تفکر، یادگیری، مشاهده‌(تیم)

#سيستم #خانواده #جهان 🔸لحظه ی با شكوه و زيباي افطار است. به مولانا عشق مي ورزم كه كه نسيم انديشه اش بر من مي وزد : اين دهان بستي دهاني باز شد تا خورنده ي لقمه هاي راز شد به شجريان عشق مي ورزم كه انبان آفرينش را پر از ترانه هاي تازه كرده است و برايش آرزوي سلامتي مي كنم. به استاد مرحومم سيد حسن حسيني عشق مي ورزم كه تعبير انبان آفرينش و ترانه هاي تازه را در ظرف بلورين كلماتم ريخت. لقمه اي نان و پنير و سبزي از سفره مي چینم. بي اختيار پرتاب مي شوم به پيشينه ی قديم اشياء و به قول عزيز شاعران - سهراب سپهري- در حافظه ي چوب، باغي مي بينم و صورتم به استقبال وزش بيشه ي شور ابدي مي رود. با تمام وجود عشق مي ورزم به دهقاني كه صبح به نيت متبرك "روزي پاك" از خانه بيرون زده و دانه در خاك نشانده. به دانه اي كه مشتاق و آماده ی جوانه زدن در خاك بوده. به ذره ذره خاك كه دانه را در آغوش گرفته و به آن انرژي داده. به آفتاب كه ذره ذره از ميان هزار توي خاك به دانه تابيده عشق می ورزم. به بادهاي بارور كننده كه ابرها را جمع كرده اند و ابرها كه باريده اند و به آب كه قطره قطره دانه را بارور كرده است، عشق مي ورزم. به دانه هايي عشق مي ورزم كه كريمانه خوشه شده و به دستي كه خوشه ها را چيده و گندم كرده و به آسياب برده و به آسياباني كه آسياب را گردانده تا چرخ زندگي اش بگردد، عشق مي ورزم. به دستي كه آرد را خمير كرده و به نانوايي كه خمير را گسترانده و در تنور گذاشته تا نان شود و قوت جانم شود، عشق مي ورزم. پرتاب مي شوم به مرتع سر سبزي كه دام ها در آن با آرامش مي چرند و ذره ذره علف ها در جانشان شير مي شود و شيري كه با دستهاي مهربان زن روستايي همراه با آوازي حزين دوشيده مي شود و در سطل مي ريزد و به دستي كه شير را به پنير تبديل مي كند، عشق می ورزم. به دستي عشق مي ورزم كه سبزي ها را كه روزها در آفتاب و باد و خاك زيباي بستان باليده و رشد كرده مي چيند و به بازار مي برد تا روزي حلالي ديگر را به خانه هايي ديگر ببرد . به پسرم كه نان خريده عشق مي ورزم. به همسرم كه سبزي و پنير را خريده عشق مي ورزم .به دستهاي او كه سفره افطار را آماده كرده عشق مي ورزم. خوشحالم كه فرزند و همسرم مي توانند براي خريد نان و سبزي و پنير به بازار بروند و پولي براي آوردن اين همه زيبايي به خانه بپردازند. به خودم عشق مي ورزم و نيز به كارم که چشمه ی روزي من است، به مردم سرزمينم كه مرا مشتاق كار كردند تا روشنايي بخش شب هاي خانه هايشان باشم، عشق مي ورزم. به همه ی سفره هاي افطار در نيايش هاي رمضان در همه خانه ها عشق مي ورزم. به جهان خرم از آنم كه جهان خرم از اوست عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست لذتِ خوردن لقمه ی نان و پنير و سبزي در جانم هزار هزار برابر مي شود و در اين انديشه ام كه اين لقمه ی راز، منشا بركات فراواني در جان و نهانم خواهد بود و مثل يك لحظه ی دراز، از امروز تا ابديت ادامه خواهد داشت. و سرانجام به شعر زيباي سعدي (عليه الرحمه ) فكر مي كنم و به خودم تلنگر مي زنم كه: آي . جزِ ناچيز سيستم آفرينش خداوند! حواست باشد : ابر و باد و مه و خورشيد و فلك در كارند تا تو ناني به كف آري و به غفلت نخوري ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ محمد حسن حسيني كانال تفكر و يادگيري @THINKINGandLEARNING

☝☝☝☝☝☝☝☝☝ اگر به تصویر دقت کنید متوجه می شوید که مسیر ارتباطی بین مخزن 2 و 3 مسدود است ! پس اول مخزن 2 پر میشود. ⏳⏳⏳⏳⏳⏳ @THINKINGandLEARNING

#حل_مسئله #ظرف_ها منبع: کانال مجله علمی آموزش ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ @THINKINGandLEARNING

