Lost Lake

یه روزی میاد که دل ما هم خنک میشه.

این روزا همش یاد کتاب "پسری با پیژامه راه راه" میفتم.

ای عزیزانی که درد دیگران، درد شما نیست نشاید که نامت نهند آدمی

این همه اسم رو چطوری بلد بشم؟...

هیچوقت فکر نمی‌کردم وقتی بهش زنگ می‌زنم و با حال بد و گریه جوابمو میده، دلم گرم بشه از انتخاب درستم.

در این سرزمین و این زمان، موقع انتخاب پارتنر، دوست، همکار و ... عقاید سیاسی رو باید خیلی جدی مد نظر قرار بدیم.

فردای روز آزادی یه پناهگاه حیوانات خواهم داشت. ✨

Remember their names Remember their names Remember their names Remember their names Remember their names

هر چی که میگذره نه باور می‌کنم و نه آروم‌تر می‌شم. نبایدم آروم بشم. نبایدم آروم بشیم.

این غم و سوگ هیچ وقت دیگه برامون تموم نمی‌شه...

ما ادامه می‌دیم.

افتخار می‌کنم هموطن شما هستم.

🎶 "باید حقمو پس بگیرم برم هنوز تیکه‌هام مونده تو چنگشون"

امروز، بعد از یک‌ماه، توی چشم مردم مرگ نبود، برق امید و انگیزه بود.

این.

بیدار شدم و خبر لغو رو دیدم. دیدید که ما وقتی دست به دست هم بدیم و هم‌سنگر باشیم قدرت داریم؟ اینکه تونستیم تا اینجا کلی کارهای مهم توی دنیا انجام بدیم خیلی ارزشمند و خوشحال‌کننده‌ست. شاید حتی ۴ سال پیش این مقدار از تاثیرگذاری توی خوابمونم نمی‌دیدیم. شاید در مقایسه با درد ما خیلی داره آروم پیش میره ولی مهم اینه که داره پیش میره و در نهایت پس نتیجه میگیریم که این کار می‌کنه. :)

اینقدر پر از خشم و امیدم که نمی‌تونم به مردن فکر کنم.

یادآوری این پست. و عکس پسری که عروس هلندی روی شونه‌شه و خدا و نور ...

نمی‌تونم آروم و متمدن باشم. نمی‌تونم کسی که از درد بقیه الان در رنج نیست رو تحمل کنم. نمی‌تونم نه به خودشون نه به عقایدشون احترام بذارم.