فلسفه اخلاق

در زمان خواستگاری چه بپرسیم؟ قبل از اینکه درباره آغاز زندگی مشترک با کسی تصمیم بگیرید، چیزهایی هست که لازم است حتماً درباره هم بدانید. موضوع فقط پسرِ خوب و دخترِ خوب بودن نیست. بین اخلاق و ویژگی ها و عقایدتان نوعی هماهنگی لازم است که پیرامون این موضوع با جناب آقای دکتر مهدی دوایی در این مطلب همراه خواهیم بود: سؤال مشترکی که هم برای خانم ها و هم آقایان در این زمینه وجود دارد، در وهلهٔ اول این است که از طرف مقابل، پرسیده شود "چرا تصمیم به ازدواج گرفته اید "؟ سؤالات دیگری که در این زمینه وجود دارد، می تواند شامل این گزینه ها باشد: ١_ آیا شما آمادگی لازم برای پذیرش مسئولیت های مشترک زندگی را دارید؟ ٢_ فکر می کنید اگر ازدواج کنید در زندگی شما چه تغییراتی ایجاد می شود؟ ٣_ فکر می کنید پس از ازدواج، از چه چیزهایی باید صرف نظر کنید؟ ٤_ دوست دارید همسرتان از چه صفات اخلاقی برخوردار باشد؟ ٥_ داشتن چه ویژگی هایی در همسرتان برای شما از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است؟ 6_ فکر می کنید خانواده همسرتان باید چه ویژگی هایی داشته باشد که شما زندگی خوبی داشته باشید؟ 7_ آیا جدا شدن از خانواده تان برای شما آسان است و چگونه نحوه ارتباط با خانواده تان را تبیین می کنید؟ 8_ آیا در تصمیم گیری های تان عمدتاً به تنهایی تصمیم می گیرید؟ خانواده چه نقشی در تصمیم گیری شما دارد؟ 9_ آیا اجبار یا اصراری در ازدواج شما وجود دارد؟ 10_ چه قدر احساس می کنید از خانواده خود، مستقل شده اید و دورهٔ دختربودن یا پسر بودنتان تمام شده است؟ به اصطلاح، آماده پذیرش نقش همسربودن هستید؟ 11_ اولویتتان در انتخاب همسر کدام است؟ مسائلی نظیر شغل پدر، تحصیلات، مذهب، وضع مالی، شغل، تعداد فرزندان، سن والدین، قومیت ها و ... تا چه حد جزء ملاک های انتخاب شما قرار می گیرد؟ 12_ در میان دوستان و آشنایانتان کدام خانواده از نظر شما به لحاظ مسائل عاطفی و ارتباط همسران، خانواده خوشبختی محسوب می شود؟ ویژگی های برجستهٔ این خانواده به طور واقعی نه ایده آل، کدام اند؟ 13_ آیا دوست دارید خانوادهٔ ذکر شده، الگوی زندگی شما باشد یا می خواهید با تغییراتی این الگوبرداری صورت بگیرد و آن تغییرات کدام اند؟ 14_ مشارکت همسر را در مسائل مربوط به خانواده در چه سطحی می بینید؟ 15_ تا چه اندازه دو طرف به مسائلی مانند خرید و مد و... اهمیت می دهند؟ 16_ تا چه حد وضعیت ظاهر، از خانه گرفته تا ماشین و ظاهر خود فرد برای شما مهم است و خواسته های شما را برآورده می کند و اینکه ملاک های هر دو طرف در این زمینه ها کدام است؟ 17_ اوقات فراغت و تفریحاتتان را چه طور می گذرانید؟ 18_ نظر فرد در مورد کارکردن زن، درس خواندن و مسائلی از این دست که از اهمیت بالایی برخوردار است، نظیر حساسیت های هر دو طرف به محیط های ارتباطی یکدیگر، چیست؟ جمع‌آوری از: #مصطفی_سلیمانی 🍀❤️ @filsofak

