es
Feedback
📚 Ibratli Hikoyalar 📚

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Ir al canal en Telegram

Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .

Mostrar más

📈 Análisis del canal de Telegram 📚 Ibratli Hikoyalar 📚

El canal 📚 Ibratli Hikoyalar 📚 (@ibratli_sozlar) en el segmento lingüístico de Uzbeko es un actor destacado. Actualmente la comunidad reúne a 21 014 suscriptores, ocupando la posición 3 785 en la categoría Religión y espiritualidad y el puesto 3 863 en la región Uzbekistán.

📊 Métricas de audiencia y dinámica

Desde su creación el невідомо, el proyecto ha mostrado un crecimiento acelerado, reuniendo a 21 014 suscriptores.

Según los últimos datos del 25 junio, 2026, el canal mantiene una actividad estable. En los últimos 30 días la variación de miembros fue de -537, y en las últimas 24 horas de -44, conservando un alto alcance.

  • Estado de verificación: No verificado
  • Tasa de interacción (ER): El promedio de interacción de la audiencia es 12.59%. Durante las primeras 24 horas tras publicar, el contenido suele obtener 8.74% de reacciones respecto al total de suscriptores.
  • Alcance de las publicaciones: Cada publicación recibe en promedio 2 647 visualizaciones. En el primer día suele acumular 1 837 visualizaciones.
  • Reacciones e interacción: La audiencia responde de forma activa: el promedio de reacciones por publicación es 20.

📝 Descripción y política de contenido

El autor describe el recurso como un espacio para expresar opiniones subjetivas:
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .

Gracias a la alta frecuencia de actualizaciones (últimos datos recibidos el 26 junio, 2026), el canal mantiene la vigencia y un amplio alcance. La analítica demuestra que la audiencia interactúa activamente con el contenido, lo que lo convierte en un punto de referencia dentro de la categoría Religión y espiritualidad.

21 014
Suscriptores
-4424 horas
-1417 días
-53730 días
Archivo de publicaciones
Ошхона томонда куймаланиб юрган Марҳабо опа билан саломлашдим. - Мафтуна қани? - Хонасида расм чизаяпти. Ҳали овқатлангани йўқ. Бирга тушлик қила қолинглар... - Майли, ҳозир олиб тушаман, - деганча зинадан тепага кўтарилдим. Хонадан мунгли куй эшитиларди. Қўшиқчининг хониши қулоғимга чалинди. Мен ҳали баҳорни кўрмаган чечак, Тилсимлаб қўйилган дард тўла эртак. Икки дунё аро бўлганим эрмак, Сенга ҳам айтмасам, кимга айтаман. Айтмасам айтолмасам, Дардим бўлишолмасам, Сенга ҳам айтмасам, Кимга айтаман. Мафтуна бу қўшиқни жўр бўлиб куйларди. “Ўзининг дардини куйлаяптими”, деган ўй ўтди кўнглимдан. Нега ахир бу қиз ўзини ўзи адо қилиб боряпти-я. Наҳот ҳозирдан ўлимга тайёргарлик кўраётган бўлса. Худди ўзини ўзи жазолаётган маҳбусга ўхшайди. Унга берилган жазо камдек, яна ва яна ўзини абгор қилишни истайдиган маҳбусдек... - Мафтун, - дедим қувноқлик билан унинг хонасига кириб. - Вой, Дилноз, келдингми - дея ўрнидан туриб қучоқ очиб сўрашди. - Ҳа, ҳол аҳвол сўрамай қўйдинг. Касал дугонани энди менга кераги йўқ дедингми? - Мафтуна, илтимос, ҳазил бўлса ҳам бундай гапларни иккинчи гапирмагин. – гапларидан ранжиганимни билдириш учун қовоғимни солдим. - Хўп-хўп, эшитгин қандай қўшиқ. Интернетдан топдим. Худди менинг тақдирим ҳақида айтилган, - жаҳл билан телефон тугмасини босдим. - Юр пастга, ойинг тушлик тайёрлабдилар. Бирга овқатланамиз. - Менинг иштаҳам йўқ, - деди у қайта ўрнига ўтириб. - Менинг эса қорним оч, - қўлидан тортқилаш учун ёнига яқинлашдим. Чизаётган суратига кўзим тушди. - Нима бу? - Тушунмаяпсанми? - У маъюс кулимсиради. Бош чайқадим. - Бу менинг руҳим. Руҳлар оппоқ рангда бўлади-ку.. - Мафтуна, бас қил энди. Кетишимни истаяпсанми. Бундай гапларинг менга ёқмайди. - Бўпти, бошқа гапирмайман, - қўлидаги мўйқаламни жойига қўйди. Қўлларини артди. - Ўртоқжон, ахир сенга айтмасам кимга айтаман. Мени тинглайдиган фақат сенку... - Мафтуна, пастга тушинглар, - деган овоз эшитилди. - Юр, ойим чақиряптилар, - деганча хонадан чиқди. Мен эса унга эргашдим. Эртаси куни Жамшид билан учрашдик. Бу гал аудиторияда эмас, институт боғида. - Дилноза, мен ўйлаб кўрдим. Майли, Мафтунага уйланишга розиман. Аммо... - унинг гапларидан севиниб кетдим. - Нима аммо? - Дея юзига тикилдим. Унинг юзлари аллақандай тушунарсиз қиёфада эди. Нима дейишини тушунолмай ҳалак эдим. - Аммо у бу дунёдан ўтгандан сўнг мен уйланган, деган номни оламан. Кейин менга ким турмушга чиқади? - Жим бўлиб қолдим. - Мафтунадан сўнг менга турмушга чиқишга розимисиз? Қалтираб кетдим. Назаримда дугонамга ўлим тилаётгандек туюлди. Ғазаб билан сўрадим: - Бу нима деганингиз? - Саволимга жавоб беринг. Айтинг, уйланганимни била туриб ҳам менга турмушга чиқасизми? Жавоб беришга ожиз эдим. Бу ерда мен ўзимча қарор чиқаришим керак. Ота-онам, опа-сингил, ака-укалар, қариндошларимсиз. Лекин шу тобда кўзимга Мафтунадан бошқаси кўринмасди. Дугонамнинг умри балки узаяр. Айрим касалликлар турмушга чиққанидан сўнг йўқолиб кетиши ҳам мумкин... Балки у ҳам соғайиб кетар. Индамай бош силкидим. - Ё ҳа, денг, ё йўқ... - Хўп, - дедим бошимни кўтариб. - Фақат орамизда бўлиб ўтган суҳбатни ҳеч ким билмасин. Ўша куни кечқурун Мафтуна шодон кайфиятда қўнғироқ қилди. - Дилноза, эртага уйимизга кел. Йўқ, яхшиси ўқишга бораман. Шунда ҳаммасини гапириб бераман, - деди қувончи ичига сиғмай. - Нима бўлди тинчликми? - Дедим ўзимни билмаганга солиб. - Ҳозиргина Жамшид қўнғироқ қилди. Нега кўринмаётганимни сўради. Сизни ҳамма соғинган, ўқишга келинг, деди. Ўзимда йўқ хурсандман. - Мен ҳам хурсандман, - дедим дугонамнинг яна аввалгидек қувноқ овозини эшитганимдан шодланиб. - Бўпти, эртагача, - деб гўшакни жойига қўйди. Аёл зоти учун муҳаббатнинг қай даражада улуғ куч эканлигини Мафтунанинг мисоли орқали тушунгандим. Агар қиз бола севиб қолса, ҳамма нарса ёдидан чиқаркан. Севги унга қувват бағишларкан. Айниқса, ўзи кўнгил қўйган инсон томонидан “севилиш”... хуллас, “томоша” бошланган эди. Мен ва Жамшид бош ролларда, ўз ролимизни маромига етказиб ўйнай олсак бас.........

