دکتر فریبا بشر دوست

خودخواهی خاموش! بعضی آدم‌ها هستند که عطشِ کمک کردن به این و آن را دارند. دل‌شان می‌خواهد خادم و خدمتکار مردم باشند و وقتی از آرزو‌هاشان حرف می‌زنند، خدمت به بشریّت، کلامِ اول و آخرشان است. این‌جور آدم‌ها، توی اعماق وجودشان، خیال می‌کنند انسان‌های خوش‌قلب و رئوفی‌اند و انسانیت، به‌قدری در دل‌شان گسترده شده که مایل نیستند خار کوچکی هم به پای هیچ بنی‌بشری فرو برود. باورشان شده که ذاتاً مهربانند و اگر یک نفر جرأت کند و مستقیم توی روشان بگوید که «بهره‌کش‌اند» ممکن است جابه‌جا سکته کنند یا با یارو دست به یقه شوند. آن‌هایی که عطش کمک کردن به خلایق را دارند، بیش‌تر از هر انسانِ دیگری روی کره زمین جاه‌طلب‌اند. اگر از آن‌ها سؤال کنند که جنسِ این خواسته‌شان چیست، می‌گویند «معنوی»! این‌جور آدم‌ها حتی کلمات را هم برای خودشان وارونه معنا می‌کنند و کافی‌ست یک نفر جرأت کند و مستقیم توی روشان بگوید که خواسته‌شان نفسانی است و دارند فقط برای خودشان دست‌و‌پا می‌زنند و کارهاشان هم جز شر، نتیجه‌ای ندارد تا آن‌وقت چهره دیگرشان را هم رو کنند. آدم‌هایی که عطشِ کمک خفه‌شان کرده، جان می‌دهند برای این‌که از دیگران مقدّس‌تر باشند. دل‌شان می‌خواهد وقتی توی خیال‌شان به خودشان فکر می‌کنند، لبخند رضایتی گوشه لب‌شان بنشیند و لذت ببرند از این‌که از همه خردمندترند. دوست دارند فکر کنند که فقط خودشان می‌دانند و دیگران هیچ‌چیز نمی‌دانند. می‌خواهند سرمست باشند از این‌که خودشان رسیده‌اند و دیگران دارند توی لجن‌زار جهالت‌شان دست‌و‌پا می‌زنند. کیف می‌کنند از این‌که ببینند بقیه دارند توی تاریکی‌ها وول می‌خورند و خودشان منبع و منشأ نور شده‌اند. این‌جور آدم‌ها در اعماق قلب‌شان دوست دارند رهبر همه عالم باشند و ریز و درشت، در سایه عنایت آن‌ها شاگردی کنند. شاید حواس‌شان نیست که خورشید، وقتی طلوع می‌کند، خواسته‌ای برای بیدار کردنِ مردم ندارد و گل، بدون آن‌که اصراری داشته باشد، عطر خودش را به این‌طرف و آن‌طرف پخش می‌کند. این‌جور آدم‌ها شاید نمی‌دانند که تب‌و‌تاب‌شان برای کمک به دیگران، یک خودخواهیِ محض است. و اگر می‌دانستند، شاید پیش‌تر از همه عالم، اول به خودشان کمک می‌کردند. مصطفی_سلیمانی https://t.me/DrBashardoost

🔹🔹دنیا چگونه است؟ دنیا، هیچگونه نیست... زیرا آنچه دنیا را می‌بیند و ارزیابی می کند یک سیستم است و براساس ساختمان خویش، دنیا را ارزیابی می کند... لذا چگونگی دیدن و ارزیابی دنیا کاملا بستگی مستقیم به ساختمانِ مشاهده گر دارد... اگر پرده بیفتد نه تویی هست و نه من و نه او.... پرده همان جداکننده اذهان و وجود هاست... آنچه بعنوان دنیا بنظر میرسد و در نظر همگان مشترک چیزی جز توافق بر سر اصولی مشترک نیست... گرچه هریک آنرا بصورتی مجزا و متفاوت درک می کنند... اما بر سر اصولی قراردادی توافق کرده اند و لذا همین توافقِ همگانی است که توهمِ جهانِ مشترک را رقم زده است...! 