گەشە(توسعه): سید هاشم هدایتی

           بە ناوی سەرچاوەی ئەوین 🔻بەرەو پیری ساڵی تازە و نەورۆزی پیرۆز🔺 ---- 🔹وەرن با عەقڵانییەت و خۆشەویستی بکەین بە دروشمی بنەمایی بۆ داهاتوومان! 🔹نیازی بە بەڵگە نیە، عەقڵانییەت، وەک کەرەسەی بیر کردنەوەو لێکۆڵینەوە، خۆشەویستیش وەک کانیاوێک بۆ سڕینەوەی ناکۆکیی و دوو بەرەکی و چەن بەرەکیمان، پێویست ترین پێداویستی ئەو سەردەمەیە بۆ ئێمەی کورد. 🔹سەرنجدانێکی سەرسەری لە مێژوو ، بۆمان دەردەخات، خۆخۆری و دژایەتی لە گەڵ یەکتر  بە ناحەزترین شێوە، سەدان ساڵە ڕەخنەی کردۆتە ناومان و هەر ڕۆژ بە بیانوویەکی تازە و کۆن، دروس یان نادروسەوە،  دەکەوینە گیانی یەکتر و لە گەڵ یەک توندی و تیژی دەکەین و ئارەزوومەندی مەرگ و لە ناوچوونی یەکترین! بەڕاستی بۆ؟! و تا کەی؟! 🔹هیچ بیرمان کردۆتەوە بە درێژایی تەمەنی کورد،  نەیاران و دەسەڵاتدارانی دڵڕەق، بۆ پتەوتر کردنی  ئەم ناکۆکی نێوان ئێمە، بە گەڵاڵەوە هەنگاویان هەڵگرتووە و بە شێوەگەلی جۆراوجۆر، ئێمەیان داوەتە گژی یەکتریدا وخۆیان لە دوورەوە چەپڵەیان بۆ لێداوین؟! 🔹براینە! خۆشکینە! بەڕاستی بۆ هاودڵی و هاوڕێیی سەدان هۆکار و دەلیلی ڕوون و ئاشکرامان لە بەر چاوە، کە گرینگترینیان، ناسنامەی هاوبەش و ژیانی هاوبەشە! 🔹کامەمان نازانین ئێمە بێ هاو دڵی و هاوفیکری و هاوکاری ناتوانین سەر کەوین، کێهامان نازانین دوو بەرەکی و ناکۆکییەکان.  سەرەکیترین هۆی دواکەوتن و ژێرچەپۆکەییمانە! 🔹کە وایە وەرن با بە هەر سووچ و گوناح و هەلەیەکەوە،  گەردنی یەکتر ئازا بکەین و پەیمان ببەستین هاودڵ و هاو دەنگ و هاوڕێ بین بۆ گەیشتن بە ئاواتەکانمان. ئاواتە گەورەو بەرزەکانمان، کە سەروەری و سەربەستی، بەرزترینیانە. وەرن باوڕ بکەین بێ یەک گرتن هەرگیز - ئەرێ هەرگیز - ئاواتەکانمان نایێنە دی! 🔹سڵاو لە تاکە تاکەتان و سڵاو لە ئەو هەنگاوانەی بەرەو هاودڵی و هاودەنگی و هاوفیکری و خۆشەویستی هەڵیان دەگرن!             ساڵی نوێتان لێ پیرۆز بێت                سال نو بر شما مبارک منبع:http://www.nishtmanghalam.ir t.me/KDproblems