Апрелнинг ёмғирли кунлари бошланди. Ҳиндларда бу ойни “Ёмғирлар мавсуми” дейишаркан. Ёғаётган томчиларни кузатиш инсон қалбига сокинлик бахш этарди, гўё. Илгари Мафтуна билан ёмғир остида сайр қилишни ёқтирардик. Битта соябон остида бир-биримизга суянганча қиқирлашиб кетардик. Афсуски, дугонамга бу ёмғирлар ҳам завқ улашмай қўйганди. Уни на табиат ҳодисалари, на ўқишдаги ҳолатлар ўйлантирмасди. Уззукун хонасига қамалиб олиб расм чизишдан ортмасди. Суратларда ҳам негадир учиб кетаётган қанотли қизларни тасвирларди. Дугонамнинг аламли изҳори мени баттар ўйлантириб қўйганди. Нима қилиб бўлса ҳам унга ёрдам беришни, умид бағишлашни истардим. Ҳар гал саволларимниг охири бир нуқтага жам бўлаваерарди. Бу Жамшид эди. Ўзим билан ўзим “курашиб” бир қарорга келдим. У билан очиқчасига гаплашаман. Дугонамда ҳаётга нисбатан умид уйғота оладиган ягона кимса у эди. Унга бор гапни айтаман. Балки шу йўл билан Мафтунанинг ҳаёти бироз бўлсада қувончга тўлар... Шу мақсадда курсдошимнинг телефон рақамини тердим. - Эшитаман, - деган овоз келди нариги томондан. - Салом Жамшид. - Салом, ким бу? - Мен курсдошингиз Дилнозаман. - Эй, Дилноза қалайсиз? Яхшимисиз? - Жамшид, сизда ишим бор эди. Илтимос, эртага дарсдан кейин аудиториядан чиқиб кетманг. Холи гаплашадиган гапим борийди, - дедим базўр...Сўзлашга бошқа сўз ҳам тополмадим. Билмадим, у нима деб тушунди. Бироқ қувноқ оҳангда: - Хўп бўлади, - дея жавоб қайтарди. Гўшакни жойига қўйгач, унга нима дейиш ҳақида ўйлай бошладим. Туни билан кўзимга уйқу инмади. Бир кўнглим айтишимни истаса, бир кўнглим Жамшид устимдан кулишидан чўчирдим. Таваккал, бошқа иложим йўқ. Мафтунанинг ўзини ўзи адо қилишига чидолмайман... Ва ниҳоят яна бир тонг отди. Туни билан ёғиб чиққан ёмғирдан сўнг табиат янада чирой очганди. Ҳаво ҳам бирам тоза. Ғуборлари ювилган табиат ҳам шодланаётгандек эди, гўё. Бу эса кайфиятимга таъсир қилмай қўймади. Ўзимча мовий осмон узра сузиб бораётган оқ булутларни кўриб яхшиликка йўйдим. Бу гал қисмат нималарни ваъда қилаётганидан бехабар йўлга тушдим. Тўрт пара дарсда қандай ўтирганимни билмайман. Жамшид ҳам нуқул менга қараб қўярди. Ёнимдаги ўриндиқ бўш эди. Яна Мафтуна ўқишга келмаганди. Ва ниҳоят сўнгги дарс якунланганини билдириб қўнғироқ чалинди. Мен эса ўрниман турмадим. Бошқа курсдошларим хонани тарк этишларини пойлай бошладим. Номига дафтар вароқлаб ўтирдим. Хаёлан Мафтунадан узр сўрардим. Унинг розилигисиз пинҳона иш қилаётганимдан хафа бўлишини билардим. Лекин менимча бу ишим энг мақбул чора эди. - Дилноза, нима ишингиз бор эди? - Деди Жамшид менга яқинроқ келиб. Атрофга қарадим. Биздан бўлак ҳеч ким йўқ эди хонада. Секин унинг кўзларига боқдим. У менга шунақанги меҳр билан тикилардики, шу заҳоти нигоҳимни олиб қочдим. - Қўлингиздан яхшилик қилиш келадими? - деб сўрадим юзига қарамай. - Албатта. Аммо қандай яхшилик? - сўради у ҳам ажабланиб. - Дугонам Мафтунани яхши биласиз. У... у сизни яхши кўради. Илтимос унга уйланинг... – аранг фикримни тушунтирдим. Сўзлагунимча вужудимни муздек тер босди, гўё. - Уйланинг, - у кулиб юборди. - Тушунмадим Дилноза, сиз мени ким деб ўйлайяпсиз? - Сизни яхши йигит деб ўйлаганим учун шу гапни айтаяпман. - Нега Мафтунага? Сизга эмас, - савол қалтис берилганди. - Чунки... чунки у сизни яхши кўради. – овозим ҳам титраб кетгандек туюлди ўзимга. Саволларига тез тез жавоб беришни истардим. - Сизчи? Сизга ёқмайманми? - Йўқ. - Сиз эса менга ёқасиз! - Унинг сўзларини эшитиб беихтиёр кўзларига тикилдим. Ўқишдан қайтаётиб, дугонамдан хабар олиш учун, унинг уйи томон бурилдим. Ҳашаматли иморат ёнида тўхтадим. Жигарранг ҳашамдор дарвоза очиқ. Остонада Мафтунанинг дадаси Даврон ака турарди. - Ассалому алайкум, - дея салом бердим. - Ваалайкум ассалом. Яхшимисан қизим, Мафтунани кўргани келяпсанми? – бош ирғадим. - Тузукми ўзи? - Ҳа, анча яхши. Билмадим нима қилди унга. На шифокорга кўрингиси келади, на ўқишга боради. Сабабини сўрасам, ўзимни ўзим даволаяпман, бўлажак докторманку, дейди. Киравер, ичкарида эди. - Сўзсизгина ҳовлига қадам ташладим. Икки қаватли уй ичига кирдим.........

