3imar سیمار

‌‌‍ .... طبقه‌ی حاکم ضد توسعه و طرفدار گسترش فقر ذات اکثر نظام های استبدادی با رشد اقتصادی و توسعه و رفاه سازگار نیست. دلیلش هم خیلی ساده است: رشد اقتصادی جامعه می‌تواند پایه‌های چنین نظامی را سست کند. رشد اقتصادی در نظام‌های اقتدارگرا فقط در یک حد اندک که بتواند یک معیشت حداقلی یا بخور و نمیری را برای مردم فراهم کند پذیرفتنی است ، اما نه بیشتر . اخیرا سخنان حجت الاسلام میرباقری عضو مجلس خبرگان و نامزد جبهه پایداری برای رهبر بعدی را شنیدم که می‌گفت« مردم ایران گول توسعه را نخواهند خورد» و مدتی پیش هم در خاطرات آقای هاشمی رفسنجانی خواندم که بخش عمده‌ای از روحانیون صاحب مقام جمهوری اسلامی، از قبیل آقایان احمد جنتی و محمد یزدی، صراحتا به ایشان گفته بودند که با رونق‌گیری بیش از حد اقتصاد کشور مخالفند چون به نظرشان رفاه زیاد باعث دوری مردم از خدا و پیغمبر می‌شود. این جمله‌ی آقای علم الهدی امام جمعه‌ شهر مشهد نیز قابل ذکر است که :"اگر زندگی و رفاه بر خدا ترجیح داده شود وضع ما از زمان حضرت امام حسن بدتر خواهد شد و مظلومیت رهبری نیز از مظلومیت حضرت امام حسن بیشتر خواهد شد." این جملات به حد کافی گویا و روشن است. بخش عمده‌ای از روحانیون حاکم بر ایران واقعا هیچ اعتقادی به رونق‌گیری اقتصاد کشور ندارند. زیرا قشر روحانیون حاکم، قلبا و عملا هیچ اعتقادی به تحقق این شعار ندارد‌. وقتی این گروه از روحانیون حاکم، رفاه را معادل فساد و دوری از خدا و در مرتبه‌ی پایین‌تر، تضعیف نظام حکومتی‌شان، تلقی می‌کنند، طبیعتا اجازه‌ی چنین رفاه و رشدی را نخواهند داد. توسعه و رشد اقتصادی الزاماتی دارد که این مقامات روحانی را خوش نمی‌آید. رشد اقتصادی بدون درآمیختن با سرمایه‌ی خارجی ناممکن است و برای این کار به ناگزیر باید درهای بسته‌ی کشور را به سوی خارجی‌ها و سرمایه‌هایشان باز کرد. برای داشتن رشد اقتصادی بالا، باید دست از عناد با جامعه جهانی برداشت و با این جامعه درآمیخت و رفتار متعارف در جهان پیرامونی در پیش گرفت ، که همین می‌تواند پایه‌های نظام را که مبتنی بر اصول جهان‌ستیزانه است سست کند. رفاه مردم به ناگزیر موجب بالا رفتن سطح تحصیلات علمی آحاد جامعه و سست شدن باورهای سنتی و مذهبی می‌شود. رفاه موجب افزایش سفرهای خارجی مردم و آشنایی آنها با فرهنگ‌های بیگانه می‌شود و در یک کلام سبک‌های زندگی غیرسنتی را به سبک زندگی مسلط آنها تبدیل می‌کند. و خلاصه در چنین شرایطی سرکوب مردم برای حکومت بسیار دشوارتر از قبل می‌شود. #بیژن_اشتری @simar50 #ویرایش_اندیشه #جامعه_شناسی #توسعه #تفکرات_سرطانی

