es
Feedback

¡No caigas en manos de tramposos! Telemetrio encuentra y marca estos canales 👉 Si quieres ver la etiqueta, suscríbete

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

Ir al canal en Telegram

-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell

Mostrar más
2 693
Suscriptores
+424 horas
-97 días
-3230 días
Archivo de publicaciones
به هرکجا که تبر زدی، خونش روی زمین جوانه زد. من زنده‌ام. من همان جنگل سرسبزی ام که روزی درش دفن خواهی شد.
05 dic 2022, 14:30

تاریخ نام شمارو خواهد نوشت، اما چه کسی میتواند بوی چرکین و فساد هرزه‌تان را تحمل کند و ستم‌هایتان را بخواند؟ هیچکس شمارا به یاد نخواهد اورد، مگر با نفرین بر وجود نحس و نجستان.
05 dic 2022, 12:01

هربار میمیرم کود میشوم و فردایش از نو سبز. اخر روزی با همین جسدهاست که جنگل میشوم.
05 dic 2022, 11:00

حس میکنم گریه کردن بخاطر حرف های دیگران، حرام ترین کاریه که میتونم بکنم.
04 dic 2022, 14:48

انکار شده‌ام؛ مثل قولی که داده شد اما هیچگاه عملی نشد.
04 dic 2022, 14:32

مذهب یک باور است، یک ایمان. مذهبی که اجبار باشد نتیجه اش میشود انقلابی که ان و وارثینش را پرت خواهد کرد توی سطل زباله. شاید هم اخرین اثارش در دنیا، بشود یک کتگوری در پورن‌هاب.
04 dic 2022, 11:05
10 dic 2022, ~12:29

هوا گرم است اما حوصله در اوردن ژاکتم نیست، جایش را هم ندارم درواقع. اصلا کی به کی است، بگذار تنم را از اینی که هست سنگین تر کند. سرم را روی میز چوبی میگذارم و از پنجره به کفتری که چپ چپ نگاهم میکند مینگرم. جدیدا چه شده که حتی پرنده‌ها و ناچیزترین موجودات هم با من دشمنند و با زبان بی زبانشان فوحش میکوبند به صورتم؟ دوستم ارام زیر لب سلطان قلب ها زمزمه میکند و من به این نتیجه میرسم که صدایش هرچه کمتر باشد دلنشین تر میشود. دبیر دینی میگوید انسان مبتلاء به استدراج است. دوستم اهنگ را بیخیال میشود، میپرسد استدراج چیست اما دبیر دینی توضیح نمیدهد. من هم برای اینکه چیزی گفته باشم میگویم هم‌خانواده مسترج هست؛ آه که چه دانایی. معلم دینی حرفش را ادامه میدهد و با صدای لرزانش میگوید؛ ادم هرچه بیشتر در گناه‌های دنیوی غرق شود بیشتر مبتلا میشود و خدا باز هم میدهد. من میگویم پس چرا به ما نمیدهد؟ شاید ما در گناه های دنیوی غرق نیستیم و فقط درونشان شنا میکنیم. شاید هم خدا مثل دبیر فیزیک با ما لج است و این قوانین برای ما صدق نمیکند. به هرحال دیگر حوصله این بحث هارا ندارم و خداروشکر دوستم ادامه میدهد؛ اکنون اگر از تو دورم به هرجا، بر یار دیگر نبندم دلم را.
04 dic 2022, 06:14

دستم را از خودت بریدی و قلم کردی. غرق در خون است اما، هنوز هم برای تو مینویسد.
04 dic 2022, 06:02

اخر یک روز انقدر به نوشتن معتاد میشوم که در صورت نبود کاغذ و قلم، با شیشه تنم را پر از سرخ حرف هایی کنم که نه خودشان خوانده میشوند و نه من زندم که معنیشان را بگویم.
03 dic 2022, 14:13

photo content
+2
03 dic 2022, 12:26

زندگی مثل یه اتاق میمونه با یه کمد کوچیک که مجبوری همه وسایلت رو توش جا بدی. باید دونه دونه ادمارو بزاری توی کمد و حواست باشه تا بعدیشو بلند میکنی اونیکی فرار نکنه. اره، باید همشونو پرت کنی اون تو و از شرشون راحت شی، همشونو. فقط باید حواست باشه که اگه شخصی جدید اومد که جاش بیرون از کمد بود و قرار شد توی اتاقت بمونه نزاری در کمدت رو باز کنه. اونوقت تو میمونی و کل ادم شاکی و شخصی که دیگه نیست..
03 dic 2022, 12:26