- Йўқ, ундай дема. Яратганнинг карами кенг. - Биласанми, бу дунёда менга нима армон бўлади? - Савол назари билан қараганимни пайқаб гапида давом этди. - Жамшидга турмушга чиқолмаслигим. Биласан-ку, уни жуда яхши кўраман. Аммо у менга уйланиш тугул, ҳатто қайрилиб ҳам қарамайди. - Балки у ҳам сени пинҳона ёқтирар, – тилимга келган гап шу бўлди. - Йўқ, ёқтирган одам қаттиқ гапирмайди. У билан эса гапимиз турлича, дарров тортишиб қоламиз. Агар касаллигимни билса-ку, мендан юз ўгириб кетса ҳам керак ёки ачинганидан мулойим гапирармикан... - деди Мафтуна ўйчан қиёфада. Жамшид деганимиз биз билан бир курсда ўқирди. Ўзига анчайин бино қўйган бу йигитнинг гап-сўзларидан бадавлат оила фарзанди эканлигини пайқаш қийин эмасди. Ҳақиқатан ҳам Жамшид билан дугонам чиқишолмасди. Мафтуна чиройли муомала қилса ҳам, у терс жавоб қайтарарди. Шўрлик дугонам эса унга пинҳона кўнгил боғлаганди. Жамшиднинг қўпол муносабати ҳам Мафтунанинг кўнглидаги муҳаббатни сўндиролмасди. Дугонамга қилган ҳурматсизлиги сабаб мен ҳам бу йигит билан гаплашишни истамасдим. Ҳар бир қизнинг орзусидаги шаҳзодаси бўлгани каби, Мафтуна ҳам хаёлан унга турмушга чиқишни орзуларди. Унинг бу орзуси хомхаёл эканлигини айтолмасдим, шунчаки кўнглини оғритишдан, умидсизликка туширишдан чўчиганим боис, индамадим. Ўша кундан бошлаб Мафтунанинг ҳаёти мени ташвишга сола бошлади. Қандай қилиб бўлса ҳам уни орзуларига эришишига ёрдам беришни ўйлардим. Аслида дунёда энг ёмон ҳолат ўлимга маҳкум инсон эканлигингни билиб яшаш бўлса керак. Бошқалардек яйраб юролмайсан. Дилингни мудом бир дард эгаллаб тураверади. Оғир тош каби эзиб-янчиб ташлайди сени. Мафтунанинг ҳолатини ўзимча тахмин қилардим. Бироқ унга кўмак беришга ожизлигим мени баттар қийнарди. Мафтуна эса кундан кунга шам мисоли ўзини тугатарди. Руҳан ўзини ўлимга тайёрлаб борарди, гўё. Ҳеч нарсага қизиқмас, ўқишга келарди-кетарди. Шўх шандон, самимий қиз тобора ўзини ғам ботқоғи томон етаклаб борарди. Ота- онаси билан кўришиб қолсам ўзимни айбдордек ҳис қилардим. Ҳақиқатни улардан беркитганим учун ҳам гуноҳкордек эдим, назаримда. Гоҳида уйларига ҳам боргим келмасди. Яқинларининг кўзидан пана бўлишга интилардим. Онаси Марҳабо опа мени ҳам ўз қизидек ардоқларди. Уларга “Бир йилдан сўнг қизингиз орамизда бўлмайди”, дейишдан аранг тийилардим. Ўтган бир ой ичида Мафтуна ўзини анча олдириб қўйди. Дарсларга кам қатнашадиган, ўқишга кам келадиган одат чиқарди. - Мафтуна, сенга нима бўляпти? Нега бундай қиляпсан, - деб сўрадим тоқатим тоқ бўлиб. - Нима қилибман? - Деди у менга қараб. Ранглари оқариб, озиб кетаётган дугонамнинг аҳволини кўриб юрак бағрим эзилди. - Илтимос қиламан, шу касалликни ўйлайвермагин. Агар шу кетишда бўлса, ўзингни ҳам, бошқаларни ҳам тамом қиласан-ку, - Мен тамом бўлганман! - Ҳозир чиқиб даданг билан ойингга ҳаммасини айтиб бераман, - дедим жаҳл билан ўрнимдан туриб. - Йўқ, Дилноз ундай қилма, - деб бақириб юбораёзди. - Улар дош беришолмайди. Илтимос, яна озгина сабр қилгин. Кейин сенинг айтишинга ҳам ҳожат қолмайди. - Кўз олдимда сўлиб бораётганингни кўриб қандай чидаб туришим мумкин ахир? Нима, мени виждон азобида қолдириб кетмоқчимисан?! – бақириб бердим дугонамга - Жинни бўлиб қолибсан, - деди у юзини ўгириб. – Айт, ўқишда нима қиламан? - Курсдошлар орасида дардингни ҳам унутасан... - Йўқ, улар орасида мен дардимни унутмайман. Аксинча ўйлайвераман? Айт-чи, мен кимдан камман? Нега худойим менга бу дардни раво кўрди. Қайси гуноҳим учун? Улар орасида бўлсам мени шу саволлар қийнаб ташлайверади. Уларнинг режалари ҳақида эшитсам, ичим ёнади. Уларга ҳасад қилмайман. Лекин ўз дардим ёдимга тушаверади. Мен ҳам сизлардек соғ юрсам нима қиларди? - У йиғлаганча мени қучоқлаб олди. Сўзсиз сочларини силадим. У ўзича ҳақ эди. Миттигина жуссасида залворли юкни кўтараётган дугонамга нима деб юпанч беришни билмасдим. Таскин тасалли учун сўз тополмасдим, ҳатто........

Йўлимиздаги сокин қаҳвахонага кирдик. Дераза ёнидаги ўриндиқлардан бирига жойлашдик. Бир финжондан қаҳва буюрдик. Индамай кута бошладим. Мафтуна эса деразадан кўчага боқар, негадир чуқур хўрсинарди. Ва ниҳоят тилга кирди: - Дилноз, агар сен ёқтирган йигит касал эканлигини билсанг, унга турмушга чиқармидинг, - деб сўради Мафтуна. - Агар чин дилдан севсам, турмушга чиқардим, - Берилган саволдан ҳайратланиб жавоб қилдим. - Нега? У бир йил, балки бир неча ойдан кейин ўлишини билсанг ҳам-а... - Албатта. Бир йил ҳеч бўлмаса бахтли яшайман. Қолаверса, ундан ёдгорлик - фарзанд ҳам қолиши мумкин-ку... - Жавобимни эшитиб, Мафтуна яна чуқур хўрсинди. - Тўғри, аммо йигитлар сенинг касал эканингни, оғир касаллигингни билишса уйланиш тугул, умуман қайрилиб ҳам қарашмайди, - деди маҳзун оҳангда. Унинг сўнгги жумласидан титраб кетдим. Очиғи бу мавҳумликдан ёрилай дегандим. - Мафтун, нега бундай гапларни гапиряпсан? Тинчликми? Нима бўлди айтсангчи. Юрагим қон бўлиб кетди-ку... – асабийлашиб кўзларига тикилдим. Ҳамиша нур порлаб турган кўзлар бугун жуда ғамгин эди. – Гапир, нима бўлди? - дедим яна саволимни такрорлаб. У эса кўзини олиб қочди. Йиғлаб юбормаслик учун лабларини қаттиқ тишлади. Секин қўлидан тутдим. - Мафтуна... - Дилноз, мен... мен касал эканман, - дея у яна юзини дераза томонга бурди. Сассиз, ўксиниб йиғлай бошлади. Аввалига тушунмадим. - Қанақа касал? Бундоқ тушунтирсанг-чи, нега ваҳима қилаверасан? - Мафтуна ўзини қўлга олиб, бир муддат тин олди. Нигоҳини узоқларга қадаб босиқлик билан сўзлай бошлади. - Охирги пайтларда сочим тез-тез тўкила бошлаганди. Аввалига парво қилмадим. Бошқаларники ҳам тўкилади-ку, деб ўзимни овутдим. Аммо бир куни қўлимга салкам бир уюм соч илашди. Бу гал ўзимда нимадир бўлаётганини сездим. Агар шифокорликка ўқимаганимизда ҳам ҳеч нарсадан гумон қилмасдим. Бироқ сен билан мен соч тўкилишини келтирадиган сабабларни яхши биламиз. Бу галгиси касалликдан бошқа нарса эмаслигини тушуниб етдим. Ҳеч кимга сездирмай докторга кўриндим. Бир ҳафтадан сўнг текширув натижалари чиқди. Мен... менда саратон белгилари кузатилди, - Мафтуна мунгли нигоҳ билан менга қаради. Юрагим ўртаниб кетди. - Бўлмаган гап! – бақириб юборишдан аранг ўзимни тийдим. Бу хабар миямга яшин тезлигида урилганди. - Дўхтирлар адашган. Сен касал бўлишинг мумкин эмас. Соч бошқа нарсадан ҳам тўкилади. Меники ҳам тўкилади, ахир... - Қўйсангчи, аввалига мен ҳам ўзимни шундай деб ишонтиргандим. Аммо.. - Аммо белгилари бор дегани, саратонсан деганимас-ку. Балки даволаса бўлар... – унга умид билан тикилдим. У эса умидсиз бош чайқади. - Дўхтир анча ўтиб кетган, деди. Операциядан кейин умрим нари борса уч ойга чўзилиши мумкин экан. Қолгани эса... - Уйингдагилар билишадими? - Йўқ, - деди Мафтуна кўзларидан ёш томчилаб. - Уларга айтолмадим. Айтмайман ҳам. Ойим билан дадам менинг бахтимни кўриш умиди билан яшашяпти. Уларни ҳам тирик ўликка айлантириш ниятим йўқ. Фараз қил, ёлғиз қизлари бедаво дардга чалинганидан хабар топишса, нима бўлади? Йўқ, чидашолмайди. Уларнинг дардини кўриб эса, мен адо бўламан. Ундан кўра ўлган пайтимда ҳаммасини билишгани маъқул. - Балки ота-онанг чет элда даволатишар, - дедим яна унга умид бағишлаш мақсадида. Бошқа гап тополмасдим. Очиғи, ҳамон бу нохуш хабарни миямга сиғдиролмасдим. Мафтуна синиқ жилмайди. - Қанақа одамсан ўзи? Ҳатто домламиздан касалим тури ҳақида суриштирдим. У ҳам даволаб бўлмаслигини айтди. Илтимос қиламан, Дилноз, бу ҳақда ҳеч ким билмасин. Орамизда сир бўлиб қолсин. Билмайман, балки бир йиллик умрим қолгандир... – у яна хўрсинди. Гапираркан, кўзларидан ёшлар томчиларди: - Аммо мен бошқалардек тўй кўролмайман, бахтли бўлолмайман. Ҳатто, эрталаб туриб, ҳовли супуриш бахтидан бенасибман. - Унинг изтироб билан айтаётган сўзлари юрагимни тилка-пора қоларди. Йиғлаганча кафтимни оғзига тўсдим.......

