es
Feedback

¡No caigas en manos de tramposos! Telemetrio encuentra y marca estos canales 👉 Si quieres ver la etiqueta, suscríbete

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

Ir al canal en Telegram

-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell

Mostrar más
2 692
Suscriptores
+424 horas
-97 días
-3230 días
Archivo de publicaciones
#part16 توی راه همش استرس ابوهادی رو داشتم. اگه بیدار میشد و میدید من نیستم بیچارم میکرد. بیشتر استرسم به خاطر این بود که ادم سحرخیزی بود و معمولا صبح ها ساعت هشت بیدار میشد و همش توی اتاق پشتی ول میچرخید. هیچ ایده ای نداشتم که تا وقت ناهار اونجا چیکار میکرد و همیشه کنجکاو بودم بدونم اما اون قسمت از خونه واقعا برام نحس بود و هیچوقت جرعت نمیکردم بدون اجازه و یا همینطوری از سر کنجکاوی واردش بشم. بعضی وقتا از اون قسمت صدای تق تق و یا پچ پچ میومد و بعضی وقتا بوهای عجیبی توی راهرو میپیچید. بلاخره به خیابون مورد نظر رسیدم و بعد از حساب کردن کرایه پیاده شدم. نگاهی به مپ توی گوشیم انداختم. باید از این خیابون بلند میگذشتم تا نهایتا به جاده و بعد از اون پارک میرسیدم. اخرین باری که اومده بودم اینجارو یادم نمیومد. حتی شاید هیچوقت نیومده بودم. خیابون حالت عجیبی داشت و خیلی بزرگ بود. دور تا دورمون رو دیوار های فلزی قرمز که بنظر میرسید برای محافظت از یه ساختمون یا یه همچین چیزی زده شده باشن گرفته بود و کمی سوت و کور و خلوت بود. به جاش هرچی بیشتر به انتهاش نزدیک میشدم مغازه ها بیشتر میشدن و بلاخره صدو پنجاه متر اخرش پر بود از فست فودی و کافه و رستوران. مثل اینکه درست اومده بودم چون انتهای خیابون به یه اتوبان متصل میشد که تنها راه گذر ازش یه پل هوایی بود و بعد از اون به فضای سبز و‌ ساحلی میرسیدیم. تاحالا اینجا نیومده بودم چون هیچوقت پیش نیومده بود که خیلی جدی بخوایم به یه گردش خانوادگی بریم و یا با ابوهادی و آنسه برم بیرون. خودمم که اکثرا طرفای بازار نادری میپلکیدم و زیاد دور نمیشدم. اگرم میومدم اینجا اصلا به سرم نمیزد که بیام و توی پارک بشینم. طبق لوکیشنی که تینا داده بود باید کمی راه میرفتم تا به اون قسمت پارک برسم. هوا کاملا افتابی بود و هیچ ابری توی اسمون دیده نمیشد. حالا که به اب نزدیک شده بودم حس میکردم که میتونم بوی رطوبت و موندگی جلبک ها و بوی عجیب و کاغذی مانند نی های خیزران رو حس کنم. پارک خلوت بود و داشتم فکر میکردم اگر یه نفر تنها گیرم بندازه میتونه کلیه هامو همینجا دربیاره و با خودش ببره. سرمو انداخته بودم پایین و داشتم راه میرفتم که صدای تینا رو شنیدم که اسمم رو تکرار میکرد. سرمو بلند کردم و به اطرافم خیره شدم اما نفهمیدم کجاست. دستشو که بلند کرد تازه تونستم ببینمش. یه پسر و دختر دیگه هم کنارش بودن که داشتن منو نگاه میکردن. راهمو کج کردم و رفتم سمتشون و بهشون سلام کردم که هرسه شون جوابم رو دادن. تینا به دختر و پسری که کنار هم نشسته بودن رو کرد و گفت؛ _این اهوراست. نیم نگاهی به پسر نسبتا قد بلند روبه روم که موهای کوتاه رنگ شده داشت انداختم و بعد به خواهر تینا، که آوا معرفیش کرد خیره شدم. اول صبحی تو این گرما فیشنت دست زده بود و موهای حالت دارشو که بنظر میرسید ساعت ها اتوشون کشیده رو ریخته بود دورش. خط چشم بلندی کشیده بود که اگه میخواست بره جایی انتهاش نیم ساعت دیر تر از خودش میرسید. با اینکه خوشگل بود اما از تیپ و استایل و نوع حرف زدنش هیچ خوشم نیومد. هرچقدر تینا خوب بود این به همون اندازه بد بود. آوا موهاشو از توی صورتش زد کنار و روبه من گفت؛ _معرفی نمیکنید؟ قبل از اینکه تینا بخواد چیزی بگه گفتم؛ _غزلم. اهورا درحالی که با فندک ابی رنگ توی دستش ور میرفت خیلی جدی گفت؛ _از کدوم دیوان؟ نگاه بدی بهش انداختم. شوخیش شبیه ادمای بیمزه ای بود که تلاش میکردن خودشونو بامزه نشون بدن اما به قیافش نمیخورد همچین شخصیتی داشته باشه. _سعدی. اهورا_قالب شعرای اون غزل نیست مثنویه. درساتو خوب نخوندی. به فندکش که حالا روی زمین سقوط کرده بود خیره شدم. _خداروشکر درسامو نخوندم و نمیتونم با همچین چیزی شوخیای بیمزه بکنم. تینا خم شد و فندک اهورا رو از روی زمین برداشت و روبه من گفت؛ _چرا اونروز که رفتیم سوشی بخوریم رفتی؟ هرچی گشتم پیدات نکردم. ناخوداگاه با شنیدن این حرفش استرس گرفتم. حالا که توی جمع بودم دروغ گفتن برام سخت تر بود. شونمو انداختم بالا و گفتم؛ _عمم که بیمارستان بستری بود زایمان کرد مجبور شدم برم پیشش مگه نه زشت میشد. تینا_کاش یه خبری میدادی.. بنظر میومد ناراحت شده باشه اما خب مگه دست من بود؟ اگه دیر تر میرفتم و یکم دیگه باهاش توی ماشین مینشستم و بیشتر بوی سیگار میگرفتم احتمالا کتکای بیشتری هم میخوردم. _فرصت نشد.. نشستم روی سکویی که با اسفالت ساخته شده بود که حس کردم سوختم. اهوارا چشماش رو ریز کرده بود و من رو نگاه میکرد. خیلی بدم میومد یه نفر زل بزنه بهم. البته خودم همیشه زل میزدم به همه اما اینکه یه نفر اینکارو با خودم بکنه عذابم میداد. اهورا_کلاس چندمی؟ حرفش طوری بود انگار میخواست به خاطر مدرسه ای بودنم مسخرم کنه. _دیپلم گرفتم.
09 jul 2023, 17:19