🔹اثرِ مشاهده گر چگونه دیده شدنِ دنیا کاملا وابسته است به مشاهده گر و ساختمان و سیستمِ او... لذا ابدا نمیتوان گفت جهان چگونه است و آنرا توصیفی مطلق در نظر گرفت... همه توصیف ها نسبی هستند و بسته به ساختمانِ مشاهده گر تغییر می کنند و فقط توصیف و توافقِ مشترک است که توسط زبان مشترک، توهمِ جهانی مشترک را برای همگان ایجاد کرده است...! مشاهده، رفتارِ مشاهده شونده را تغییر می دهد...این تغییرِ رفتار در سطوح زیراتمی و کوانتومی تا حد زیادی وجود دارد... ازمایشِِ دو شکاف، گواه این مطلب است... این موضوع در جهان ماکروسکوپیک (جهانِ قابل مشاهده) نیز به وفور به چشم می‌خورد... تا آنجا که وقتی به چیزی توجه بیش از اندازه بکنید، رفتارش عوض میشود... خاص بنظر می آید...و اگر احمق باشی برایت بصورت بُت درمی آید...! 🔹توجه بیش از اندازه، سبب غرق شدن می‌شود و غرق شدن همان طعمه شدن است... توجه بیش از اندازه به چیزی یا موضوعی یا هرچیزی سبب می‌شود رفتارِ آن متفاوت شود... همچنین فردِ توجه کننده تبدیل به خوراک و طعمه ای برای آن چیز می‌شود... و لذا سبب می‌شود سکان امور از دست مشاهده گر خارج شده و آن امر یا چیز سکان را بدست گیرد... و مشاهده گر جزئی از او می‌شود...! 🔹درحقیقت کسی وجود ندارد و این توجه است که توهمِ بودنِ کسی را رقم می زند... توجه، فاعل ندارد... بلکه فاعل را می‌سازد... بعنوان مثال وقتی توجه روی چیزی متمرکز می‌شود، این کسی نیست که توجه می کند بلکه توجهِ بخشی از جهان است که روی بخشی دیگر متمرکز شده است... تا آنجا که اگر این توجه روی هیچ چیز نباشد، فقط سکون است... هیچ فکری نیست... در نتیجه فاصله ی میان افکار نیز وجود ندارد چون فکری وجود ندارد... لذا کسی وجود ندارد... همچون خانه ای که در و دیواری نداشته باشد...می‌توان گفت خانه ای وجود ندارد...زیرا خانه بوسیله در و دیوار آن و فضای خالی میان آنها، خانه می‌شود...! می‌توان اینگونه تعبیر کرد که "دیدن" یا "مشاهده" یک عمل است و بسته به عمیق بودنِ این عمل، اثرِ مشاهده گر (عکس العملِ عملِ دیدن) نیز وجود دارد و این اثر، همان تغییرِ مشاهده شونده است... در سایر مجموعه ها نیز این اتر وجود دارد... وقتی کسی را مشاهده کنی و او توسط حواس خویش متوجه عملِ مشاهده ی شما شود، رفتارِ وی با زمانیکه مورد مشاهده قرار نگیرد، متفاوت خواهد بود... حتی اگر با حواس پنجگانه متوجه عملِ مشاهده نشود، با سایر حواسِ لطیف تر مورد عمل قرار می‌گیرد و بسته به حساس بودنِ فرد به این عمل، ممکن است عکس العمل فیزیکی نشان دهد یا ندهد... اما اگر عملِ مشاهده نباشد، مشاهده کننده ای نیست و لذا مشاهده شونده ای نیز وجود ندارد... زیرا او (هیچ) در آنِ واحد هم مشاهده گر است و هم مشاهده شونده و ایندو در نطفه یکدیگر را خنثی می‌کنند...! صفر...! https://t.me/DrBashardoost