💢 بدا به حال سنگدلانی که همیشه حقیقت را بیان می‌کنند «آدم‌های واقعاً خوب همیشه آماده‌اند، حتی در زمان‌هایی بسیار مشتاق‌اند که دروغ بگویند. به نظر عجیب می‌آید زیرا ما تخته‌بند یک اعتیاد قهرمانانه اما بدون اغماض و متوهمانه نسبت به راست‌گویی شده‌ایم... آدم‌های خوب هرقدر هم که عاشق حقیقت باشند، تعهد حتی بزرگ‌تری به چیز دیگری دارند: مهربان بودن نسبت به دیگران. آن‌ها آسان‌گیری کرده و این را لحاظ می‌کنند که گفتن یک حقیقت چه بسا باور مخرّبی در اذهان دیگران ایجاد کند و بنابراین ممکن است مته به خشخاش گذاشتن باشد. آن‌ها وفاداری‌شان را نسبت به چیزی حفظ می‌کنند که بسیار مهم‌تر از روایت دقیق ماجرا است. آن‌ها نسبت به سلامت و بهزیستی روانی مخاطبانشان وفادارند. آن‌ها می‌دانند که بازگویی حقیقت به معنای راست بودنِ کلمه به کلمه‌ی حرف‌های یک نفر نیست، بلکه گاهی به معنای حصول اطمینان از این است که اگر کسی سخنی گفت، فرد مقابل می‌تواند تصویر روشنی از واقعیت کسب کند.» 📌(درباره‌ی خوب بودن، آلن دوباتن، ترجمه عطا حشمتی، نشر کتاب‌سرای نیک) «دروغ پرهیزگارانه وجود ندارد. هر دروغی نامشروع است: "انسان ممکن است با دروغ گفتن هدف شرافتمندانه‌ای داشته باشد؛ ولی به همین صورت ساده برای رسیدن به یک هدف درست هم جنایتی است که انسان بر ضد شخص خود و حیثیت خود مرتکب می‌شود، که او را به چشم خود او در خور تحقیر می‌کند." ولو اینکه چنین باشد، این کار بیش از حد اهمیت قائل شدن برای شخص خویش است. این چه فضیلتی است که این همه نگران شخصیت خویش، نگران شرافت بی‌مقدار خویش، حیثیت حقیر خویش است که برای دست نخورده شدن آن حاضر است بی‌گناهی را تسلیم قاتلانش بکند؟ این وظیفه بی‌دوراندیشی، بی‌دلسوزی، بی‌خیرخواهی، دیگر چه صیغه‌ای است. فریبکاری یک خطاست؟ البته، ولی سردی و سختی قلب به مراتب سنگین‌تر. بدا به حال کسی که وجدان خود را بر همنوع خود ترجیح بدهد!... گفتن حقیقت به کسی که آن را درخواست نکرده است، به کسی که نمی‌تواند آن را تحمل کند، به کسی که حقیقت او را پاره پاره و له و لورده می‌کند، حسن نیت نیست: سنگدلی است، بی‌احساسی است، خشونت است. بنابراین باید حقیقت را گفت، یا بیشترین حقیقت ممکن را گفت، زیرا حقیقت یک ارزش است، به دلیل اینکه صمیمیت یک فضیلت است؛ ولی نه همیشه، ولی نه به هر کس، ولی نه به هر قیمتی، ولی نه به هر صورتی. می‌توان حقیقت را در صورتی گفت که لطمه‌ای به فضیلت‌های والاتر و ضروری‌تر نزند. بدا به حال سنگدلانی که همیشه حقیقت را بیان می‌کنند. بدا به حال کسانی که هرگز دروغ نگفته‌اند.» 📌(رساله‌ای کوچک در باب فضیلت‌های بزرگ، آندره کنت اسپونویل، ترجمه مرتضی کلانتریان، نشر آگه) 🍀❤️ @filsofak

📝 مشاوره: (انار آب‌دار) . دست به گوشی توی دفتر مشاوره نشسته‌ام. زل ده‌ام به عکس قارچی که آسفالت را خراش داده و زمین را باز کرده. دارم فکر می‌کنم به قارچ! با اینکه گیاه تُردی است، کارش را خوب بلد است و یواشکی، زمانی که انتظار نداری از زمین سفت بیرون می‌زند. داشتم برای آن پست کامنت می‌ذاشتم که درِ سالنِ انتظار مشاوره باز می‌شود و مردِ لنگانی با دو جعبه انار وارد می‌شود. _آقای سلیمانی؟! _بله بله بفرمائید حاج‌آقا. _این انارها مال شماست. _ببخشید حاج‌آقا ولی من یادم نمی‌آید که انار سفارش داده باشم. _این انارها را آقای کریمی فرستاده. پارسال پیش‌تان آمده بود. می‌گفت از او پول نگرفته‌اید. گفت از شما خیلی خیلی تشکر کنم بابت زحمت‌هایی که کشیده‌اید. زندگی‌شان روبراه شده. گفت گلِ انارهاش را برای شما کنار گذاشته. هاج‌و‌ واج مانده بودم. نمی‌توانستم دستِ رد به سینه‌‌اش بزنم. یادم آمد که هزینه مشاوره را نداشت بدهد. می‌گفت برادرزنش پول‌هایش را برداشته و نمی‌دهد. به خاطر دخالت‌های برادرزنش زندگی‌شان بی‌رمق شده بود. برایشان از دخالت‌های دیگران در زندگیِ زن و شوهرها گفتم. یک‌سری قلق و مهارت، جاذبه زنانه و مردانه را برایشان بازگو کردم... همان روز که با زنش توی دفتر آشتی کرد، وعده یک شیرینیِ تُپل را بهم داد. هیچ‌وقت دلم خوش نبوده به این وعده‌ها. وعده‌اش را گذاشتم به حساب وعده‌های سرِ خرمن مراجعانِ قبلی. حالا با این دو جعبه انار کلی سورپرایز شده بودم. حالِ خوب آن مراجعِ با معرفت انرژی‌ام را دو چندان کرد. جعبه‌های انار را به خانه بردم. هر که را می‌دیدم یک‌دانه انار هدیه می‌دادم. به نظرم هر کدام از انارها نیم کیلویی می‌شد! همه آن‌ها اعتراف کردند که تا بحال چنین انار قرمز و آب‌دار و خوشمزه‌ای ندیده بودند. #مصطفی_سلیمانی #خاطرات_من_و_مراجعین ❤️🍀 @The_meaningoflife