МАФТУНА.... Мафтуна билан институтда танишгандик. Истарали, кўзлари кишига кулиб боқувчи, юзидаги дона холи ўзига ярашиб турган самимий бу қизни ҳеч ким бадавлат оиладан деб ўйламасди. У бошқа давлатмандларнинг эркатойлари сингари ўзини кибрли тутмас, ҳар қандай одам билан бирдек муносабатда бўларди. Ўқиши ҳам ҳаминқадар эмас, отасининг пулига ишониб, “билим оладиган”лар тоифасига кирмасди. Балки у билан қадрдон дугона бўлишимга ҳам унинг шу хислатлари сабаб бўлгандир. Мен эса, ўрта ҳол, фақат ота-онасининг маошига қараб кун кечирадиган оила вакиласи эдим. Астойдил ўқиганим боис, ўз билимимга таяниб олий ўқув юртига кириш насиб этганди. Гарчи Мафтуна билан оиламиз орасида осмон ва ер қадар тафоввут бўлсада, бироқ дунёқарашларимиз бир хил эди. Мафтуна ота-онасининг ёлғиз қизи. Илк марта унинг хонадонига борганимда, дадаси билан ойисидан бироз ҳайиққандим ҳам. Лекин уларнинг худди Мафтуна сингари меҳрибон ва самимий эканликлари кўнглимни бир зумда чароғон этиб юборганди. Икки талаба қизнинг ўзаро муносабати бора-бора чинакам дўстликка айланди. Уч йиллик ўқиш давомида иккимиз ҳам бир-биримизга шу қадар ўрганиб қолдикки, на у, на мен бирор кун кўришмасак туролмасдик. Назаримда, туғишган опамдан ҳам уни кўпроқ яхши кўрардим. Агар аразлашиб қолсак, орадан ўн беш дақиқа ўтар-ўтмай ярашиб олардик. Мафтуна: “Жиннивой, сенга ақл кирмади-я. Шу гапга ҳам хафа бўлдинг-а”, деб қўлимдан секингина чимдиб оларди. Орамизда ҳеч бир гап ёки сир яширилмасди. Оиламиздаги икир-чикирлардан тортиб, то ўқишдаги муаммолар-у, кимгадир мойил бўла бошлаган кўнглимиз кечинмалари ҳақида ҳам эринмасдан сўзлашардик. Бир вақтлар бир шоирнинг “Қиз болага қиз бола дўст бўлмайди, ҳеч қачон”, деган мисраларини ўқигандим. Аммо бизнинг дўстлигимиз ана шу мисраларнинг хатолигини исботлаб турарди. Баҳор келганига қарамай, ҳамон атрофни ёқимсиз совуқ ҳаво ўз забтига олган. Кўкламни интиқиб кутаётганлар учун бу изғиринлар оғирлик қилаётган бир палла. Аудиторияга кирарканман, Мафтунанинг ўйчан аҳволда деразадан ташқарига қараб турганига кўзим тушди. Одатда, у дарсга мендан кейин кириб келарди. Хонада ҳам иккитам-учта йигит-қизлар ўзаро гурунглашиб ўтиришарди. Негадир уларнинг суҳбатига қўшилмай ажралиб турган дугонамнинг ҳолати менга ташвишли кўринди. - Мафтуна, салом, - деганча елкасидан секин тутдим. Хаёллар оғушига чўмган дугонам эса чўчиб кетди. Шошганча кўзларини кафти билан артаркан, маҳзун жилмайиб менга ўгирилди. - Салом, - деди кулимсираб. Кўзлари ёшга тўлиб турганини кўриб, баттар ажабландим. - Нима бўлди? Тинчликми? – сўрадим хавотир билан. - Тинчлик, ўзим шундай. Биласанку совуққа аллергиям бор, - унинг алдаётганини сезиб турардим. Дадасининг машинасида келишидан хабарим бор. Қанақасига совуқ унга таъсир қилади? - Алдама... - Кейин гаплашамиз, - деганча, секин жойига бориб ўтирди. Мен ҳам ёнига бордим. Қўнғироқ чалиниб, хонага ўқитувчи киргач, ортиқча саволга тутмадим. “Ўзи айтар. Уйида бирор гап бўлгандир”, деган ўй кечди хаёлимдан. Тўрт пара дарсда ҳам дугонам мени ичини емириб бораётган дарддан огоҳ этмади. Бироқ кўзларининг тез-тез ёшланишга мойил бўлаётганидан, нимадир нохушлик юз берганини сездим. Ҳарқанча яширишга уринсада, аммо маҳзун нигоҳлар “қандайдир кўнгилсизлик”дан дарак бераётгандек туюларди менга. Дарслар тугагач, иккимиз кўчага чиқдик. - Сен қаёққа борасан? – сўрадим Мафтунадан. Ҳамиша бу савол кулиб, ҳазил билан “Ола тоққа”, деб жавоб берадиган дугонам ўйчан тарзда елка қисди. - Билмадим. - Бўпти, мен кетдим, ойим вақтли келишимни тайинлагандилар, - деганча бекат томон юрдим. У эса ортимдан чақирди: - Дилноз, - овозини эшитиб ўгирилдим. Унинг кўзларидан яна томчилар думалаб туша бошлади. Ёнига қайтдим. - Тинчликми? Нима бўлди, гапирсангчи, - овозимни бир парда баланд қилиб сўрадим бу гал. – Эрталабдан бери индамайсан. - Юр, бирор жойга бориб ўтирайлик. Холироқ жойда........

