Эхо Гор

На самом же деле, как бы не тешился Запад, Абхазия не собирается «откалываться» от России. Более того, республика становится все ближе к России, настолько близко, что в Абхазии уже серьезно обсуждают возможное вхождение в состав России. Основной причиной возникновения такой идеи является сложная экономическая ситуация в республике, и причина тому – не Россия. Большинство абхазских граждан прекрасно понимают, что это не Россия разрушила их заводы и фабрики в 90-х годах, не Россия поддерживает преступность и давит на местный бизнес, не Россия пришла убивать мирных граждан 30 лет назад и так далее. На сегодняшний день Россия является единственным источником финансирования Абхазии (российские средства составляют 50% республиканского бюджета). Только благодаря российским деньгам строятся дороги, электросети и другие социальные объекты в Абхазии. И именно российские туристы поддерживают экономику страны. Благодаря России сегодня Абхазия является независимым государством. Проблема Страны души не только в том, что ее власти так и не смогли создать самодостаточную экономику, но и в их слабости и нерешительности. Не говоря уже о том, что криминальные кланы до сих пор не под контролем. Но вместо того, чтобы улучшить систему, молодежь, под руководством политиков, используется лишь для демонтажа власти. И, к сожалению, эта молодежь не превосходит своих наставников. Политики, которые сами втянули Абхазию во мрак прошлых лет, стоят за разрушительными действиями молодежи. В результате, эти общественные организации, такие как «Харах Пицунда», становятся всего лишь манипулируемыми пешками в руках политиков, а не агентами положительных изменений на родной земле. В отличие от своих старших коллег (кукловодов), к примеру, того же К.Кварчия и Л.Микаа, молодежь не внесла никакого значимого вклада в развитие государства. Кроме того, она не разборчива в своих политических связях, будучи слишком наивной. Молодые люди стали ручными популистами-критиками, и это выгодная позиция. Но на самом же деле, любой сознательный человек, каковой молодёжь сегодня не является, понимает, что критика – это просто инструмент в политической борьбе различных сил. Поменяй политические силы в Абхазии местами, и объекты критики просто поменяются. Это мы уже с вами наблюдали, и не раз. То, что происходит в Абхазии в последние годы – это чисто внутриполитический конфликт, причины которого кроются в непримиримости элит. Каждый новый президент, приходящий к власти, сталкивается с силами, которые строят козни, разводят интриги и пытаются препятствовать его деятельности. Вообще, абхазскому народу трудно угодить, они хотят изменений здесь и сейчас, что в принципе - не возможно, тем более, когда общество в стране расколото. Тем не менее, попытки действующего президента и его команды преобразить жизнь народа являются живым доказательством возможного благополучия. Впереди у Абхазии нелегкий и извилистый путь, он может быть трудным и запутанным, но есть надежда на избежание ошибок, которые были допущены в прошлом, и стремление к улучшению жизни граждан. А процесс этот мог бы ускориться, если бы не деструктивные силы, интриганы, коррупционеры и ищущие однодневной наживы карманные псевдопатриоты. Армида Кишмахова