در جامعه‌ای که همه نمی‌توانند با هشت ساعت کار شرافتمندانه زندگی آبرومندانه و درخوری داشته باشند و، در نتیجه، باید یا کمیت کارشان را افزایش دهند و دوازده و چهارده و شانزده ساعت، در شبانه روز کار کنند و یا کیفیت کارشان را کاهش دهند و شرافتمندانه‌بودن کارشان را فدا کنند و به کم‌فروشی و گران‌فروشی و احتکار و دزدی و اختلاس و رشوه و کم‌کاری و تقلب و فریبکاری و زد و بند و... روی آورند، در چنین جامعه‌ای، اخلاقی‌زیستن به حدی دشوار می‌شود که غالب مردم آن را وا می‌نهند و، بنابراین، نظام‌های سیاسی که دغدغه اخلاقی‌زیستن مردم را دارند، اگر در این دعوی صادق‌اند، به جای هر کار دیگری باید اوضاع و احوالی فراهم آورند که هر شهروندی بتواند با هشت ساعت کار شرافتمندانه زندگی آبرومندانه و درخور داشته باشد و الا دعوی‌شان یا کاذب است یا به شوخی شبیه است. #عقلانیت_و_نوگرایی گفتگو با #مصطفی_ملکیان 🍀❤️ @filsofak

به زندگی ات نگاه کن و ببین تا امرزو فقط عمر کرده ای یا رشد؟ زندگی عمر کردن نیست بلکه «رشد کردن» است؛ عمر کردن کاری است که از همه‌ی حیوانات بر می‌آید اما رشد کردن هدف والای انسان است که عده‌ی معدودی می‌توانند ادعایش را داشته باشند #جورج_برناردشاو #انگیزشی 🍀❤️ @filsofak

فیلسوف کسی است که می‌داند تا چه اندازه نادان است و این نادانی او را آزار می‌دهد. بدین ترتیب وی هنوز داناتر از همه‌ی آن کسانی‌ست که درباره‌ی دانش خود از چیزهایی که نمی‌دانند لاف می‌زنند. «هرکس که بداند که نداند از همه داناتر است.» سقراط خود گفت: «یک چیز را خوب می‌دانم و آن این است که هیچ نمی‌دانم.» #یاستین_گوردر #دنیای_سوفی 🍀❤️ @filsofak

‌‌ نگاه عام «بوسه‌های شامپانزه مادر بر صورت نوزادش. باغ وحش مونارتو در استرالیای جنوبی به تازگی شاهد به دنیا آمدن یک شامپانزه ماده بوده است و در این ویدئو لحظه بوسه زدن شامپانزه مادر را می‌بینید درحالیکه خواهر این نوزاد در حال تماشای آن است.» - ببینید چگونه این شامپانزه قربان‌صدقهٔ بچه‌اش می‌رود. خوب به نگاه‌هایش، به تماشای بدن بچه‌اش دقت کنید. یکی از اصول برای تحقق نگاه بدون تعبیر، عام دیدن پدیده‌هاست. آیا اخیراً در چشم همسر و یا نزدیکان خود بدون استفاده از حافظه نگاه کرده‌ایم؟ امتحانش کنیم. همین الآن. 🍀❤️ @filsofak

فرقی نمی‌کند که خوب آدم را بگویند یا بدش را. اصلاً اگر بدش را بگویند، یعنی چنان که دیگر امیدی به خوب شدنش نداشته باشند و دست از سرش بردارند خیلی بهتر است. خلاص شدن از شر نگاه و خط کش‌های دیگران؛ این چیزی است که من می‌خواهم. "حسین سناپور" " نیمه غایب " 🍀❤️ @filsofak