.ما نشان داده‌ایم که شاخص‌های زیبایی به تنهایی غیرضروری هستند، آنها تمایل دارند که به هم بپیوندند. اگر شما صورت زیبایی دارید بدن شما هم رایحه خوش بویی تولید می‌کند؛ اگر بدنتان خوشبوست شما بیشتر متقارنید، اگر صدای خوبی دارید صورت خوبی هم دارید و الی آخر. کل بدن یک نمایه است نه اینکه تنها آرائه‌ای از شاخص‌های مفرد باشد. برای ما این بسیار محتمل است که بنیانی زیست‌شناختی وجود دارد. همچنین این بدین معناست که برای رمزگشایی از ارتباط این سرنخ‌ها با بنیان‌های زیست‌شناختی، پژوهشگران بایستی ویژگی‌های چندگانه‌ای را به صورت همزمان مطالعه کنند نه اینکه در هر زمان یکی از آنها را.ما مجبوریم که ملاک‌های زیبایی مان را با میانگین جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم سازگار کنیم وگرنه خطرِ این هست که هرگز جفتی پیدا نکنیم. هشت رکن زیبایی قوانین سازه‌ای آن هستند. مادامی که شما از قوانین سازه‌ای مانند تقارن یا میانگین استفاده می‌کنید، محتوای خاص آن می‌تواند متفاوت باشد. جذابیت بایستی یک مفهوم انعطاف‌پذیر باشد تا بتواند تعداد جفت‌های بالقوه را افزایش دهد.برای زمان طولانی‌ای در تاریخ بشر زیبایی یک شاخص غیرقابل‌تحریف بود. اما حالا تحریف‌پذیر است. ما هنوز پیامدهای جراحی زیبایی را نمی‌دانیم زیرا زمان خیلی کمی از آن گذشته است. ما نیاز به ۱۰ تا ۲۰ نسل از جراحی پلاستیک داریم تا بتوانیم اثرات تکاملی آن را ببینیم. یکی از چیزهایی که ممکن است تحریف زیبایی را سخت‌تر کند این است که شاخص‌ها به تنهایی زائد هستند. بدین معنی که ممکن است شما بتوانید تقارن ظاهری‌تان را تغییر دهید اما برای مثال نمی‌توانید رایحه بدنتان را عوض کنید.شما مطالعات زیادی در مورد ظاهر بدن و صورت در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ پیدا نمی‌کنید. در آن زمان شایسته نبود که مردم را بر اساس ظاهرشان قضاوت کنند. وقتی که ما کارمان را در اوایل دهه ۱۹۹۰ شروع کردیم در این مورد دیگر نگران نبودیم. ما زیست شناس بودیم و می‌دانستیم که حشراتی موسوم به درازبال‌ها (scorpion flies) که متقارن‌تر بودند جفت‌های بیشتری نسبت به رقبای نامتقارن‌شان پیدا می‌کردند. ما می‌دانستیم آنچه که بر درازبال‌ها صدق می‌کند برای انسان نیز صادق است. و این گونه بود که کل جریان پیش رفت.مصاحبه پروفسور کارل گرمر با مجله علمی نیچرقسمت پایانی https://t.me/DrBashardoost

.در سایر حیوانات ویژگی‌های ظاهری نقش برجسته‌ای در انتخاب جفت و ظرفیت فرزندآوری دارد. من زیست‌شناسم و از این رو باور دارم که این در مورد انسان‌ها نمی‌تواند متفاوت باشد.انسان‌ها درگیر زیبایی هستند. کودکانی که زیباترند نسبت به سایر کودکان برای کار بد مشابهی که کرده‌اند کمتر مورد تنبیه قرار می‌گیرند. حتی نوزادان به چهره‌‌های زیبا بیشتر نگاه می‌کنند. وقتی شما یک درگیری ذهنی‌ای مثل این پیدا می‌کنید، حتما ریشه‌هایی عمیق‌تر از هنجارهای فرهنگی وجود دارد. اشعاری از ۳۰۰۰ سال پیش موجود است که در باره زیبایی و عشق صحبت می‌کنند.مردم همیشه می‌گویند که ملاک‌های زیبایی تولید می‌شوند، برای مثال توسط مدل‌های مد. من فکر نمی‌کنم که این درست باشد. مدل‌ها ممکن است تاثیری داشته باشند ولی تاثیر آنها بسیار ناچیز است. برخی بیان می‌کنند که زیبایی یک "افسانه" است، یعنی اینکه "زیبایی واقعی از درون می‌آید". این کاملا نادرست است. زیبایی اطلاعات قابل اعتمادی در مورد جوانی، باروری، و سلامتی ارائه می‌کند.