فلسفه اخلاق

رُک یا مؤدب؟ «فرد رُک با احساس نهفته‌ای عمل می‌کند که گویی سایرین اغلب اوقات به لحاظ درونی بسیار قوی هستند. او تصور نمی‌کند که کسانی که دور و برش هستند ممکن است روزی در آستانه‌ی شکست اعتمادبه‌نفسشان یا بیزاری از خویش قرار بگیرند. آدم رک در نظر نمی‌گیرد که روان آدم‌ها به سستی تارهای عنکبوت بوده و هر آن در معرض فروپاشی است. بنابراین، افراد رک دیگران را به نحوی می‌فهمند که گویی لازم نیست مدام به آن‌ها نشانه‌های کوچکی مبنی بر قوّت قلب یا ایجاد اطمینان بدهد. وقتی به خانه‌ی کسی می‌روید، اینکه غذا خوشمزه بود برای همه واضح و مبرهن است، نه صرفاً‌ برای کسی که چهار ساعت و نیم از وقتش را صرف پختن غذا آن کرده است. [به زعم آدمِ رُک] نیازی نیست که با انواع ملاحظه‌کاری‌های گوناگون مدام بر این نکته تأکید کند. وقتی کسی با هنرمندی دیدار می‌کند لازم نیست اشاره کند که آخرین اثرش دیده و پسندیده شده است. آن هنرمند به اندازه‌ی کافی از این موضوع آگاه است... پیش‌فرض آدم‌های رُک این است که روانِ همه‌ی انسان‌ها به اندازه‌ی کافی بزرگ و قوی است. آن‌ها ممکن است گمان کنند که وقتی شما از کسی به خاطر چیزهای کوچک تعریف می‌کنید، به میزان غیرضروری و خطرناکی خودپسندی او را متورّم می‌کنید. فردِ مؤدب با پیش‌فرضی کاملاً مخالف با این شروع می‌کند. فرض او این است که همه‌ی ما همواره تنها چند میلیمتر با فروپاشی درونی، ناامیدی و بیزاری از خویشتن فاصله داریم. هر قدر هم که با اعتماد به نفس به نظر برسیم- علی‌رغم همه‌ی تعریف‌ها و تمجیدها- به شکل دردناکی آسیب‌پذیر هستیم؛ این آسیب‌پذیری ناپسند انگاشته شده و نادیده گرفته می‌شود. هر چیزی که نادیده گرفته شود، هر سکوت یا هر حرف تند یا بی‌ملاحظه‌ای اساساً ظرفیت این را دارد که آسیب بزند. هیچ یک از ما جدار محافظی برای ارتباط با دیگران نداریم. آشپز، هنرمند و کارمندِ تازه‌کار لاجرم در این نکته مشترکند که سخت نیازمند شاهدی هستند که به آنها بگویید کارشان را درست انجام داده‌‌اند. به همین ترتیب، فرد مؤدب به این سمت کشیده می‌شود که وقت زیادی را صرف توجه کردن و نظر مثبت دادن به برجستگی‌های کوچک در دستاوردهای دیگران کند. او خواهد گفت که این سوپ تره‌فرنگی یکی از بهترین سوپ‌هایی بود که در طول این سال‌ها خورده است. فرد مؤدب خاطر نشان خواهد کرد که پایان‌بندی داستان جدید آن نویسنده او را به گریه انداخت... افراد مؤدب می‌دانند که هرکسی که از راه می‌رسد این قابلیت را دارد که با هرآن چیزی که ما سهل‌انگارانه و غیرمنصفانه «چیزهای کوچک» می‌نامیم، به ما آسیب برساند.» 📌درباره‌ی خوب بودن، آلن دوباتن، ترجمه عطا حشمتی، نشر کتاب‌سرای نیک 🍀❤️ @filsofak