تجارب تلخ و شیرین یک انسان معمولی (قسمت هشتم) سید هاشم هدایتی « عدم درک موقعیت ها و شرایط، روزی تعجیل را به بلای جان تبدیل می کند و دگر روز تاخیر را!» «هرچە عمر سپری شد دریافتم "عشق" یعنی دوست داشتن همە کس و همە چیز حتی آنانی کە مورد پسندم نیستند !» «وای بە حال  کسانی کە بە هوای چند روز نشستن بر کرسی قدرت بر بندگان خدا ستم روا می بینند و از سرنوشت ستمگران عبرت نمی گیرند!» « جز در هنگام سختی و ناتوانی نمی توان یاران و دوستان واقعی را شناخت. یاران دوران توانمندی بسیارند!» « گرچه هرگز نتوانسته ام خود را از زیر یوغ توجه به قضاوت دیگران رها سازم اما می دانم  وقتی از درون راضی ام، حالم خوب است !» « از تلخی های زندگی آن است که بدانی در موردی ، خطایی از تو سر نزده است اما دیگران تو را مقصر بدانند و تو نتوانی از خود دفاع کنی !» « گاهی اتفاقی در زندگی ما می افتد که ده ها علت دارد خطای بزرگی است اگر آن را فقط به یک عامل ارتباط دهیم!» « کاش می دانستیم  نمی شود سر سیستم حاکم بر  کائنات کلاە گذاشت. خوبی، پاداش و بدی تقاص خواهد داشت. امروز نه، فردا!» « کاش دریابیم برای اثبات صداقت، فرصت جاودانه وجود ندارد، و به این واقعیت توجه کنیم که دیگران، به عمل بیشتر از حرف توجه دارند!» « چندش آور است چنین بیندیشی که فقط باید از حقوق همفکران خود دفاع کنی و اهمیتی به حقوق منتقدان و رقیبان و مخالفان خود ندهی!» « عادت بدی که گویا نمی توانیم ترک کنیم: "نزدیکان و کسانی که کنارمان هستند را می رنجانیم اما بیگانگان و در دور نشسته ها را نوازش می کنیم!» « با تمام وجودم این ضرب المثل کردی را درک کرده ام که می گوید:"اگر روزی خواستید بر سر خود خاک بریزید از خاکریز آنکس بریزید که سفرە بزرگ( گەورە ماڵ) است"!» « من صرفا در روزهایی به آرامش درونی رسیده ام که باور داشته ام به دنیا و کائنات بدهکارم و از هیچکس طلبکار نیستم. حس طلبکاری از دیگران، نابود کنند آرامش است!» « در شگفتم از رفتار برخی آدم ها. چهار چشمی مراقب اند از کسی عیبی ببینند و هوار بکشند! اما چشم شان توان دیدن هیچ نقطه مثبتی را ندارد. یاللعجب!» « کاش هرگز باکسانی کە زبان مشترک و دستگاە تحلیلی مشترک ندارم، گفتگو نمی کردم! « تجربه می گوید هم کلام شدن با کسانی کە اندازە خود و مخاطبانشان را نمی دانند موجب  سبک شدن خواهد شد: «کاش به این باور پسندیده برسم  که "اگر کسی به من یاری می رساند، نشان از انسانیت اوست، نه ادای وظیفه" و پاس بدارم انسانیتش را!» « گره گشایی از کار کسی که خود نمی خواهد، برای گشودن گره های زندگی اش حتی یک گام بردارد، ستم بر اوست !» « زمانی فکر می کردم دین و یا علم، می توانند ناخوشی های کینەورزی، طمع، حسادت و امثالهم را درمان کنند، اما در عمل دیدم، چنین نیست !» «  چه خوب می شد اگر پڕ رویی هم همانند هر پدیده ی دست ساخت بشر، تاریخ انقضاء داشت. برخی برای توسعه این خصلت زشت، برنامه ریزی بلند مدت دارند!» «  در ناحیەی رنج هایی کە از دیگران دیدەام، هرگاه سهمی از علل  آن رنج را بە خود نسبت دادەام، کمتر رنج کشیدەام !» t.me/KDproblems

پرهیز از تک ساحتی ساختن آدم ها لطفا اگر به سرنوشت جامعه و فرزندان مان اهمیت می دهید این سخنرانی کوتاه و بسیار آموزنده را گوش کنید با تشکر از دکتر فایق احمدی به خاطر معرفی این فایل ارزشمند t.me/KDproblems

🔹معرفی کتاب کرد و کردستان، در روزگار خلافت اسلامی تالیف: دکتر زرار صدیق توفیق ترجمه از کردی به فارسی: محمد ابراهیمی محمدی 🔹 مطالعه سرگذشت چند هزار ساله کردها نشان می دهد، پس از حکومت مادها. هرگز نتوانسته است، حاکم بر سرزمین خودش باشد و همیشه زیر سلطه بوده است! به راستی علت آن چیست؟ ناتوان بوده ایم؟ نخواسته ایم؟ ساده دل بوده ایم و کلاه سرمان رفته است؟ یا چون  ناهمدل، ناهمفکر و ناهمراه با یکدیگر بوده ایم! 🔹تاریخ بخوانیم! شاید پی بردیم عامل اصلی این تحت ستم بودن ها چیست؟ 🔹 تاریخ بخوانیم شاید دریابیم تمام برگ های تاریخ کرد و کردستان مملو است از اختلاف و ناسازگاری و خود زنی! 🔹تاریخ بخوانیم شاید پی بردیم اختلافات درونی خودمان در دوره های مختلف، بهترین فرصت را برای  تسلط دیگران بر ما فراهم کرده است! t.me/KDproblems

♦️لطفا این ۷ دقیقه از سخنان دکتر سریع القلم را با دقت گوش دهید محمود سریع‌القلم از پنج ستونِ توسعه نام می‌برد🔺 مشاهده در یوتیوب @joreah_journal www.instagram.com/joreah_journal