انسان‌های زیبا نسبت به انسان‌های دیگر از سلامتی بالاتری برخوردارند و این به کرات نشان داده شده است. ما نشان داده‌ایم که زنان زیبارو نسبت به دیگر زنان در یک مدت ثابت فرزندان بیشتری به دنیا می‌آورند. همچنین پژوهش‌ها در ویژگی‌های ظاهری و جسمانی‌ای که مردم آنها را زیبا می‌یابند ثبات قابل‌توجهی یافته‌اند و این حتی در بین فرهنگ‌ها، نژادها، و سنین متفاوت هم پایدار بوده است. در یکی از پژوهش‌هایمان افرادی از آفریقای‌جنوبی و اتریش زن‌های ژاپنی را از نظر جذابیت به طور مشابهی رتبه‌بندی کردند. شما نمی‌توانید انتظار این نتایج را داشته باشید مگر اینکه در پشت زیبایی بنیان‌های زیست‌شناختی نهفته باشد.ما و دیگران هشت رکن زیبایی را شناسایی کرده‌ایم: جوانی، تقارن، تناسب، نشانگرهای هورمون جنسی، رایحه بدن، شیوه حرکت بدن، تُن پوست، و بافت و ساختار مو. من فکر می‌کنم که این سیر تحقیقات تقریبا تمام شده است. این که تنها بتوانیم قضاوت کنیم چه چیزی زیباتر از چه چیز دیگری است بیش از این به کار نمی‌آید. شاخص‌های زیبایی شناسایی شده‌اند. گام بعدی تلاش برای حل این مساله است که این شاخص‌ها برای چه وجود دارند. برای مثال، تقارن، رشد پایدار و مقاومت در برابر انگل را نشان می‌دهد و یا رایحه بدن حاوی اطلاعاتی درباره سیستم ایمنی بدن است. اما شواهد مستقیم برای اثبات این ارتباطات ضعیف است. همچنین، ژن‌های ویژه‌ای که در تعیین جذابیت نقش دارند هنوز بایستی مشخص شوند.مصاحبه پروفسور کارل گرمر با مجله علمی نیچرادامه دارد.... بخش دوم

.انسان‌ها از این نظر که هر دو جنس حق انتخاب دارند با حیوانات متفاوت هستند. تحقیقات نشان می‌دهد بعضی از شاخص‌های زیبایی مردان از نظر زنان مانند داشتن استخوان فک پهن‌تر‌ و صدای با صلابت، مانند دم طاووس، نشان‌دهنده سلامتی کامل و مقاومت مناسب در برابر بیماری است و ظاهرسازی در مورد آنها کار آسانی نیست. از نظر تولید مثل، وجود این شاخص‌ها در مردان نشان دهنده وجود هورمون تستوسترون بیشتر است. وجود شاخص‌های رایج زیبایی در زنان نیز نشانگر وجود استروژن بیشتر است. این هورمون‌ها رابطه مستقیم با میزان باروری دارد و از آنجا که هر دو جنس باید زمان و انرژی فراوانی برای نگهداری از فرزندانشان صرف کنند، هر دو در مسیر زیباتر شدن گام برداشته‌اند.ولی آیا اجداد نخستین ما هم مانند ما به زیبایی اهمیت می‌دادند و به‌دنبال یافتن جفتی زیبا با صورتی بی‌عیب و نقص و اندامی متوازن بودند؟ از آنجا که اجدادمان ده‌ها هزار سال است از میان ما رفته‌اند نمی‌توانیم مستقیما سلیقه آنها در انتخاب همسر را مطالعه کنیم؛ ولی زیست‌شناسان تکاملی معتقدند مطالعه برخی از گونه‌های نخستی‌سانان می‌تواند سرنخ‌های مفیدی در اختیارمان بگذارد.