این جزر و مد چیست که تا ماه می‌رود؟ دریای درد کیست که در چاه می‌رود؟ این سان که چرخ می‌گذرد بر مدار شوم بیم خسوف و تیرگی ماه می‌رود گویی که چرخ بوی خطر را شنیده است یک لحظه مکث کرده به اکراه می‌رود آبستن عزای عظیمی ست، کاین چنین آسیمه‌سر، نسیم سحرگاه می‌رود امشب فروفتاده مگر ماه از آسمان یا آفتاب روی زمین راه می‌رود! مرغان نوحه خوان سحر را چه شیونی ست؟ وقتی علی به جانب در گاه می رود در کوچه‌های کوفه صدای عبور کیست؟ گویا دلی به مقصد دلخواه می‌رود دارد سر شکافتن فرق آفتاب  آن سایه‌ای که در دل شب راه می‌رود مرحوم قیصر امین پور

اثر دیگری از استاد فرشچیان ☝☝☝و شعر ی دیگر از مرحوم قیصر امین پور👇👇👇 @THINKINGandLEARNING

#شعر امشب سر مهربان نخلی خم شد در کیسه نان به جای خرما غم شد در خانه دور بیوه ای شیون کرد همبازی کودک یتیمی کم شد ... " مرحوم قيصر امين پور" ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ کانال تفکر و یادگیری @THINKINGandLEARNING

☝☝☝☝☝☝☝☝☝ #انیمیشن #آموزه_ها 1- نفر اول جستجو كرد و به دنبال فرصت نو بود اما بي گدار به آب زد. بدون اينكه منابع را بسنجد، حركت كرد و نابود شد. 2- نفر دوم ياد گرفت كه راه نياز به منابع انرژي دارد، اما اندازه انرژي مورد نیاز را نفهميد و تنها رفت.(تفكر كمي و يادگيري تيمي) 3- نفر سوم، نفر دوم را ياری كرد( يادگيري تيمي) اما بازكفايت منبع انرژي و دوري راه را نفهميد (تفكر كمي) 4- نفر چهارم هم از نابودي نفر اول چيز ياد گرفت. هم مقدار منبع و دوري راه را دريافت و هم به كار تيمي اعتقاد داشت. او مي دانست اگر با دونفر تيم برود همه از بين مي روند ( مثل نفر اول). پس مسئله را در ذهنش تقسيم كرد. گذاشت دونفر با كمك هم پيش بروند. خودش يك منبع جديد برداشت و كار آنها را تكميل كرد. در ضمن او از خودش گذشت به خاطر هدفش . 5- در نهايت نفر سوم كه چشم حركت داشت كار تيم را تمام كرد و همه چيز را دوباره زنده كرد و يك فرصت يادگيري جديد ايجاد كرد. يك فرصت نو بدون دور باطل كه عبارت بود از: "گرما ، نشاط، حركت، از خود گذشتن، كمك به ديگران، استفاده از قابليت هاي ديگران و درك منابع محدود، يادگيري از شكست ها و یافتن فرصت های یادگیری جدید " به نظرشما اين همان زندگي نيست؟ سئوال من اين است :" شما دوست داشتيد نفر چندم باشيد؟" ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ محمد حسن حسینی کانال تفکر و یادگیری @THINKINGandLEARNING

#سینما #انیمیشن_کوتاه #Lightheaded این انیمیشن مورد تحسین بسیاری از سینما گران قرار گرفته و جوایز زیادی را به دست آورده است.

همیشه کوتاه ترین مسیر، بهترین مسیر نیست. در انتخاب مسیر زندگی و رسیدن به اهدافمون دقت کنیم... 💠 مركز مشاوره دانشگاه تهران @UTcounseling