♦️محمود سریع‌القلم از پنج ستونِ توسعه نام می‌برد🔺 مشاهده در یوتیوب @joreah_journal www.instagram.com/joreah_journal

آموزش فقط انتقال اطلاعات نیست بلکه تغییر رفتار و تغییر در گرایش هاست. در واقع آموزش حتی انقلاب در ذهن است استاد پروفسور الوانی از برجستگان علم مدیریت در ایران t.me/KDproblems

✨ آیین نکوداشت استاد بایزید مردوخی و مراسم رونمایی از کتاب ✍ روایت بایزید مردوخی از مسئله توسعه در ایران 📗 برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد کتاب و سفارش اینترنتی آن کلیک کنید.

تجارب تلخ و شیرین یک انسان معمولی(قسمت هفتم) « بیشتر از دروغ های مستقیم، دروغ های مصلحتی به سلامت روابط بین افراد و جوامع لطمه وارد می کند زیرا قبح دروغ را می شکند!» « کاش دریابیم نباید بە زخم های پنهان زندگی مان نمک بپاشیم. مرور روزانە آن ها،  زندگی مان را بە زهر مار تبدیل خواهد کرد !» « در عمر خود، به یاد ندارم، فردی ستم کرده باشد و عاقبت خیری نصیبش شده باشد. اینکه می گویند دنیا دار مکافات است، سخن روایی است !» « در تعامل های خود با دیگران، فقط زمانی احساس خوشحالی داشته ام که خود را کمتر و پایین تر از دیگران به حساب آورده ام. خود بزرگ بینی همیشه دردسرساز است!» « هرگز دستاوردهای مطلوبی برای برخوردهای تند، تحقیرآمیز و به دور از نرمی مشاهده نکرده ام!» « بدون گذشت و مدارا زندگی سخت می شود، برای حفظ آرامش خود و اطرافیان خوب است اهل مدارا باشیم!» « کسی نمی تواند گذشته را برگرداند، اما می توان با اندیشه طرح جدید، بر خرابه های دیروز ساختمان های نو ساخت!» «در شصت سالگی به این نتیجه رسیدم که درشت گویی علیه بزرگان هر قومی. ولو دشمنان، روا نیست!» «خاطره روزهایی که مدح را بر نقد ترجیح می دادم مرا آزار می دهد. براستی که داشتن منتقد نعمت بزرگی است اگر قدر بدانیم!» « دلم به درد می آید گاهی به یاد می آورم با بی دقتی دل کسانی را به درد آورده ام که درد بر آن ها روا نبوده است !» « کاش از کودکی صبر و بردباری را به ما می آموختند، خدا می داند نابردباری چه صدمات سنگینی بر روح و روانمان وارد کرده است!» «افسوس که روزگارانی، همانند بسیاری از افراد خودخواه،  خواسته و نظر خود را معیار درستی و نادرستی هر کاری می دانستم !» « تلاش برای اثبات خود، زمانی چندش آور می شود که فکر کنیم، اثبات ما باید همراه با کوچک شمردن دیگران باشد!» « چقدر ناخوشایند است، به امید یاری دیگران باشی، و دریابی پیوندتان محاسبەگرانە بودە است. یاری دهندە بی منت فقط خدا !» « خدا نیارد روزی را که فرد آلودەی خود بزرگ بینی بشود، تمام اطرافیان را رقیب و مانع به اوج رسیدن خود می شمارد!» « دیر زمانی است دریافته ام؛ خط کشی خوب/بد برای افراد، نادرست و نارواست. همه افراد ترکیبی از خوبی و بدی هستند با اندازه های متفاوت» « وقتی بە این حقیقت می اندیشم که فردای زندگی همه داشته های دنیایی، مرا ترک خواهند کرد. در مواجهه با نامرادی ها صبورتر می شوم !» « هریک به نوعی ناچاریم گاهی چشمانمان را بر روی برخی حقایق ببندیم و گرنه با هم بودنمان دوام نخواهد آورد!» t.me/KDproblems