⚠️ФАҚАТ ҚИЗЛАР КИРСИН⚠️ Эрингиз доим сизни дейишини истасангиз энг зўр сирларини ўргатамиз🤝 Факат бизда ҳаммаси бепул ўргати
⚠️ФАҚАТ ҚИЗЛАР КИРСИН⚠️ Эрингиз доим сизни дейишини истасангиз энг зўр сирларини ўргатамиз🤝 Факат бизда ҳаммаси бепул ўргатилади⚠️⚠️⚠️ ҲОЗИРОҚ КИРИШГА УЛГУРИНГ ГЎЗАЛЛАРИМ❗️❗️❗️❗️❗️❗️❗️ ❤️ https://t.me/+3UGQfn5D2883NDYy ❤️ https://t.me/+3UGQfn5D2883NDYy

​​Охири Она уз уйини сотиб шахардан икки хонали дом олиб берди келини ва набираларига. Узи эса бир кишлокдан куримсизгина кичкинарок уй олди. Углини хурмати,набираларини келажаги учун келинига хамма шароитни яратиб берди. Тукликни курмаган келин кайнонасини хеч хам эсламади. Набираларини кургани факат Она келди йуклаб. Эрини севардику,лекин кайнонасини бирор марта хам йуклаб бормади. Хар куни байрам ,дугоналар....очилган шампан виноси,интернет....алокалар,расмлар...танишув. Хуллас бир йигит билан танишиб колади. Севишишиб колишади. Гуё Лайли Мажнун каби. Бир куни уша эркакни уйига таклиф килади келин. У эса албатта гуллар билан келади . Уша куни эса эрини улганига икки йил тулган кун. У эрини эслаб кабрини зиёрат килиш у ёкда турсин хатто эсига хам тушмади. Она эса аввал кабристонга борди. Эри ва углини кабрини зиёрат килиб ,курьон тиловат укиди. Яна уксинди ва яна йиглади уларни эслаб. Кабристондан чикиб набираларини тугилган кунига у бу нарса харид килди. Ва уларни табриклаш учун жунади. Уйига якин борса мусика овози баланд эшитиларди. Она секин бориб эшик кокди. Эшикни очган келин маст эди. Оёкда зурга турар эди. Эх шундай кундаям шунака кайфиятда буладими. Келинини эшитарди ичишини лекин уз кузлари билан биринчи бор гувохи булди. Яна уйда бегона эркак. Кузларига ишонмасди Она бечора. Набираларини олдига югуриб кирди: --Келин кани набираларим,мен уларни табриклагани келдим!- деди Онаизор. -- Бугун байрам Ойи...шу учун уларни дугонамникига куйиб келдим!- дея жавоб берди келин. Шунда синиб кетди Онаизорнинг юраги. Барига чидай олган юрак лек буни кутара олмади. Келинининг бу шармандалигига дош бераолмади. Узи шундай хам юраги хасталаниб колган Онаизор шу ерда йикилди жон таслим этди. Лекин биласизми кузлари очик колди. Албатта чунки яккаю ёлгиз углидан колган набираларидан хавотирда эди. Уларнинг кейинги хаётидан хавотир булиб кузлари очик кетди.

ОНА ЮРАГИ СИНДИ... Шахар четида кишлокда яшаймиз. Кишлок шароити булганлиги учун хамма бир бирини танишади. Кишлогимиздаги одамларнинг бир бирига булган муомиласи яхши. Бири бирларини хурмат килишади. Уйларида кандайдир иш булса хашар килиб бир бирларига ёрдамлашишарди. Бир оилани билардим. Жуда хам инок,ахил уртамиёна яшашарди. Биздан икки уй нарида уларнинг уйи жойлашган. Уйи хам унчалик хашаматли эмас ,лекин ихчам курилганди. Отаси шафёрлик киларди. Узининг шахсий машинасида. Онаси уй бекаси,жуда яхши номозхон аёл булиб,махаллада узига яраша урни бор. Уларнинг яккаю ягона фарзанди булиб,у хам аклли ва тушунчаси бор бола эди. Азлам мени синфдош дустим булиб,у оилада ёлгиз фарзанд булса хам эркатой болалар сарасига кирмасди. Оиласига хамма хавас киларди. Мана дустимни якинда уйлантиришди. Туй жуда яхши утди. Мен хам туйдан бир кун олдиндан бошлаб хизматда булдим. Чунки Азлам дустим ахир. Келин хам тушинган аёл булиб, бу оилага тез киришиб кетди. Азлам Университетда укирди. Бир куни машинамда иккаламиз шахарга бордик. Анча гаплашдик. -- Нодир биласанми,мана уйланганимга хам бир йил булиб куйди. Хотиним хомиладор. Шу бахона сабаб хамма синфдошларга бир хак бермокчиман. Узи туйдан бери хеч бирга утириб гаплашаолмадик !- деб колди Азлам. -- Ооо гап йук....булди тамом, утиришга айтимчи мана менда!- дедим хазилу чин килиб. То шахарга боргунимизча хазил хузил килиб гаплашиб кетдик. Шундан кейин у билан бошка бундай гаплашиб утиролмадик. Уша айтган гапини устидан чикиб синфдошларга битта утириш килиб берди лекин. Кунлар утиб келинни дарди кузгаб колди. Келинни тугрикхонага олиб кетишди. Духтирлар текшириб куришдида: -- Хали бола тугилишига бир кун икки кун вакт бор!- дейишди. Азлам уйга кайтиб келгач эртаси куни боришга чогланиб тургач. Тугрикхонадан кечрок келаверинг хали бор дейишди. Кечрокка: -- Муборак булсин эгизаклар, суюнчини каттасини олиб келаверинглар !- деган хабар келди. Эгизаклар.... бири угил бири киз эди. Ота Онаси жуда севинишди. Азламни хурсандчилигини айтмайсизми. -- Ота булибсан углим кабул кил табригимни! Онани кузида кувонч ёшлари. Шунда Азлам Отаси билан йулга отланди. Кувончи узига сигмасди,шошиларди. Онасини юраги сезди,нимадир кунглига келди. Азлам Отаси билан аллакачон йулда боришардилар. Онаси эса хавотир олиб тинмай кунгирок киларди. Умрларини сунгги бекати келдими ёки тасодиф. Хурсандлигидан тезликни оширарди. Йул коидаларига эътибор бермасдан шошилганча боришарди. Эхх шунчалик хам шошилишадими. Чоррахага етишганида ,унг томондан битта катта ЗИЛ русмли автомобил чикиб колди тусатдан. Бориб шу автомобилга урилди. Афсус Азлам хам Отаси хам вокеа жойида жон беришди. Бу орада Она улардан бехабар кунгирок килаверарди. Вокеа жойидан бир дан ходими Азламни телефон кутариб Онасига тез етиб келишини,улар авто халокатга учраб оламдан утишганини айтади. Бир кунда уйдан иккита тобут чикаришди. Бу бир оила учун жуда хам дахшат эди. Мен хам жанозасида катнашдим. Онаизор шунаканги додлаб йиглардики,бутун олам йиглагандек. Жанозага келганларнинг хам бу нолалардан кузида ёш эди. Худойиси,хуллас хамма урф одатлари утказилди орадан йил утди. Она шурлик эри ва углини эслаб жуда уксиниб йигларди. Чунки оила такдири якун топиб булган эди. Бахтли кунлар уз нихоясига етган эди. Она барига чидади булса хам огир. Эри ва углини кийимлари,расмлар уша уй. Аммо Онани юраги хамма нарсани кутарди. Набиралари ва келинини шундай ташлаб куймади. -- Кизим майли мен розиман,кайта турмуш куринг,хали ёшсиз !- деди Она. Келин эса эрига булган мухаббатини пеш килаверарди. Онанинг юраги яна бир бор тигланди. Шу шу келин кайнона билан ораси совуб келишмовчиликлар бошланди. Она иложи борича яхши гапиришга харакат киларди. Келин эса анча узгарган куполрок булиб колган эди. Шу тарики орадан ярим йил утди. Бошка илож топмаган Она мажбур булди........