#part15 تاپ سفید رنگم رو که درواقع رکابی حور بود و داده بودش بهم پوشیدم و پیرهن رو پوشیدم روش. حتی قصد رفتن هم نداشتم فقط میخواستم ببینم که ایا شرایطم مناسب میشه یا نه. در کل دو سه تا شلوار بیشتر نداشتم و اونی که همیشه میپوشیدم رو کردم پام. زیاد تیپم بد نبود. درواقع خیلی هم عادی بود ولی نمیدونم چرا حس میکردم حتما باید هرکدومشون رو یک میلیون خریده باشم تا قابل قبول باشن. من هیچوقت توی عمرم اینطور نبودم و هیچوقت تیپ و قیافم برام مهم نبود و فقط هرچیزی که داشتم و خوشم میومد رو میپوشیدم. اما حالا حس میکردم توی دروغی که گفتم موندم و این باعث شده شخصیت خودم رو گم کنم. موهامو بستم بالای سرم و کش موی سورمه ایم رو که حالا کمی گشاد شده بود دو دور پیچ دادم دور دستم. یکم تنگ شده بود و اذیتم میکرد اما خب خوشم میومد. اگر نبود حس میکردم یه چیزی کمه. خیلی سریع گوشیم رو برداشتم و گفتم که میرم باهاشون. هرچند که اصلا نمیدونستم چطور باید خودم رو به بالاشهر برسونم. از اتاق خارج شدم و یه ابی زدم به دست و صورتم و اولین چیزی که اومد دم دستم رو خوردم. چراغای خونه خاموش بود و پرده ها کشیده شده بودن اما با این اوصاف هوا روشن بود و نور زیادی از پنجره ها به داخل خونه میتابید. رفتم سمت اتاق آنسه. هرچقدر خواب ابوهادی سبک بود آنسه رو حتی با کتک هم نمیشد بیدار کرد و صدای خروپفش همیشه کل خونه رو برمیداشت. از وقتی که من یادم میومد هیچوقت ندیدم کنار هم بخوابن و اصلا شبیه زن و شوهر ها نبودن. البته همیشه یه شایعاتی درمورد ابوهادی میشنیدم که انگار با یه جن میخوابید اما خب هیچوقت باور نکرده بودم. شایعه پشت سر ابوهادی و ما خیلی زیاد بود و به خاطر همین توی دبیرستان هم بچه ها زیاد نزدیکم نمیشدن چون میترسیدن دعایی چیزی براشون بگیرم و دوست پسرای زشت و بوگندوشون ولشون کنه و یا خودم بخوام معتادشون کنم. درواقع همشون فکر میکردن منی که تاحالا لب به سیگارم نزده بودم حتما یچیزی میکشم و با کل خیابون خوابیدم. البته یه دسته دیگشونم از ترس اینکه نگاه جنسی بهشون نداشته باشم نزدیکم نمیشدن. خیال میکردن چون به دخترا گرایش دارم قراره عاشقشون بشم. از فکر در اومدم و به آنسه خیره شدم. حتی از این فاصله هم میشد سیبیل ها و زیر ابروهای تازه در اومدش رو دید و انقدر روسریش رو سفت بسته بود دور سرش که حس میکردم از درگاهش نفس میکشه. هرچند اگر پشم و پیلش که سر به فلک کشیدن اجازه بدن. رفتم سمت کمدش و برای اینکه صدا نده خیلی سریع درش رو باز کردم. یه تراول پنجاهی از توش در اوردم و سریع از اتاق زدم بیرون. خودمم یک مقدار پول داشتم و احتمالا همینقدر کافی بود. گوشیم رو برداشتم و نگاهی به در انتهای راهرو انداختم تا مطمئن بشم ابوهادی نگاهم نمیکنه. خیلی سریع کفشام رو پوشیدم و از خونه زدم بیرون. باد خنکی میومد، اما کمی مرطوب بود و نمیشد خوب نفس کشید. صدای پرنده ها کل کوچه رو برداشته بود و کسی جز یه نون خشکی توش دیده نمیشد. خیلی سریع راه خونه تا ایستگاه اتوبوس رو طی کردم. خداروشکر اتوبوس زود اومد. خیلی شلوغ بود بنابر این ناچار شدم ردیف اخر روی سکویی که کنار پنجره بود بشینم. ارتفاعش کمی از صندلی ها بیشتر بود برای همین هرکسی از هرجای اتوبوس میتونست به خوبی منو ببینه و همین که مردم نگاهم میکردن حس بدی بهم میداد. نوچی کردم و نگاهم رو از پنجره به بیرون دوختم. زن چادری‌ای که جلوم نشسته بود به پیرزن روبه رو ایش گفت؛ _چقدر وضعیت جامعه خراب شده. پیرزن سرش رو به چپ و راست تکون داد. زن_این وظیفه ماست که درستش کنیم. مسئولین کاری از دستشون برنمیاد. امر به معروف داره توی جامعه میمیره. باید دخترامون رو ارشاد کنیم. در تمام مدتی که داشت این حرفارو میزد منو چپ چپ نگاه میکرد. فقط بخاطر اینکه شالم افتاده بود دور گردنم و استینای پیرهنم رو تا زده بودم تا سوختگی روی استینش معلوم نباشه! پوزخندی زدم. اگر تو پول یه پیرهن جدید رو بهم میدی، من قول میدم استیناش رو بکشم پایین. فقط حرف میزنید و تک تک جملاتتون از هرجایی نشات میگیره غیر از مغز پوسیدتون. دوست داشتم چیزی بهش بگم پس با صدایی اروم گفتم؛ _کاش بعضیا اول مسواک بزنن بعد راجب همه چیز اظهار نظر کنن.. هیچ ایده ای نداشتم که شنید یا نه، اما من دلم خنک شده بود. توی ایستگاه بازار پیاده شدم و به بهونه شارژ کردن کارت اتوبوسم در رفتم. چقدر این قانون کارت اتوبوس داشتن دلنشین بود. البته اگرم کارت داشتم پول نمیدادم چون ادمای احمقی رو سوار کرده بود و تازه خیلیم گرم بود. البته اگر خدارو هم سوار میکرد و از هوای بهشت لوله میکشید به اتوبوسش بازم پول نمیدادم چون نه پول خرد داشتم و نه کارت اتوبوس. این قسمت از بازار یه چهار راه بزرگ و خیلی شلوغ داشت که یه میدون کوچیک کنار یکی از خیابون هاش قرار داشت و جلوش همیشه مینی بوس هایی پارک میکردن که تا بالاشهر میرفتن.
09 jul 2023, 11:46