کسانی که همواره از بیماری یا مصیبت سخن می‌گویند در نهایت آن را به خود جذب خواهند کرد. با وجود این که مردم نیروی خارق‌العاده کلام را دریافت می‌کنند ولی باز هم نمی‌توانند مراقب گفتار خود باشند. مثلاً دوستی دارم که در تماس تلفنی به من می‌گوید: «بیا برویم مثل قدیم‌ها گپ بزنیم و درد و دلی کنیم». منظور او از این گپ زدن به کار بردن واژه‌های غیرسازنده مثل درد بی‌پولی، وضعیتِ کاری خراب، شکست، بیماری و گله‌گذاری از روزگار است. من هم معمولاً به او می‌گویم: «نه متشکرم. من به اندازه کافی از این گپ‌ها زده‌ام، برایم خیلی گران تمام می‌شوند. ولی حاضرم در مورد خواسته‌هایمان و آن‌چه علاقه داریم صحبت کنیم، نه درباره موضوعاتی که برایمان خوشایند نیست». یک مثل قدیمی می‌گوید: «فقط به سه دلیل جرأت کلام داشته باشید: به خاطر طلب سلامت، برکت و سعادت.» هرچه انسان در مورد دیگران بگوید در مورد او خواهند گفت و هرچه را برای دیگری بخواهد همان را برای خود خواسته است. «نفرین» همیشه به گوینده برمی‌گردد و اگر کسی برای دیگری بدبختی بخواهد، بی‌تردید همان را برای خود خواسته است و اگر خواستار موفقیت دیگران بوده است و در طلب آن به آن‌ها کمک کند راه موفقیت را برای خود گشوده است. جسم و بدن انسان با قدرت کلام، تغییر و نیرو می‌یابد و بیماری را از ذهن هوشیار دور می‌کند. « چهار اثر » « فلورانس اسکاول‌شین» 🍀❤️ @filsofak

برای مرد ننگی بالاتر از آن نیست که فضیلت و شرف و شهرت خود را از پدر داشته باشد نه از خود. البته فضیلت و شهرت پدران برای فرزندان گنجی است گرانبها، ولی کسی که ارث پدر را مصرف کند و خود نتواند گنجی از فضیلت و شهرت فراهم آورد و برای فرزندان بگذارد سزاوار آن نیست که مرد خوانده شود. " افلاطون " " رساله منکسنوس " 🍀❤️ @filsofak

💠 روان‌شناسی تربیت کودک، متناسب با خلق و خوی او 🔹 آیا تاکنون متوجه شده‌اید که چگونه دو کودک از یک خانواده می‌توانند به شدت متفاوت باشند؟ ممکن است یکی از دو فرزند، کودکی شاد و با نشاط باشد که مشتاقانه از فعالیت‌ها لذت می برد، در حالی که دیگری ممکن است بی‌پروا و جدی باشد. واضح است که تفاوت‌های رفتاری همیشه ناشی از محیط نیستند. هر کودکی با خلق و خوی بی‌نظیر به دنیا می‌آید. اما آنچه که مهم است، به کار گرفتن راهکارهای تربیتی، متناسب با نیازهای فردی کودک است. ▪️ صفاتی که خلق و خو را شکل می‌دهند: خلق و خو با مفهوم شخصیت متفاوت است. شخصیت کودک شامل مواردی مانند هوش و توانایی‌ها است، اما خلق و خو فقط به خصوصیات کودک متولد شده اشاره دارد. محققان دریافته‌اند که خلق و خوی کودک از نه صفت مختلف تشکیل شده است: 1⃣ سطح فعالیت: آیا کودک شما در مقایسه با سایر کودکان هم‌سن خود فعال‌تر است، یا از نظر فعالیتی در سطح متوسطی ​​قرار می‌گیرد؟ 2⃣ منظم بودن: آیا به نظر می‌رسد که فرزندتان تمایلی به انجام امور روزمره دارد؟ آیا کودک‌تان می‌خواهد هر روز در یک زمان مشخص غذا بخورد و بخوابد؟ 3⃣ رویکرد یا علاقه به موضوعات: آیا کودکتان از امتحان چیزهای جدید و دیدار با افراد جدید لذت می‌برد؟ یا ترجیح می‌دهد که ملاحظه‌کار بوده و در مواقعی که شرایط جدیدی را تجربه می‌کند، عقب بماند؟ 4⃣ سازگاری: کودک‌تان چقدر سریع می‌تواند تغییرات را بپذیرد؟ آیا او سریع تغییر می‌کند یا اگر برنامه‌اش تغییر کند ناراحت می‌شود؟ 5⃣ شدت واکنش: او هنگام تجربه موقعیت‌های مثبت و منفی چه میزان از واکنش عاطفی را نشان می‌دهد؟ 6⃣ آستانه حساسیت: کودک‌تان چگونه در برابر تحریک حسی مانند سلیقه، بافت، بو و صداها واکنش نشان می‌دهد؟ 7⃣ آسیب‌پذیری: آیا کودک‌تان می‌تواند روی یک کار متمرکز بماند، یا به راحتی حواسش نسبت به سر و صداها یا فعالیت‌هایی که در اطراف او انجام می‌شود، پرت می‌شود. 8⃣ توجه و پایداری توجه: آیا فرزندتان تا زمانی که تکالیفش تمام شود می‌تواند روی یک تکلیف متمرکز باشد و کار کند یا به سرعت خسته می‌شود و علاقه خود را به آن فعالیت از دست می‌دهد؟ 9⃣ کیفیت زندگی: به طور متوسط​، به نظر می‌رسد کودک‌تان حال و هوای نسبتاً خوبی دارد یا خلق و خوی او غالباً تغییر می‌کند و به نظر می‌رسد خلق او وابسته به آن چیزی است که اتفاق می‌افتد؟ 🍀❤️ @filsofak