​​Охири Она уз уйини сотиб шахардан икки хонали дом олиб берди келини ва набираларига. Узи эса бир кишлокдан куримсизгина кичкинарок уй олди. Углини хурмати,набираларини келажаги учун келинига хамма шароитни яратиб берди. Тукликни курмаган келин кайнонасини хеч хам эсламади. Набираларини кургани факат Она келди йуклаб. Эрини севардику,лекин кайнонасини бирор марта хам йуклаб бормади. Хар куни байрам ,дугоналар....очилган шампан виноси,интернет....алокалар,расмлар...танишув. Хуллас бир йигит билан танишиб колади. Севишишиб колишади. Гуё Лайли Мажнун каби. Бир куни уша эркакни уйига таклиф килади келин. У эса албатта гуллар билан келади . Уша куни эса эрини улганига икки йил тулган кун. У эрини эслаб кабрини зиёрат килиш у ёкда турсин хатто эсига хам тушмади. Она эса аввал кабристонга борди. Эри ва углини кабрини зиёрат килиб ,курьон тиловат укиди. Яна уксинди ва яна йиглади уларни эслаб. Кабристондан чикиб набираларини тугилган кунига у бу нарса харид килди. Ва уларни табриклаш учун жунади. Уйига якин борса мусика овози баланд эшитиларди. Она секин бориб эшик кокди. Эшикни очган келин маст эди. Оёкда зурга турар эди. Эх шундай кундаям шунака кайфиятда буладими. Келинини эшитарди ичишини лекин уз кузлари билан биринчи бор гувохи булди. Яна уйда бегона эркак. Кузларига ишонмасди Она бечора. Набираларини олдига югуриб кирди: --Келин кани набираларим,мен уларни табриклагани келдим!- деди Онаизор. -- Бугун байрам Ойи...шу учун уларни дугонамникига куйиб келдим!- дея жавоб берди келин. Шунда синиб кетди Онаизорнинг юраги. Барига чидай олган юрак лек буни кутара олмади. Келинининг бу шармандалигига дош бераолмади. Узи шундай хам юраги хасталаниб колган Онаизор шу ерда йикилди жон таслим этди. Лекин биласизми кузлари очик колди. Албатта чунки яккаю ёлгиз углидан колган набираларидан хавотирда эди. Уларнинг кейинги хаётидан хавотир булиб кузлари очик кетди.

ОНА ЮРАГИ СИНДИ... Шахар четида кишлокда яшаймиз. Кишлок шароити булганлиги учун хамма бир бирини танишади. Кишлогимиздаги одамларнинг бир бирига булган муомиласи яхши. Бири бирларини хурмат килишади. Уйларида кандайдир иш булса хашар килиб бир бирларига ёрдамлашишарди. Бир оилани билардим. Жуда хам инок,ахил уртамиёна яшашарди. Биздан икки уй нарида уларнинг уйи жойлашган. Уйи хам унчалик хашаматли эмас ,лекин ихчам курилганди. Отаси шафёрлик киларди. Узининг шахсий машинасида. Онаси уй бекаси,жуда яхши номозхон аёл булиб,махаллада узига яраша урни бор. Уларнинг яккаю ягона фарзанди булиб,у хам аклли ва тушунчаси бор бола эди. Азлам мени синфдош дустим булиб,у оилада ёлгиз фарзанд булса хам эркатой болалар сарасига кирмасди. Оиласига хамма хавас киларди. Мана дустимни якинда уйлантиришди. Туй жуда яхши утди. Мен хам туйдан бир кун олдиндан бошлаб хизматда булдим. Чунки Азлам дустим ахир. Келин хам тушинган аёл булиб, бу оилага тез киришиб кетди. Азлам Университетда укирди. Бир куни машинамда иккаламиз шахарга бордик. Анча гаплашдик. -- Нодир биласанми,мана уйланганимга хам бир йил булиб куйди. Хотиним хомиладор. Шу бахона сабаб хамма синфдошларга бир хак бермокчиман. Узи туйдан бери хеч бирга утириб гаплашаолмадик !- деб колди Азлам. -- Ооо гап йук....булди тамом, утиришга айтимчи мана менда!- дедим хазилу чин килиб. То шахарга боргунимизча хазил хузил килиб гаплашиб кетдик. Шундан кейин у билан бошка бундай гаплашиб утиролмадик. Уша айтган гапини устидан чикиб синфдошларга битта утириш килиб берди лекин. Кунлар утиб келинни дарди кузгаб колди. Келинни тугрикхонага олиб кетишди. Духтирлар текшириб куришдида: -- Хали бола тугилишига бир кун икки кун вакт бор!- дейишди. Азлам уйга кайтиб келгач эртаси куни боришга чогланиб тургач. Тугрикхонадан кечрок келаверинг хали бор дейишди. Кечрокка: -- Муборак булсин эгизаклар, суюнчини каттасини олиб келаверинглар !- деган хабар келди. Эгизаклар.... бири угил бири киз эди. Ота Онаси жуда севинишди. Азламни хурсандчилигини айтмайсизми. -- Ота булибсан углим кабул кил табригимни! Онани кузида кувонч ёшлари. Шунда Азлам Отаси билан йулга отланди. Кувончи узига сигмасди,шошиларди. Онасини юраги сезди,нимадир кунглига келди. Азлам Отаси билан аллакачон йулда боришардилар. Онаси эса хавотир олиб тинмай кунгирок киларди. Умрларини сунгги бекати келдими ёки тасодиф. Хурсандлигидан тезликни оширарди. Йул коидаларига эътибор бермасдан шошилганча боришарди. Эхх шунчалик хам шошилишадими. Чоррахага етишганида ,унг томондан битта катта ЗИЛ русмли автомобил чикиб колди тусатдан. Бориб шу автомобилга урилди. Афсус Азлам хам Отаси хам вокеа жойида жон беришди. Бу орада Она улардан бехабар кунгирок килаверарди. Вокеа жойидан бир дан ходими Азламни телефон кутариб Онасига тез етиб келишини,улар авто халокатга учраб оламдан утишганини айтади. Бир кунда уйдан иккита тобут чикаришди. Бу бир оила учун жуда хам дахшат эди. Мен хам жанозасида катнашдим. Онаизор шунаканги додлаб йиглардики,бутун олам йиглагандек. Жанозага келганларнинг хам бу нолалардан кузида ёш эди. Худойиси,хуллас хамма урф одатлари утказилди орадан йил утди. Она шурлик эри ва углини эслаб жуда уксиниб йигларди. Чунки оила такдири якун топиб булган эди. Бахтли кунлар уз нихоясига етган эди. Она барига чидади булса хам огир. Эри ва углини кийимлари,расмлар уша уй. Аммо Онани юраги хамма нарсани кутарди. Набиралари ва келинини шундай ташлаб куймади. -- Кизим майли мен розиман,кайта турмуш куринг,хали ёшсиз !- деди Она. Келин эса эрига булган мухаббатини пеш килаверарди. Онанинг юраги яна бир бор тигланди. Шу шу келин кайнона билан ораси совуб келишмовчиликлар бошланди. Она иложи борича яхши гапиришга харакат киларди. Келин эса анча узгарган куполрок булиб колган эди. Шу тарики орадан ярим йил утди. Бошка илож топмаган Она мажбур булди........