photo content
08 jul 2023, 21:29

شاید مارو، تو اسمون دار زدن که الان روی زمینیم.
+1
شاید مارو، تو اسمون دار زدن که الان روی زمینیم.
08 jul 2023, 21:24

تو مثل یه تبسم به اغما رفته هستی، لبخندی که از شوق دیدن تو میزنم و با ندیدنت به درک واصلش میکنم، مثل همون بغضی که هیچوقت اجازه نداد قلبمو از چشمام بیرون بریزم، مثل اشکی که خاک پوستم رو شور کرد و تو از لمس کردن شوره‌زار های بی اب و علف متنفری، تو مثل یه دفتری که صاحبش نوشتن رو از یاد برده و تمام شعرهای بی جونش به تاراج رفتن، مثل اشک بی حس مونالیزا و لبخندی که به مرگ داوینچی زد اما دیگه نقاشی نبود که طرح شادیش رو ثبت کنه و من، بی تو، مثل نفت کشی هستم که روی یه قبرستون ساخته شده و فقط مرگ بیرون میکشه.
08 jul 2023, 21:18

لب‌هایم الوده به گناهند، گناه نبوسیدن تو.
08 jul 2023, 21:13

تو همون پیامبری که برای باورت به معجزه نیاز ندارم.
08 jul 2023, 19:13

2:59
08 jul 2023, 08:23

حیف که لج کردن با تو، عذاب دادن خودمه. به محض اینکه طرف خودم رو خالی کردم از سمت تو پر میشم.
07 jul 2023, 15:43