چه بایدکردهای توسعه کردستان! (قسمت ششم) سرمایه  بی بدیل آب کردستان! سید هاشم هدایتی .🔹ویل دورانت در فصل اول جلد اول تاریخ تمدن می گوید: باران از ضروریات تمدن است، زیرا آب، حتی بیش از نور آفتاب، در پیدایش زندگی و پیشرفت آن تاثیر دارد. طبیعت و مزاج اسرارآمیز عناصر ممکن است سبب خشک شدن و مرگ نواحی وسیعی شود که سابق بر این در آن ها، حِرَف و صنایع پیشرفت قابلی داشته، چنانکه این امر در باره بابل و نینوا اتفاق افتاده است، همچنین ممکن است سبب آن شود که سر زمین هایی همچون انگلستان یا باب پوجت در غرب واشنگتن که از خطوط مواصلات بزرگ دور افتاده اند، نیرومند و صاحب ثروت شوند" 🔹آب بدون تردید یک مزیت رقابتی کردستان است. آمارها و اطلاعات رسمی و مشاهدات نشان می دهد که در صورت اثربخش شدن مدیریت آب،  سرمایه اب کردستان می تواند به تحقق بخشی از توسعه همه جانبه استان کمک کند. چرا که علاوه بر بارش باران  اصلی ترین منبع تامین آب که معادل 13 میلیارد مکعب در سال برآورد شده(حدود 3 درصد باران کشور)، 17 رودخانه دائمی و 24 رودخانه فصلی منبع آبی بیش از 4 میلیارد مترمکعب آب(حدود 6 و نیم درصد رودخانه های کشور)،  درکنار 9 سد درحال بهره برداری، 11 سد درحال اجراء و 14 سد درحال مطالعه که در صورت اتمام کلیه طرح های اجرایی و مطالعاتی حدود یک میلیارد و 800 میلیون متر مکعب آب ذخیره نصیب مردم این خطه می کند. به خوبی گویای میزان اهمیت این منبع خدادی در فرایند توسعه کردستان است. 🔹در حال حاضر خروجی آب از استان کردستان به سمت استان های آذربایجان غربی، همدان، کرمانشاه و نیز کشور عراق جریان دارد. بخشی از این آب ها از محل آب رودخانه هاست شبیه آنچه از طریق سیروان وارد عراق می شود و یا از محل ذخیره سدهایی استان است. و در مواردی نیز آب کردستان وارد سدهای سایر استان ها می شود از جمله سدی که به نام استان کرمانشاه در منطقه هجیج ساخته شده اما بخش عمده سرچشمه آب آن استان کردستان است. 🔹پرسش جدی این است که مردم کردستان چه میزان از سرمایه ی آب استان بهره مند هستند؟ سرمایه آب کردستان که بی تردید یکی از مزیت های نسبی قابل تبدیل به مزیت رقابتی است چه میزان در توسعه همه جانبه کردستان نقش دارد؟ آنچه به چشم دیده می شود این است که علیرم سال ها درخواست و اعتراض و خواهش و تمنا هیچکس پاسخگوی هدر رفتن این سرمایه ی عظیم نیست. درست است در دنیای امروز کسی نمی تواند مانع از خروج آب مازاد یک منطقه به منطقه و یا حتی کشور دیگر بشود اما آنچه که جای پرسش دارد اینکه چرا نباید مردم کردستان از این سرمایه عظیم خدادادی برای رفاه حال خود بهره مند شوند؟ چرا نباید صنایع آب بر در مناطق پڕ آبی نظیر کردستان ایجاد شود و برعکس در مناطقی ایجاد شود که فاقد توانایی لازم برای تامین آن صنایع است و دولت ناچار شود هزاران کیلومتر کانال کشی پر هزینه اجرا نماید تا برای آن صنایع اشتباهی آب مورد نیاز تامین کند؟ چرا ده ها کارخانه صنایع بسته بندی آب معدنی در ده ها سر چشمه آب پاک و زلال کردستان ایجاد نمی شود؟ 🔹پرسش اساسی تر اینکه چرا مردم کردستان نباید از حق آبه آب های خروجی استان بهره مند شده و از محل این سرمایه ارزشمند پروژه های بزرگ و قابل توجیه دراستان استفاده شود؟ کیست نداند که ایجاد و ساخت 34 سد در استان کردستان چه حجمی از محیط زیست را تخریب و به زیستگاه مردم لطمه زده و خواهد زد. کارشناسان واقفند در مسیر توسعه خواه ناخواه بخش هایی از محیط زیست تخریب می شود عین همان خساراتی که برای ایجاد شهرک های صنعتی ، محیط زیست متحمل می شود. کما اینکه پیشینه کشورهای توسعه یافته نشان می دهد طی این مسیر و پرداخت این هزینه تاحدی گریز ناپذیر است اما پرسش این است: درحالی که مردم به امید توسعه منطقه خود با این تخریب ها کنار آمده اند چرا نباید ثمره و سود آن به جیب کردستانی ها برگردد؟ منصفانه نیست که هزینه سدسازی ها بر دوش کردستانی ها باشد اما از آن بهره کافی نبرند! t.me/KDproblems