🔹اخلاق ساده است و دشوار نیز هم. ✅ در دنیای مدرن، اخلاق بیش از آن‌که به فضیلت‌های شخصی افراد مبتنی باشد، به تصمیم‌های آنان مبتنی است. آدم‌ها در شرایط خاص با یک تصمیم به‌جا و به‌موقع می‌توانند اخلاقی‌ترین کارها را انجام دهند. برای نمونه می‌توانم از دکتر نوید مدینه‌ای یاد کنم. او در بیمارستان شهید مدنی تبریز، وقتی متوجّه شد یکی از بیمارانش کسی را به‌عنوان همراه، با خود ندارد و تنهاست، خودش با یک آواز آذری به سراغ بیمارش رفت و به او روحیه داد. ✅ یکی از چالش‌های اخلاق در جامعه‌ی ایران، این است که معلمان اخلاق کم‌تر به شهروندان یاد می‌دهند که با یک تصمیم درست، در شرایط متفاوت، با کم‌ترین زحمت می‌توانند اخلاقی‌ترین کارها را انجام دهند. 🔸مهراب صادق‌نیا ❤️🍀 @filsofak

📝 مشاوره: (لوس بازیِ لازم) . با توپ پُر نشسته بود جلوم. کارد می‌زدی خونش درنمی‌آمد: «راستش من تصمیممو گرفتم آقای مشاور. سه ماهه. الآنم اگه اینجام فقط به خاطر اجبار دادگاهه به تشکیل جلسه مشاوره قبل از طلاق؛ وگرنه حرفی برای گفتن ندارم» و شانه‌اش را انداخت بالا. نمی‌دانم تقصیر من این وسط چه بود. گفتم: «خب اگه تصمیمتو گرفتی و این جلسه قراره فقط یه جلسه فُرمالیته باشه، می‌تونی در مورد هر موضوعی که دوست داری حرف بزنی. خب بالأخره یه تایمه که باید بگذره. مثلن در مورد بحران خاورمیانه، ترامپ یا حتی در مورد وضعیت کشور خودمون» اخم‌هاش را توی هم کشید و دستش را همان‌طور که نشسته بود زد به کمرش و خودش را کشید جلو و گفت «مسخره‌ام می‌کنی آقای مشاور؟ گفتم: نه والّا. چرا مسخره کنم! من اینجام که اگه تو بخوای کمکت کنم، اگه نه، حداقلش می‌تونیم با هم یه ساعت گپ دوستانه داشته باشیم» چشم‌هاش را که با عصبانیت دوخته بود به من، انداخت پایین و گفت: «بله، ببخشید؛ راست می‌گین شما» و انگار که تازه، کمی احساس راحتی کرده باشد، تکیه داد به صندلی و گفت: «همین وضعیت اقتصادی کشور گند زد به زندگی ما دیگه. داشتیم زندگیمونو می‌کردیم» گفتم: ورشکست شدی؟ آهی کشید و گفت‌: «ورشکست که نه. همچین مال و منالی‌ام نداشتم از اولش. ولی خب الآن دیگه فقط قوتِ لایموت داریم. نمی‌رسیم هیچی بخریم. نه لباس، نه اثاث خونه. اختلافمون با هم‌ام سر همینه. زیادی می‌پیچه به پر و پای من. درک نداره. مدام برام اُرد داره؛ اینو بخر اونو بخر. انگار نمی‌بینه ته جیبم خالیه. کوره.» وقتی این‌ها را می‌گفت صداش را برد بالاتر؛ انگار می‌خواست بلند داد بزند تا صدای خودش را نشنود. داد می‌زد که حرف‌هاش باورِ خودش بشود، این را به خاطر سری که در آخر به نشانه تأیید حرفاش تکان داد می‌گویم و چون آدم خیلی حق به جانبی نبود، یعنی عذرخواهی بلد بود! گوشیم را برداشتم و کلیپی را پِلِی کردم و دادم دستش. تمام که شد، خنده ریز و بانمکی کرد و گفت: این لوس‌بازی و مسخره‌بازی مردا رو نمی‌فهمم! گفتم: شما هیچ‌وقت نکردی از این کارا برا خانومت؟ گفت: چطور نکردم؟ پنج شیش سال پیش، همون اوایل ازدواج، زیاد از این کارای لوس می‌کردم. گفتم، شاید خانومت دلش برای همون کارای لوس، به قول خودت، تنگ شده باشه. به این خاطر داره بهونه می‌گیره. یک دقیقه‌ای سکوت کرد و بعد گفت. از ما گذشته دیگه؛ و دست داد و رفت. بعدن دیدم نوبت بعدی مشاوره را رزرو کرده برای هفته بعد. تا ببینم خدا چه می‌خواهد. #مصطفی_سلیمانی ❤️🍀 @The_meaningoflife