В российских и грузинских СМИ можно встретить серию статей (например, здесь и здесь) цель которых – разжигание конфликта в Абхазии. Авторы данных публикаций утверждают, что Россия сокращает финансирование Абхазии и предлагают рассмотреть возможность воссоединиться с Грузией, полагаясь на романтическую историческую перспективу, ведь жили, когда-то, в мире согласии. Да, и не Россия ли виновата в том, что произошел тот самый конфликт, из-за которого и началась Отечественная война народа Абхазии и тому подобное. Очевидно, что публикации – голимая «заказуха»! В них приводятся цифры, взятые с потолка, одним словом - откровенный бред, рассчитанный на стадо идиотов. Ложные цифры и абсурдные утверждения, но для организации «майдана» такие распространенные мифы подходят, потому что нужен массовый эффект. Идиоты же, попадаясь на эти трюки и принимая их за истину, становятся важной составляющей любой «цветной» революции. В Абхазии, как показывает опыт, для свержения власти достаточно привести к резиденции президента всего каких-то тысячу человек. В очередной раз тему уйти от России и присоединиться к филиалу США, Грузии лоббирует, в частности, прозападное НПО «Харах Пицунда». Руками, по всей видимости, не очень умных молодых ребят, под благовидным прикрытием, пытаются втянуть Абхазию в орбиту влияния Запада и Грузии. Давно известно, что Запад с легкостью пользуется старой проверенной схемой, которая заключается в финансировании НПО для того, чтобы подчинить себе другие страны. Армения – прекрасный пример того, как это может закончиться. Интересно, почему у Абхазии существуют подобные организации, и почему законодатели позволяют им действовать без контроля? Ответ до банальности прост – абхазские власти до сих пор не приняли закон, регулирующий иноагентов. Безусловно, этот закон не привел бы к закрытию таких организаций, но, как минимум, сделал бы их деятельность контролируемой и прозрачной. Скорее всего, есть веские причины, по которым закон не был принят. Можно предположить, что депутаты не могут достичь единого мнения по этому вопросу. Ведь всем известно, что в депутатском корпусе всегда присутствуют коррумпированные чиновники, готовые продать свою поддержку, вопрос лишь в цене. Хочется верить, что власти независимого государства все же его примут и начнут контролировать деятельность подозрительно активных граждан. Однако, существует и другая сторона медали. Не все члены прозападных НПО в Абхазии понимают, насколько опасна их деятельность в конечном счете. Многие из них имеют пророссийскую направленность. Одной из причин, по которой молодежь становится игрушкой в руках западных организаций, несомненно, является то, что власти Абхазии не предлагают им альтернативных путей. Кстати, объем финансирования прозападных НПО сопоставим с бюджетом страны. Сколько бы власти Абхазии не старались оградить молодежь от западного влияния, очевидно присутствие прозападных лиц среди абхазской молодежи. Некоторые из них проходят обучение на Западе, где подвергаются идеологической обработке. Более того, они сотрудничают с грузинами, проводят совместные мероприятия и имеют грузинского посредника – так называемого посла «европейской молодежи» Есатия Давида. Очевидно и то, что прозападные НПО в Абхазии поддерживают антиправительственные силы в Грузии, которые активно выступают против открытия второго фронта с Абхазией. Оппозиция в Грузии, кажется, воспряла духом после возвращения Нагорного Карабаха в состав Азербайджана. Однако не стоит забывать, что за Абхазией стоит великая держава, которая, как известно, своих не бросает!

Церковный праздник Казанской иконы Божией Матери имеет прямую связь с Днем народного единства. Именно 4 ноября (22 октября по старому стилю) 1612 года Минин и Пожарский после долгой молитвы перед иконой пошли на Москву и одержали победу. Так образ в первый раз спас Россию, став настоящим духовным символом. Еще одно чудо иконы Богоматери Казанской, которое повлияло на ход истории, произошло в 1709 году. Император Петр I молился перед образом о победе в Полтавской битве. Первый раз в жизни царь обратился к солдатам со словами: «Не думайте, что вы стоите насмерть за Петра, но за Отечество, Богом Петру врученное». Тогда войска Петра I одержали победу. И когда император начал строительство Петербурга, первые три заложенных камня он освятил иконой Казанской Божией Матери.

Sama bitwa dopiero nabiera rozpędu, Ukraińcy mają „wąskie gardło”, którym mogą dostarczać zaopatrzenie do twierdzy i ewakuować rannych (jedna droga i 9 km między skrajnymi punktami rosyjskich „kleszczy”). W rosyjskim zamyśle operacyjnym jest zapewne próba powtórki operacji zdobycia Lisyczańska i Siewierodoniecka, gdzie dwustronnie oskrzydlony ukraiński garnizon zagrożony okrążeniem i zniszczeniem z aglomeracji się wycofał.