توجه به حیوانات یا انسان‌ها؟ سیدحسن اسلامی اردکانی 🔹هنگامی که از حقوق حیوانات و حمایت از آن‌ها سخن می‌گویم، برخی کسان بلافاصله می‌گویند پس حقوق انسان‌ها چی؟ یا شما به قیمت نادیده گرفتن حقوق انسان‌ها، دم از حقوق حیوانات و حمایت از آن‌ها می‌زنید. گاه این اشکال در قالبی کلی است و بیانگر آن است که در جایی که حقوق انسان‌ها نادیده گرفته می‌شود، چه جای سخن از حقوق حیوانات است. یا آنکه تا زمانی که پای حقوق و اخلاق انسانی در میان است، نوبت به حیوانات نمی‌رسد. گاه نیز در قالب بیان تناقض شخصی مدعیان توجه به حیواناتی مانند من است. در این جا به این شکل دوم می‌پردازم. 🔹یکی از اشکالاتی که معمولاً به من می‌شود این است. تو که به حیوانات توجه داری مثلاً به فلان شخص بی‌اعتنایی کردی، ‌یا در حالی که مراقب هستی مبادا عنکبوتی را لگد کنی، فلان دانشجو را از درس انداختی. یا تو که نگران جان مگس‌ها هستی، کمی هم به فکر انسان‌ها باش! خلاصه آنکه اگر قرار بر اخلاقی زیستن باشد، جایگاه انسان‌ها در همه حال برتر از جایگاه حیوانات است. در واقع مفروض این اشکال آن است که انسان‌ها در همه حال و مطلقاً بر حیوانات مقدم هستند. اما این فرض خطا است. 🔹به نظر می‌رسد که انسان به دلیل داشتن خصلت اختیار و حق انتخاب خود، می‌تواند از آن در راه درست یا نادرست استفاده کند. حال آنکه حیوانات تا این حد اختیار ندارند و از اختیار خود آگاهانه برای آسیب زدن به دیگران استفاده نمی‌کنند. به تعبیر دیگر، می‌توان گفت همه موجودات زنده، شایسته احترام و توجه و مراقبت هستند. اما برخی از آن‌ها بر اثر اقدام اختیاری خود، این شایستگی را از کف می‌دهند. برای مثال، هر انسانی حق حیات دارد. اما کسی که زندگی خود را وقف کشتن دیگران می‌کند، ممکن است این حق حیات را از کف بدهد و در حالی که صدها پرنده و چرنده زنده باشند و از مراقبت کامل برخوردار، این یکی جانش را از دست بدهد. پسر نوح نیز گرچه انسان بود و در منظومه دینی برتر از حیوانات، اما معنایش آن نیست که رفتار محترمانه با او و مقدم شمردنش بر حیوانات یک حکم مطلق باشد. لذا در حالی که خداوند به نوح فرمان می‌دهد تا همه انواع حیوانات را زنده نگه دارد، می‌گوید فرزندت را رها کن. حال تصور کنید که نوح به خداوند اعتراض کند: «یعنی جان گورخر برتر از جان انسان است؟» 🔹مسأله آن است که حیوانات چون دست به افعال اختیاری خاصی که آن‌ها را فاقد شأنیت اخلاقی کند نمی‌زنند، و از اختیار خود سوء استفاده نمی‌کنند، همواره از سطحی از احترام برخوردار هستند. اما انسان‌ها چنین نیستند و متناسب با اقدامشان ممکن است مشمول احترام شوند یا آن را از کف بدهند. لذا من ملزم هستم به همه موجودات پیرامون خودم توجه کنم و از رنجاندن و آسیب زدن به آن‌ها بپرهیزم. این توجه هم شامل دانشجویان من می‌شود و هم پروانه ها. حال اگر، برای مثال، دانشجویی دست به تقلب زد و رفتارهایی خلاف منش دانشگاهی از خود نشان داد، ممکن است این احترام و توجه را از کف بدهد. ولی در این حال کسی نباید بگوید شما که به پروانه ها توجه دارید، آیا انسان کمتر از پروانه ارزش دارد؟ یا شما مراقب پروانه ها هستید، اما به دانشجویان سخت می‌گیرید و آن‌ها را گاه می‌رنجانید، این است معنای اخلاقی زیستن شما؟ 🔹سخن کوتاه، این استدلال گرچه رایج، معیوب است و آشکارا نوعی قیاس مع الفارق، یا مقایسه نادرست، به شمار می‌رود. 🍀❤️ @filsofak