... **‌‌چهل‌ساله‌های امروز** در روزگاری نه چندان دور چهل پنجاه سالگی، سن قرار و آرام بود. چهل پنجاه ساله، جزو بزرگان فامیل و خانواده بود. برای خودش احترام و برو و بیایی داشت. زندگیش کاملا تثبیت شده بود و امنیتی داشت و ثباتی..! امروز اما چهل پنجاه ساله‌های ایرانی وضع دیگری دارند نه مانند چهل پنجاه ساله‌های جوامع سنتی و سالیان قبل احترام بزرگتری و ریش سفیدی دارند، و نه همچون چهل پنجاه ساله‌های جوامع پیشرفته، ثبات مالی و امنیت اجتماعی. چهل پنجاه ساله‌ی امروز ایرانی، چند سالی است در حال دست و پنجه نرم کردن با گرفتاریهای مهاجرت است. هنوز دارد زبان خارجی یاد میگیرد در حالیکه ذهنش دیگر ذهن بیست سالگی نیست. در کشور غریب، امتحان شغلی و امتحان رانندگی میدهد و همچنان با قوانین جدید کشور بیگانه دست به گریبان است. همچنان به چیزهایی که پشت سرش گذاشته و آمده، فکر میکند و گاهی افسوس میخورد. همچنان نگران شرایطش در کشور جدید است نگرانیهای یک آدم بیست ساله را در جسم و روح یک چهل پنجاه ساله به دوش میکشد. چهل پنجاه ساله‌ی امروز آنقدر خوش شانس است که برخلاف پنجاه ساله‌های پنجاه سال پیش پدر و مادرش هنوز در کنارش هستند. اما او با قلب و روح یک آدم چهل پنجاه ساله، هر روز صبح باید با این فکر بیدار شود که مادر و پدرش امروز خوبند؟ چهل پنجاه ساله‌ی امروز، هم پدر و مادر است برای فرزندانش و هم گاهی برای پدر و مادرش..باید ستون محکم بزرگترها و کوچکترها باشد. سفت و محکم بایستد و اصلاً احساس ضعف نکند. خیلی هم احساساتی نشود. در روزگاری که نه فرزندش خیلی تره برایش خورد میکند و نه پدر و مادرش ، او باید حواسش به همه‌ی آنها باشد مشکلات همه را سر و سامان دهد و مشکلات خودش را هم.. چهل پنجاه ساله‌ی امروز ، باید مسائل سن بلوغ فرزندش را حل کند باید برای آینده‌ی فرزندش آنهم در این اوضاع آشفته تدبیر بخرج دهد. گرچه هنوز جسمش و روحش هزار طلب دارد باید با تنهایی کنار بیاید. چرا که حتی اگر بتواند رابطه‌ی پیچیده‌ی زناشویی را زنده و شاداب نگه دارد. باز هم تنهاست..! چون وقت ندارد و امکانش نیست به این چیزها فکر کند چون همه منتظر اویند و متوقع از او. چهل پنجاه ساله‌ی روزگار ما همچنان باید چهار اسبه کار کند. چون روزگارش ثبات اقتصادی ندارد هنوز و آینده‌اش نیز هنوز مبهم است و دیگر بدنش طاقت اینجور کار کردن را ندارد. گاهی فشار بالا میرود و گاهی پایین. گاهی تپش قلب می‌گیرد. چهل پنجاه ساله‌های این روزگار همانهایی هستند که در بلاتکلیف‌ترین دوران این سرزمین رشد کردند تمامی آزمون و خطاها روی آنها صورت گرفت. بدترین رفتارها با آنها شد. بدیهی‌ترین تفریحات دوران نوجوانی و جوانی برای آنها جرم محسوب میشد و حتی به خاطر آن در بند افتادند. دلهره و ترس و نگرانی به داخل سلولهایشان رخنه کرد جزئی از وجودشان شد و با آن بزرگ شدند، در بچگی مطیع بودند و در بزرگسالی نیز مطیع. همیشه منتظر سرابی به نام آینده‌ی بهتر بودند و.. **چهل پنجاه ساله‌ی عزیز💔 اگر بخت با تو یار بود و زنده ماندی قوی باش خیلی قوی باش! تو چهل پنجاه ساله‌ی این روزگاری در این سرزمین، و نباید انتظار قرار و آرامشی مانند چهل پنجاه ساله‌های پنجاه شصت سال قبل را داشته باشی چون زندگی هنوز با تو خیلی کار دارد.** @simar50 #نسل_سوخته #وعده_بهشت #بگذرد_این_روزگار_تلختر_از_زهر

... بگو مگوی ترامپ و پزشکیان در حاشیه‌ی ۲۲ بهمن😂😂 @simar50 #طنز_مذاکره #ترامپ #محمد_دانه‌کار #صداپیشه