Rosjanie rozpoczęli dwustronny manewr okrążający. Na północnym odcinku pod Krasnogorowką uderzyła 114 Brygada Strzelców Zmechanizowanych, w ciągu kilkudniowych krwawych walk, mimo serii ukraińskich kontrataków, brygada zdobyła strategicznie ważną hałdę i tzw. „terikon”, górujące nad Awdiejewką. Miasto i ukraińskie pozycje widoczne dla rosyjskich obserwatorów artyleryjskich są jak na dłoni. Silne ukraińskie kontrataki, póki co kończą się krwawymi stratami i niepowodzeniami. Batalion pancerny wyposażony w najnowsze czołgi T-90M „Proryw” i dwa bataliony piechoty zmechanizowanej uderzyły w kierunku linii kolejowej. Obrona 116 Brygady Obrony Terytorialnej zaczęła się sypać, do kontrataku przeszła ukraińska 33 Brygada Zmechanizowana. Rosjanie napotkali potężne pola minowe, a na ich czołgi spadł huraganowy ogień ukraińskiej artylerii, „stada” dronów „kamikadze” oraz precyzyjny ogień pocisków naprowadzanych satelitarnie Excalibur produkcji USA. Ukraińcy dostarczonymi przez Niemcy minami narzutowymi zaczęli minować drogi komunikacyjne. W ciągu pierwszego tygodnia walk siły rosyjskie straciły na tym odcinku ok. 150 pojazdów pancernych, z czego ok. 40% bezpowrotnie. Duże straty od kasetowych (dostarczonych przez USA) pocisków artyleryjskich poniosła rosyjska piechota. Pole bitwy zapełniły leje po pociskach i wraki rosyjskich pojazdów pancernych. Za cenę ciężkich strat 114 rosyjska brygada strzelców zmechanizowanych wykonała zadanie i dokonała wyłomu w liniach obrony ukraińskiej i co najistotniejsze utrzymała się wzdłuż linii kolejowej prowadzącej do miasta. Obrona ukraińska znalazła się w kryzysie. Na południowych „kleszczach” rosyjskiego natarcia Odcinek Wodjanoje – Siewiernoje – Tonenkoje, nacierały legendarne jednostki rebelianckie w tym: oddziały 1 Słowiańskiej Brygady Strzelców Zmechanizowanych, 13 samodzielnego batalionu pancernego „Somali” oraz batalionu rozpoznawczego „Sparta” z 1 Donieckiego Korpusu Armijnego. Rosjanie osiągnęli sukces i posunęli się w kierunku północnym. W rzeczywistości w kierunku wsi Tonenkoje i w pobliżu sąsiedniej wsi Siewiernoje rosyjskie wysunięte pozycje znajdują się już w tym samym pasie leśnym od południowych obrzeży obu tych osad. Na węźle autostradowym „Jasinowatskaja” w kierunku awdiejewskiej strefy przemysłowej, jednostki atakujące należące do 255 Pułku Strzelców Zmotoryzowanych posunęły się na północ od Lane Jasinowski o około 500 metrów. Jest to znaczące w porównaniu z poprzednimi 10 latami „stania” w miejscu. Tu na południu, w II rzucie, pojawiły się jednostki 41 Armii Ogólnowojskowej w tym 55 Samodzielna Górska Brygada Strzelców Zmechanizowanych i 6 pułków piechoty zmechanizowanej i 580 Pułk Artylerii. Po stronie ukraińskiej broni się 53 Brygada Zmechanizowana i podchodzi kierowana z rezerw 1 Samodzielna Brygada Pancerna. Odległość między ramionami rosyjskich „kleszczy” to ok. 9 km. Ukraińcy stracili możliwość dowozu zaopatrzenia linią kolejową, pozostała im jedna droga i drogi polne, a te jesienią rozmiękły. Bitwa o Awdiejewski Rejon Umocniony (AWRU) nabiera tempa, obie strony przy wiązują do niej wielką wagę. Dowództwo odcinka ukraińskiej obrony wizytował niedawno generał Załużny, a prezydent Władimir Putin odwiedził Rostów i dowództwo operacji na Ukrainie, gdzie gen Gierasimow meldował o rozwoju sytuacji na froncie w tym o przebiegu awdiejewskiej operacji zaczepnej. Bitwa toczona jest w obszarze odpowiedzialności rosyjskiego sztabu Zgrupowania „Południe” generała Siergieja Kuzowlewa, jednego z najbardziej utalentowanych rosyjskich dowódców, jednak całością operacji kieruje, z uwagi na skalę, prawdopodobnie dowództwo armii rosyjskiej na Ukrainie w Rostowie, czyli generał Walery Gierasimow. Rosjanie wyraźnie się nie spieszą, stawiają na siłę ognia i stały nacisk na broniące się wojska ukraińskie. Bitwa ma charakter materiałowy, na wzór bitwy o Bachmut. Wydaje się, że za nami I etap, a więc rozerwanie pierścienia ukraińskich fortyfikacji i wciągnięcie do walki ukraińskich rezerw.