مثل یه کتاب بدون نویسنده و برگه های سفید چرک مرده؛ پوچ.
06 jul 2023, 20:13

4_6032710776198793999.mp310.59 MB
06 jul 2023, 19:51

اگه وجودنداشتی تصورم از کسی بودی که دوست داشتم عاشقش شم.
06 jul 2023, 19:43

به رنگ صبحی بدون هوشنگ ابتهاج.
06 jul 2023, 19:37

خواب ندارم چون همخواب ندارم.
06 jul 2023, 19:34

،
06 jul 2023, 13:36

#part14 قلبم دیوانه وار خودش رو به سینم میکوبید و دست و پام میلرزید. البته که فقط میتونستم لرزیدنشون رو به چشم ببینم و هیچ چیزی حس نمیکردم. به شکم برامدش خیره شدم. انگار چیزی زیر پوست کبودش بود. چیزی مثل کرم که پیچ و تاب میخورد. رگ های ظریف و کبود شکمش معلوم بودن و نافش برجسته شده بود. نگاهم به لای پاش که خون تیره‌ای از لاش سر میخورد افتاد. سعی کردم جیغ بزنم و تکون بخورم اما نتونستم. بلاخره صداهای نامفهومی از گلوم خارج شد و تونستم ابوهادی رو صدا کنم اما انگار نمیشنید چون هنوزم داشت با آنسه صحبت میکرد. دختر روبه روم پاش رو باز تر کرد که اب توی تشت سرخ شد. حس کردم که چیزی زیر پوست شکمم داره حرکت میکنه. به زور دستای لرزونم رو بلند کردم و تیشرتم رو زدم بالا که تونستم حرکت چیز کرم مانندی رو زیر پوستم حس کنم. انگار از لای گوشتم عبور میکرد چون درد خیلی شدیدی رو زیر پوستم احساس میکردم. دوباره تلاش کردم داد بزنم و اینبار ابوهادی رو واضح تر صدا زدم که صدای قهقهه خودش و آنسه بلند شد. شکمم اروم اروم داشت بزرگتر میشد. انگار که کرم توش داشت از اندام های داخلی بدنم تغذیه میکرد و درشت تر از قبل میشد. پایینو که نگاه کردم چکیدن قطرات خون رو روی زمین دیدم. شلوارم توی دستای دختر بود و خیلی وحشیانه با دندون تیکه تیکش میکرد و میجویدش. از توی دهنش خون بیرون میزد و گردنش هر لحظه دراز تر میشد. نتونستم درد شکمم رو تحمل کنم و افتادم روی زمین که دختر از توی وان خزید بیرون و اومد بالا سرم. مردمک چشماش ریز شد و دستش رو محکم کوبید روی شکمم که خون با فشار بیرون ریخت.. جیغی زدم و از خواب پریدم. نفس عمیقی کشیدم و دستای لرزونمو بردم زیر بالشت و فلش گوشیم رو به زور روشن کردم. نور رو انداختم روی در حموم و درحالی که نفس نفس میزدم بهش خیره شدم. در بسته بود و میتونستم رنگ تیره حوله هارو از پشت شیشه ماتش ببینم. به زور اب دهنم رو قورت دادم و لبای خشکم رو تر کردم. سرم گیج میرفت و کمی ضعف داشتم. پتو رو زدم کنار و به بدنم خیره شدم. خبری از خون و شکم برجستم نبود. چند ثانیه به همون حالت سر جام بودم تا بلاخره متوجه شدم داشتم خواب میدیدم و قرار نیست یه نسخه گردن دراز و حامله از من توی حموم