🍃 یادداشت روان‌شناسی موضوع: قشقرق (کودک بهانه‌گیر) نویسنده: #مصطفی_سلیمانی همگی ما شاهد کلافه‌گی والدین هنگام بهانه‌گیری‌های بدون دلیل کودکان بوده‌ایم. کودکی که بدون مقدمه شروع می‌کند به لج‌بازی و پرخاش. جیغ می‌زند، گریه می‌کند و به هیچ صراطی هم مستقیم نمی‌شود. درک درستی از زمان و مکان ندارد و هر جا و هر ساعتی که باشد، بهانه‌گیری‌اش گُل می‌کند و بساط ناراحتی والدین‌اش را فراهم می‌کند. در این میان، آن‌چه که بیش از هر چیز دیگری روی مخ والدین راه می‌رود، نحوه نگاه و قضاوت و بعضاً تذکر دیگران به بهانه‌گیری‌های کودک‌شان است. در این‌گونه شرایط، والدین ناآگاه غالباً تحت تأثیر جوّ موجود قرار می‌گیرند و در نتیجه نسبت به کودک خود رفتار نامناسبی را در پیش می‌گیرند تا شاید بدین وسیله بتوانند نگاه تلخ و نصیحت‌گونه دیگران را پوشش بدهند. اصل این است که در چنین شرایطی نباید به نگاه‌ها و تفکرات اطرافیان خیلی بها داد. همه آن‌ها نیز روزی چنین تجربیاتی داشته‌اند. در این یادداشتِ مختصر، به تبیین و توضیح شرایط کودکان بهانه‌گیر اشاره‌ای کوتاه خواهد شد: ۱. توجه به اقتضای سن: اقتضای کودکان تا سن سه سالگی، بهانه‌گیری و قلدری است. والدین در این سنین نباید احساس منفی از کودک و تربیت‌شان دریافت کنند. تصور غلط و رایج در این زمینه، والدین را نگران می‌کند که مبادا کودک ما لجوج و زورگو تربیت شود! والدین آگاه، با مطالعه و مشاوره، متوجه خواهند شد که کودکان در این سن، برای پیش‌برد اهداف خود در ناامیدی، دست به بهانه‌گیری می‌زنند. در واقع، کودکان با لجاجت و بی‌حوصله‌گی خود می‌خواهند به والدین‌شان این تلنگر را بزنند که دوست ندارند درخواست‌شان زیر سؤال برود؛ لذا با ناراحتی و کلافه نشان دادن خودشان، قصد جلو بردن درونیات خودشان را دارند. ۲. مشکل انتقال مفاهیم: از آن‌جایی که کودک در بیان مفاهیم درونی خود ناتوان است، طبیعی است که قادر نیست خواسته‌ها و تمایلات خود را به درستی درخواست کند. وقتی کودک نتواند مقصودش را به مخاطبش برساند، از تکنیک‌هایی نظیر جیغ‌زدن و حرصی شدن استفاده می‌کند تا موفق شود حرفش را به کرسی بنشاند. در چنین شرایطی، والدین باید هوشیار باشند که برخی از بهانه‌گیری‌های خسته کننده کودکان، به مشکلات مهارت‌های زبانی آن‌ها بر می‌گردد و نباید از آن به عنوان یک معضل یاد شود. درک صحیح شرایط کودکان و توجه به اقتضائات سنی آنان از ضروریات تربیت اسلامی و صحیح است. ۳. بودن کنار کودکان: همه ما والدین زیادی را سراغ داریم که هنگام غرغر کردن کودک‌شان، حسابی کفری می‌شوند و قادر نیستند او را نسبت به اتفاق به وجود آمده قانع کنند. در چنین مواقعی، برخی از والدین برای فیصله دادن کج‌خلقی فرزندشان، از اقداماتی مثل بی‌محلی و داد زدن بر سر آن‌ها استفاده می‌کنند، در حالی که توجه نمی‌کنند و واقف نیستند که: کودکان در چنین حالاتی به هیچ‌وجه گوش شنوا ندارند و با حالتی منفی نسبت به تمام فریادها و تهدیدهای والدین پاسخ می‌دهند. تجربه نشان داده است که در این مواقع، هرچه بیش‌تر سر کودک داد زده شود که آرام‌تر شود، او با صدای بلندتری جیغ خواهد زد. در چنین موقعیت‌هایی، بهترین کاری که والدین می‌توانند انجام دهند این است که کنار او بنشینند و چیزی نگویند. به گفته مربیان و محققان تربیتی، بهترین روش در زمان بدقلقی کودکان، در کنار کودک بودن است. نکته قابل توجه و تأمل این است که در زمان بداخلاقی کودکان، خودشان هم از خشمی که دامن آن‌ها را گرفته است وحشت دارند، بنابر این احساس نیاز می‌کنند که والدین با حضورشان مایه آرامش‌شان باشند. اصلی‌ترین نکته این است که والدین نباید وارد بازی و ترفند کودکان شوند و نسبت به اقدامات کودک عکس‌العمل‌های تند نشان بدهند. به عنوان مثال: اگر تحمل بهانه‌گیری‌های کودک را ندارید چند دقیقه کوتاه بیرون بروید و وقتی کودک دست از گریه و جیغ برداشت دوباره به اتاق بازگردید. نباید به عصبانیت غیرمعقول کودک اعتنا کرد تا از درخواست‌های اشتباه خود دست بردارد. بدترین کاری که می‌توان در این لحظات داشت، شرطی کردن کودک و رشوه دادن به او است؛ چنین اقداماتی فقط به صورت مقطعی غرولند را خاموش می‌کنند. ۴. ترک محل برای کودک: گاهی کج‌خلقی کودک پتانسیل تبدیل شدن به حواشی سنگینی همچون دعوای فیزیکی، پرتاب اشیا، جیغ‌های پرتکرار و آسیب زدن به سایر کودکان را دارد؛ که در این صورت کار صحیح این است که او را به مکان امن دیگری ببرید و علت این جابجایی را به صورت جدی(بدون عصبانیت و دعوا) به او گوشزد کنید تا اینکه آرامش را در خودش پیدا کند. باید توجه داشت که کودکان گاهی در فضاهای عمومی‌ای که والدین‌شان هم حضور دارند دست به لج‌بازی می‌زنند. در چنین شرایطی، اگر ببینند که والدین‌شان محیط را ترک کرده‌اند، آرام خواهند شد، زیرا دیگر خریداری برای بهانه‌گیری‌های خود نخوهند یافت. 🍀❤ @dr_m_soleymani