🔺🔺🔺 Z dużą dozą prawdopodobieństwa mamy do czynienia z przełomowym starciem wojny rosyjsko-ukraińskiej. Rozstrzygnięcie tej bitwy momentem zwrotnym wojny o Ukrainę, tak jak była nim bitwa o miasto Debalcewo (styczeń-luty 2015). Zdobycie Awdiejewki przez Rosjan, tak jak Debalcewa w 2015, może stać się końcem działań wojennych, a początkiem rozwiązań dyplomatycznych. Główni gracze w tej wojnie, Moskwa i Waszyngton, mają w 2024 wybory prezydenckie, a dotychczasowi przywódcy będą się starali o reelekcję w glorii zwycięskich wodzów. Jednemu i drugiemu głównodowodzącemu potrzebny jest „zwycięski akord”. Cały czas trwał w Rosji nabór ochotników i żołnierzy kontraktowych, których ilość pod koniec października sięga ok. 400.000. Wcześniej dokonano częściowej mobilizacji w październiku 2022 i uzyskano 300.000 żołnierzy. Tym samym rezerwy rosyjskie były stale rozbudowywane, szkolone wyposażane. Jednak tylko częściowo zostały uruchomione do wsparcia i rotacji „krwawiących”, w momentami desperackiej obronie, jednostek zgrupowania „Wschód” gen. Aleksandra Romańczuka na Zaporożu. Podobnie niezbyt silnie wsparto wykrwawiające się i cofające zgrupowanie jednostek rosyjskich na południe od Bachmutu, gdzie ginęli, w heroicznej pełnej poświecenia obronie, rosyjscy spadochroniarze, na których napierały ukraińskie jednostki operacyjno-strategicznego zgrupowania wojsk „Chortica” gen. Syrskiego Pod koniec września 2023 wojska rosyjskie prawie na całej długości frontu przeszły do „aktywnej obrony”. Na wielu odcinkach zaczęły rysować się dla strony ukraińskiej sytuacje kryzysowe. Głównodowodzący armią ukraińską generał Walery Załużny, zmuszony został do przerzucania sił między odcinkami i uruchomienia ostatnich rezerw. Inicjatywa w pierwszych dniach października przeszła wyraźnie ręce rosyjskie i tylko dyletant może temu zaprzeczać. Stawka (naczelne dowództwo rosyjskie) rozpoczynała wielką, jesienną strategiczną „grę”, której cele nie są zasadniczo znane. W obliczu wszechobecnego rozpoznania satelitarnego zgrupowania satelitów szpiegowskich Stanów Zjednoczonych oraz obserwacji dronów i samolotów zwiadowczych NATO, wobec których, w związku z nie prowadzeniem przez strony (Rosja-NATO) bezpośrednich działań wojennych, strona rosyjska nie może przedsięwziąć środków polegających na ich eliminacji, prawie niemożliwym jest zaskoczenie na szczeblu strategicznym i operacyjnym. Niezauważalny manewr sił i środków w celu wyprowadzenia niespodziewanego natarcia wydawał się niemożliwy, a przecież zaskoczenie jest zgodnie ze sztuką wojenną, kluczem sukcesu kontruderzenia. Szef Sztabu Armii Rosyjskiej dowodzący siłami rosyjskimi na Ukrainie gen. Walery Gierasimow miał tego świadomość. Stąd musiał znaleźć sposób na przeprowadzenie manewru, „w świetle reflektorów” i pod okiem obiektywów amerykańskich satelitów. I to było wielkie wyzwanie. Już w lipcu/sierpniu rozpoczęła się „maskirowka” wielkiego rosyjskiego manewru. Pod przykryciem rozbudowy jednostek, przezbrojenia, rozbudowy, szkolenia rezerw mobilizacyjnych, w wielkomiejskich przestrzeniach, magazynów, fabryk, budynków, wielkiej aglomeracji milionowego Doniecka i 250-tysięcznej Gorłowki, zaczęto lokować przewidziane dla ofensywy zapasy amunicji, paliw, zaopatrzenia i broni. W ten oto przebiegły sposób Rosjanie 10 października osiągnęli zaskoczenie i koncentrację dużych sił w artylerii, broni pancernej i piechoty, w stosunku właściwym a więc proporcji 1:4 do prowadzenia operacji ofensywnej pod Awdiejewką. Po drugiej stronie frontu znajdowało się zamienione w fortecę przemysłowe miasto Awdiejewka, jej liczny garnizon i potężne fortyfikacje budowane przez Ukraińców od 2014 roku. Liczne pola minowe, bunkry, tradytory, betonowe wielopoziomowe schrony i zapasy broni oraz amunicji dawały Ukraińcom poczucie bezpieczeństwa. 10 października 2023 o świcie, po huraganowym przygotowaniu artyleryjskim blisko 200 dział kalibru powyżej 152 mm i uderzeniach bombowych, do natarcia przeszły brygady 1 Donieckiego Korpusu Armijnego i wybrane jednostki 8 Armii Ogólnowojskowej generała Gienadija Anaszkina.