چنل ناشناس جوین شید یکم راجب رمان حرف بزنیم. @elahenashenas.
02 dic 2022, 16:34
03 dic 2022, ~14:16

#part141 لبخندی زد و سرشو تکون داد. نفس عمیقی کشیدم و شیرینی ای برداشتم تا دهنم رو شیرین کنه و طعم تلخش رو از بین ببره. صدرعامل_شغلت چیه؟ _توی نمایشگاه اقای مهرگان متخصص خودرو ام. صدرعامل_نظرت راجب زندگی خارج از ایران چیه؟ _خیلی خوبه. دایان و اتنا اومدن سمت میز. به دایان که کنار میز ایستاده بود و کنجکاوانه نگاهمون میکرد خیره شدم. عامل_اتنا جان فکر کنم دوستات صدات میکنن. اتنا که انگار متوجه شد پدرش داره میفرستتش دنبال نخود سیاه لبخندی زد و بعد از خدافظی مرخص شد. عامل_دبی رو چی؟ نظرت راجب زندگی کردن اینجا چیه؟ دایان_سامیار زیاد از کشور های خاورمیانه خوشش نمیاد، اروپا و امریکا رو ترجیح میده. بی توجه به حرفاش گفتم؛ _اره دبی هم کشور قشنگیه. صدرعامل_اگر یه شغل خوب بهت پیشنهاد بشه چی؟ _مثلا چی؟ دایان داشت با اخم نگاهمون میکرد. من دوست نداشتم به صدرعامل رو بدم و اجازه بدم نگاه خاصی بهم داشته باشه، اما از دیدن این ری اکشن دایان لذت میبردم. وقتی میدیدم بخاطر من اینطور پریشون و نااروم شده و داره حرص میخوره.. یه حس شیرینی بهم میداد، احساس این که براش با ارزشم و از اینکه منو با کس دیگه ای ببینه عصبانی میشه. صدرعامل_درواقع کار خاصی لازم نیست بکنی، تا وقتی که پیش منی توی یکی از اتاق های عمارت میمونی. شام، ناهار و صبحونه هم مهمون ما هستی. _در ازای چه کاری؟ لبخندی زد و گفت؛ _شب خوابی. حس خیلی بدی گرفتم، هرچند که از همون اول میدونستم همچین مقصودی از حرفاش داره. دندونام رو روی هم فشردم و نفس عمیقی کشیدم. دایان_اقای عامل اشتباه متوجه شدید! بدون اینکه دایان رو نگاه کنم لبخندی زدم و به مرد کریه روبه روم خیره شدم. مردی که فکر میکرد میتونه یه انسان رو بخره. انگار لبخندم رو گذاشت پای موافقت چون خندید و دستش رو اورد جلو. عامل_خوشحالم کردی. پسر عاقلی هستی. _اقای صدرعامل، راجب من چه فکری کردید؟ چشماش رو ریز کرد و گفت؛ _بله؟ _من شبیه ادمایی هستم که در ازای پول تن فروشی میکنن؟ لبخندش محو شد که ادامه دادم؛ _اشتباه گرفتین. ارزش من خیلی بالاتر از چند ریالیه که میخواین پرداخت کنید. به ماشین گوشه سالن اشاره کردم و ادامه دادم؛ _شما نهایتا بتونید یه دونه از این بوگاتی های زرد یا سانتافه مشکی بخرید. نه کسی مثل من رو. اگرم اجازه بدید الان از حضورتون مرخص میشیم. با اخمایی توی هم گفت؛ _بفرمایید. لبخندی زدم و کمی سرم رو خم کردم. همراه با دایان از نمایشگاه خارج شدیم. یکمی مست بودم و واسه همون جرعت زدن اون حرفارو پیدا کردم. مگه نه در حالت عادی هیچوقت روی همچین کاری رو نداشتم. باد نسبتا گرمی به صورتم خورد که تونستم بوی درخت و خاک رو حس کنم. دایان_خیلی ممنون که کارم رو راحت کردی و نزاشتی شغلم رو از دست بدم. _چی؟ دایان_اگه باهاش دعوام میشد و میزدمش باید فکر ماشین وارد کردن به ایران رو از سرم بیرون میکردم. خندیدم و گفتم؛ _چرا باید بزنیش؟ بهش خیره شدم. دوتا از دکمه های پیرهنش رو باز کرده بود و موهاش ریخته بودن توی صورتش. میتونستم گردن و قفسه سینه سفیدش رو به خوبی ببینم. دایان_فقط بلده بره رو اعصاب ادم. مردک پفیوز بیناموس. لبخندی زدم که گفت؛ _از همون اول چرا بهش رو دادی که بیاد همچین حرفی بزنه؟ _انتظار داشتی وقتی میبینمش جیغ بزنم فرار کنم؟ دایان_دقیقا همین انتظارو داشتم. _باشه حتما. نگاه چپی بهم انداخت و دستش رو برای یه ماشین بلند کرد. یکم مست بودم و بدنم داغ کرده بود‌‌. از طرفی هم همش یاد اون حرکت عصر دایان میوفتادم و اون موضوع به حال خرابم دامن میزد. فکر اون سوراخ تنگ و داغش که بهم مالیده میشد. نگاه خمار و چشمای پر از نیازش. زبون صورتی و خیسی که روی اون خیار لیز میخورد و گرمش میکرد. نفس عمیقی کشیدم و شیشه رو کشیدم پایین. حتی نفس های عمیقم هم حالم رو بهتر نکرد. وارد اتاق که شدیم سعی کردم کراواتم رو در بیارم اما نتونستم. انگار بلد نبودم چطور باید با یه تیکه پارچه که بهم وصل شده بود رفتار کنم. دکمه های پیرهنم رو باز کردم و به دایان که رفت روی تخت نشست خیره شدم. زل زده بود بهم و اخماش توی هم بود. سرم رو کج کردم و دستم رفت سمت شلوارم. کمربندم رو باز کردم و درحالی که توی چشماش نگاه میکردم زیپم رو کشیدم پایین. دیگه تحمل این بیقراری رو نداشتم. نیاز داشتم بهش. از صبح حالم خراب بود.. شلوارم از پام لیز خورد و افتاد روی زمین. دایان نفس عمیقی کشید و به لای پام خیره شد. اروم گفتم؛ _نمیخوای یه کمکی به دوستمون بکنی و بخوابونیش؟ لبخندی زد و سرش رو کج کرد. قلبم تند تند میکوبید و یکم استرس و هیجان داشتم. حالا برای جلو اومدنش لحظه شماری میکردم.
02 dic 2022, 16:34

قلب شهر ایستاد، و وجود بیگانه من بی خانه و روانه برزخ شد.
02 dic 2022, 08:56

چه هرزه ریشه دواندی، در امید ناامید مردم.
02 dic 2022, 08:51

تو مثل نون کهنه میمونی، اونطوری که باید نیستی اما وجودت سیرم میکنه و باعث میشه نمیرم.
02 dic 2022, 08:07

جنون لیلی، خانه مجنون بود.
02 dic 2022, 07:26

شاید لیلی از مجنون، جنون بیشتری داشت.
02 dic 2022, 07:25
02 dic 2022, ~07:26

مثل یک رویای خوش پا گرفتی تو شبام از یه دنیای دیگه قصه ها گفتی برام هنوز از هرم تنت داره می سوزه تنم از تو سبزه زار شده خاک خشک بدنم
02 dic 2022, 07:24

دستانی که از محبت دور گردنم انداختی؛ [به جای روح هایمان به هم بافته شدند و] به طناب دارم تبدیل شدند.
02 dic 2022, 07:15