باشه.. لباسم کمی به خاطر اینکه عرق کرده بودم خیس بود و این کلافم میکرد پس از تنم کندمش و انداختمش روی زمین. دراز کشیدم سر جام و پتومو کشیدم روی خودم و اینترنتم رو روشن کردم. اولین چیزی که نظرم رو جلب کرد پیام تینا بود. انگار شناخته بودم چون شمارمو میخواست. اب دهنم رو قورت دادم و به در بسته اتاق خیره شدم. دودل بودم که شماره رو بدم یا نه. البته حالا که پیجم رو داشت مخفی کردن شمارم ازش کار بی معنی ای بود پس براش نوشتمش. گوشیم رو خاموش کردم و به پرده های نارنجی خیره شدم. صدای گنجشکا و بلبلا بلند شده بود و افتاب کم کم داشت طلوع میکرد. چشمام دوباره داشت میرفت که صدای زنگ گوشیم از خماری درم اورد. خیلی سریع برای اینکه کسی بیدار نشه جوابش دادم که صدای تینارو شنیدم. یکم هول شده بودم برای همین نمیدونستم که چطور باید باهاش صحبت کنم. میگفت که میخواد با دوستاش بره پارک چوبی و خوشحال میشه اگه من هم برم. نمیدونستم چی بگم برای همین با گفتن خبرت میکنم تلفن رو قطع کردم. گوشیم رو گذاشتم روی شکمم و به اینه روبه روی تخت خیره شدم. حالا هوا روشن تر شده بود و نور ابی و نارجی روی صورت و تن لختم افتاده بود. واسم عجیب بود که تینا میخواست منم برم اونجا. به هرحال اون خودش دوستای خودش رو داشت و بدون وجود دروغگویی مثل من هم بهشون خوش میگذشت. تاحالا موقعیت اینکه توی یه جمع ادم حسابم کنن و وقتی جایی میرن دعوتم کنن پیش نیومده بود. و حالا هم که موقعیت جور بود نه پول داشتم، نه لباس مناسب و نه اجازش رو. گوشیم رو برداشتم و خواستم براش بنویسم نمیتونم بیام که نگاهم به پروفایلش خورد. حتما اونجا قرار بود کلی به خودش و دوستاش خوش بگذره و من اینجا باید تا ظهر روی تختم مینشستم و به خواب مسخره‌ای که دیده بودم فکر میکردم. نیم نگاهی به ساعت که هفت و نیم صبح رو نشون میداد انداختم و از روی تخت بلند شدم. پرده هارو کنار زدم و پنجره اتاقم رو باز کردم. اتاق من پشت خونه بود و این پنجره رو به کوچه پشتی باز میشد. به همین دلیل ابوهادی اکثر وقتا پشت پنجرم بود. به خیال اینکه فرار نکنم یا از طریقش دوست پسرم رو نبینم.. نمیدونم منو چقدر لاغر فرض کرده که بتونم از لابه لای اونهمه حصار رد بشم. نکته خنده دارش این بود که کل عمرم تلاش میکرد منو از پسرا جدا کنه درصورتی که خودم اصلا بهشون فکر نمیکردم و علاقه چندانی بهشون نداشتم. رفتم سمت کمدم و درشو باز کردم تا ببینم چیز درست حسابی برای پوشیدن دارم یا نه. بلاخره یه پیرهن چهارخونه ابی و خاکستری در اوردم و نگاهی بهش انداختم. بیش از حد چروک و گشاد بود اما خب میشد یه کاریش کرد.
06 jul 2023, 13:13