🍃 یادداشت روان‌شناسی موضوع: راه‌ حل‌های مبارزه با منفی‌بافی نویسنده: #مصطفی_سلیمانی ✔️ شگفتی تمرکز روی نقاط مثبت ساده‌ترین راه برای خاموش کردن منفی‌بافی، جایگزین کردن «قضاوت» با «کنجکاوی» است. هیچ‌کدام از ما، هرگز نمی‌توانیم به شناخت کامل از دیگری برسیم و این قانون حتی در مورد خودمان هم صدق می‌کند. اکثر ما، بعد از چندین و چند سال عمر کردن، به شناخت کاملی از خودمان نمیرسیم؛ طوری که گاه کارهایی که می‌کنیم، خودمان را هم متعجب می‌کند. به این ترتیب، خوب است که این آگاهی را در ارتباط با همسر نیز پیاده کنیم؛ یعنی موضعمان‌ را در مورد او از قضاوت به کنجکاوی تغییر دهیم. به عنوان مثال، دفعه بعد، به جای غُر زدن دائمی به علایق و رفتارهای همسرتان، سعی کنید قضاوت را کنار گذاشته و به کشف احساسات، علایق و ... او بپردازید. مثلاً به جای اینکه بگویید: «این چه فیلم مسخره‌ای است که داری می‌بینی؟» کنارش بنشینید و او را در دیدن فیلم همراهی کنید. وقتی با همسرتان هستید، تصور کنید که دارید از یک کشور خارجی دیدن می‌کنید؛ پس پذیرای ایده‌ها و دیدگاه‌های جدید باشید. ✔️ خلق فضای ایمن اگر برای همسرتان منبعی از احساس امنیت باشید می‌توانید سازوکارهای دفاعی‌ او را از کار بیندازید. گاردهای دفاعی همسر شما تنها وقتی فعال می‌شوند که او احساس امنیت نکند. برای رسیدن به فضای ایمن در رابطه، تنها کافی است که دست از منفی‌بافی، عیب‌جویی، مقایسه و سرزنش کردن یکدیگر بردارید. ✔️ قدردانی و سپاس، پلی است به ساحل امن عشق سپاس و قدردانی، واکنشی بی‌نظیر، سم‌زدایی بی‌رقیب و ضدعفونی کننده‌ای قوی است. به جای اینکه دائما درحال جست‌و‌جو و دیدن ایرادات هم باشید، سعی کنید با زبانی نرم از یکدیگر بابت خوبی‌ها و تلاش‌هایتان قدردانی کنید. اصولاً تشویق و توجه به نقاط مثبت یکدیگر، احتمال افزایش و تکرار آن‌ها را در پی دارد. هرشب، قبل از رفتن به رختخواب، سه چیزی را که به خاطرشان قدردان همسرتان هستید، با یکدیگر مطرح کنید. شاید بگویید که گاه انتقاد کردن هم لازم است و حتماً در زندگی موقعیت‌هایی پیش خواهد آمد که باید انتقاد کرد و این محالِ ممکن است که فقط و فقط به جنبه‌های مثبت یکدیگر بپردازیم و نقاط منفی را نادیده بگیریم. یادگیری نکاتی که در مواقع انتقاد باید به آن‌ها توجه داشت، می‌تواند به شما در ارائه‌ی یک انتقاد درست، اصولی و بجا کمک کند. ✔️ چگونه از همسرمان انتقاد كنيم ✅ روش مناسب انتقاد کردن ازمردان: 1- زن باید قبل از مطرح کردن دلخوری‌هایش، آن‌ها را روی کاغذ بنویسد؛ زیرا به این ترتیب، سهم خود را در پیشامد مربوط بهتر خواهد دید و بهتر به علت‌های دلخوری‌های خودش واقف خواهد شد. از سوی دیگر، نوشتن ماجرا موجب آرامش نسبی فرد می‌شود. 2- پیش از صحبت کردن، خودش را به جای همسرش بگذارد تا بهتر به مشکلات او پی ببرد. 3- قبل از صحبت با همسر خود، موضوع را با دیگران مطرح نکند؛ مگر اینکه در این‌باره نیازِ مبرم احساس کند. 4- در ابتدای صحبت تأکید کند که قصدش از مطرح کردنِ رنجش‌، رسیدن به حُسن تفاهم است. 5- پیشاپیش یادآوری نماید که شاید اصل ماجرا یک سوء‌تفاهم باشد و غرض از صحبت، رفع آن است. 6- سعی کند از نکات مثبتِ شخصیتِ او و کارهای مطلوبی که انجام داده است ذکری به میان آورد تا فضای مذاکره صمیمی شود. 7- در حین صحبت، به جای زخم زبان، کنایه، تحقیر و تمسخر، با لحنی دوستانه و مهربان حرف بزند. ✅ روش مناسب انتقاد کردن از زن: 1- مرد باید قبل از مطرح کردن موضوع، آن را روی کاغذ بنویسد تا متوجه خطاهای خودش نیز بشود. 2- هرگز همسرش را با دیگران مقایسه نکند و خوبی‌های دیگران را به رُخ او نکشد. اگر قرار است مقایسه‌ای در کار باشد، باید او را با خودش مقایسه کند؛ یعنی خطاهای احتمالی او را با رفتارهای خوب خودش، در موقعیتی دیگر مقایسه کند. 3- از دلخوری‌ها و رنجش‌های کوچک شروع کند و پس از رفع دلخوری، همسرش را وادار نکند که به گناهش اعتراف کند. 4- کارهای خانه را به اندازه‌ امورات بیرون از خانه مهم بشمارد و قدردان زحمات همسرش باشد. 5- از یکدندگی و لجاجت بپرهیزد. 6- در موقع صحبت کردن، مواظب لحن و طرز ادای کلمات خود باشد؛ زیرا زنان به فراپیام بیش از پیام اهمیت می‌دهند. 7- زیاد سؤال کردنِ خانم‌ها را باید به نحوه‌ی ادراک جزئی آن‌ها نسبت داد، نه به استنطاق از خود. 8- به هر شکل ممکن باید رفع دلخوری را جشن گرفت؛ حالا با هدیه دادن، شاخه‌گل یا هر چیز مورد نیاز طرف مقابل. ❤️🍀 @The_meaningoflife

