آوخ

هیچ چیز به قبل ۱۸ و ۱۹ دی برنمی‌گرده، آوخ هم برنمی‌گرده؛ چرا که تو مردی سمانه، تو قبل از این این‌جا رو پیدا کنی کشته شدی. و من تازه چشم‌هام باز شده. تازه فهمیدم آوخ رو برای تو ساخته بودم. یعنی تمام این سال‌ها به امید این که تو تمام این‌ها رو بخونی و ببینی جست‌وجو کردم و به اشتراک گذاشتم، اما دیگه تموم شد. با مرگ تو جست‌وجوی من هم تموم شد. زین پس تنها برای تو می‌نویسم، برای تو معشوق نادیدم. «مرا ببخش من سال‌هاست دور مانده‌ام از تو اما همیشه، هر چه در هرهمه جا، در شب ، یا روز، دیده‌ام و هر که را بوسیده‌ام برای تو در این جا نوشته‌‌ام تنها برای تو در این جا نوشته‌ام» ۱۴۰۵/۳/۸ @Aaavakh

البته فرقی باهاش ندارن. میرا فقط وضوحش بیشتره.

تمام دوستان کوئیری که این چند ماه من رو آنفالو کردن و از آوخ لفت دادن، هنوز میرا قائمی رو فالو دارن. کسی که محتوا در رثای علی خامنه‌ای، قاتل فرزندان ایران می‌ذاره.

https://t.me/RegaPlusBot?start=a237e3d8 کانفیگ رایگان میده.

امنه و واقعا وصل میشه. امتحان کنید.

باید

صورت آسیب‌دیده‌ و چشمی که به دست تروریست‌ها نابینا شده بود را به تمسخر گرفتند؛ اما او با قامتی افراشته تنها یک پاسخ داد: «جمهوری اسلامی این چشم‌ها را نابینا کرد.» ​در برلین به او دست‌درازی فیزیکی کردند، اما او در میان هجمه وحشیانه‌شان، تنها اسم کشته‌شدگان راه آزادی در ایران را فریاد زد. مدعیانِ حقوقِ بشر و حامیان فلسطین، در برابر زنی که سند زنده جنایت است، به پست‌ترین رفتارها متوسل شدند. کوثر پشت تلفن با بغض به من گفت: «دست‌درازی جنسی کردند تا ساکتم کنند...» کوثر افتخاری نه برده یک ایدئولوژی است، نه مطیع قدرت و نه وابسته به جریانی خاص. او زنی شجاع و آزاده است که با ایستادگی‌اش، به کابوسِ زنده جمهوری اسلامی، سپاه و بازوهای نیابتی‌اش تبدیل شده است. ​با وجود چنین خشونت عریانی، هنوز رسانه‌های فارسی‌زبان درباره این فاجعه اطلاع‌رسانی نکرده‌اند. چرا؟ سکوت در برابر تعرض به زنی که پیش‌تر بینایی‌اش را در راه مبارزه با جنایتکاران و تروریست‌ها داده، چه توجیهی دارد؟ ​لطفاً صدای کوثر باشید؛ اجازه ندهید شجاعت او در سکوت رسانه‌ها گم شود.

نابود باد رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی!

نازی‌ها در ماه‌های آخر جنگ که خیلی چیزها فروپاشیده بود نه تنها اعدام‌ها رو متوقف نکرده بودند بلکه با شدت بیشتری هم اجرا می‌کردند. اعدام مخالفان اینبار نه برای ایجاد ترس بلکه برای ارسال یک پیام بود: «ما هنوز کنترل رو در دست داریم، ما هنوز قدرت کشتن داریم»، این پیام برای دو گروه بود: هم انگیزه به نیروهای خودی که احساس قدرت و قُلدری همچنان در اون‌ها پابرجا بمونه. هم یادآوری به مخالفان داخلی که بدونن «رئیس هنوز اینجاست». جمهوری‌اسلامی در طول جنگ اعدام‌ها رو با شدت اجرا می‌کنه و اینبار مانند نازی‌ها برای ایجاد ترس نیست و دقیقا می‌خواد همون پیام رو به نیروهای خودش و مخالفان ارسال کنه: «ما هستیم، می‌کُشیم، کنترل در دست ماست، قدرت هنوز اینجاست».

اگه چشم‌ و گوش‌هاشون رو گرفتن تا پرپر شدن تو رو نبینن، دیگه اهمیتی نداره عزیزکم. می‌دونم که برای تو هم نداشته. تنها کشورت برات مهم بوده و جوری که توی چشم مردمت هستی. همون طور که از عکس و دست نوشته‌هات پیداست. توی قلب و مشت‌های مایی عزیزکم. ستاره راه مایی.

جاویدنام پرنیان دبیری آبکناری

نابود باد رژیم ضدایرانی جمهوری اسلامی!

من از درگیری بین خودشون خوشحال می‌شم. از این که اینا هم بالاخره جونشون بالا بیاد، اینا هم بالاخره عذاب بکشن، اینا هم بالاخره در رنج باشن بعد از چهل‌وهفت سال که ریختن و پاشیدن و کشتن و تازوندن برای خودشون خوشحال می‌شم. نمی‌خوام جمهوری اسلامی بمونه، حتی نمی‌خوام چاه‌های نفتمون نابود شه چون به این فکر می‌کنم که وقتی جمهوری اسلامی بالاخره سقوط کنه، اون سرمایه‌ی ماست. و مطمئنم که سقوط می‌کنه. با تمام توافق‌ها و تنگه گشاد و تنگ شدن‌ها و همه‌چی، مطمئنم جمهوری اسلامی سقوط می‌کنه. ولی تا اون موقع، توی تلخی پر از نفرت این روزها، از ضجّه‌های این‌ها خوشحال می‌شم. ‌

مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان

همون دوست کوئیر خارجی که بعد از قتل‌عام بهش پیام داده بودم و سین نکرد، این ویدئو رو در حمایت از جمهوری اسلامی استوری کرده. نمی‌دونم بخندم یا گریه کنم.

با پرچم جمهوری اسلامی راه میفتن توی خیابون و برای بقای جمهوری اسلامی تلاش می‌کنن. شرم ابدی بر شما. جمهوری اسلامی به زودی سقوط خواهد کرد ولی نه ما یادمون می‌ره و نه تاریخ.

در حالی که نزدیک پنجاه روز از قطعی اینترنت توی ایران می‌گذره و ما هر روز با خبر بازداشت و اعدام بیدار می‌شیم و جرات نداریم توی خیابان‌های کشور خودمون قدم بزنیم چون هزاران نیروی تروریستی حشدالشعبی، حزب‌االله، فاطمیون و زینبیون برای سلاخی کردنمون اجیر شدن کوچک‌ترین اهمیتی برای کوئیرهای غربی نداریم. نه جنبشی راه میفته برامون و نه همبستگی اعلام میشه باهامون. حتی انکار و مسخره می‌شیم.