#خانواده #تفكر_درون_زا #انتشار_اضطراب 🔸سئوال: " نقش پدر ومادر ها در اتفاقات اخير درباره فرزندانشان چيست؟" والدين عزيز! يادمان باشد فرزندان ما حساس هستند. به خصوص اينكه برخي از آنها همچنان مشغول امتحان هاي پايان سالند. بنا نيست آن ها در جريان جزييات حوادث- با همان سطح خشونت جاري در جامعه- قرار بگيرند. عزيز فرهيخته اي ( آقاي عليرضا محمدي كه از مسئولين مركزي به نام روان آگاه است) در يادداشت خود، بسيار هوشمندانه با اين مسئله برخورد كرده و من لازم مي دانم به خاطر روح سيستمي جاري در نوشته ايشان، عينا آن را در اينجا به اشتراك بگذارم. قطعا بنده و امثال بنده و بسياري از شما والدين گرامي، نوع كمكمان به چنين حوادثي نمي تواند از جنس رشادت هاي فرزندان رشيد سرزمينمان در حفاظت از امنيت مردم باشد. اما بسيار نيكو خواهد بود دامن نزدن به اضطراب ها و منتشر نكردن آن در سطح جامعه به خصوص در ذهن و ضمير جوان ترها. و اما نوشته دوستي كه از او ياد كردم: "مادران و پدران عزيز! با توجه به اتفاقات ناخوشايند اخير در تهران، پيشنهاد مي‌کنيم ضمن مقابله و مواجهه منطقي با موضوع و دوري از ايجاد هيجان کاذب و تشنج در فضاي خانه، پرسش‌هاي فرزندانتان را با واقع‌نگري پاسخ دهيد. نه ترس ايشان را به هيچ بيانگاريد؛و نه بر ميزان آن بيافزاييد. به آن‌ها خاطرنشان کنيد که تحت حمايت همه‌جانبه شما قرار دارند و کساني هم که مسؤول حفظ امنيت جامعه هستند، اوضاع را تحت کنترل خواهند داشت." ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ كانال تفكر و يادگيري @THINKINGandLEARNING

محمد حسن حسینی @THINKINGandLEARNING

#شكر_گزاري #سيستم #تفكر_كمي #ظرف_ها 🔸نماز مراسم شكر گزاري است. شكر گزاري احساس خوبي به انسان مي دهد. ظرف شادي را پر مي كند. ما خيلي چيزها داريم كه بايد شكر آنها را به جا آوريم. دوستي مي گفت:« برادري داشتم كه در نوجواني موقع كار در معدن سنگ، ديناميت انگشتان يكي از دستهايش را برده بود». مي گفت:« يك بار ديدم گريه مي كند. پرسيدم چه شده؟ برادرم با گريه گفت: نمي توانم كمربندم را ببندم.» دوستم مي گفت:« برادرم چند سال بعد دق كرد از غصه.» راستي در اين سيستم پيچيده ي بدن انسان كه هر جزء آن حساب شده است، ما قدر سلامتي مان را مي فهميم؟ ظرف روزي مان روز به روز پر تر مي شود و ما آن را حس نمي كنيم. به جاي نگاه كردن به پيامك هاي بانك و جستجوي واريزي ها، قدري به داشته هايمان توجه كنيم. آن وقت مي بينيم چقدر ثروتمند هستيم. وقتي كليپ زير را ديدم از خودم بدم آمد كه يكي دو بار از سنگيني افطار و افزايش ضربان قلب، نماز نشسته خواندم. خدايا مرا ببخش كه در دنياي" كل شي خلقناه بقدر" رياضيات تو را به هم مي زنم. تفكر كمي ام مي لنگد و گرنه بايد حساب و كتاب هاي اجزاي سيستم وجودي خودم را در حد همين ها كه مي بينم و مي فهمم درك مي كردم. ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ كانال تفكر و يادگيري @THINKINGandLEARNING 👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇

📕 سعه صدر سازماني ظرفيت سازماني (organizational capacity) مقوله اي است كه در ادبيات سازماني از آن سخن مي رود. گروهي آن را به مديريت و منابع وابسته مي دانند و برخي تا 17 مولفه را در آن دخالت مي دهند. چون نمي خواهم با آن ادبيات سخن بگويم اجازه دهيد از تشابه سازمان ها و انسان ها كمك بگيرم و بجاي ظرفيت سازماني، سعه صدر سازماني را جايگزين كنم. سعه صدر آدميان متفاوت است. گوئي انسانها همچون ظرف هاي متفاوتي هستند با ظرفيت هاي گوناگون. گروهي چون انگشتانه هستند؛ كم ظرفيت و كم حجم. توان تحمل و حتي شنيدن حرف مخالف و حتي متفاوت را ندارند. تنگ چشم در ديدگاه و در نتيجه تنگ ظرفيت در تعامل هستند. ظرف وجودشان، جز خودشان را جا نمي دهد. منزل دلشان مهمان غريبه را نمي پذيرد. دسته اي ديگر چون حوض هستند. گرچه پذيراي چند ماهي مي شوند اما تنها اجازه مانور چند متري به ماهيان مي دهند. اگر سنگ يا جسم حجيمي در آن بيفتد، بلافاصله متلاطم مي شوند و سرريز. برخي چون بركه اند. كمي آرام تر به نظر مي رسند. پذيراي مهمانان زيادي در دل خود و روي خود و بر فراز خود هستند. با شيرجه يا حركت پرنده اي گرچه موجي در آنها ايجاد مي شود ولي زودگذر و ناپيدار است و به كرانه نمي رسد. بعضي نيز دريادل هستند. چون دريا ژرف و باابهت و كران ناپيدا. همه چيز را در خود مي گيرند و هضم عظمت و قدرت و صلابت خود مي كنند. به سادگي به خروش نمي آيند. ظرفيت نامحدودي دارند كه غم هاي بزرگ و رازهاي سهمگين را در خود جا مي دهند. خداي بزرگ با آن عظمت، تنها در چنين دلهائي جا مي گيرد. همانگونه كه انگشتانه و حوض و بركه زياد و دريا كم است، انسان هاي دريادل و پرظرفيت با سعه صدر نيز كم شمار است. اين گشودگي و سعه صدر بقدري منزلت و خاصيت دارد كه پيامبران الهي، اين ظرفيت هاي نامتناهي بشري، برخي چون موسي آن را به دعا از خدا مي خواسته اند: رب اشرح لي صدري. و برخي چون پيامبر خاتم واجد آن بوده اند: الم نشرح لك صدرك. سازمان ها اما، سرشتي همچون آدميان دارند و به همان گروهها قابل تفكيك هستند. اين تفكيك به اندازه سازمان مربوط نيست به ظرف و ظرفيت وجودي سازمان مربوط است. ممكن سازماني كوچك باشد با ظرفيت وجودي و سعه صدر فراوان و يا بزرگ باشد اما كم تحمل و كم ظرفيت؛ و به عكس. سعه صدر سازماني به جوهره اصالت و انسانيت و ميزان كلان نگري و آينده انديشي و جامعه مداري و مردم دوستي و سيستم محوري رهبري و كاركنان و مناسبات سازمان برمي گردد. سازماني مي تواند چون انگشتانه يا حوض يا بركه باشد. نقد را برنتابد و جز خود را نپذيرد و غير خود را براند. آستانه تحملش پايين باشد و با هر ناملايمي برآشوبد و مواج شود. و سازماني نيز مي تواند چون دريا باشد. همه چيز را در دل خود بگيرد و در اعماق لايه هاي خود حيات و حرارت و حركت، و چه بسا تزاحم و درگيري و اختلاف و ناكامي را به جريان اندازد اما منظر ديگران را نيالايد و دل بينندگان را نيازارد و جز انعكاسي از عظمت و يكدستي و شكوه و صلابت و حيات و حركت و آرامش و صفا و داد و دهش به ديگران نثار نكند. @masoudbinesh

📕 کیسه هوا! راستي ما آدمها هم ايربگ هایي در درون خودمون داريم كه گاهي اتفاقا خيلي هم پر باده. يعني خودمون هميشه بادش مي كنيم: باد غرور، باد نخوت. بيخود نيست به خواسته هاي بي منتهاي ما آدمها هوا (يعني همون اير!) ميگن كه در نفس ما (يعني همون بگ!) جاسازي ميشه. وقتي يه حادثه برامون اتفاق ميفته (مثل يه مريضي يا يه ناکامی يا ...) همه باد ايربگمون يکباره خالي ميشه. تازه اون موقع مي فهميم چقدر باد داشتيم. باید خدا توفيق بده به ما كه ايربگامون بتركه. منبع: کانال چیز دیگر @masoudbinesh ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ #آموزه در زندگی ظرف هایی وجود دارند که آرام آرام پر و خالی می شوند. حواسمان به این ظرف ها باشد. ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ @THINKINGandLEARNING

☝☝☝☝☝☝☝☝☝ #سیستم #تاثیر_یک_کار_کوچک ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ کانال تفکر و یادگیری @THINKINGandLEARNING

در سال 1995، مسئولان پارک ملى يلواستون آمريکا، 14 گرگ را به پارک آوردند، در اثر اين تصميــــم تغييرات بسيار بسيار عجيبى در اين پارک ايجاد شد ! ببينيد (☝️🏻) يلواستون نخستين پارک ملى جهان است @NiazCom

ببینیم و درس بگیریم telegram.me/seyedhamidrezamohtashami

کانال تفکر و یادگیری @THINKINGandLEARNING

#انتخابات دوستی امروز می گفت: "من فردا حتما پای صندوق رای می روم، ولی کاغذ سفید در آن می اندازم. اینطوری حضورم را اعلام می کنم." یاد آلیس سرزمین عجایب افتادم. به دو راهی که رسید، از گربه سخنگو پرسید: "راه از کدام طرف است‌؟" گربه گفت:" کجا می خواهی بروی؟" آلیس جواب داد:"نمی دانم" گربه گفت:"حالا که نمی دانی. از هر طرف بروی فرقی نمی کند‌." ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ کانال تفکر و یادگیری @THINKINGandLEARNING