#part13 وارد اتاقم شدم و بعد از روشن کردن لامپ در رو بستم. با اینکه خون های روی فرش رو پاک کرده بودم اما هنوز هم میشد اثار سرخ رنگشون رو لای پرز ها دید. روتختیمم که کلا جمع کرده بودم و به جاش پتو مسافرتی انداخته بودم. هرشب با اکراه روی این پتو میخوابیدم چون مال مهمون ها و کسانی بود که برای جنگیری میومدن اینجا و شب میموندن. خواستم بشورمش اما آنسه اجازه نداد. پوفی کشیدم و دراز کشیدم روی تخت. دلم واقعا برای مدرسه رفتن تنگ‌‌ شده بود. البته تازه یک سال بود که دیپلم گرفته بودم ولی خب معمولا روزها برام خیلی سخت میگذشت. ابوهادی فکر میکرد که اگه برم دانشگاه دیگه نمیتونه کنترلم کنه. البته جدای از اون پولش رو هم نمیداد، یعنی نداشت که بده. هرچند که خودمم از درس فراری بودم و هیچوقت نمره‌هام خیلی خوب نبود. ابوهادی عقیده داشت که هرچی بیشتر به دخترا پول بدی درواقع ازادی بیشتری براشون خریدی و اثباب خراب بازیشون رو فراهم کردی. واسه همین هیچوقت از لحاظ مالی جیبم اونقدری پر نبود که بتونم حداقل چیزایی که دوست دارم یا نیازمه رو بخرم. به دیوار اتاقم که چندتا نقاشی بهش چسبونده بودم خیره شدم. کنار کمدم و پشتش هنوز به خاطر پارسال خط خطی بود. یه بچه جن زده رو اورده بودن اینجا که روی دیوارای اتاقم کلمات عربی و نقاشی های ترسناک کشیده بود و به زور با اسکاچ و ریکا تونستم اثارش رو از بین ببرم اما خب هنوز کمی پیدا بودن. گوشیم رو برداشتم و رفتم اینستا تا یکم خودم رو سرگرم کنم که توی اکسپلور تینا رو دیدم. ابروهام پرید بالا و خیلی سریع رفتم توی پیجش. عکسای خیلی قشنگی داشت و جاهایی عکس گرفته بود که اصلا شبیه اهواز نبود. اگر مطمئن نبودم که توی این شهر زندگی میکنه باورم نمیشد که اینا عکسای اینجا باشه. دلم میخواست بهش پیام بدم و دوباره باهاش قراری چیزی بزارم. حس میکردم که به واسطه اون میتونم چیزای جالبی رو تجربه کنم، چون هم ازادی داشت و هم پول. حتی خوردن سوشی هم برای من یه چیز جدید و شگفت انگیز بود. لبامو به هم فشار دادم و فالوش کردم. گوشی رو گذاشتم کنار و چشمام رو بستم. اصلا حوصله نداشتم لامپارو خاموش ‌کنم پس بیخیالشون شدم و سعی کردم همینطوری بخوابم. ... نمیدونم چقدر گذشته بود که چشمام رو باز کردم. انگار چشمام رنگارو کمی از حالت عادی پررنگ تر و کدر تر میدید. هاله سفید رنگی انگار روی پلکم رو پوشونده بود چون تصاویر برام واضح نبودن. حسابی گرمم شده بود و قطرات عرق اروم از روی تنم و زیر لباسم سر میخوردن و باعث میشدن احساس کنم که یه حشره داره روی بدنم راه میره. نفس عمیقی کشیدم که تونستم دم و گرفته بودن هوای توی اتاق رو حس کنم. پتو رو زدم کنار که دیدم کل تیشرتم خیس از عرقه و به تنم چسبیده. صدای ناواضحی از حموم توی اتاقم شنیده میشد. نگاهی به در نیمه بازش انداختم. لامپش روشن بود و از توش صدای اب میومد. بخار اروم از لای در بیرون میزد و مثل دود توی هوا پخش میشد و به محض اینکه به من میرسید غیب میشد. میتونستم صدای حرف زدن آنسه و ابوهادی رو از پذیرایی بشنوم.. صدای غیژ غیژی اومد و بعد در حموم باز شد. به یکباره حجم زیادی از بخار جلوی دیدم رو گرفت و فضای اتاق رو پر کرد. از روی تخت بلند شدم و خواستم برم سمت حموم. انگار که نیرویی من رو به اون سمت میکشید. پاهام اما انگار دو تیکه خمیر به درد نخور و خشک شده بودن که به زور حرکت میکردن و هیچ حسی نداشتن. دست که بهشون میزدم حتی فشار انگشتام رو هم نمیتونستم روی پوستشون حس کنم. حرکت کردن برام سخت شده بود و به زور روی زمین راه میرفتم. بلاخره به در حموم رسیدم و تونستم کسی رو از لای بخار ها ببینم. حالا سفیدی جلوی چشمام بیشتر شده بود و اجازه نمیداد درست کسی که جلوم بود رو تشخیص بدم. کسی توی تشت قرمز رنگ نشسته بود و روی خودش اب میریخت. موهای کوتاه قهوه‌ایش خیس بودن و تن لخت و زخمی خیسش برق میزد. گردنش از حالت عادی یک انسان کمی دراز تر بود و انگار با هر حرکتش کش میومد.. خواستم چیزی بگم اما هیچ صدایی از دهنم خارج نشد. انگار که لال باشم. کسی که توی تشت نشسته بود تکونی خورد. انگار که صدام رو شنیده باشه. داشتم فکر میکردم شاید کرم اما صدای پچ پچ ابوهادی و انسه و ریختن اب روی زمین رو خیلی واضح میشنیدم. بلاخره برگشت سمتم و با چشمای قهوه‌ای درشتش بهم خیره شد. با دیدن خودم حس کردم که قلبم ریخت. گردنش کمی کش اومد و سرشو اورد جلوتر تا با دقت نگاهم کنه طوری که فقط چند سانت باهام فاصله داشت. نفس عمیقی کشیدم و خواستم برم عقب اما موفق نشدم. با چشمایی که کمی از حالت عادی درشت تر بودن نگاهم کرد. بغض ‌کرده بودم و حتی نمیتونستم به درستی نفس بکشم. بلاخره گردنش به حالت عادی برگشت و کاسه پلاستیکی رو برداشت و روی خودش اب ریخت. نگاهم رفت پایین که بر امدگی غیر طبیعی شکمش رو دیدم. انگار حامله بود!
06 jul 2023, 13:13