Диний Савол? Инсон вафот етганда хам киёматгача кайси тана азоси чиримайди? Жавоби
Диний Савол? Инсон вафот етганда хам киёматгача кайси тана азоси чиримайди? Жавоби

​​Худди чакалок овози еростидан эшитилаётгандек булди. Мен дарахтлар орасида шохларга кийимларим уралиб йикилгудек булиб кетдим. У хам етмагандек кандайдир куринмас куч мени ортимдан итараётгандек булди. Гох елкаларимдан, гох бошимдан... Бошим айланиб ,куз олдимда камалак ранглар пайдо булиб, кулокларимда эса чакалок овози янада каттикрок янграб турарди. Хозир хушимни йукотаман деб турганимда кучли итаришдан сунг ерга йикилдим. Охирги куз олдимда намоён булган нарса бу бир чукурга йикилаётганим булди. Билмадим орадан канча вакт утган, кузимни очсам уйда уз диванимда ётган эканман. Ёнимда турмуш уртогим утирарди бошимни силаб. -- Ноилагинамей ...хеч тинч юрмайсанда...- дея кулиб куйди. -- Мен бу ерга качон ва кандай келиб колдим?- дедим эримдан. -- Соат ун иккиларда хужжатларимни олиш учун уйга келганимда, сени уйда йуклигингни пайкаб колдим. Урмон томонга югуришга кетаман деганинг учун сендан хавотир олиб кидиргани изингдан бордим. Уйдан бир кмлар узокликда хушсиз ётган экансан. Сени уйга олиб келиб энди тез ёрдам чакирмокчи булиб тургандим!- деди эрим. -- Йук , тез ёрдамни кераги йук, мен узимни хозир яхши хис килаяпман, факат бошим сал айланиб турибди.- дея гапимни тугатмасимдан, эшигимиз таккиллади. Эрим эшикни очгани кетди. Орадан бир минутча утиб эрим келди ва: -- Ён кушни аёл келибди биз билан танишгани.- деди. Кушнимиз бир кичкина тогорада бугирсок пишириб келибди. Мен хам урнимдан туриб чой дамлаб келдим. Кушнимиз жуда яхши сухбатдош аёл экан. Анча гаплашиб утирганимиздан сунг мен урмонда гувохи булган вокеани сузлаб бердим. Шунда у кушнимиз: -- Аллох узи асрабди...биласизми бу урмон каргишга учраган. Айтишларича жуда илгари арок ичиб юрадиган бир аёл кишлогимизда яшаган экан. Товба килдим, ичиши хам у ёкда турсин, хохлаган эркак билан юриб кетавераркан. Шу сабабли куп бора хомиладор булиб колаверган. Тугиш вакти якинлашгач, урмонга бориб боласини тугиб тириклай кумиб келаверган. Айтишларича беш ёки олтита боласини тугиб кумиб келган экан. Кейинрок эса узини улигини хам урмонда ипга осилган холда топишган. Шундан бери урмонни ичкарирогига ким кирса чакалок йигиси эшитилади. Ва хар хил дахшатли вокеалар хам руй бериб туради. Айтишларича урмонни ярми каргишга учраган эмиш. Шу вокеадан сунг эрталаблари югурмай куйдим. Балки уша тириклай кумилган чакалокларнинг нотинч рухлари безовталанаётгандир. Буларни хаммаси ёлгиз Аллохга аён. Билиб билмай килган хатоларимизни узинг кечиргин Аллохим. Крик Души Шухрат

СИРЛИ ЎРМОНДАГИ ВОҚЕА... Ишдан чарчаб келган Нодир, ташкари эшикни очиб уйга кирди. Бироз кайфияти йуклиги боис хотинининг кутиб олмаганига зарда килиб: -- Кадимда хотинлар эрларини ишдан келишини очик чехра билан кутиб олган булса, хозирги хотинлар уйдан хам чикишмайди, сериал куриб утиришади!- дея хотинини бир чакиб олди. -- Салом, яхши келдингизми? Мен сериал куриб утирганим йук, аксинча интернетдан бир эълонга кузим тушиб колди, ушани укиётгандим.- дея жавоб берди эрига. Нодир хам якинлашиб келдида , пастки жагини хотинининг елкасига куйганча, эълонни овоз чикариб укий бошлади: -- Икки каватли, хамма кулайликлари мавжуд булган, шахардан ун беш км узокликда жойлашган уйимизни сотаман ёки шахар марказида жойлашган уч хонали уйга алмаштираман!- дея укиди ва гапида давом этди.... -- Умуман олганда машинада ун беш км унча олис эмас, бу бизга маъкул! Кани тайёрлан, бориб куриб келамиз уша топган эьлонингдаги уйингни!- деди Нодир. Машинада эьлондаги манзил буйлаб жунашди. Ана мана деганча уша ерга етиб боришди. Уйни куздан кечириб булишгач уй эгаси билан уйни алмашишга келишишди. Уйни то узлари хохлагандек холга келтириб нарсаларни жойлаштиргунларича карийб бир хафта утиб куйди. Нодир ишга кетганда хотини зерикиб колишидан хавотирланиб: -- Мен ишга кетгач ёлгиз узинг зерикиб колмайсанми, нима иш билан шугулланмокчисан?- дея суради хотинидан. -- Эрталаб бироз машк килиш учун югуриб келаман, кейин аклли уй бекаси булиб хамир килиб нон пишириб оламан. -- Каерда югуриб келишни режалаштиряпсан, кишлок буйлабми? -- Кишлок буйлаб эмас, урмон томонга югуриб келаман. Уйимиз кишлок чеккасида жойлашган булиб, сал утиб урмон бошланарди. -- Адашиб колмайсанми узи? -- Йук, болаларга ухшаб тош ташлаб белги куйиб кетаман!- дея кулди хотини. -- Унда яхши....зерикмасдан вактингни утказгин!- дея ишга машинасида жунади. Кейин мен кулогимга наушникни такиб югуриш учун урмон томон югуриб кетдим.- дея гапида давом этди Нодирнинг хотини... Сукмок йул топилмади, ут уланлар устидан мазза килиб югуриб кетдим. Куёш заррин нурларини эрталабдан сочиб турарди. Кулогимда мусика янграб завк билан югуришда давом этардим. Кайфиятим жуда аъло эди. Бир пайт эшитиб бораётган кушигим бирдан тухтади. Нимагадир плеерим айтмай колди. Тухтадимда, заряди тугадимикан деб карадим. Лекин заряди хали куп эди. Кулогимдан наушникни олиб атрофга назар солдим. Атроф жим жирт эди. Факат чигирткаларнинг чириллаш овозлари эшитилиб турарди. Лекин бу жим житлик нимагадир мени хавотирга солаётгандек эди гуё. Яхшилаб эътибор бериб карасам, урмон хам худди узгаргандек куринди кузимга. Олдиндаги дарахтларнинг ораларида тиконли усимликлар билан копланганди. Оёк остиларим кум кук утлар эмас балки коп кора мохлар билан копланганди. -- Кайтиш вакти келди,- дея узимга узим гапирдим атрофдаги жим житлик куркувини бузиш учун. Оркага бурилдим, дахшат...чунки боткокка ухшаган лойли ерлардан иборат манзарани курдим. Узим хам хайрон булдим бу ердан кандай югуриб утдим деб. Шунда дахшатли куркувни енгиш учун эримга кунгирок килмокчи булдим. Чунки эримнинг босик хотиржам гапиришлари доим менга далда буларди. Аммо, афсуски, телефоним ишламади. Тугрироги алока йук эди. Куркувдан бироз югурдим. Нимага бунака манзара ва жимлик хукмронлигидан хайратда эдим. Урмонда хеч булмаса кушлар сайраб туришлари керак эди. Бир пайт янаям мени дахшатга солган вокеа руй берди. Кутилмаганда, урмонда чакалок йигиси эшитилди. Хали кукракдан айрилмаган кичкина чакалок йигиси эшитилди. Бир томондан дахшатга тушсам, иккинчи томондан чакалок йигладими демак мен ёлгиз эмасман, менга якинрокда чакалокнинг онаси бор дея. -- Ким бор?- дея бакирдим....... ​​Бу саволимга жавобан иккинчи чакалокни йигиси эшитилди. Кейин учинчи, туртинчи ва бешинчи марта саволимни кайтариб бакирдим. Дугонамни тугрикхонага кургани борганимда чакалогини эмизишдан олдинги йигисига ухшаш овоз эшитилди. Энди менда дахшатли куркув бутун вужудимни камраб олди.