آدم عاقل زندگی‌ش رو صرف کسب محبوبیت نمی‌کنه. این یک امید واهیه. محبوبیت به معنی درست بودن یا خوب بودن نیست؛ برعکس، آدمو هم‌تراز بقیه و در نتیجه خِرفت می‌کنه. خیلی بهتره که در درون خودمون دنبال ارزش و هدف باشیم. #اروین_د_یالوم #درمان_شوپنهاور 🍀❤️ @filsofak

من آن‌چه در توان داشته‌ام انجام داده‌ام در هر حرفه و شغلی که هستید نه اجازه دهید که به بدبینی‌های بی‌حاصل آلوده شوید و نه بگذارید که بعضی لحظات تاسف‌بار که برای هر ملتی پیش می‌آید شما را به یاس و ناامیدی بکشاند. در آرامش حاکم بر آزمایشگاه‌ها و کتابخانه‌هایتان زندگی کنید. نخست از خود بپرسید: من برای یادگیری خود چه کرده‌ام؟ سپس همچنان که پیش‌تر می‌روید بپرسید: من برای کشورم چه کرده‌ام؟ و این پرسش را آن‌قدر ادامه دهید تا به این احساس شادی‌بخش و هیجان‌انگیز برسید که: شاید سهم کوچکی در پیشرفت و اعتلای بشریت داشته‌اید. اما صرف‌نظر از هر پاداشی که زندگی به تلاش‌هایمان بدهد یا ندهد، آن‌گاه که لحظه مرگ فرا می‌رسد هرکدام از ما باید این حق را داشته باشیم که با صدای بلند بگوییم: من آن‌چه در توان داشته‌ام انجام داده‌ام. |لویی پاستور| 🍀❤️ @filsofak