#part14 قلبم دیوانه وار خودش رو به سینم میکوبید و دست و پام میلرزید. البته که فقط میتونستم لرزیدنشون رو به چشم ببینم و هیچ چیزی حس نمیکردم. به شکم برامدش خیره شدم. انگار چیزی زیر پوست کبودش بود. چیزی مثل کرم که پیچ و تاب میخورد. رگ های ظریف و کبود شکمش معلوم بودن و نافش برجسته شده بود. نگاهم به لای پاش که خون تیره‌ای از لاش سر میخورد افتاد. سعی کردم جیغ بزنم و تکون بخورم اما نتونستم. بلاخره صداهای نامفهومی از گلوم خارج شد و تونستم ابوهادی رو صدا کنم اما انگار نمیشنید چون هنوزم داشت با آنسه صحبت میکرد. دختر روبه روم پاش رو باز تر کرد که اب توی تشت سرخ شد. حس کردم که چیزی زیر پوست شکمم داره حرکت میکنه. به زور دستای لرزونم رو بلند کردم و تیشرتم رو زدم بالا که تونستم حرکت چیز کرم مانندی رو زیر پوستم حس کنم. انگار از لای گوشتم عبور میکرد چون درد خیلی شدیدی رو زیر پوستم احساس میکردم. دوباره تلاش کردم داد بزنم و اینبار ابوهادی رو واضح تر صدا زدم که صدای قهقهه خودش و آنسه بلند شد. شکمم اروم اروم داشت بزرگتر میشد. انگار که کرم توش داشت از اندام های داخلی بدنم تغذیه میکرد و درشت تر از قبل میشد. پایینو که نگاه کردم چکیدن قطرات خون رو روی زمین دیدم. شلوارم توی دستای دختر بود و خیلی وحشیانه با دندون تیکه تیکش میکرد و میجویدش. از توی دهنش خون بیرون میزد و گردنش هر لحظه دراز تر میشد. نتونستم درد شکمم رو تحمل کنم و افتادم روی زمین که دختر از توی وان خزید بیرون و اومد بالا سرم. مردمک چشماش ریز شد و دستش رو محکم کوبید روی شکمم که خون با فشار بیرون ریخت.. جیغی زدم و از خواب پریدم. نفس عمیقی کشیدم و دستای لرزونمو بردم زیر بالشت و فلش گوشیم رو به زور روشن کردم. نور رو انداختم روی در حموم و درحالی که نفس نفس میزدم بهش خیره شدم. در بسته بود و میتونستم رنگ تیره حوله هارو از پشت شیشه ماتش ببینم. به زور اب دهنم رو قورت دادم و لبای خشکم رو تر کردم. سرم گیج میرفت و کمی ضعف داشتم. پتو رو زدم کنار و به بدنم خیره شدم. خبری از خون و شکم برجستم نبود. چند ثانیه به همون حالت سر جام بودم تا بلاخره متوجه شدم داشتم خواب میدیدم و قرار نیست یه نسخه گردن دراز و حامله از من توی حموم باشه.. لباسم کمی به خاطر اینکه عرق کرده بودم خیس بود و این کلافم میکرد پس از تنم کندمش و انداختمش روی زمین. دراز کشیدم سر جام و پتومو کشیدم روی خودم و اینترنتم رو روشن کردم. اولین چیزی که نظرم رو جلب کرد پیام تینا بود. انگار شناخته بودم چون شمارمو میخواست. اب دهنم رو قورت دادم و به در بسته اتاق خیره شدم. دودل بودم که شماره رو بدم یا نه. البته حالا که پیجم رو داشت مخفی