من یک شهروند حیرانم از شما به انتظار پاسخی نشسته‌ام درهر کوی و برزن و در هر ستون و دری همه جا خانه من است به صبر و سکوتم اکتفا می‌کنم ثروتم مشتی خاک است از فقر نمی‌ترسم اما همه ترس من از ابهام و مه‌آلودگی است و از غیاب درک و آگاهی شما و چقدر از این غیبت در هراسم سروران شما حکم راندید و حکم‌تان حکم صواب! و انقلاب من برای شما حضرات غنیمتی ارزشمند بود مهم نیست در بند دنیا نیستم، دنیا برایم اهمیتی ندارد هرچه هستید بر روی سرمن اما سرزمینم را برایم واگذارید کسی چون من برایش این و آن مهم نیست شما صاحبان عناوین و ریاست هستید و من می‌دانم که هرگز به خدا و زمان سوگند هرگز در زمره شمایان نخواهیم بود آرزوی من و رؤیای من یک چیز بیش نیست: وطنم برایم بماند نه جنگ ونه ویرانی و نه مصیبت‌ها و رنج‌ها همه عناوین و اموالی که به‌دست آورده‌اید برگیرید اما وطن مرا رها کنید ای وطن تو عشق و عزت و تاج سر منی تو افتخار هر شهروند و مبارز و سیاست‌مداری تو زیباترینی و ارجمندترینی و بزرگ‌تر از تخت‌ها و صندلی‌های ریاستی |مازن الشریف، شاعر تونسی؛ خواننده لطفی بوشناق| 🍀❤️ @filsofak

دیگردوستی موثر بر خیری که می‌توانید برسانید تمرکز کنید، نه بر مسائلی که باقی می‌ماند یا حلشان دست شما نیست. کاهش‌دادن رنج، چه در انسان و چه در حیوانات، مطلوب است، حتی اگر از بین‌بردن برخی رنج‌ها فعلا ممکن نباشد. |مقدمه پیتر سینگر بر ترجمه فارسی کتابش؛ دیگردوستی موثر، ترجمه آرمین نیاکان| 🍀❤️ @filsofak