💠برای داشتن حال خوب چه مهارت هایی باید داشته باشیم؟ 🔹مهارت های خودآرام سازی، ریلکسیشن، مدیتیشن، برای این که افراد بتوانند ذهنشان را آرام نگه دارند و نگرانی هایی که در زندگی وجود دارد، باعث نشود که کنترل خودشان را از دست دهند، چون وقتی ما کنترل خود را از دست می دهیم، رفتارهایی از خود نشان می دهیم که منجر به تخریب بیشتری می شود، هزینه ی بیشتری ایجاد می کند و در نتیجه مشکلات زندگی ما بیشتر می شود. بسیاری اوقات همین سیکل معیوب هاست که یک مسأله را در زندگی ما به یک بحران تبدیل می کند و وقتی آن بحران به وجود آمد، ما فکر می کنیم در حل آن ناتوان و عاجز هستم، درحالی که اگر به سه قدم گذشته برگردیم، متوجه می شویم این مسأله آن قدر کوچک بوده که اگر ما کنترل خودمان را از دست نمی دادیم و سیکل معیوب ایجاد نمی شد، مشکلات تا این حد شدید نمی شدند. 🔹مهارت مدیریت خشم را می توانیم مثال بزنیم؛ اگر شما مدیریت خشم ندارید، ممکن است یک بحث کوچک منجر به یک جدال بزرگ، نزاع فیزیکی، آسیب های جسمانی و گرفتاری های قانونی شود. وقتی چند قدم به عقب برمی گردیم، می بینیم می توانستیم با روش بهتری برخورد کنیم. کنترل خشم چیزی نیست که با موعظه به دست بیاید و مغز ما برای اینکه بتواند قسمت های هیجانی تحتانی خودش را که کانون ایجاد خشم و ترس هستند کنترل کند نیاز به تمرین دارد. 🔹این تمرینات از کودکستان و دبستان باید جزء سیستم آموزشی قرار بگیرند. تمریناتی که باعث می شود قسمت فوقانی مغز تقویت شود، عبارتند از تمرینات مدیتیشن یا مراقبه، ریلکسیشن یا خود آرام سازی و یا تمرینات ریاضی بیشتر و نیز کارکردن و گوش دادن به موسیقی کلاسیک، نظیر موسیقی باخ، بتهون، موتسارت که متأسفانه در کشورمان ما مردم کمتر به این نوع موسیقی گوش می دهند. 🔹کسی که به موسیقی کلاسیک علاقه ندارد، چه نوع موسیقی می تواند وی را آرام کند؟ چرا ما به موسیقی کلاسیک علاقه نداریم؟ زیرا متاسفانه ذائقه ی موسیقیایی ما بدتربیت شده؛ یعنی ممکن است ما به بسیاری از موسیقی ها علاقه داشته باشیم و به آنها گوش دهیم که در اصل فالش هستند، یعنی وزن و قافیه ندارند و یا بر اساس اصول موسیقی آپولونی۔ فیثاغورثی اشتباه هستند. ذائقه ی موسیقیایی ما از کودکی بدون موسیقی کلاسیک تربیت شده و مثل این است که اگر به یک کودک ذائقه پفک بدهند، ذائقه وی با پفک و چیپس سازگار می شود و مسلما دیگر نمی تواند لب به غذای سالم و کم نمک بزند، بنابراین می گوییم ذائقه ی وی بیمار شده است. 🔹ما ذائقه ارگونومی بیمار داریم؛ یعنی تا حدی روی صندلی های غیراستاندارد نشسته ایم که به قوز کردن عادت کرده ایم و اگر صندلی سالم هم به ما بدهند، باز هم ما قوزدار می نشینیم. در مورد موسیقی هم، چنین است، یعنی آن قدر به موسیقی های غیرکلاسیک عادت کرده ایم که موسیقی کلاسیک را که بسیار سالم و کامل است، درک نمی کنیم و با آن اقناع نمی شویم. به همین دلیل است که می گوییم این ماجرا باید از کودکستان و پیش دبستانی شروع شود. 🔹ثابت شده است که گوش کردن به موسیقی کلاسیک، باعث تقویت هوش ریاضی می شود، یعنی اگر می بینید برای بچه های مدرسه ما سخت ترین درس ریاضی است، به این دلیل است که با آن ها موسیقی کلاسیک کار نشده است؛ اگر شما به دنیایی می روید که افراد در آن، بسیار از ما جلوتر هستند، بدانید که با آن ها موسیقی کلاسیک کار شده و مغز آنها برای توسعه و پیشرفت آماده شده است، مغز آنها با ریاضیات عجین است و ریاضیات اساس تفکر فلسفی و تفکر علمی است. 🖌دکتر محمدرضا سرگلزایی، روانپزشک 🍀❤️ @filsofak