تجارب تلخ و شیرین یک انسان معمولی(قسمت ششم) «درد بی درمانی است کە بە خاطر  برخی کارها دیگران را سرزنش کنید اما اگر خودت همان کار را انجام دهی، هیچ  سرزنشی را روا ندارید!» «روزهای گذشتە بر نمی گردند اما یکایک آن ها، موانع ویا یاری دهنده های ما بە سوی آینده هستند. این موانع یا یاری دهنده ها را خودمان می سازیم!» « گذشته ام می گوید هرگاه درونم آرام بوده است، زندگی آرامی داشتەام و ناآرامی های زندگیم از درون نا آرامم نشات گرفته اند!» « حالمان بهتر می شود اگر به جای کینه ورزی، دوست داشتن را در عمق جانمان، جای دهیم. کینە عجب بلای خانمانسوزی است!» « نمی دانم چگونه با این حس ناخوشایند کنار بیایم که مدام نگاه به گذشته دارد و کوهی از افسوس به همراه!» « گاهی فکر می کنم در برخی از انتخاب هایم رگە های خودخواهی نمایاناست. و همین حس بە شدت آزارم می دهد!» « خوشبختی از نظر من احساس مفید بودن برای خود و دیگران است. یعنی کیف کنی که هستی. حس کنی به درد بخوری!» « در شگفتم کسانی که بدون کوچک ترین شناخت، در مورد دیگران قضاوت می کنند، شب هنگام چگونه خواب شان می برد!» « مواجهه با انسان های دارای خصلت های نیک. همواره برایم خوشایند بوده است لکن روبرو شدن با افراد با حیا بسی خوشایندتر است!» « مواجهه با انسان های حسود، خودخواە، و امثالهم، همیشە آزار دهندە است اما همجواری با قدرناشناس (سپڵە)، آزار دهنده تر از همه است !» « تلاش برای راضی نگه داشتن همه کسانی که با ما در ارتباط اند، بیهوده است. کاش باب میل خودمان زندگی کنیم  !» « کسان زیادی دیدم بی پروایانە سنگ بی حرمتی بە سوی دیگران انداختند، غافل از انکە خود بە زودی مورد بی حرمتی قرار  خواهند گرفت !» « هرگز نتوانستم حال کسی را درک کنم کە بدون کمترین آگاهی، در مورد موضوعات پیچیده اظهار نظر می کند، و بسیار هم، حق به جانب!» « گاهی فکر می کنم چه خوب بود اگر، قدرت درک دوران پیری را در جوانی داشتم و شجاعت جوانی را در پیری!» « چه خوب می شد اگر قبل از بر زبان جاری کردن هر سخنی، اندکی آن را در گلوی خود غرغره می کردیم!» « گاهی به خود می گویم: "بی خیال آرزوها"، در حالی کە می دانم: انسانی که آرزو ندارد مرده ی متحرکی بیش نیست"!» « گرچه در راە موفقیت، از هیچ  کوششی دریغ نکرده ام اما هرگز از بازنده شدن  حریفان خشنود نشدەام. و چە دوست داشتنی است این حس!» « شاید اگر در انتخاب های مهم زندگی، اولویت ها را رعایت می کردم، کمتر دچار زیان می شدم. در زندگی هر فرد، اولویت بندی امور یک اصل اساسی است !» « گاهی فکر می کنیم با نیش زبان زدن  حریف را از میدان خارج می کنیم  در حالی که هر نیش زبان، بە تیری تبدیل می شود، در کمان حریف علیە خودمان!» « برای سنجیدن میزان مهربانی آدم ها لبخند کافی نیست، دستان بخشنده و قلب خالی از نفرت لازم است!» t.me/KDproblems

