سنت آنلاین

💠 ادب توأم با علم در زندگی ائمّه اربعه الله تعالی برای صاحبان علم درجات خاصی قرار داده است و مقامشان را بلند گردانیده است. علم نور است و نیاز به توفیق خداوندی دارد که الله تعالی به هر کسی که انتخابش کند، عطا می‌کند: «من یرد الله به خیر یفقهه فی الدین». هر کسی را الله بخواهد، او را در دین فقیه می‌گرداند. برای رسیدن به درجات علمی و کسب نور و توفیقات الهی باید دعا و تلاش کرد و تواضع و ادب اختیار نمود. ائمّه اربعه اهل سنت، پیشوایان مذهبی ما، که صاحب مذهب، فقیه و مجتهد شدند، برای رسیدن به این مقام بزرگ بسیار تلاش نموده و در گام اول، ادب را بر هر چیزی مقدم دانسته‌اند. ایشان قبل از اینکه به درجه اجتهاد علمی برسند، به درجه کمال در ادب رسیده بودند. ۱- امام اعظم، امام ابوحنیفه (رحمه‌الله)، بیان می‌کنند که هفت کوچه میان خانه من و استادم فاصله بود، اما من هرگز پایم را به سمت خانه استادم دراز نکردم. این کمال ادب حضرت امام است که او را به مقام شامخ علمی می‌رساند. ۲- امام مالک (رحمه‌الله) نیز بیان می‌کند که هرگاه خواستم برای کسب علم بیرون بروم، مادرم مرا عمامه بست و گفت: «فرزندم، قبل از اینکه علم حاصل کنی، برو ادب حاصل کن.» تا جایی که امام مالک (رحمه‌الله) در ادب به کمالی می‌رسد که برای حاضر شدن در درس حدیث، هر بار غسل نموده و لباس سفید و عمامه بسته و از اول تا آخر درس تکان نمی‌خورد. حتی یک دفعه عقرب چند بار او را نیش می‌زند، اما او واکنش نشان نمی‌دهد. ۳- امام شافعی (رحمه‌الله) که به قله‌های بزرگ علمی رسیده بودند و در علم قرآن، تجوید، فقه، زبان عرب و... مهارت خاصی حاصل کرده بودند و مجتهد و صاحب مذهب می‌باشند، در ادب همیشه در مورد دو شخصیت بزرگ علمی قبل از خودشان، که اساتید او گفته می‌شدند، یعنی امام ابوحنیفه و امام مالک، گفتند: «الناس عیال أبی حنیفة فی الفقه» و «إذا ذکر العلماء فمالک النجم»؛ یعنی مردم در فقه عیال امام ابوحنیفه هستند و چون از علما سخن به میان می‌آید، امام مالک چون ستاره می‌درخشد. ۴- امام احمد بن حنبل (رحمه‌الله) نیز درباره ایشان بیان شده است که مجلس علمی ایشان، مجلس ادب، وقار و تواضع بود و در تواضع بسیار نمونه بوده‌اند. ⚡️ این ادب و احترام صاحبان علمی مذهب و مجتهدان اهل سنت است که سبب شده این مقامات بزرگ را حاصل نمایند. امروز ما نه تنها مقلدان این ائمه بزرگوار در فقه باید باشیم، بلکه مقلدان ادب، تواضع و اخلاق آنها نیز باید باشیم. میراث بزرگ انبیا، صالحین و ائمه، علم و ادب با هم است. هر کسی می‌خواهد علم را حاصل کرده و راه را به آخر برساند و از علمش بهره و نتیجه‌ای حاصل کند، باید ادب را هم قرین علم گرداند تا کمال در او حاصل شود و معرفت نور علم را درک نماید. علما و طلاب، پویندگان راه علم و انبیا و ائمه هستند. نقش آنها در یک جامعه خیلی مؤثرتر است. لازم است اول در میان خانواده علمی خودشان، که همه با هم نقش استاد و شاگردی دارند، به این احترامات توجه خاصی نموده و ثانیاً در میان محافل و در جامعه عموم نیز نقش پررنگ‌تری از آنها در ادب و اخلاق دیده شود. ⚡️ عموم مردم نیز باید جایگاه علم و علما را درک نموده و بدانند علما وارثان کتاب الله و سنت هستند و نقش آنها، نقش قرآن و کتب حدیث در برابر دیگر کتب و امور دنیا است. احترام آنها واجب و ادب در برابر آنها امری ضروری است. در هر کاری مشورت کردن با علما و اساتید، اکرام علما، ذکر خیر و دوری از بدبینی و بدگویی نسبت به علما، نشانی از ادب صاحبان عقل است. 👈 حفظ شخصیت علما و شناخت شخصیت علمی علما با ادب دیده می‌شود. عالم و حافظی که ادب را شناخت و به آن توجه کرد، شخصیت علمی خودش را شناخته و حفظ نموده است و در جامعه‌ای که مردم ادب و احترام علما را شناختند و نگه داشتند، شخصیت علمای خود را حفظ کرده‌اند و سربلند شده‌اند. ✍🏻 احمد حسنی ماخونیک 👈🏻 سنت‌آنلاین| پایگاه رسمی اطلاع‌رسانی اهل‌سنت| عین العلوم گشت 🆔 t.me/Sunnatonline 🆔 https://whatsapp.com/channel/0029VaEpXY2CBtxHCDZeNe3Q