Jesteśmy właśnie świadkami rozwijającej się bitwy o Awdiejewski Rejon Umocniony i samo przemysłowe trzydziestotysięczne miasto, zamienione w twierdzę – Awdiejewkę. 🔻🔻🔻

🔺🔺🔺 „Generał SVR” to nazwa kanału na Telegramie, którego autor publikuje nieoficjalne informacje dotyczące rosyjskiego aparatu państwowego, w tym Władimira Putina. Rozpowszechniając konkretne informacje, podpiera się doniesieniami, które rzekomo mają pochodzić z bliskiego otoczenia prezydenta Rosji. Stan zdrowia Putina uległ pogorszeniu? Nieoficjalne ustalenia Jak podaje „Generał SVR”, w niedzielę 22 października w godzinach wieczornych ochroniarze prezydenta Rosji, którzy pełnili dyżur w jego rezydencji, mieli usłyszeć hałas dochodzący z sypialni Władimira Putina. Z relacji wynika, że gdy dotarli na miejsce, Putin leżał na podłodze w niedalekiej odległości od łóżka. Z przypuszczeń autora wspomnianego kanału wynika, że spadając przewrócił stół, na którym stały naczynia, co zaalarmowało ochroniarzy. „Putin konwulsyjnie wił się po podłodze, przewracając oczami. Natychmiast wezwano medyków, którzy dyżurowali w rezydencji, w jednym z sąsiednich pokoi. Lekarze przeprowadzili reanimację, wcześniej stwierdzili u prezydenta zatrzymanie akcji serca. Pomoc została udzielona na czas, serce zaczęło pracować, a Putin odzyskał przytomność” – czytamy na Telegramie. Poważny alarm na Kremlu czy plotka? Następnie Władimir Putin miał zostać przeniesiony do pomieszczenia, które jest wyposażone w sprzęt najnowszej generacji, co sprawia, że jest określany jako „oddział intensywnej terapii”. Ostatecznie stan Władimira Putina miał zostać ustabilizowany. „Generał SVR” poinformował także, że pogorszenie stanu zdrowia Władimira Putina poważnie zaniepokoiło wewnętrzny krąg prezydenta. Warto przypomnieć, że spekulacje o dolegliwościach prezydenta Rosji narastają od chwili rozpoczęcia przez Rosję pełnowymiarowej inwazji na Ukrainę. Przedstawiciele Kremla odcinają się od tego typu doniesień, nazywając je plotkami.