لطفا دو دقیقە وقت بگذارید و این یادداشت مهم را با تمام وجود بخوانید! *چرا همدیگر را قبول نداریم؟* ✅ ✍ دکتر محمود سریع القلم در حکمرانی چینی‌­ها جز اقتدارگرایی تجربۀ دیگری ندارند. اما چند سرمایۀ اجتماعی باعث شده که در توسعۀ اقتصادی، دستاوردهای منحصر به فردی را کسب کنند : فرهنگِ همکاری و حمایت از یکدیگر که 2600 سال پیش توسط کنفوسیوس،عموم مردم از کشاورز، کارآفرین، متخصص تا مجری را بهم متصل کرد. اقتدار گرایی چینی بر خلافِ اقتدارگرایی خاورمیانه­‌ای، تابعِ تشکیلات و طبقاتِ مرتبط با شاه بود. این سنت در دوران حکومت کمونیستی نیز ادامه پیدا کرد. شاهِ چینی نه تنها با طیف وسیعی از نخبگان و سیاست مداران مشورت می کرد بلکه بدونِ دستیابی به اجماع، سیاستی را پیش نمی­‌برد. این روش حکمرانی و تصمیم گیری یک اثر مهم داشت و افراد را نسبت به ثقلِ حکومت، علاقمند، وفادار و تعلق پذیرمی کرد. در مقامِ مقایسه، در اقتدارگرایی صدام یا ناصرالدین شاه، نه وزیر امنیت داشت نه وکیل و نه مشاور. تحولاتِ چشمگیر اقتصادی برزیل، هند، ویتنام، کرۀ جنوبی، اندونزی و چین در سی سال گذشته صرفاً در درون حاکمیت متشکل از جریان های مختلف و وجودِ هیات حاکمه و اِلیت (نخبگان) اتفاق افتاده است. وقتی کارگزاران یک کشور به مجموعۀ حاکمیت احساسِ تعلق نکنند، زمینۀ نفوذِ خارجی فراهم می شود. وقتی کشوری اِلیت (نخبه) داشته باشد و بهترین ها و دانا ترین ها را در هیات حاکمه جمع کند، دقیق حرف زدن و صحیح عمل کردن، قاعده می شود. اگر اِلیت‌­های چینی نه از طریق لیبرالیسم غربی، بلکه با تعالیمِ کنفوسیوسی به تقسیم کار، وظیفه شناسی، تخصص، نظم و هرم سازمانی اعتقاد نداشتند، نمی توانستند سه تریلیون دلار ذخائر ارزی جمع کنند و به اکثریت کشورهای جهان وام بدهند تاریخ سیاسی ایران، تاریخ افراد است: از خوارزمشاه و ملکشاه و بهرامشاه و سلطان حسین و شاه اسماعیل و شاه سلیمان گرفته تا کریمخان و آقا محمد خان و مظفرالدین شاه و رضا شاه و محمدرضا شاه. جزئیات تاریخی به وضوح نشان می‌­دهد که تناسبی میان سطح قدرت شاه و اطرافیان، حتی وزرا و دربار نبوده است: شاه بوده و عده وسیعی از افراد اُپراتور. رضا شاه و محمدرضا شاه هر چند دوره ای با اِلیت ها (نخبگان) کارها را پیش بردند اما به خصوص در پنج سال آخر حکمرانی خود، با قضاوت و ذهنیت شخصِ خودشان تصمیم می گرفتند. وقتی کشوری اِلیت (نخبه) نداشته باشد، اُپراتورها با صلاحیت و دانش انتخاب نمی­‌شوند بلکه صرفاً بر اساس وفاداری و پیروی تام از دستورات منصوب می­‌شوند. در چنین قالبی، اُپراتورها نیز زیرمجموعۀ خود را بر اساس وفاداری به سِمَت می گمارند. هرچند در ظاهر، عموم این افراد حکمرانی می کنند اما در باطن نه یکدیگر را قبول دارند و نه تعهدی به یک سیستم سیاسی یا سرزمینی دارند. پنج ماه قبل از انقلاب، کارمندان بانک مرکزی فهرست 177 تن از افراد سرشناس پهلوی که بالغ بر 2 میلیارد دلار از کشور خارج کرده بودند را منتشر کردند. همین ­که اُپراتورها از اواسطِ 1357 آسیب پذیری های شاه را حس کردند، صحنه را ترک گفتند. از منظر روان شناسی اجتماعی، ممکن است بحث کنیم که افراد یکدیگر را قبول ندارند چون این خصلت ها را دارا هستند: انحصار طلب، خود محور، خود بزرگ بین، شهرت طلب، جاه طلب. اما اینها معلول اند و علل ظهور این خصایص را باید در سیستم حکمرانی جستجو کرد. این خصلت‌ها را می­‌توان در شهروندان عموم کشورها پیدا کرد ولی سیستم مدیریت اجازۀ ظهور آن­ها را یا نمی‌­دهد یا محدود می‌­کند. ویتنام و چین هر دو اقتدارگرا هستند ولی حداقل در حیطۀ مسائلِ اقتصادی و روابط بین‌­المللی، به شدت تخصصی اداره می شوند. وقتی وزیری در موضوع وزارت خود حتی چند کتاب نخوانده و سال ها وزیر می ماند، رهیافت تصمیم­‌سازی در سازمان خود را به طور طبیعی به سَمت ناکارآمدی و تملق سوق می دهد. شاید دلیلِ اصلی که روسیه با قدمتِ تاریخی، وسعتِ جغرافیایی، ذخائرِ منحصر به فرد طبیعی و حدودِ ده هزار کلاهک هسته ای، حتی یک کالای قابلِ عرضه در سطح جهانی ندارد به خاطر فقدانِ اِلیت باشد به طوری که با بحث و گفتگو، مشورت و یادگیری، این کشور فوق العاده را مدیریت کند. تاریخ روسیه نیز تاریخ افراد است. مکزیک در 300 سال گذشته با سه قدرت ( فرانسه، اسپانیا و آمریکا) در گیر بوده اما با دیالوگ‌های درون حکومتی و به کار گیری بهترین‌ها در یک سیستمِ اِلیت، هم اکنون بالای یک تریلیون دلار تولید نا خالص داخلی دارد. کرۀ جنوبی همیشه درگیر ژاپن، چین و روسیه بوده اما با انسجام خارق العاده در سطح الیت ها، به یک کشور با اهمیتِ جهانی تبدیل شده است. از منظر تاریخی، اگر ایرانی ها اِلیت (نخبه) داشتند، روسیه و انگلیس نمی توانستند رضاشاه را در چهار ساعت عزل کنند.