💠#ترتیب_تولد 🔹آلفرد آدلر، روانشناس درباره ترتیب تولد پنج جایگاه روان شناختی را معرفی می‌کند و هر کدام را با ویژگی‌هایی توصیف می‌کند: ۱- تک فرزند؛ کمال‌گرا ۲- فرزند نخست: به دنیال رهبری ۳- فرزند دوم: نافرمانی ۴- فرزندان وسط: به دنبال راضی کردن دیگران ۵- فرزند آخر: دنبال جلب توجه است. 🔹تامن يكی از پژوهشگران حوزه شخصيت و خانواده است كه به رابطه ترتيب تولد و شخصيت تاكيد داشت. وی بر اين باور بود افراد بر اساس #ترتيب_تولد ويژگی های شخصيتی خاصی را از خود بروز می دهند و در زندگی زناشويی شخص زمانی موفق خواهند بود كه ازدواج يادآور و تاييد كننده جايگاه پيشين شخص در دوران كودكی باشد. برای مثال ازدواج كوچكترين فرزند یک خانواده با شخصی كه فرزند نخست خانواده خويش بوده، احتمالا موفق تر خواهد بود و يا فرزند یکم با فرزندان وسطی ازدواج خوبی خواهند داشت. در همين راستا وی اعتقاد داشت كسانی كه فرصت بزرگ شدن با همشيرهای غيرهمجنس را داشته اند موفق تر از آنهايی هستند كه تك فرزند بوده يا با همشير هم جنس بزرگ شده اند. 🔹#بوئن در تاييد اين يافته معتقد بود ما ظرفيت های صميميت و الگوهای ارتباطی خويش را از نسل يا نسل های پيشين خويش به همراه داريم. ترتيب تولد ما به همراه خويش انتطارات، تكاليف و نقش هايی را به همراه دارد و تلاش ما در زندگی زناشويی پاسخدهی و رفتار بر اساس همان نقش هاست. برای نمونه دختری كه فرزند دوم خانواده ای بوده كه برادر بزرگتر داشته، احتمالا دوست دارد مسؤليت ها را واگذار كند و منتظر تصميم گيری همسر باشد. همچنين زن و شوهری كه هر دو فرزند اول بوده اند احتمالا ازدواجی رقابت آميز خواهند داشت چرا كه مفاهيمی همچون استقلال و صاحب اختيار بودن برايشان مفاهيمی آشناست. و اگر زوجينی هر دو فرزند آخر ( يا بچه لوس خانواده) بوده اند ممكن است در تصميم گيری و مسوليت های مهم و حساس زندگی پريشان و درمانده برخورد كنند. 🍀❤️ @filsofak

#یک_جرعه_کتاب 📚 معنی زندگی هر کس همان اندازه واقعی است که وظایف زندگانی او. به این معنی که وظایفی که برای خود تعیین می‌کنیم سرنوشت ما را می‌سازد. ✍🏽 #ویکتور_فرانکل 📕 انسان در جستجوی معنی 🍀❤️ @filsofak

#معرفی_فیلم #داستان_ازدواج ۲۰۱۹ 🍀❤️ @filsofak

یکی از نشانه‌های بلوغ انسان همین است که بداند چطور چیزهایی را که برای دیگران اهمیت دارد درک کند. حتی اگر برای خودش اهمیتی نداشته باشد. #ما_تمامش_میکنیم #کالین_هوور 🍀❤️ @filsofak

🍀❤️ @filsofak

🎥 #video_clip #من_تو_هستم يک فيلم كوتاه ٢ دقيقه اي فرانسوی ،كه در مورد چگونگی انتقال احساسات ما به يكديگر است. 🍀❤️ @filsofak

برخی از آراء فقهی و کلامی ملا محسن فیض کاشانی: ملامحسن فیض کاشانی در بسیاری از مسائل آراء مستقلی داشت؛ برخی از آراء خاص او عبارتند از: 1- جواز غنا و موسیقی: از نظر او غناء فی نفسه حرام نیست؛ وی با استناد به روایات حرمت غناء را مخصوص جایی می‌دانست که با حرام دیگری همراه باشد مانند بازی با آلات لهو، وارد شدن مردان بر زنان، گوش دادن مردان صدای زنان را و مشتمل بودن بر کلمات باطل. 2- چیزی که نجس‌ شده، چیز دیگر را نجس‌ نمی‌کند. 3- آب قلیل در برخورد با نجاست، نجس نمی‌شود. 4- عدم‌ خلود کافران‌ در عذاب‌ دوزخ. 5- عدم‌ نجات‌ اهل‌ اجتهاد، اگر چه‌ از بزرگ‌ترین‌ دانشمندان‌ باشند. 6- متفاوت بودن بلوغ نسبت به تکالیف مختلف. 7- حصول مغرب شرعی با استتار قرص خورشید از دید چشم، اگر حائلی در میان نباشد. 8- عدم شرط خشک بودن محل مسح در وضو. 9- کفایت هر غسلی از وضو. 10- وجوب عینی نماز جمعه. 🍂منبع: مفاتیح‌الشرایع، ۳جلدی. 🍀❤️ @filsofak

زندگی نباید یک رنج پیوسته یا یک دوام آوردنِ مداوم باشد زندگی را باید یک بَهجت بی‌پایان ترجمه کرد کلماتِ دوام آوردن و جنگیدن، زندگی را نخواستنی می‌کنند به استقبال هر آنچه که به تو روی می‌آورد برو آن وقت زندگی زنده‌گی است 🍀❤️ @filsofak

🍀❤️ @filsofak

WebGL Fluid Simulation https://paveldogreat.github.io/WebGL-Fluid-Simulation/ باز کنید و انگشت خود را روی صفحه موبایل بکشید. 🍀❤️ @filsofak