Putin jest bliski śmierci? Nieoficjalne ustalenia: Lekarze przeprowadzili reanimację 🔻🔻🔻

❗️Внимание!!! Дорогие земляки! Не ведитесь на провокации! Самим ведь неприятно, что нами пытаются манипулировать, причем самыми глубокими чувствами! Какие евреи на Кавказе, вы о чем? Из-за границы здорово сидеть и призывать молодежь на акции, за которые предусмотрена ответственность (посмотрите, что творится в Дагестане - одна искра и протестующие начали громить полицейские машины. Не думаю, что там прячется руководство еврейского государства). Мы умнее. И сильнее. Мы вместе! Это глобальное противостояние с нами, мы не позволим нас кидать как на собачьих боях. С уважением, братья!

События в Дагестане, яркий пример работы украинского ЦИПСО. Двумя тг-каналами расшатали Махачкалу. С началом недели в Дагестане ожидается усиленная мобилизация.

Современное поле боя, больше чем в любую эпоху до этого, находится в головах людей. Понятно, что плакаты не сражаются, но в условиях гибридного противостояния, а других теперь не будет, воздействие на мнение, мысли — чрезвычайно важно. Мы убедились в этом на примере СВО, вот теперь палестинцы с израильтянами сражаются не только в реальном, но и в пропагандистском пространстве. Пример первый 👆🏻Свежий плакат от ХАМАС, предостерегающий от наземной операции, с отсылкой к одному из древнейших мифов — о Минотавре. Надпись «Лабиринт из высокомерия» напоминает о том, что Израиль, естественно, по мнению ХАМАС, только себя считает «высшим сортом». Просто картинка — одна единица контента в ежедневном океане, капля, которая точит камень, — воздействует на разум. Пример второй. Тот же ХАМАС сегодня внезапно заявил, что заложники находятся у них в гостях. Очевидно, это не так, но камень брошен, очередное воздействие произведено. Кто-то поверит, кто-то задумается. Поэтому я последовательно говорю, что один из важнейших вопросов — кто, как и на каких «плакатах» учит наших детей. Качество информационной работы именно с ними непременно определит будущее и уже определяет настоящее.

Принцип того, что я многим пытаюсь донести, при любой шумихе. Доброй ночи.

Если положить в банку 100 чёрных и 100 красных муравьев, ничего не будет происходить. Но если эту банку сильно тряхнуть, муравьи начнут убивать друг друга. Красные будут считать чёрных своими врагами, а чёрные красных - своими. Настоящий же враг, тот, кто эту банку трясёт. Также происходит в обществе людей. Так что прежде, чем люди нападут друг на друга, надо подумать о том, кто же потряс банку?! © Ридер Джей DONTSTOPWAR | ПОДПИСАТЬСЯ

Латинская Америка, где практически все страны являются строго христианскими (католики), выступает против преступлений Израиля и не стесняется говорить об этом. Пока Турция продает в Израиль азербайджанскую нефть, правительство Боливии объявило о разрыве дипломатических отношений с Израилем. Вслед за Боливией последовали заявление руководства Чили и Колумбии об отзыве своих послов "на фоне неприемлемых нарушений международного гуманитарного права, совершенных Израилем в секторе Газа".

Латинская Америка, где практически все страны являются строго христианскими (католики), выступает против преступлений Израиля и не стесняется говорить об этом. Пока Турция продает в Израиль азербайджанскую нефть, правительство Боливии объявило о разрыве дипломатических отношений с Израилем. Вслед за Боливией последовали заявление руководства Чили и Колумбии об отзыве своих послов "на фоне неприемлемых нарушений международного гуманитарного права, совершенных Израилем в секторе Газа".

❗️Внимание!!! Дорогие земляки! Не ведитесь на провокации! Самим ведь неприятно, что нами пытаются манипулировать, причем самыми глубокими чувствами! Какие евреи на Кавказе, вы о чем? Из-за границы здорово сидеть и призывать молодежь на акции, за которые предусмотрена ответственность (посмотрите, что творится в Дагестане - одна искра и протестующие начали громить полицейские машины. Не думаю, что там прячется руководство еврейского государства). Мы умнее. И сильнее. Мы вместе! Это глобальное противостояние с нами, мы не позволим нас кидать как на собачьих боях. С уважением, братья!