نتیجه تحقیقی که سال ۲۰۰۶ انجام گرفت نشان می‌دهد برای میمون رزوس که در تحقیقات زیست‌شناسی و فضانوردی نیز کاربرد بسیاری دارد، داشتن صورت قرینه در جفت بسیار مطلوب است و این درست همان چیزی است که در انسان هم مشاهده می‌شود. اورانگوتان‌های ماده، جفتی را ترجیح می‌دهند که گونه‌های بزرگ‌تری داشته باشد. این یافته‌ها می‌تواند نشان‌دهنده این موضوع باشد که انسان هم به‌طور ناخودآگاه در هزاران سال گذشته داشتن صورت زیبا را دلیلی روشن بر وجود ژن‌های با کیفیت تلقی کرده است. دانشمندان می‌گویند طبیعی است که انسان‌ها و حیوانات یک جفت جوان سالم که علائم بیماری در او مشاهده نمی‌شود را ترجیح دهند؛ وجود این علائم تعیین‌کننده برتری یک جفت نسبت به دیگری است. بخش اول

.در سایر حیوانات ویژگی‌های ظاهری نقش برجسته‌ای در انتخاب جفت و ظرفیت فرزندآوری دارد. من زیست‌شناسم و از این رو باور دارم که این در مورد انسان‌ها نمی‌تواند متفاوت باشد.انسان‌ها درگیر زیبایی هستند. کودکانی که زیباترند نسبت به سایر کودکان برای کار بد مشابهی که کرده‌اند کمتر مورد تنبیه قرار می‌گیرند. حتی نوزادان به چهره‌‌های زیبا بیشتر نگاه می‌کنند. وقتی شما یک درگیری ذهنی‌ای مثل این پیدا می‌کنید، حتما ریشه‌هایی عمیق‌تر از هنجارهای فرهنگی وجود دارد. اشعاری از ۳۰۰۰ سال پیش موجود است که در باره زیبایی و عشق صحبت می‌کنند.مردم همیشه می‌گویند که ملاک‌های زیبایی تولید می‌شوند، برای مثال توسط مدل‌های مد. من فکر نمی‌کنم که این درست باشد. مدل‌ها ممکن است تاثیری داشته باشند ولی تاثیر آنها بسیار ناچیز است. برخی بیان می‌کنند که زیبایی یک "افسانه" است، یعنی اینکه "زیبایی واقعی از درون می‌آید". این کاملا نادرست است. زیبایی اطلاعات قابل اعتمادی در مورد جوانی، باروری، و سلامتی ارائه می‌کند.انسان‌های زیبا نسبت به انسان‌های دیگر از سلامتی بالاتری برخوردارند و این به کرات نشان داده شده است. ما نشان داده‌ایم که زنان زیبارو نسبت به دیگر زنان در یک مدت ثابت فرزندان بیشتری به دنیا می‌آورند. همچنین پژوهش‌ها در ویژگی‌های ظاهری و جسمانی‌ای که مردم آنها را زیبا می‌یابند ثبات قابل‌توجهی یافته‌اند و این حتی در بین فرهنگ‌ها، نژادها، و سنین متفاوت هم پایدار بوده است. در یکی از پژوهش‌هایمان افرادی از آفریقای‌جنوبی و اتریش زن‌های ژاپنی را از نظر جذابیت به طور مشابهی رتبه‌بندی کردند. شما نمی‌توانید انتظار این نتایج را داشته باشید مگر اینکه در پشت زیبایی بنیان‌های زیست‌شناختی نهفته باشد.ما و دیگران هشت رکن زیبایی را شناسایی کرده‌ایم: جوانی، تقارن، تناسب، نشانگرهای هورمون جنسی، رایحه بدن، شیوه حرکت بدن، تُن پوست، و بافت و ساختار مو. من فکر می‌کنم که این سیر تحقیقات تقریبا تمام شده است. این که تنها بتوانیم قضاوت کنیم چه چیزی زیباتر از چه چیز دیگری است بیش از این به کار نمی‌آید. شاخص‌های زیبایی شناسایی شده‌اند. گام بعدی تلاش برای حل این مساله است که این شاخص‌ها برای چه وجود دارند. برای مثال، تقارن، رشد پایدار و مقاومت در برابر انگل را نشان می‌دهد و یا رایحه بدن حاوی اطلاعاتی درباره سیستم ایمنی بدن است. اما شواهد مستقیم برای اثبات این ارتباطات ضعیف است. همچنین، ژن‌های ویژه‌ای که در تعیین جذابیت نقش دارند هنوز بایستی مشخص شوند.مصاحبه پروفسور کارل گرمر با مجله علمی نیچرادامه دارد....