‏برای انهدام یک تمدن ۳ چیز لازم است: خانواده نظام آموزشی الگوها برای اولی منزلت زن را باید شکست، دومی منزلت معلم برای سومی منزلت بزرگان و اسطوره ها ... 👤جبران خلیل جبران ▫️انجمن بزرگان و اندیشمندان ▫️@Anjomane_bozorgan

انصاف حکم می کند قدردان باشیم! 🔹امروز برای چندمین بار از پارک جدیدالتاسیس "ڕۆجیار" سنندج عکس گرفتم. پس از مرور چند باره آنچه در مورد حواشی این پارک گفته می شود، سرانجام انصاف مرا وا داشت، فارغ از هر نگاه سیاسی، به حکم قدرشناسی از کارهایی که در ماه های اخیر در مدیریت شهری سنندج. اعم از پارک سازی، ساماندهی جداول خیابان ها و آسفالت خیابان ها انجام گرفته است به برنامه ریزان و مجریان آن تبریک بگویم! 🔹پیش تر هم گفته بودم  اکنون که نگاهم بر توسعه اقتصادی تمرکز یافته است، انجام کار در جهت توسعه کردستان برایم اهمیت دارد. اینکه چه کسانی، با چه لباسی و به چه نیتی گامی در جهت توسعه انجام می دهند، ابدا برایم مهم نیست. مهم آباد شدن کردستان است و کارهایی که به آرامش و آسایش مردم بینجامد. شبیه همین کارهایی که مردم در کوچه و خیابان های شهر می بینند! 🔹پس از گذشت چهل و پنج سال حاکمیت ج  ا ، ا عقل حکم می کند سیاست گذاران و برنامه ریزان کشور و منطقه، نیم نگاهی به عملکرد خود بیندازند و دریابند که مردم قدردان کار و عمل در راستای آبادانی محل زندگی خود هستند و به شدت بیزار و متنفرند از دروغ و وعده های توخالی! t.me/KDproblems