ХАЙРЛИ ТОНГ! ☀️ Ассалому алайкум! Чоршанба тонги муборак бўлсин Бугунги бошланаётган янги кунингиз файзли ва барокатли бўлсин! Сиз ва яқинларингизни яхши кайфият тарк этмасин! Соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин 🤲 Яқинларингизга ҳам улашинг! •┈┈┈┈•❈••✾••❈•┈┈┈┈• SHIRIN DIYDOR: •┈┈┈┈•❈••✾••❈•┈┈┈┈• «SH I R I N   D I Y D O R» 𝐊𝐚𝐧𝐚𝐥𝐢𝐠𝐚 𝐨𝐛𝐮𝐧𝐚 𝐛𝐨'𝐥𝐢𝐧𝐠 ⤵️ ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ @SHIRIN_DIYDOR_KANALI

#Субҳаноллоҳ Қош нима вазифани бажаради? Ҳамма тана аъзоларини ўз вазифаси бор. Лекин айнан қош қандай вазифани бажаради. Жавоби... 👇

#кузатганларим Ўзини илмли хисоблашнинг ўзи илмсизликдир. Илм ўрганган сари инсон ўзини хеч нарсани билмаслигини тан олиб бор
#кузатганларим Ўзини илмли хисоблашнинг ўзи илмсизликдир. Илм ўрганган сари инсон ўзини хеч нарсани билмаслигини тан олиб бораверади. Илм олмас экансиз, ўзингизни ақлли хисоблаб юраверасиз. "Билмайман" дея олиш ҳам бир илм. Билмасликни тан олиш илмга йўл очади.

Қабринг тупроғи қуриган куни уйланаман😢 Бир аёл эрини роса яхши кўраркан, аммо оғир бетоб бўлибдию, вафоти аниқ бўлиб қолибд
Қабринг тупроғи қуриган куни уйланаман😢 Бир аёл эрини роса яхши кўраркан, аммо оғир бетоб бўлибдию, вафоти аниқ бўлиб қолибди. 😢 Бир кун эрига мен вафот этсам қачон уйланасиз деган саволни берибди. 😔 Шунда эри ҳазиллашиб қабрингни тупроғи қуриган куни уйланаман хотин дебди. Кун келиб аёли вафот этибди, ва эри уни тез тез зиёрат қилишга бораверибди. Лекин нимагадир ҳар борганида қабр атрофи тупроқлари нам бўларкан. Бундан таажжубга тушган эр, буни сабабини билмоқчи бўлибди, ва ўша қабристондан кетмай бир четда кузатишга аҳд қилибди. Ва орадан кўп ўтмай бўлган ишдан шокка тушиб қолибди. Эркак кузатиб турган вақт...... 😱

#TAVSIYA 😥 Yigʼlab oʼqiladigan satrlar 🌀 Psixologik maslahatlar, ibratli roliklar 🧏‍♀Oiladagi ajrimlarga sabab va yechimla
#TAVSIYA 😥 Yigʼlab oʼqiladigan satrlar 🌀 Psixologik maslahatlar, ibratli roliklar 🧏‍♀Oiladagi ajrimlarga sabab va yechimlar 👩‍❤️‍👨Er~xotin munosabatlari va nozik masalalar 👩‍👧‍👦Bolalar tarbiyasida onaning roli 🥗Sog‘lom ovqatlanish 👍Ro‘zg‘or uchun foydali lifehaklar ⚡️Motivatsiya va meditatsiya 💕Kayfiyatni ko‘taruvchi postlar https://t.me/+966MRw3XSUNkYTli https://t.me/+966MRw3XSUNkYTli

🔴BU MARAFONDA SIZ 🔴TOʻGʻRI OVQATLANISH 🔴TOʻGʻRI SUV ICHISH QOYDASI 🔴HAR 5 KUNDA MENYU 🔴HAR 5 KUNDA YANGI NATIJA 🔴BIR OY
🔴BU MARAFONDA SIZ 🔴TOʻGʻRI OVQATLANISH 🔴TOʻGʻRI SUV ICHISH QOYDASI 🔴HAR 5 KUNDA MENYU 🔴HAR 5 KUNDA YANGI NATIJA 🔴BIR OYDA 4 KG DAN 14 KG GACHA VAZN TASHLAYSIZ 🔴DORI VA KAKTELARSIZ OZISH OZISH MARAFONIGA TAYYORMIZ OZISH MARAFONIGA TAYYORMIZ 1️⃣OY 5️⃣0️⃣MING 2️⃣OY 1️⃣0️⃣0️⃣MING 3️⃣OY 1️⃣5️⃣0️⃣MING Faqat bu shu marafonda qatnashgan ayol qizlarga amal qiladi https//t.me/SOGLOM_OZISH_111 https//t.me/SOGLOM_OZISH_111 https//t.me/SOGLOM_OZISH_111 GURUHGA KIRING TEZ KOK YOZUVNI USTIGA BOSING GURUHGA KIRASIZ

🤦‍♀️ Келинжонла! Ҳар куни Ойижон нима овқат қилай деб сўраш жонингизга тегдими? 🧔🏻‍♂️ Эржониз ва уйдагилар кўнглини бирдек олишни истаяпсизми? Ундай бўлса Рецептлар канали айнан Сиз учун! 🍳 Ҳар куни турли таом, салат ва ширинлик рецептларини ва айниқса Нонушта учун осон рецептларни жойлаб боришади. 💁🏻‍♀️ Рецептлар каналига қўшилиб нима овқат қилиш ҳақида ўйлашдан қутуласиз! ⤵️ https://t.me/+wypqu6xls3ozOTNi https://t.me/+wypqu6xls3ozOTNi