. سهم من از آموزش كودكان سرزمينم کمپین لوازم التحریر ١٤٠٢ تا كنون ٢١١٠ دانش آموز يارى شدند. 🙋🏻‍♀️🙋🏻‍♂️زنده باد ياران خوب روزگار #پلان_دشتيارى #سیستان_بلوچستان #حمایت_ازتحصیل_کودکان @yaranjaame

کسی چه می داند، شاید تو نازنینی که گوشه حیاط تک و تنها ایستاده ای، روزی نه چندان دور، نه ایران که جهانی را به تولدی دیگر برسانی، در کنارت می مانم فرزندم، تو تنها نیستی #کمپین_لوازم_التحرير_١٤٠٢ #ياران_جامع

| قانون مولکولی کثرت | حذف کردن آدم‌ها و بریدن طناب اتصال آداب دارد. آدم‌ها را یک دفعه‌ای نباید کنار گذاشت. نباید به آدم‌ها بدون مقدمه گفت: خداحافظ. همانطور که زمان گذشت و ذره ذره شناختی حاصل شد و صمیمت شکل گرفت، برای رفتن هم باید زمان صرف کرد و مسئولیت‌اش را پذیرفت. گاهی آدم‌ها یادشان می‌رود رابطه‌ یک سر ندارند. رنجیده خاطر می‌شوند، خلق‌شان می‌گیرد و یا به وقت خشم و غم تصمیم می‌گیرند بروند. و یادشان می‌رود که عشق تنها شادی نبوده و نیست، فراموش می‌کنند که زندگی رنج دارد، درد دارد و باید پای تصمیمات گذشته‌شان بایستند. رفتن به هرشکلی که باشد درد دارد و باید برایش اصولی را طی کرد. چراکه اگر حرف‌ها در گلو بمانند انسان را از پا در می‌آورند. حالا هرکسی هم به شیوه‌ی خودش از پا در می‌آید، یکی به دیگران اعتماد نمی‌کند، یکی سراسر از خشم می‌شود و به خودش حمله می‌کند و یکی در قعر چاه تنهایی می‌افتد و چشم‌هایش دیگر زندگی را نمی‌بیند. من نمی‌گویم، بمانید و درستش کنید. نه چراکه گاهی اوقات چاره با رفتن است. اما من می‌گویم حواستان باشد اصول رفتن را رعايت کنید. ما انسان‌‌ها هرچقدر هم که پوست کلفت باشیم، در اعماق وجودمان، درست در جعبه‌ی احساساتمان خیلی آسیب پذیریم! باید هوای احساسات و عواطف یکدیگر را داشته باشیم. طبق آنچه فردوسی در شاهنامه گفته است: بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش ز یک گوهرند. باید بدانیم که وقتی اصولی رفتار نکنیم ابتدا به خود خنجر می‌زنیم و بعد به دیگری و آن دیگری هم اگر بنا بر هر دلیلی با اطرافیانش این‌طور رفتار کند، قانون مولکولی کثرت شکل می‌گیرد و جهان پر می‌شود از اشتباهات تکراری، از رنج و آشفتگی؛‌ و کسی چه می‌داند که این گره‌ی کور چطور باز خواهد شد؟! گاهی انسان را نه آغوشی پر از محبت نجات می‌دهد و نه ترکیدن از فرط شادی، گاهی باید از بر او آگاهی نازل شود! https://t.me/DrBashardoost