چه بایدکردهای توسعه ی کُردستان! (قسمت پنجم) سید هاشم هدایتی گسترش کشت و صنعت: 🔹در قسمت های پیشین ضمن اشاره به مزیت های مهم آب و زمین در کردستان، به کشت و زرع گندم و انواع حبوبات، منابع طبیعی، مراتع و جنگلکاری، و برخی از مصادیق باغداری و ضرورت توسعه کشت و صنعت های مرتبط، اشاره شد. از دیگر مزیت های مهم، باید به دامپروری و دامداری اشاره کرد. 🔹وجود مراتع وسیع و آب و هوای مناسب، در مناطقی از کردستان موجب شده در ذهن تاریخی مردم، همواره دامداری یکی از منابع مهم درآمدی کُردستانی ها به شمار آید. در دهه های پیشین، اکثریت قریب به اتفاق روستائیان کُرد، بخشی از کار خود را به پرورش دام و طیور اختصاص داده اند. کما اینکه حکومت پهلوی با درک این واقعیت و  با ایجاد کشت و صنعت های نسبتا مدرن، کوشید مزیت نسبی  دام و طیور در کشور را به مزیت رقابتی تبدیل کند. 🔹شاید اگر آن سیاست، بدون وقفه تداوم می یافت اکنون استان کردستان نیز شاهد کشت و صنعت های دام و طیور متعددی بود. امری که گسترش آن می توانست توسعه بخش کشاورزی کردستان را ترقی داده و ضمن ایجاد منابع مالی وسیع، زمینه اشتغال هزاران جوان تحصیلکرده این حوزه را فراهم  و درآمد سرانه کُردستانی ها را افزایش دهد. منطقه سارال از قدیم الایام به عنوان یکی از مراکز رشد و توسعه دام و طیور بوده است. اکنون می توانست شاهد بزرگترین کشتارگاه دام منطقه نیز باشد. کما اینکه در زمینه تولید و ایجاد کشتارگاه مرغ اقدامات موثری انجام شده است. 🔹 تا جایی که به یاد دارم ایده و حتی طرح ایجاد کشتارگاه بزرگ دام در منطقه سارال بیش از سی سال است در محافل کارشناسی مطرح بوده و بارها نیز مراحل اولیه را برای اجرایی شدن طی کرده است اما چرا جامه عمل نپوشیده است و چرا هنوز بخش عمده ی دام و طیور کردستان به صورت زنده از منطقه خارج می شود و چرا هنوز بخش عمده ای از شیر استان به سایر مناطق منتقل شده و کارخانجات فراورده های لبنیات با بِرَندِ کُردستان ایجاد نشده است، جای سوال دارد! 🔹در رابطه با موارد مطرح شده ذکر چند نکته را ضروری می دانم: یک. تردیدی نیست تاکید بر سرمایه گذاری هر یک از این موارد در هر منطقه از کشور نیازمند اتکای به داده هایی است که در مقاطع مختلف به ویژه در دهه های چهل و هفتاد تحت عنوان طرح آمایش سرزمین مورد تاکید قرار گرفته و البته نیازمند به روز کردن آنهاست. طرح های آمایش سرزمین اگر به خوبی اجراء می شد می توانست از اِعمال نفوذ صاحبان نفوذ در مراکز تصمیم گیری برای اجرای طرح های سلیقه ای، و غالبا مضر به حال کشور و مناطق، در برخی مناطق جلوگیری کند که خام فروشی محصولات کُردستان را ناشی از این سیاست های سلیقه ای غلط می دانم. سه. هیچیک از مواردی که نگارنده مورد تاکید قرار می دهد به معنای آن نیست که تا کنون هیچ توجهی به آنان نشده است، خیر! در مواردی کارهایی  انجام گرفته است که بعضا هم خوب و اثربخش بوده است، نظیر گسترش مرغداری های متعدد. اما اولا انتظار می رود این اقدامات با دقت بالا و درچارچوب طرح های آمایش سرزمین باشد و ثانیا به سوی تکمیل ظرفیت ها پیش برود و ثالثا ظرفیت ها و مزیت های نسبی و آب و خاک را مورد نظر قرار داده و با یک نگاه سیستمی و همه جانبه، توسعه پایدار و حفظ محیط زیست را مورد توجه قرار دهند چهار. نگارنده مدعی نیست که با توصیه و بیان، زمینه های مورد اشاره اتفاق می افتد خیر! بلکه مدعی هستم توجه به این موارد باید به مطالبه و خواست همگانی تبدیل شده و در هر محفل و انجمنی تکرار شود تا برنامه ریزان را وادارد با مطالعات علمی و کارشناسی زمینه های اجرایی شدن آن را فراهم و با برنامه ریزی علمی و بهره گیری از تکنولوژی مناسب در آن راه گام بردارند. اجازه بدهید این نکته مهم را هم اضافه کنم که اجرای اینگونه طرح ها قبل از هرچیز نیازمند یک اراده ملی در مراکز مهم تصمیم گیری کشور است و بدون آن صرفا درقالب حرف باقی خواهد ماند! t.me/KDproblems

اما اولا انتظار می رود این اقدامات با دقت بالا و درچارچوب طرح های آمایش سرزمین باشد و ثانیا به سوی تکمیل ظرفیت ها پیش برود و ثالثا ظرفیت ها و مزیت های نسبی و آب و خاک را مورد نظر قرار داده و با یک نگاه سیستمی و همه جانبه، توسعه پایدار و حفظ محیط زیست را مورد توجه قرار دهند چهار. نگارنده مدعی نیست که با توصیه و بیان، زمینه های مورد اشاره اتفاق می افتد خیر! بلکه مدعی هستم توجه به این موارد باید به مطالبه و خواست همگانی تبدیل شده و در هر محفل و انجمنی تکرار شود تا برنامه ریزان را وادارد با مطالعات علمی و کارشناسی زمینه های اجرایی شدن آن را فراهم و با برنامه ریزی علمی و بهره گیری از تکنولوژی مناسب در آن راه گام بردارند. اجازه بدهید این نکته مهم را هم اضافه کنم که اجرای اینگونه طرح ها قبل از هرچیز نیازمند یک اراده ملی در مراکز مهم تصمیم گیری کشور است و بدون آن صرفا درقالب حرف باقی خواهد ماند! t.me/KDproblems