کردن شمارم ازش کار بی معنی ای بود پس براش نوشتمش. گوشیم رو خاموش کردم و به پرده های نارنجی خیره شدم. صدای گنجشکا و بلبلا بلند شده بود و افتاب کم کم داشت طلوع میکرد. چشمام دوباره داشت میرفت که صدای زنگ گوشیم از خماری درم اورد. خیلی سریع برای اینکه کسی بیدار نشه جوابش دادم که صدای تینارو شنیدم. یکم هول شده بودم برای همین نمیدونستم که چطور باید باهاش صحبت کنم. میگفت که میخواد با دوستاش بره پارک چوبی و خوشحال میشه اگه من هم برم. نمیدونستم چی بگم برای همین با گفتن خبرت میکنم تلفن رو قطع کردم. گوشیم رو گذاشتم روی شکمم و به اینه روبه روی تخت خیره شدم. حالا هوا روشن تر شده بود و نور ابی و نارجی روی صورت و تن لختم افتاده بود. واسم عجیب بود که تینا میخواست منم برم اونجا. به هرحال اون خودش دوستای خودش رو داشت و بدون وجود دروغگویی مثل من هم بهشون خوش میگذشت. تاحالا موقعیت اینکه توی یه جمع ادم حسابم کنن و وقتی جایی میرن دعوتم کنن پیش نیومده بود. و حالا هم که موقعیت جور بود نه پول داشتم، نه لباس مناسب و نه اجازش رو. گوشیم رو برداشتم و خواستم براش بنویسم نمیتونم بیام که نگاهم به پروفایلش خورد. حتما اونجا قرار بود کلی به خودش و دوستاش خوش بگذره و من اینجا باید تا ظهر روی تختم مینشستم و به خواب مسخره‌ای که دیده بودم فکر میکردم. نیم نگاهی به ساعت که هفت و نیم صبح رو نشون میداد انداختم و از روی تخت بلند شدم. پرده هارو کنار زدم و پنجره اتاقم رو باز کردم. اتاق من پشت خونه بود و این پنجره رو به کوچه پشتی باز میشد. به همین دلیل ابوهادی اکثر وقتا پشت پنجرم بود. به خیال اینکه فرار نکنم یا از طریقش دوست پسرم رو نبینم.. نمیدونم منو چقدر لاغر فرض کرده که بتونم از لابه لای اونهمه حصار رد بشم. نکته خنده دارش این بود که کل عمرم تلاش میکرد منو از پسرا جدا کنه درصورتی که خودم اصلا بهشون فکر نمیکردم و علاقه چندانی بهشون نداشتم. رفتم سمت کمدم و درشو باز کردم تا ببینم چیز درست حسابی برای پوشیدن دارم یا نه. بلاخره یه پیرهن چهارخونه ابی و خاکستری در اوردم و نگاهی بهش انداختم. بیش از حد چروک و گشاد بود اما خب میشد یه کاریش کرد.
06 jul 2023, 13:13
06 jul 2023, ~13:13

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ https://t.me/Elahenashenas/97978 منم معرفی کردم اما به فال اعتقاد نداشت واسه من ۵۰۰ بزن 😔
05 jul 2023, 12:34
05 jul 2023, ~12:35

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ فایل 𝘗𝘥𝘧 رمان‌های لزبین‌ و گی چنل🔥 نویسنده؛ @Thshelip اشتراک بدون اطلاع نویسنده ممنوع! خوندم اینارو :)))
05 jul 2023, 12:34
05 jul 2023, ~12:35