| آیا حرف زدن با خود نشانه‌ی اختلال روانی‌ست؟ | محقق روانشناس، گری لوپیان، سرپرستی پژوهشی را به عهده داشت که در آن به ۲۰ داوطلب اشیایی در سوپر مارکت نشان دادند، و از آن‌ها خواستند آن اشیا را به خاطر بسپارند. به نیمی از آن‌ها گفته شد، نام شیء را (مثلا موز) را تکرار کنند، و نیمی دیگر ساکت بمانند. در پایان نتایج این تحقیق نشان داد، افرادی که نام شیء را با خود مرور می‌کردند، ۵۰ تا ۱۰۰ میلی‌ثانیه زودتر از افراد ساکت، اشیا را پیدا کردند. گری لوپیان می‌گوید، معمولا زمانی که در يخچال یا در قفسه‌های سوپر مارکت دنبال چیزی می‌گردم زیر لب با خودم صحبت می‌کنم. در حقیقت این تجربه شخصی لوپیان موجب شد، او به تحقیق در این زمینه بپردازد. لوپیان در کنار روانشناس دیگری به نام دنیل سوئیگلی، به انجام این پژوهش پرداخت. این دو پژوهشگر در نهایت به این نتیجه رسیدند افرادی که با خودشان صحبت می‌کنند، عموما از سایرین باهوش‌ترند. وقتی شخصی با خود صحبت می‌کند، مکانیسم‌های حسی‌اش فعال می‌شود. از آنجا که می‌تواند آن کلمه را تجسم کرده، و پیش چشمانش نمودار کند، حفظ آن برای حافظه‌ی افراد آسان‌تر می ‌شود و می‌توانند بر اساس آن عمل کنند؛ در نتیجه به خاطر آوردن آن‌ها برای ذهنشان آسان‌تر خواهد بود. کسانی که با خود صحبت می‌کنند، عموما زمانی که برای حل یک مسئله نیاز به کمک دارند، به درون خود نگاه می‌کنند. در حالی که شاید دیگران در زمان نیاز به صورت خودکار، به یک دوست، همکار یا مقام ارشد مراجعه می‌کنند. افرادی که با خود صحبت می‌کنند، قادر به تجزیه و تحلیل شرایط هستند و می‌توانند به صورت مستقل و بدون هرگونه راهنمایی خارجی به نتیجه‌گیری برسند. https://t.me/DrBashardoost

با من بنویس مهر هست کمپین لوازم التحریر ١٤٠٢ 🔹سهم من از آموزش كودكان سرزمينم 🔹هر بسته لوازم التحرير ٢٠٠ هزار تومان 🙋🏻‍♀️🙋🏻‍♂️با مهر تو هزاران کودک در مسیر تحصیل می مانند. 🔸شماره حساب 0110064631000 🔸شماره كارت 6037 6919 9016 6142 🔸شماره شبا IR390 1900 0000 0110064631000 این حساب به نام انجمن ياران نيكوكار جامع در شعبه فرمانیه بانك صادرات كد 3054 می باشد. #سیستان_بلوچستان #حمایت_ازتحصیل_کودکان @yaranjaame

با من بنویس مهر هست کمپین لوازم التحریر ١٤٠٢ 🔹سهم من از آموزش كودكان سرزمينم 🔹هر بسته لوازم التحرير ٢٠٠ هزار تومان 🙋🏻‍♀️🙋🏻‍♂️با مهر تو هزاران کودک در مسیر تحصیل می مانند. 🔸شماره حساب 0110064631000 🔸شماره كارت 6037 6919 9016 6142 🔸شماره شبا IR390 1900 0000 0110064631000 این حساب به نام انجمن ياران نيكوكار جامع در شعبه فرمانیه بانك صادرات كد 3054 می باشد. #سیستان_بلوچستان #حمایت_ازتحصیل_کودکان @yaranjaame