درباره‌ی حقوق زنان در آن مقطع تاریخ ایران است. اما در میان مردم خراسان، این فاجعه‌ی انسانی از همان زمان و با زمزمه‌ی ترانه‌ی محلی «له‌یاره» سینه به سینه ماندگار شده است. این ترانه از زبان شبانی به نام «بهمن» است که در بازگشت از صحرا به او می‌گویند معشوقش «گلنار» را برده‌اند. داستان بهمن و گلنار در کتاب دختران قوچان آمده است اما سوز و گداز بهمن از واژه‌به‌واژه و فراز و نشیب موسیقی «له‌یاره» به استخوان نفوذ می‌کند. حتی اگر کرمانجی ندانید. @lyricsnotes ‎اجرایی نسبتاً جدید از این ترانه را با صدای یلدا عباسی و محسن میرزاده بشنوید:

بعضی از دوستان، این که "شفیعی کدکنی" گفته: «حق و حد خودم نمی‌دانم درباره استاد شجریان صحبت کنم، چون من در موسیقی شنونده‌ی مبتدی و بی‌فرهنگی هستم» و در ادامه مدعی شده «شجریان در موسیقی، جایگاه حافظ در شعر را دارد» را متناقض دیده‌اند. برای تشخیص جایگاه نسبی یک هنرمند نیازی به احاطه‌ی تخصصی بر هنر او نیست. تجربه‌ی تأثیر هنر او بر خود، جامعه و تاریخ می‌تواند حدود جایگاه هر هنرمندی را برای مردم مشخص کند. جناب شفیعی کدکنی متناقض سخن نگفته است. از دو منظر متفاوت و به تناسب موقعیت نظر داده است. @lyricsnotes